1747 resultaten.
Men is jong
gedicht
3.8 met 13 stemmen
6.855 Men is jong en krijgt de nadelen
van batterijen uitgelegd. Men spreekt dan
over opwinding. Alles tikt dan om
u heen. Men krijgt een kinetic watch,
vraagt wat als men niet beweegt.
Men beweegt altijd. Dat ziet men in.
Het minste polsbloed zorgt voor
tijdverdrijf, minutenland.
In een la of aan een lijk:
los van een mens valt het stil.
----…
kind zijn
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
1.027 Even niet weten wat je nu weet
Even de wereld vergeten
Weer even onbekommerd spelen
Verbaasd zijn over een vliegje
Staren naar buitelende vlinder
Zomaar lekker buiten geen vader, geen moeder
Lekker onbekommerd spelen
Rennen, klimmen in een plas water spelen
Niet nadenken, gewoon samen met je ikje
Heerlijk lijkt me dat
Terug naar het onbekommerd…
beestjes
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.202 Als mieren rennen ze door m'n kop
Miljoenen gedachten, uit het niets
Niet te stoppen
Nooit rust in die kolonie, altijd rennen
Door elkaar, over elkaar, buitelend
Springend van de hak op de tak
Stomme mieren, gedachteloos rennen ze rond
Ik wou dat ik ze kon vangen
Ik zou ze zo graag voor altijd vernietigen
Ze blijven komen 7 dagen per week…
Dichter 2
gedicht
3.4 met 15 stemmen
6.682 Woont in een boom. Heeft heel wat te vertellen
maar is totaal verstoken van publiek.
Verwaaide vogel, die geen ei kan leggen.
Gebrek aan hoorders maakt hem stiekem ziek.
Ten slotte valt hij kraaiend van zijn tak
en breekt zijn nek, een prooi voor prozadieren.
Vossen en raven kan hij nog plezieren:
nooit aten zij een aas dat zo mooi sprak…
Totem.
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
2.187 Ik wilde een keizer worden
in dit leven van dwergen,
maar ik kon de zachtheid
van de perzik niet vergeten
en bleef een heel jong kind.
Ik ook heb dagelijks de witte
halzen van de angst gezien,
de harde handen van het licht gevreesd.
Ik kon de volle stilte
van de vissen niet vergeten
en werd een heel oud kind.
Nu heb ik mijn voorhoofd…
In het eethuisje
gedicht
3.0 met 5 stemmen
3.704 Als ze echt niet besteld zijn, de toetjes en aperitiefjes
bij de obers die god-weet willekeurig
maar wat serveren
aan delicate thema's en argumenten rosé,
als men
bij zoveel opgediste zinnetjes
en met zoveel omhaal van woorden
verliefdheid opnieuw niet leven kan,
vang dan een jonge spreeuw -
fladderend verdwaald bij de ruit, vouw je handen…
toe, verlaat me niet
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
565 Toe, ontglip me niet
Kom mee, dan zal ik je leren voetballen
En na afloop zal ik je bier leren drinken en met onze dronken kop zal ik je voordoen hoe je
een hond doodschopt.
Want vandaag pleegde een kind, een stil kind als jij zelfmoord.
Toe verlaat me niet
En rij mee naar een gokhal waar ik je de spanning zal laten voelen van het kansspel
En…
Zeewaarts gezegd
gedicht
2.8 met 9 stemmen
10.107 De zee is trots op haar duinen.
Brekensgereed houdt zij de duinen bestendig.
Zij heeft haar kusten lief en kust ze.
De zee plant zich voort in het water.
De zee is voedzaam als een rijpe boomgaard.
Zij is de moeder van de grootste sterren.
De zee is een regen van goedheid,
beken het maar, zij is onmisbaar.
De zee blijft zoals altijd…
Zonnehemel
gedicht
2.2 met 257 stemmen
35.900 Geronnen over mij en buitenshuis mij
ingesponnen, bloedgeile zon die nodig moet.
De man de vrouw en het tonggruis dat ons
verstommen doet. Bij het zwembad zoekt
een rug afkoeling. Dat blauw moet jou
te binnen zijn gevallen; je armen tillen
het oppervlak. Het water een krater
onder de gloed. Ik zie jouw buiging
over de rand. Ongemoeid zoek…
Giraffe
gedicht
2.1 met 24 stemmen
7.689 Steltloper, visnetkousen - de giraffe.
Elegante hoefjes klakken op de vloer.
Wimpers, langer dan die van Madonna.
Op zijn kop een kapstokje in crème velours.
Wat zou hij bedoelen met zijn blafjes?
Vast iets heel mooie - giraffenpoëzie.
Ik sta te laag om hem zelfs maar te aaien.
Hij is te chic voor dat soort kindergrapjes.
---------------…
O
gedicht
2.0 met 137 stemmen
18.760 Glad
dit
blad,
wit.
Nat
git
spat,
klit.
Tart
drift,
zwart
gift,
hard
schrift.
--------------------
uit: 'Rebis', 1989.…
Doka
gedicht
3.0 met 10 stemmen
4.143 Het zand in haar navel, een ijsje in haar hand.
Smelt het, dan zand erover. Strand vlakt uit.
Ze noemt de wind een val, blaast hem aan
bovenhuids. Uit de zee doemt mist die haar
inkuilt in een glazen kist. IJsbloem in de zomer.
Loodzwaar achter een raam met leeftocht staan.
Het licht doorwaden in een lens. Tintelingen
in een glasfiguur. Slaapt…
Déjà vu
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
602 Soms krijg je zomaar in het heden
een stukje van weleer te zien.
Iets wat je lief was ooit, misschien
of wat je liever had vermeden.
De tijd lijkt omgekeerd vergleden.
Al duurt het maar een tel of tien,
het eens geziene weer te zien,
is als herdoen wat wij al deden.
Of is wat toen zich openbaarde
niets meer dan slechts de tirannie,
de…
Silencio!
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
807 Van oude liefdes moet men zwijgen,
wat eens zo brandde, is nu as.
En of men toen gelukkig was
of wat gewenst werd niet kon krijgen,
blijf woorden niet tot zinnen rijgen
het is banaal en geeft geen pas:
van oude liefdes moet men zwijgen
wat eens zo brandde, is nu as.
Het heden weer met ooit bedreigen,
niet zien wat is, maar steeds wat was…
Phoenix
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
794 Geef mij schreeuwen, vechten, gooien
om al dat wat jij mij deed
en waarmee ik mij ontkende
- dat wat nu nog aan mij vreet –
uit mijn lijf en ziel te braken
voor het alsnog mij verteert
en de zegen van mijn woede
in zijn tegendeel verkeert.
Geef mij kracht en het vertrouwen
dat het vuur dat in mij woedt
in een schitterende uitbraak
alles…
Sonnet
netgedicht
3.3 met 12 stemmen
1.123 We waren eigenlijk al tijden
geen stel meer maar nog wel tezaam
en wie van ons nog monogaam
was, was bepaald niet te benijden.
De korte tijd van ons bestaan
kon ik jou en jij mij wel lijden
om zo de leegte te bestrijden;
het was goddank ook snel gedaan.
Ach, zo’n verzuurd retrospectief
maakt wat ons pijn deed beter draagbaar,
al blijft…
Grens
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
586 Zacht fluister ik je naam
op de grens van slaap en waak
en breng mijn liefde over
in woorden die ik maak.
Je kunt ze niet echt horen
maar toch treffen ze doel
je ziel staat er voor open
en weet hoe ik het voel.
Mijn woorden en mijn kussen
ik dek je er mee toe
en word het lichte strelen
in duizend jaar niet moe.
Nog één keer zachtjes…
Mes
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
726 Men schrikt van het gezicht dat aan haar hoofd kleeft
haar wezen moet daaronder nog wel zijn
geen tekens meer van sporen die de tijd geeft
de lippen groot, de ogen net te klein.
Verdwenen nu de frisse doodgewoonheid
de basis voor het eens zo trots gelaat
die kracht gaf aan haar schitterende schoonheid
haar trekken plooien als een slecht gewaad…
Tijd
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
542 Wat als de tijd ons zo misleidt
als toen en nu en straks
wat als hij sluw en achterbaks
zijn leugens toebereidt
als jaar of uur noch tel verglijdt
geen zandloper of lijn
als nu en straks en toen niet zijn
maar alles is altijd
dan zijn wij straks en nu en toen
in oneindig gebed
en was en is en zal heeft met
ons wezen niets van doen.…
Proeven
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
1.139 Vanavond zal ik proeven
jouw huid op die van mij
mijn zinnen langs jouw zij
en stilaan meer behoeven.
Ons stoffelijke wezen
brengt dichter zo bijeen
wat heel was, lang voorheen;
geen tel is meer na deze.
En langzaam cel na cel
ga ik zo in op jou
en jij dan op in mij
met innig zielespel.
Een eindeloos moment
van goud en Godsbeminnen…
Niet in Orde
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
806 Hij krijgt het doosje met daarin de ridderorde,
“Het is de hoogste die we hebben” , prijst zij aan.
Hij lacht beleefd – zo is de Sultan van Oman -
en ziet zijn prijzenkast hiermee nog voller worden.
Ik kijk ernaar en poog de afschuw nu te wegen
van onderdanen die verdiend een lintje kregen.…
Jaloezie
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
880 Gehuld in strelend ochtendlicht
komt mij jouw silhouet
van korte afstand tegemoet
uit ons gedeelde bed.
Een zonnestraal beschijnt nu zacht
de rand van je gelaat
gewis dat hij de drang je te
beroeren niet weerstaat.
Heel even laat ik hem begaan
dan kus ik je gezicht:
ik wil je zelfs niet delen met
een sprankje zonnelicht.…
Toteninsel
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
548 Gehuld in dampe sluier
vaart veerman weer zijn wrange vracht
door gele schijnsels van de nacht
als `s levens laatste kruier.
De zielen onder zijn gezag
zij gaan van licht naar duister
of wezenlijker juister
zij reizen naar de nieuwste dag.
De ongekende dageraad
door Charon aangeboden
hij lenigt alle noden
en lost de laatste levensdraad…
Belofte
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
674 Hoe vaak in zwart doorwaakte nachten
de dood ook kalm zijn troost aanprees,
steeds overwon (uit hoop of vrees?)
het ongewetene dat wachtte.
Wat alles nog voor mij beschoren
zo in de schoot der goden lag,
ik strekte naar de nieuwe dag
opdat het mij zou toebehoren.
En wat mij wacht aan gene zijde
van dit bestaan aan zacht soelaas:
als ik…
Oorzaak
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
536 Het mag natuurlijk niet gebeuren
dat door zo'n grote vliegmachien
al is de kans daarop miniem
een slachtoffer valt te betreuren.
Laat de destructielijn dus werken,
pak het probleem maar bij de kop
maak er gehakt van, dat lucht op,
geen reden om ons te beperken.
Daarna laat ik mij blij verrassen
door dit bericht van goede hoop:
"Te koop…
Hoe opvallend
gedicht
3.3 met 9 stemmen
8.357 Hoe opvallend zijn de letters
op het draaiend, voortdurend ooit
beschaduwd oppervlak.
Wat een achtergrond! In het licht
daarvan kan niets onopvallend zijn.
Men kijkt het best op een afstand toe.
Straks komt er specie uit
de opening die zich ergens
concreet en zinvol instort.
Hoe veraf is het betonrot nu.
---------------------------------…
Jammer-lijk
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
558 Ik kreeg bij leven, na lang wachten
een nieuwe long, een hart, een nier
en jaren toegevoegd vertier
is wat de artsen mij zo brachten.
Uit dank voor dit verlengd plezier
mag wetenschap mij terug verwachten
zo plande ik in mijn gedachten
al mijn vertrek uit nu en hier.
Een wachtlijst wordt opnieuw mijn lot
zo lees ik heden in de kranten:…
Assimilatie
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
664 De gekte waart hier rond in witte doeken,
Geruisloos en gestadig slaat zij toe.
Het is een lief soort kolder, je moet zoeken
Welk kwaad zij doet - maar plotsklaps ben je moe.
Je rede of verzet zijn niet toereikend,
Geen aards begrip aan deze pest gewaagd.
Geleidelijk als op een golf gelijkend
Dringt ze naar binnen, zelden ongevraagd
Maar…
Mug
gedicht
4.0 met 1 stemmen
5.292 Futiele naald, fragiele vliegmachine
wiens stiekem drenzen op mijn zenuw kauwt;
minieme nachtmerrie met cellofanen wiekjes
uit chips en microdraad gebouwd.
O dracula, aërodynamisch vormgegeven,
je plat slaan is een zonde tegen 't leven:
dus kruip ik weg in laken, rook en net.
Heer, door vlerk voor gek gezet.
---------------------------
uit…
Down-town
gedicht
5.0 met 1 stemmen
3.481 Een splitsing van wegen
zodat de auto's niet door het gebouw heen hoeven;
slapstick, staan blijven, vieren
want hier komen dingen samen.
In een verkeer aan vogelgeluiden
en te midden van vrije-wereldhandel-zeepliedjes
staat, in kruidigst sepia,
puntig, ongerijmd en sur place;
een wandelaar -
----------------------------------------
uit…