Alle inzendingen over paul christiaan

1747 resultaten.

Sorteren op:

Men is jong

gedicht
3.8 met 13 stemmen aantal keer bekeken 6.855
Men is jong en krijgt de nadelen van batterijen uitgelegd. Men spreekt dan over opwinding. Alles tikt dan om u heen. Men krijgt een kinetic watch, vraagt wat als men niet beweegt. Men beweegt altijd. Dat ziet men in. Het minste polsbloed zorgt voor tijdverdrijf, minutenland. In een la of aan een lijk: los van een mens valt het stil. ----…

kind zijn

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.027
Even niet weten wat je nu weet Even de wereld vergeten Weer even onbekommerd spelen Verbaasd zijn over een vliegje Staren naar buitelende vlinder Zomaar lekker buiten geen vader, geen moeder Lekker onbekommerd spelen Rennen, klimmen in een plas water spelen Niet nadenken, gewoon samen met je ikje Heerlijk lijkt me dat Terug naar het onbekommerd…
Paul Wijker24 november 2009Lees meer >

beestjes

hartenkreet
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.202
Als mieren rennen ze door m'n kop Miljoenen gedachten, uit het niets Niet te stoppen Nooit rust in die kolonie, altijd rennen Door elkaar, over elkaar, buitelend Springend van de hak op de tak Stomme mieren, gedachteloos rennen ze rond Ik wou dat ik ze kon vangen Ik zou ze zo graag voor altijd vernietigen Ze blijven komen 7 dagen per week…
paul wijker26 november 2009Lees meer >

Dichter 2

gedicht
3.4 met 15 stemmen aantal keer bekeken 6.682
Woont in een boom. Heeft heel wat te vertellen maar is totaal verstoken van publiek. Verwaaide vogel, die geen ei kan leggen. Gebrek aan hoorders maakt hem stiekem ziek. Ten slotte valt hij kraaiend van zijn tak en breekt zijn nek, een prooi voor prozadieren. Vossen en raven kan hij nog plezieren: nooit aten zij een aas dat zo mooi sprak…

Totem.

netgedicht
4.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 2.187
Ik wilde een keizer worden in dit leven van dwergen, maar ik kon de zachtheid van de perzik niet vergeten en bleef een heel jong kind. Ik ook heb dagelijks de witte halzen van de angst gezien, de harde handen van het licht gevreesd. Ik kon de volle stilte van de vissen niet vergeten en werd een heel oud kind. Nu heb ik mijn voorhoofd…

In het eethuisje

gedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 3.704
Als ze echt niet besteld zijn, de toetjes en aperitiefjes bij de obers die god-weet willekeurig maar wat serveren aan delicate thema's en argumenten rosé, als men bij zoveel opgediste zinnetjes en met zoveel omhaal van woorden verliefdheid opnieuw niet leven kan, vang dan een jonge spreeuw - fladderend verdwaald bij de ruit, vouw je handen…

toe, verlaat me niet

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 565
Toe, ontglip me niet Kom mee, dan zal ik je leren voetballen En na afloop zal ik je bier leren drinken en met onze dronken kop zal ik je voordoen hoe je een hond doodschopt. Want vandaag pleegde een kind, een stil kind als jij zelfmoord. Toe verlaat me niet En rij mee naar een gokhal waar ik je de spanning zal laten voelen van het kansspel En…
paul blok3 november 2010Lees meer >

Zeewaarts gezegd

gedicht
2.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 10.107
De zee is trots op haar duinen. Brekensgereed houdt zij de duinen bestendig. Zij heeft haar kusten lief en kust ze. De zee plant zich voort in het water. De zee is voedzaam als een rijpe boomgaard. Zij is de moeder van de grootste sterren. De zee is een regen van goedheid, beken het maar, zij is onmisbaar. De zee blijft zoals altijd…
Paul Snoek16 augustus 2021Lees meer >

Zonnehemel

gedicht
2.2 met 257 stemmen aantal keer bekeken 35.900
Geronnen over mij en buitenshuis mij ingesponnen, bloedgeile zon die nodig moet. De man de vrouw en het tonggruis dat ons verstommen doet. Bij het zwembad zoekt een rug afkoeling. Dat blauw moet jou te binnen zijn gevallen; je armen tillen het oppervlak. Het water een krater onder de gloed. Ik zie jouw buiging over de rand. Ongemoeid zoek…

Giraffe

gedicht
2.1 met 24 stemmen aantal keer bekeken 7.689
Steltloper, visnetkousen - de giraffe. Elegante hoefjes klakken op de vloer. Wimpers, langer dan die van Madonna. Op zijn kop een kapstokje in crème velours. Wat zou hij bedoelen met zijn blafjes? Vast iets heel mooie - giraffenpoëzie. Ik sta te laag om hem zelfs maar te aaien. Hij is te chic voor dat soort kindergrapjes. ---------------…

O

gedicht
2.0 met 137 stemmen aantal keer bekeken 18.760
Glad dit blad, wit. Nat git spat, klit. Tart drift, zwart gift, hard schrift. -------------------- uit: 'Rebis', 1989.…

Doka

gedicht
3.0 met 10 stemmen aantal keer bekeken 4.143
Het zand in haar navel, een ijsje in haar hand. Smelt het, dan zand erover. Strand vlakt uit. Ze noemt de wind een val, blaast hem aan bovenhuids. Uit de zee doemt mist die haar inkuilt in een glazen kist. IJsbloem in de zomer. Loodzwaar achter een raam met leeftocht staan. Het licht doorwaden in een lens. Tintelingen in een glasfiguur. Slaapt…

Déjà vu

netgedicht
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 602
Soms krijg je zomaar in het heden een stukje van weleer te zien. Iets wat je lief was ooit, misschien of wat je liever had vermeden. De tijd lijkt omgekeerd vergleden. Al duurt het maar een tel of tien, het eens geziene weer te zien, is als herdoen wat wij al deden. Of is wat toen zich openbaarde niets meer dan slechts de tirannie, de…

Silencio!

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 807
Van oude liefdes moet men zwijgen, wat eens zo brandde, is nu as. En of men toen gelukkig was of wat gewenst werd niet kon krijgen, blijf woorden niet tot zinnen rijgen het is banaal en geeft geen pas: van oude liefdes moet men zwijgen wat eens zo brandde, is nu as. Het heden weer met ooit bedreigen, niet zien wat is, maar steeds wat was…

Phoenix

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 794
Geef mij schreeuwen, vechten, gooien om al dat wat jij mij deed en waarmee ik mij ontkende - dat wat nu nog aan mij vreet – uit mijn lijf en ziel te braken voor het alsnog mij verteert en de zegen van mijn woede in zijn tegendeel verkeert. Geef mij kracht en het vertrouwen dat het vuur dat in mij woedt in een schitterende uitbraak alles…

Sonnet

netgedicht
3.3 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.123
We waren eigenlijk al tijden geen stel meer maar nog wel tezaam en wie van ons nog monogaam was, was bepaald niet te benijden. De korte tijd van ons bestaan kon ik jou en jij mij wel lijden om zo de leegte te bestrijden; het was goddank ook snel gedaan. Ach, zo’n verzuurd retrospectief maakt wat ons pijn deed beter draagbaar, al blijft…

Grens

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 586
Zacht fluister ik je naam op de grens van slaap en waak en breng mijn liefde over in woorden die ik maak. Je kunt ze niet echt horen maar toch treffen ze doel je ziel staat er voor open en weet hoe ik het voel. Mijn woorden en mijn kussen ik dek je er mee toe en word het lichte strelen in duizend jaar niet moe. Nog één keer zachtjes…

Mes

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 726
Men schrikt van het gezicht dat aan haar hoofd kleeft haar wezen moet daaronder nog wel zijn geen tekens meer van sporen die de tijd geeft de lippen groot, de ogen net te klein. Verdwenen nu de frisse doodgewoonheid de basis voor het eens zo trots gelaat die kracht gaf aan haar schitterende schoonheid haar trekken plooien als een slecht gewaad…

Tijd

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 542
Wat als de tijd ons zo misleidt als toen en nu en straks wat als hij sluw en achterbaks zijn leugens toebereidt als jaar of uur noch tel verglijdt geen zandloper of lijn als nu en straks en toen niet zijn maar alles is altijd dan zijn wij straks en nu en toen in oneindig gebed en was en is en zal heeft met ons wezen niets van doen.…

Proeven

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.139
Vanavond zal ik proeven jouw huid op die van mij mijn zinnen langs jouw zij en stilaan meer behoeven. Ons stoffelijke wezen brengt dichter zo bijeen wat heel was, lang voorheen; geen tel is meer na deze. En langzaam cel na cel ga ik zo in op jou en jij dan op in mij met innig zielespel. Een eindeloos moment van goud en Godsbeminnen…

Niet in Orde

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 806
Hij krijgt het doosje met daarin de ridderorde, “Het is de hoogste die we hebben” , prijst zij aan. Hij lacht beleefd – zo is de Sultan van Oman - en ziet zijn prijzenkast hiermee nog voller worden. Ik kijk ernaar en poog de afschuw nu te wegen van onderdanen die verdiend een lintje kregen.…

Jaloezie

hartenkreet
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 880
Gehuld in strelend ochtendlicht komt mij jouw silhouet van korte afstand tegemoet uit ons gedeelde bed. Een zonnestraal beschijnt nu zacht de rand van je gelaat gewis dat hij de drang je te beroeren niet weerstaat. Heel even laat ik hem begaan dan kus ik je gezicht: ik wil je zelfs niet delen met een sprankje zonnelicht.…

Toteninsel

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 548
Gehuld in dampe sluier vaart veerman weer zijn wrange vracht door gele schijnsels van de nacht als `s levens laatste kruier. De zielen onder zijn gezag zij gaan van licht naar duister of wezenlijker juister zij reizen naar de nieuwste dag. De ongekende dageraad door Charon aangeboden hij lenigt alle noden en lost de laatste levensdraad…

Belofte

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 674
Hoe vaak in zwart doorwaakte nachten de dood ook kalm zijn troost aanprees, steeds overwon (uit hoop of vrees?) het ongewetene dat wachtte. Wat alles nog voor mij beschoren zo in de schoot der goden lag, ik strekte naar de nieuwe dag opdat het mij zou toebehoren. En wat mij wacht aan gene zijde van dit bestaan aan zacht soelaas: als ik…

Oorzaak

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 536
Het mag natuurlijk niet gebeuren dat door zo'n grote vliegmachien al is de kans daarop miniem een slachtoffer valt te betreuren. Laat de destructielijn dus werken, pak het probleem maar bij de kop maak er gehakt van, dat lucht op, geen reden om ons te beperken. Daarna laat ik mij blij verrassen door dit bericht van goede hoop: "Te koop…

Hoe opvallend

gedicht
3.3 met 9 stemmen aantal keer bekeken 8.357
Hoe opvallend zijn de letters op het draaiend, voortdurend ooit beschaduwd oppervlak. Wat een achtergrond! In het licht daarvan kan niets onopvallend zijn. Men kijkt het best op een afstand toe. Straks komt er specie uit de opening die zich ergens concreet en zinvol instort. Hoe veraf is het betonrot nu. ---------------------------------…
Paul Bogaert30 augustus 2021Lees meer >

Jammer-lijk

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 558
Ik kreeg bij leven, na lang wachten een nieuwe long, een hart, een nier en jaren toegevoegd vertier is wat de artsen mij zo brachten. Uit dank voor dit verlengd plezier mag wetenschap mij terug verwachten zo plande ik in mijn gedachten al mijn vertrek uit nu en hier. Een wachtlijst wordt opnieuw mijn lot zo lees ik heden in de kranten:…

Assimilatie

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 664
De gekte waart hier rond in witte doeken, Geruisloos en gestadig slaat zij toe. Het is een lief soort kolder, je moet zoeken Welk kwaad zij doet - maar plotsklaps ben je moe. Je rede of verzet zijn niet toereikend, Geen aards begrip aan deze pest gewaagd. Geleidelijk als op een golf gelijkend Dringt ze naar binnen, zelden ongevraagd Maar…
Paul Jordaans26 augustus 2012Lees meer >

Mug

gedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 5.292
Futiele naald, fragiele vliegmachine wiens stiekem drenzen op mijn zenuw kauwt; minieme nachtmerrie met cellofanen wiekjes uit chips en microdraad gebouwd. O dracula, aërodynamisch vormgegeven, je plat slaan is een zonde tegen 't leven: dus kruip ik weg in laken, rook en net. Heer, door vlerk voor gek gezet. --------------------------- uit…

Down-town

gedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 3.481
Een splitsing van wegen zodat de auto's niet door het gebouw heen hoeven; slapstick, staan blijven, vieren want hier komen dingen samen. In een verkeer aan vogelgeluiden en te midden van vrije-wereldhandel-zeepliedjes staat, in kruidigst sepia, puntig, ongerijmd en sur place; een wandelaar - ---------------------------------------- uit…