6044 resultaten.
zij
netgedicht
4.0 met 14 stemmen
797 zij
die ik niet ben
kijkt me aan
ze kust me niet
noch de kinderen in mijn open buik
en hoe meer ik verander, mijn gebeden
in de rivier verdrink, eerdere gedachten aan
ontwortelde bomen bind
de schemer vasthoud alsof ik daardoor de terugkeer
kan vermijden
ze is slechts een getij
aangespoeld door de zon
ik kijk haar aan
het meisje…
Knoop in mijn eiwit
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
578 Anderhalf kilo in gewicht,
Zo veel slangen, gangen,
Kronkels en bochten
Kraamkamer van mijn
Gedachten die met zichzelf
En elkaar in de knoop
Zijn geraakt -
Knoop in mijn eiwit,
En het is nog maar
De vraag of ik er
Ooit in slaag hem
Te ontwarren…
Onmin
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
504 naarmate
de tijd verdaagt
verdooft zij ook
de oorzaak
die vaak dubbel
is gelaagd
als het denken dan
uitgeput vertraagt
begint de eenvoud
aan zijn werk;
het snoeien in een
verwilderd rozenperk
maar eer het hart
zich weer opent
moet men zich ook ontdoen
van opgestapeld ijs
ervaren wij meestal
het noodzakelijk ontdooien
als…
Het meisje dat tranen spaarde
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
631 Verdoofd door alles
Wat in het gezin
Haar raakte, en toch ook
Min of meer voorbijging,
Een vader die niet
Haar vader was,
Een moeder die haar
Moeiteloos had weggegeven -
Ze wilde wel huilen,
Af en toe, maar de tranen
Wilden gewoonweg niet komen,
Ze spaarde ze voor later,
Wanneer zij ze in vrijheid
Zou kunnen laten gaan,…
nestwarmte
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
510 rond kale takken treurt
nog grijs, de winter versplintert licht
op koude muren zien de buren slechts
een armlengte rood
want binnen huist de broze dag
als kleinood aan de wand
voor deze kant geen kaarsvlam, die
mijn vergezicht vertaalt
het haalt niet, bij de zomer
ach
het haalt niet
bij de liefde, die mijn binnenkant
bepaalt…
De ruimte die je achterliet
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
519 De wrede tijd
Heeft jou uit
De volheid van mijn
Woonkamer getrokken,
Kamer gevuld met
Tekens van leven:
Schoteltjes met banket
En gebak waarmee we
Onbewust ons leven vierden,
Drukte die daag'lijks over
Mijn vingers kroop -
Nu woon ik in de
Lege ruimte die je
Achterliet, ramen en
Deuren houd ik gesloten,
Doe ze alleen…
Vis op het droge
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
453 Uitpuilende ogen,
Wanhopig spartelend
In onnavolgbare kronkels,
Lippen die in het duister
Tasten op zoek naar
Uitsluitend levend water dat
De dood nog voorkomen kan -
Hier ligt een mens
Als een vis zieltogend
Op het droge,
En geen visser die hem
De genadeklap durft te geven…
Onbeheerd achtergelaten
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
465 Tijd hebben we alleen
Maar voor elkaar als we
Op het strand heel even
Bij elkaar zijn -
Tot een gesprek komt
Het niet echt, besloten
Wordt om de vriendschap
Die immers voor altijd is
Door middel van een selfie
Voor de eeuwigheid vast te leggen -
De geestelijke bagage
Waarin wij onszelf herkennen
En door anderen herkend worden…
ansicht ge(oor)loofd
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
451 Westerbork, mei ‘43
dag lieve, ik stuur dit
even snel
bericht je, dat het goed gaat
dat de bel nabij jouw deur
verlangend naar mijn vingers reikt
als ik terugkeer
uit dit oord
nog even snel een enkel woord,
ik zie je dra mijn lief en kus je dan
ik druk mijn hart aan die van jou
mijn schat
ik zie je gauw
breng mijn groeten aan…
Tevergeefs
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
553 'k zou zo graag...
Willen dat ik altijd
jouw hand kon pakken,
van tijd tot tijd
Voor troost
en bij gezelligheid
Of, om de warmte van liefde
dan te voelen stromen
Zonder dat je haar afsnijdt
Of je hoofd afwendt
Mij niet echt ziet
of horen wil
En ik tevergeefs
reik…
Gewogen beslissing
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
671 Waarin jij mij
En ik jou herkende,
In de gewogen beslissing
Van het moment -
De tijd die zich niet
Langer alleen voor jou
Of voor mij uitstrekte,
Maar voor ons samen,
Tijd die we gingen delen,
En liefde die ons verbond
In de tijd, zo lang
Die ons gegeven is…
ROMAN IN TWEE VENSTERS
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.641 1.
Mijn lief zat voor het open raam,
een zon, die langzaam viel,
omlijstte met verzachte schijn,
in een bleekgouden, tere lijn,
haar hoogvoornaam
profiel.
Toen schoof mijn lief de blinden dicht,
verveeld, een beetje boos,
maar binnen drong één scherpe straal
en op haar mooie mond, brutaal,
danste het licht
een poos.
Als…
Dan is er het beeld
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
456 Als woorden niets meer zeggen,
Louter stuiten op een muur
Van betonnen onbegrip,
Dan is er het beeld
Dat laat zien hoe het was,
Hoe ik het heb beleefd,
Dat opluchting geeft en
Een onbelemmerde ademhaling
Mogelijk maakt,
Zodat ik in mijn beelden,
De trauma's van de wrede tijd
Geleidelijk verwerken kan…
Vleugelslag
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
562 Die met lichte vleugelslag
Gewichtloos wiekend zweeft
Naar haar eigen horizon
Onzichtbaar in de verte
Waarbij het wieken zelf
Vele malen belangrijker is
Dan het bereiken van het doel
Raakt mij aan op deze
Winterse morgen, en ontdooit
Zonder dat ik het door heb
Mijn chronisch bevroren gevoel…
van volle leegte
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
498 mijn holle buik droeg niets meer
dan de angst om hem
alsnog
te gaan verliezen schreef met
duizend rimpels al mijn angst in al mijn zorg
ik vloog met harde vleugels
langs
het einde van de nacht, liet waken
onbedacht veel scherper zijn, want pijn
strekt uit tot aan
voorbij de dageraad, die woordeloos
doch ingesproken opstaat
uit de…
Stop de gedachten
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
553 Denken, voelen, doen,
Onlosmakelijk aan elkaar
Verbonden in het fundament
Van de mens in de tijd -
Maar dan het denken!
Moeder van het gevoel,
Zet het zo vaak
Op een lopen,
Gaat er met de mens vandoor
Waarin hij zetelt, kan niet
Meer worden afgeremd, en
Werpt hem op de rotsen
Van het kale bestaan…
Een lege tijd om in te leven
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
598 Tijd volgepropt met zinnige
En vooral onzinnige dingen -
Veel geratel over van alles
En vooral over helemaal niets -
Mens, waar bazel je over?
Als je niks beters te melden hebt
Hou dan gewoon je mond!
Geen tijd meer over om van te leven,
Druk met alles, druk met niks,
Geef mij die lege tijd dan maar
Waar ik mateloos naar verlang…
hypomanie
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
498 toen zag ik jou, aan elke hand een kind, jouw lichaam krachtig,
jachtig in de wind van frisse zomers
wijdbeens zeker stond je daar
het schoolplein vloeide terug tot waar
ik enkel nog jouw blik ontving
ik brak
in zachter lachen uit en luidkeels
klopte toen mijn hart
jij zag mij ook, je keek en streek
een kind wat door zijn haar, het…
Déja vu aan het biljart
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
555 Voor mijn vader
Terwijl jij nadenkt
Of je over rood of
Wit wilt spelen,
Schud ik de tijd
Uit mijn mouw
En kijk ik veertig
Jaar of zo naar voren,
Zie ik haar, dan nog
Niet geboren, op dat
Tafeltje in het kleine
Kerkje dat in de mist
Verborgen ligt
Met gekruiste benen
Gedichten lezen, die mij
Regel voor regel raken, met…
er zij schaduw
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
619 of men wil of niet
vaak blaast wind
stof door het hart
het bevuilt verlangen
houdt het licht apart
en maakt ogen dof,
gevoelens blind
soms ben ik stuurloos
en weet niet waarom
dan kiest de dag
zijn eigen plan
dat het verstand
verre van volgen kan
en mij verstookt
van een enige lach
of kieren dicht naar buiten
met een duister gezag…
Het gaat wel, voor een ogenblik
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
539 Terwijl wij net jullie
Aan de eeuwigheid
Hebben prijsgegeven
Vragen bekende onbekenden
Hoe het nu met ons gaat,
Zo midden in ons verdriet -
't Gaat wel, voor een ogenblik,
Is het enige dat ons op
Dit moment te binnen schiet…
Even opgetild
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
699 Warum ist das Licht gegeben
Dem Mühseligen,
Vraagt Brahms zich af
In de gedragen klanken
Van zijn Opus -
Verrassend is dat niet,
Muziek wekt mensen tot leven
Waar zij in hun gedachten
Al gestorven waren -
Wat muziek vermag
Is ook aan dichterlijke
Woorden gegeven:
Dat sprekende gedicht
Dat op die stomme muur
Is aangebracht…
Beperkt houdbaar
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
506 we zijn het
allemaal
angst kruipt
als er een
datum aan
wordt opgehangen
iedere minuut
beleven we nog intenser
dan ooit te voor
het grote onwetende
tegemoet
gemis is al ingezet
wisselen we tranen uit
bedenken honderdmaal
laatste woorden
tot ze langzaam
niet meer gehoord
kunnen worden…
hier en daar
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
500 ze vlogen binnen wolken
schaduwspreeuwen voor de zon
zo ver het blikveld kon bestrijken
werd het kijken, naar een gapend zwart gelag
vanuit die onbestemde sfeer
ging elk keeltje zwaar tekeer
blue monday
krijste hard en zwaar: misbaar
tot op het juk
althans
zo leek het me, maar hier
hier schommelden gedachten
op het wit van dit…
Mensen met een kluit
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
553 Geen kerstboom te zien
En toch lopen hier
Allemaal mensen voorbij
Met een kluit in hun
Handen geklemd -
Door de scheuren in
De aarde - hun aarde -
Zijn ze op zoek naar
Het riet dat hier onder
Ergens moet groeien,
Zo hadden de beleidsbepalers
Hen gezegd,
Maar net zo min als de
Huizen in hun luxe wijk
Blauwestad verkoopbaar…
In een slaap
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
802 In een slaap die eerst
Maar niet komen wil
En daarna van geen wijken weet
Komen vreemde dromen voorbij
Van dingen die mij
Over veertig jaar zullen
Overkomen,
Of zaken die mij meer dan
Veertig jaar geleden
Werden aangedaan -
Vooruitzicht of terugblik,
Wat maakt het uit,
Zo lang mijn werkelijkheid
Hiermee wordt geduid…
voldragen
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
474 in elke handpalm draagt
haar vreugdetraan
een stille zaailing, klein op weg
door witgewassen leed
zo glimlacht tijd wat milder in
haar opgevangen hart
en kruislings legt ze zacht haar banden
over hard geworden
nacht
het deert niet meer
dat ergens daar een kind
haar foute kanten ziet, het wrijft
de onschuld
uit
haar grijze haren…
Tussen droom en daad
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
803 Droom die er met mij
Vandoor is gegaan,
Mij heeft losgerukt
Uit het nu waarin ik
Zo hopeloos ben vastgelopen,
Me heeft opgetild naar
Een hemel hier niet ver
Vandaan waarin het leven
Zo veel lichter is dan
Zich in de werkelijkheid
Van alle dag voelen laat -
Daar wil ik heen,
Daar, alleen daar,
Ook al kost het
Misschien nog…
februaridag
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
540 vandaag verjaart mijn broer
ik vraag me af of hij aan me denkt
ik schenk hem mijn gedachten, in
weerwil van
een vreemd gevoel maakt ruime sprongen
herwaarts, naar een tijd waarin
een kleine jongen op zijn step
de helm van mijn vader en een oude
schuit
morgen gaat mijn tijd weer door
ik blaas de laatste kaarsen uit
en schenk
aandachtig…
De grenspost is onbemand
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
688 Naar verten wil ik,
Eindeloze verten
Die daaglijks baden
In de vrijheid die ik
Hier zo deerlijk mis,
Opgesloten als ik ben
In de kerker van
Mijn ziel waarin
De tralies zijn gesmeed
Van nooit verwerkt verdriet -
Als ik dat maar los
Kon laten, het hekwerk
Zijn structuur ontnemen,
Ik zou verder gaan,
Langs onbekende grenzen…