Alle inzendingen over natuur

12647 resultaten.

Sorteren op:

Gewoon om te koesteren

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 548
Als adem voelt het moment, als een stijgwind passend bij dit natuurlijke beeld mij toebedeelt hier kan ik hun wintertooi bijna voelen. En nu denk ik wel na, geniet het fooimoment mijn hartstocht wil een vuur gaan ontsteken.…

In verdronken grijs

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 639
het orkest is niet vooruit te branden ik voel klam zweet opkomen in mijn handen als ik op noten jaag stroperig golft een oceaan aan tonen in verdronken grijs alle opgezweepte koppen betalen zo in schuim hun prijs er zijn geen brekers die dwars liggen in een vals akkoorden soort zij hebben niet gescoord in gruwelijke middelmatigheid…
wil melker16 december 2017Lees meer >

Hier geniet zij oeverloos

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 503
Kent de natuur binnen en buiten rechtvaardig getuigen, echt de kroon op werk van mensen. II Vergetelheid spant al wekenlang de kroon er zit geen knop aan haar herfstdenkgetijde. Al zou ik tijd wensen te bevriezen er resten vragen, hoe bouwt zij nog wel herinneringen. Is zij dementerend , dit domweg de natuur.…

Vossen

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 528
Vossen snellen zich over de besneeuwde velden het vliedende landschap zuigt zich onder de buiken de vossen zijn slijpende slijpen hun oren spits wrijven de ogen wrijven de streek in de ogen straks zal er het bloed zijn, bloed dat kuilen maakt tot de bodem ‘d aarde en sporen van sluikse silhouetten benevens de indrukken van prooien, contouren…

Wij, reizigers

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 447
Het zijn wij die reizen maken naar en in andere oorden andere werelden willen zien en horen... in andere talen verhalen uit koffers van andere aardbewoners daarmee worden we onszelf.…

Alleenstaand

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 809
Je staat alleen de heuvel je voetstuk Ik zie je... je heft je armen ten hemel Het groen gekeuvel ondergronds geluk Koud als steen de vroege morgen Wat? houdt de toekomst voor ons oog verborgen?…

Het licht

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 517
Schoorvoetend keert het daglicht weer Verschijnsel dat geen twijfel leidt Morgenzon vroeger uit de veren De slaap niet echt gewreven uit het oog Het geeuwen hoorbaar tussen oude bomen nog niet op groeien voorbereid.…

Rechtlijnig of een rechte lijn trekken?

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 402
Dan zeggen mensen trek een lijn liefst zo strak en rechtvaardig mogelijk bij alles in leven dat mogen lessen geven leven mag soms zuur wel wat structuur maar dat durft bijna niemand wel of niet. Is het om wat dan ligt in het verschiet? Wat een ander tussen de regels wel of niet ziet, gebaart, anders naar de regels staart? Loop je ver weg oog…

Blauwend boven land

netgedicht
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 449
het was vandaag nog een extra dag ander wereldweer met frisse poollucht uit vergeten jaren blauwend boven land dat de helderheid van middeleeuwse schilderijen feilloos vangt zelfs haast en stress maakt in de straffe kou amechtig ferme passen op de plaats in wachterstrouw met dik geklede mensen die elkaar het allerbeste wensen een…
wil melker9 januari 2018Lees meer >

De blauwdruk

netgedicht
2.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 461
waar kleuren langzaam nestelen in grijs van grauwe maanden slaapt wit in pas gevallen sneeuw zijn winters maagdelijk rusten toch zal er iets gaan broeien in leven dat door snoeien kort gehouden wordt het zijn geen stemmetjes die soms winden kleuren wel de klank van samenspraak die over het mysterie van de blauwdruk gaat…
wil melker10 januari 2018Lees meer >

Melodie van stilte

netgedicht
2.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 499
ik wist deze mist lichter dan die jij mij ooit in zicht hebt gegeven zij straalde in duizenden partikeltjes die dansten op een dralende melodie van stilte bekende vormen gaven het knus warme beslotenheidsgevoel in hun demping van alledag jouw mist is beklemmend met het unheimliche gevoel van opgesloten zijn waardoor de blik…
wil melker12 januari 2018Lees meer >

Wassend water

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 481
Het wassende water zoekt zich een weg, een uitweg 'r bedding verlaten... De kaden huiveren bij het zien van zoveel spektakel dat zich niet laat weerhouden door paal, hek of heg ze zullen niet baten Het schijnt.... de God Neptunus die het water als 'n hellehond heeft losgelaten.…

Laat me lenten

hartenkreet
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 616
Alvorens de lente bloeit bloesemt al mijn hart knoppen zwellen vreugdevol nog heel even dan spreidt het blad het bloemhart laat zich zien bovendien de eerste bonte vlinder raakt mijn ziel in een fase van extase op zulke momenten wil ik alleen zijn om het hart te laten lenten te delen met de jubeltonen van de merel en de eerste zwaluw…

Geknot & Beknot?

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 560
Deze winter ben ik geknot Ik zette 't bij mes en schaar op een gillen Deze winter heeft men mij -bot- van tak en twijg ontdaan ontbloot sta ik nu aan de zoom van wei en sloot te rillen.…

Uitwaaien

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 449
daar waar de wind een spelletje speelt met vergeten zinnen ontstaan opgeworpen heuvels waarover vogelvoetjes tippelen stappers dagen het getij uit meeuwen schommelen op aanspoelende golven zachtjes kleurt de hemel grijs…
LadyLove17 januari 2018Lees meer >

Stilt de hemel

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 521
als licht kraakhelder blijft verstijft de zon is de matrijs kapot waarin warmte en wondertjes wonen het soepele dat danst en zingt verstart in gaan stilt de hemel in een koud en kil onaangedaan kom maar wind vlaag een lieve eerste lentebries nog is het wat vroeg maar kraakhelder wordt geen troef…
wil melker23 januari 2018Lees meer >

Ons land

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 427
Ons land... Dit is ons land de bomen op rij aan de waterkant Niet bang... voor water voor natte voeten 't land aan gezeur De kleur grijs 't meest in ons geheugen We zullen altijd boeten voor regen, regenval 't stijgen van 't waterpeil in waterlopen, slootjes en rivieren de kieren, reten waar westenwind z'n weg…

Waterplas

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 480
Hier wordt zand opgezogen maakt plaats voor water Diepte... dieper liep er eerst roodbont vee binnen draad en hek Nu.... is er de zomer door trek aan en op 't water Winters stil op deze winterdag geen kijkers, geen spel de plas verre van in trek.…

Moet je doen

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 562
'Moet-je-doen' Door tunnels van groen lopen door manshoog gras door zomers geel koren Onder.... de Eiffeltoren de Utrechtse Dom mag ook in elk seizoen Blijf wel naar voren kijken..... niet opzij Blijf ook adem halen diep ademhalen bij elke pas of stap Door tunnels van groen lopen...... moet-je-doen.…

Dromen met open ogen

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 549
weg op ijle tonen van de wind die haren streelt droomde nog met open ogen toen de storm wind tegen werd Bleef staan terwijl ik vallen moest de zwaartekracht wellicht voorbij tot een kort moment van stilte aan het evenwichtig hangen abrupt een einde maakte Languit in een grote plas lag ik vervolgens na te denken over de grillen der natuur…
geeraardt2 februari 2018Lees meer >

Met gods zegen

netgedicht
2.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 500
even stelen in hun openen naar de zon ik wilde stuifzand duinen en veel wind dacht mij een kind met grote zwarte hond en zee als vagebond alleen het helm is blijven staan bramen hebben alles overwoekerd ik heb ze met gods zegen laten gaan nog hebben wij het land niet afgebakend er is geen strijd want ook eeuwigheid is door de natuur…
wil melker7 februari 2018Lees meer >

Model? Object?

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 493
Weer sta ik model ben ik object Staat hij zich aan mij te vergapen Hij sluipt kruipt op zoek naar het perspectief Wij, schapen staan vele malen op de gevoelige plaat Je kunt er een dam van bouwen.…

Renkums Beekdal

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 662
Het licht draalt er traag. Zoekend, alsof het niet beslissen kan welke plek het mooist is. Aan de slootkant misschien, waar een ijsvogel vist, een zwaan bruine vleugels weeft. Onbeholpen, ze is nog zo jong. Weideweelde lokt naar languit in het gras, zuigend op een zuringstengel. Wolken staren. Twijfelend de blaadjes uit een madeliefje trekken…
sacrajewa18 februari 2018Lees meer >

Nog onontdekt

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 495
wij draaien strelen en aaien de werkelijkheid tot voelbare proporties in het passeren proberen wij iedere keer weer iets nieuws te traceren nog niet ontdekt onbevlekt door onze onvermoeibare handen en onderzoekende geest wij lijken te blijven maar onze ego’s zijn ook deel van de cirkel van leven alleen wij graaien tijdens het…
wil melker19 februari 2018Lees meer >

Rondgang

netgedicht
4.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 618
het blauw van de winter tekent zich zo mooi over de kale bomen een kraai vertelt in krasse taal toch alvast zijn lentedromen wat koude poedersuiker legt een maskerende deken over het onbewogen gras vanuit mijn glimlach tekenen zich asemvlaagjes met genoegen vertraag ik mijn pas voor even verban ik de twijfel naar de verte…
Hilly Nicolay19 februari 2018Lees meer >

Einde wintertijd

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 855
Het is nog even stil, ook voor de bloemen die als eerste durfden komen. Een voedselstroom is nu aan 't werk gegaan en tal van knoppen zwellen. De vogels houden tot hun tijd de adem in wij wachten op de eerste klanken. Maar zien ook mos in het gazon, een stille roep dat zachte handen eerst daar werken. De wachttijd is van korte duur ook…
Evert de Boer22 februari 2018Lees meer >

Buurten

netgedicht
3.9 met 9 stemmen aantal keer bekeken 490
trekvogels roepen boven de zwarte aarde verlangend naar groen…

Psithurisma

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 476
De zachte bladeren woekeren mee Als een penseelstreek van de schilder Als een zeezucht die steeds gewilder is door de mannen varend op zee Het krakende gewaad van het bos Met als kleur een authentiek groen Of bruin in de dagen van toen Zo beweegt zij in haar schoenen van mos Rustend op de stille wind Een stem zo zoet als dat van een verlegen…

Maart

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 448
Hij roert z'n staart 'n zonnig begin met volle terrassen Halverwege een pijnlijk verrassen wind niet in toom en koud de stroom uit 'het Hoge Noorden' Vorst.... laat z'n baard ....weer staan.…

Tweezaam

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 587
Eenzaam? nee, noem me niet eenzaam al jarenlang tezamen langs deze weiden prikkeldraad heeft ons 'in het echt' verbonden We hoeven niet voor ons vertier naar Parijs of Londen tevreden in onze standvastigheid De wandelende heer of fietsende dame rusten hier uit... hand-aan-de-paal Ze komen er op verhaal..... dichten zelfs…