19452 resultaten.
Winterse nacht
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
576 de nachtelijke weidsheid
neemt haar plaats
geen maan
geen sterren
koud
iets van de Noordpool
hangt in de lucht
net als vlokken zeeschuim
in de mist
denkstreepjes flitsen
voorbij mijn ogen
tot de morgen
de wolken opengeeuwt
al blijft de mist der stilte
nog wat hangen…
Waar venijn articuleert
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
573 als woorden galmen
spreken ze niet
verliezen in ruimte
hun samenzang en melodie
waar venijn articuleert
sist het serpent
genadeloos het
ijskoud sentiment
maar jouw ogen
zonnen warme zinnen
je stem vibreert
heel diep van binnen…
Haar lentebruid
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
496 jij speelde
met lieflijke dromen
een lach rond de mond
ogen gesloten
vingers op zoek
zonder te raken
wilde
uit vluchtig
een mooie romance
maar ontwaken
regende druppels
in wekkergeluid
nog even danste
jouw sprookje
haar lentebruid…
Vergeten woorden
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
492 wat even geleden
nog ontloken leek
lijken nu
vergeten woorden
streling
met jouw ogen
die glimlach
deed vlinders dansen
de vele
overeenkomsten
konden geen toeval zijn
doch verstomden ze
in 'n hand vol ochtendmist
ik heb nog gezocht
maar ben je verloren…
Zinloos ~ Voor Alphen a/d Rijn ~
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
758 koud en kil
de gang des doods
gedachten van
het waarom vermoord
ontnam je hen
die het leven liefhadden
het licht in de ogen
zij die daar waren
niet wetend
dat dat hun laatste
minuut zou zijn
sijpelde het leven
zinloos uit hen
even stond de tijd stil…
Van binnenuit
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
521 je schijnt wel
maar je warmte
voel ik niet
wolken verdelen
je licht in het wit
van hun vormen
ik mis in
de kleuren hun ziel
altijd jouw sprekend bewijs
kom breek
maar door in
een lach en wat ogen
straal jouw zon
niet op mijn huid
maar diep van binnenuit…
Zinnebeelden
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
714 Luister met de ogen dicht
hoe de stilte fluistert.
Bevrijd het gevangen licht,
met het raam verduisterd
daagt geen enkel zicht.…
Vers groen gras
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
554 prikkelende ogen
van vers groen gras
in februari hooikoorts
weet nog hoe het zonder was
genietend van bloemen
bloesems in de wei
nu almaar een loopneus
is de pret snel voorbij
steeds maar weer niezen
wanneer houdt het op
het hebben van hooikoorts
wat een vreselijke strop…
Een stralend gezicht
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
514 jij geeft mij
handenvol licht
met een stralend gezicht
ogen vol zomer
in je lach bloeien
fluweelzachte rozen
je sprankelt de
zonnige kant van
jeugd in het leven
wisselt van kleur
om aan ons bestaan
de echte fine fleur te geven…
Somniarium
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
421 Alles wat mijn ogen ooit zagen,
in een lade van zonlicht verstoken.
Het licht zoomt langs de bosrand.
Bekend terrein, ik twijfel niet.
Toch weet ik niet waar ik ben aanbeland.
Is het pas werkelijk als het voor het oog geschiedt?…
Mijn Beul
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.078 Toen ik alles overzag
Zag ik dat niemand meer schuldig was
Ik zei dit
En de beul sneed mijn tong eruit
Ik lachte en schreef het op
De beul hakte mijn vingers af
Ik lachte en wenkte naar het schrift
De beul stak mijn ogen uit
Verblind
Slachtte ik de beul af…
Het miraculeuze licht
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
534 je lach heeft al
de vleugels van een wonder
als zij ontsnapt uit je gezicht
met ogen die
het hemelsblauw weerkaatsen
van het miraculeuze licht
vleugels op hun vlucht
boven een herboren aarde
in de zonverwarmde lucht
dit mystieke tafereel
maakt woorden overbodig
ook magie heeft liefde nodig…
mijn januarikind
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
791 je huppelde in goudgalon
naar sterren in mijn hart, ze glansden
en ze straalden waar ik stralen mag
toen won je mijn toverwoorden
en ik schreef ze op mijn ziel
altijd daar, waar ook mijn missen viel
verdrink ik dan in zuiver blauw
die ogen van jou
dragen de kwinkslag van een lang
verleden…
pijnstillers
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
896 het verstilde leed in oude ogen
zegt me, dat ze wacht tot dat, wat
onvermijdelijk
haar laatste adem draagt
er daagt geen hoop meer over alles heen
een uitstel slechts, dat iets verlicht
de tijd verplicht me blij te zijn
met alles dat ze torst in beter weten
maar haar heelheid draagt ze, zonder pijn…
In memoriam
poëzie
4.0 met 3 stemmen
2.005 Gouden geruchten gaan uit uw ogen;
'k hoor het breken van uw hart
en uw polsslag diep-bewogen
door de smart;
de avond huivert wijl het kil is;
aan uw wimper beeft een traan;
Och, hoe de avond zwijgt en stil is
en vol maan.…
Zijn voorjaarsboeket
netgedicht
3.3 met 10 stemmen
911 De trui nog vol tuinpluis
kijkt hij me stralend aan
ik zie in de mij zo
vertrouwde blauwe ogen
veel meer nog dan
zijn liefde
voor dit schone.…
de zee is rond
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
705 met haar dansende benen
stroomlijnen die in dijen verdwijnen
speel ik eb in mijn hoofd en vloed in mijn buik
de duik in haar golven is een wanhoopsdaad
waar de nacht van vol is
loopt zij van over
zand in de ogen betovert mijn voeten
de zee is rond
en zij loopt aan de horizon…
In vermeende schijnbeweging
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
507 stel dat ik verdwijnen kon
niet lijfelijk
maar uit de ogen van mensen
stel dat ik opnieuw begon
als dat zou kunnen
zou ik dan iets anders wensen
als leven eindeloos zou zijn
zou iets waarde hebben
zou ik wel zijn wie ik ben
zou ik de mensen mijden
of hen omhelzen
en kennen wat ik nu ken
wat is het dat mij belet
of ben ik simpel…
Wegkijkend voorbijgaan
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
514 Waar wij eraan gewend
Zijn geraakt elkaar
Wegkijkend voorbij te gaan
Is daar zo maar die ontmoeting
Via Marktplaats waar we
Zo waar een mens ontmoeten
Die we in de ogen zien,
Die zijn verhaal vertelt,
En die bereid is ook
Ons verhaal aan te horen…
Een helderblauwe stem
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
545 stralend was je lach
toen ik nog even
de wolken donkerde
die ik bij me had
gooi maar open
zei je zachtjes met
een helderblauwe stem
waarin de zon al scheen
in onze ogen blonk
het snel oplossende vermogen
dat alleen de lente kent
ongeremd in bloei…
Wit
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
489 wit spreidde langzaam
haar maagdelijkheid
uit over de wereld
ongevraagd dichtte
zij haar een ongekende
schoonheid toe
waarover men nog nooit
met zwarte inkt
over had durven schrijven
niet omdat ze niet eerder
zo smetteloos was geweest
maar gewoonweg daar
ze de woorden niet hadden
kunnen vinden
gelijk hun ogen blind…
voor eeuwig afgesloten
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
615 Het ijs is gebroken
Maar het wak weer gedicht
Starende ogen
Vanachter de spiegel
Langzaam worden leeggezogen
En de schreeuw van onvermogen
Zal nooit omgezet worden in geluid
Want het trilt niet meer
Het pulseert niet meer
Keer op keer
En wat ooit gebroken ijs was
Zal nooit meer water worden…
Netgedicht ; Wier instinkt haar nooit verlaat
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
477 Met bolle ogen
zoekt zij haar weg
en vindt consorten in
de jungle van de zee.…
In licht onbehagen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
538 ogen blonken donker
je hand streelde
het zwart fluweel
in licht onbehagen
wist de vleug
aandacht te vragen
het arrogante trekje
rond je mond
krulde weerspannig om
geen afwijzen en vertragen
je vroeg vriendelijk
of ik het niet meer wilde dragen…
Pure passie
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.019 Als je mij jouw hand reikt
Neem ik deze lieflijk aan
Kijk ik je aan en zie
Hoe jouw ogen mij beminnen
Raak ik je aan en voel
De hartstocht mij verlammen
Kus ik jou en hoor
Je ademhaling versnellen
Begeer ik jou en ruik
De geur van pure passie…
Dagdromen.
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
679 Een duidelijk omlijnd doel voor ogen
en soms ook zo maar ergens heen.
Dan zie ik al het groen rondom mij,
de vogels in de lucht en de bomen.
Wat ik moet doen is dan niet belangrijk
en loop wat te dagdromen.…
Haar zoektocht.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
584 Een verdwaalde blik in haar ogen.
Haar handen voelen koud en haar
lippen lijken bevroren.
Leed zie ik, maar ook wilskracht.
Iets dat haar staande houdt.
Immer op zoek naar het onvervulbare,
een droom.
Een zoektocht vol vragen is haar leven
waarop zij geen antwoord kan geven.…
Zintuiglijk beleven
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
664 mijn ogen tranen
en de lucht is vervuld
van zoveel bloesem
de wind jubelt om mijn oren
brengt het zaad
bevruchting en leven
ik nies in een wolk
van kleuren
die de velden verspreiden
ik vervloek de maaier
en prijs de wilde bloemen
die mijn ziel ontroeren…
zeenomade (2)
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
604 hij is de zeenomade die
zeilt naar de maan
voorbij de ijsgrens over de randen
van de wereld
hij reist - de ogen vastgeplakt
aan de horizon -
in stilgevallen tijd
meer en meer
de oorsprong naderend
als hij doordringt in
de desolate leegte
hoeveel betekenis kan hij
dragen
nooit klonk stilte zo luid…
Een stil gebaar
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
441 je raakte
voorzichtig
mijn arm aan
een stil gebaar
in zoeken
naar contact
er was
geen vonk
die oversloeg
wel een
warme gloed
uit onbekende bron
die licht
pulserend door
mijn aderen joeg
het hart bereikte
toen onze ogen loken
in wederzijdse groet…