13843 resultaten.
Som
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
487 Na een moeilijke zoektocht
toch de man, gezellig gezin...
tot één ziek, weg van ons
moet breken van ons.
Na het scheiden, het schelden,
na 't daag'lijks overtreden van wetten
en moeilijke zoektocht
afwisselend warmte en pijn
houvast als een klimplant
hier en daar
kruipend naar boven,
niet huilen of zeuren
doorgaan maar.
Ik vraag…
Wakker
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
742 Emoties van steen
Je kunt nergens heen
Wakker uit je dromen
Dat het geluk zou komen
Sprookjes bestaan niet, meid
Wakker worden is de hoogste tijd
Ze staat op, trekt de gordijnen dicht
En als ze straks weer open gaan, dan is het buiten
En binnen
Licht…
Het lukt even niet
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
727 ik zie het water golven
het maanlicht verlicht
een schilderij van troost
bij het verdriet
ik zou iets kunnen
willen schrijven
maar, het lukt even niet
misschien later
ik kan geen zinnen
verzinnen, woorden
die er nog niet zijn
-
thans
kraait weer de haan
begroet deze morgen
de aarde houdt
haar mooiheid niet verborgen
ze…
Poging
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
528 'Een gedicht?'
fluisterde hij bij het weggaan.
Maar hoe kon ze dit beschrijven,
iets wat niet ontleed, ontkleed, geanalyseerd kon.
Zoals de ingang van een spechtenest zichtbaar,
maar nooit de holte zelf.
Het was als een zorgvuldig gesealde schat,
als een klein flesje waarin een minutieus scheepje,
zonder erbij te kunnen,
veel meer dan dat…
Golvende vlinder
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
623 het duinenkind
blijft houden van de zee
de opdringerige meeuwen
vindt parelschelpen
op een verlaten strand
hoort de wind
de vliegende storm
vangt op haar hand
het stuivende zand
het duinenkind danst
op de levenslucht
de schenking van het tij
zonder hersenspinnerij
is enkel blij
-
och
kon ik haar weer zijn
een golvende…
Expeditie
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
513 de berg die ik het liefst alleen beklom
waartoe ik impulsief kon besluiten
daar meende ik naar te moeten fluiten
als gekooide vogel, haar eigendom
maar juist zij blies wind onder mijn vleugels
scheen me bij in de donkerste uren
ging mee op de mooiste avonturen
er bleek niets waar van die strakke teugels…
Observatie
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
540 Laat me je weer zien,
je lichte tred, je blik,
je ogen die zoeken naar diepte, verleden
je houding laconiek alsof er niets
terwijl er zoveel
hoe je tovert met krachtig omhelzen
je handen mijn lijf raken,
mijn mond de jouwe smaken,
jouw kreet horen slaken
ik zal je ver weg laten
en terug bij jezelf, los
of met verstrengelde vingers
ons…
Gedachten
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
492 Mijn gedachten wapperen
als was aan de waslijn,
de mouwen en pijpen alle kanten
frisse wind waait en geeft gul, droogt,
daarna met de hand glad gestreken
draag ik ze opnieuw en ruik
de geur van buiten
en voel me één geheel.…
Wending
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
504 ik sta aan de vloedlijn
waar zonnestralen
hen omarmen die het ontberen
wolken krullen er beduidend anders
zo streelt de wind lieflijk zorgen
uit de gezichten van
zodat hun tred lichter zal zijn
dan toen ze kwamen…
Uit balans
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
529 balancerend in het leven
op een leidraad, oh zo broos
jongleer ik pijn liefde en gemis
dan weer vrolijk dan weer boos
zwemmend in een zee vol tranen
al is er niemand die dat ziet
zeg ik steevast dat het goed gaat
ook al sterf ik van verdriet
niet wetend waar te beginnen
niemand zegt mij waarnaartoe
put ik mijn kracht uit de liefde
ook…
Aangenaam
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
544 waar warmte zich mengt
met geur en smaak
daar voelt het als thuis
schaduw draagt het licht
tilt het de morgen in
de dag maakt een start
schrijft weer verhalen
over het levende dorp
naar de daverende stad
-
de fiets staat klaar
nog een borstelstreek
door het koppige haar
ik peddel langs
een verpozende beuk
rood vlamt zijn…
Onbegrip
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
521 met blote voeten
betreed ik
het natte zand
hef mijn handen
naar de hemel
en schreeuw het uit
onbegrip rolt
over mijn wangen
net zolang
totdat ik antwoord krijg…
Ogen spreken boekdelen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
517 stil is de machteloosheid
als door duizend glazen
deuren roep ik jou
toch hoor je mij niet
(veilig) binnenin gekropen
naar daar, waar woorden
niet te vinden zijn
zwijg je in alle talen
ogen spreken boekdelen
vol inktloze letters
die nooit geschreven
zullen worden
daar verdriet geen kleur heeft…
Terugtrekken
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
487 och
hoe stil is mijn zwijgen
deze avond
wanneer het Goddelijk licht
langzaam aangaat
gloeit over de twijgen
genoeg
het is gewoon genoeg
wat was komt niet terug
of toch…
weer dezelfde weg
behoedzaam volgen
telkens letten op…
aarzelend, steeds te laat
dan weer te vroeg……
Ontberen
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
613 waarom
moet ik plots denken
aan zwarte kooltjes
een oranje wortelneus
het alpinopetje
op de markante kop
van een sneeuwpop
waarom
denk ik juist nu
aan het geveegde paadje
gele klompen bij de deur
de appelen op zolder
resten winter ze dwalen
in herinneringsverhalen
waarom
juist die serene gedachte
nu zo dichtbij…
waren er in de…
Kijk niet naar wat je niet hebt...
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
603 We missen dat:
wat we niet bezitten
Net als de zon
We missen dat:
wat we nooit krijgen
Simpel
We missen dat:
wat onbereikbaar is
Net als de sterren.
Maar wat we niet
kunnen krijgen,
dus onbereikbaar is,
is zinloos om
over te piekeren,
sprak zei:
en ik antwoordde:
Je hebt gelijk:
Ze zei:
je moet egoïstisch worden
en ik…
Sporen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
451 Als reeënsporen in de sneeuw
als vliezenvoetjes in vers zand van een witte meeuw
zo staan je zolen en je tenen door de olie
bij een schijnsel op mijn laminaat
dat ik zo nog even zitten laat
om, rebels tegen het vluchtige en het luchtige,
van de aanblik te genieten
tot het ooit weer dooit of stuiven gaat.…
Prikkeling
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
504 je loopt door
alsmaar door
vlug, vlug, zo vlug
geen weg terug…
in je is een ontij
warboel, broosheid
hinderlijke vragen
heb je mee te dragen
luister, luister…
zoek stilte, de rust
als de late herfst
die in de naakte takken
van de bomen huist
zie de laatste appel
in een bleke zon
met rode wangen
aan een dun takje hangen
loop…
Vuurwerk
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
560 Daar, op de boulevard....
ik kwam er vroeger, in zwoele zomers
op stampvolle stoepen
naar vuurwerk kijken met mijn vriendin.
Nu in de frisse kou,
ferme pas, in het donker met jou.
Kerstlicht brandde al hier en al daar.
We liepen achter een jong paar
dat hand in hand,
wij de enige wandelaars maar.
De zee één zwart gat.
Opeens pakte jij…
We lopen met een masker
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
724 Soms of soms ook niet,
is het juist datgene wat je niet ziet.
Soms, of vaak of niet,
is een lach iets anders,
dan waar je hem voor aan ziet.
Soms is een traan een uitweg,
een uitlaadklep,
een emotie van liefde, vreugde
of verdriet, het is maar net,
hoe je die traan op DAT moment ziet.
Soms, of vaak of: helemaal niet,
is het datgene…
Verslavingen
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
828 Niet verslaafd raken
aan drugs, sex,
porno, billen,
eten, pillen,
werk, warmte,
(want als de cv uitvalt)
Niet aan geld, mooie plaatjes,
opsmuk, mooie praatjes,
massages, zachte handen,
niet aan lieve stemmen,
of aan meditaties,
noch aan alles wat het leven
mooi en fijn maakt,
zelfs dat niet
(want een volgende dag
is datzelfde niet meer…
Wending
netgedicht
4.2 met 13 stemmen
599 zoals een boom
vergeet hoe hij
de winter heeft gedragen
raak jij langzaam
in mijn vergetelheid
vliegt de tijd
ik zet mijn
stappen voorzichtig
op de rust van nu
zie hoe de boom
vogels lokt
op zijn uitlopend hout
hoopvol, vertrouwd
beleef ik het
prille voorjaarsgroen
ver van toen……
Scheidsman
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
602 afschuwelijk toch
het kind
als wapen
in de
strijd
zo nare
scheidingsproblemen oplossen
blijkbaar moeders
beleid
laten wij
vurig hopen
dat het
voor hen
spoedig aanbreekt
het twaalfjarig
verjaardagsfeest
op naar
een kindvriendelijke
verstandige kinderrechter
zij mogen
eindelijk kiezen
voor hem/haar
verdriet angsten
GEWEEST…
Toevlucht
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
608 een vogel
zoekt het ochtendlicht
wil zingen in de weemoed
van het sterven
de vruchtbare bloesem
waait uit de bomen
zo graag…
een wens…dromen
kom maar landen
op mijn handen
ik stop mijn adem
in een fluister
en luister
naar jouw laatste lied……
Benaderen
netgedicht
4.6 met 11 stemmen
679 ergens wachten woorden
die ik zal schrijven
misschien uitspreken
er is een zucht
het duizelt van binnen
waar te beginnen…
ik voel me als de specht
die hamert op een boom
door bijna onwrikbaar hout
--
waar is jouw zomergeluk
de schikking van bloemen
tot een gracieus boeket
wat ging er toch fout……
Weet je nog...
netgedicht
4.0 met 11 stemmen
592 toen de wind
zo heel zacht
op je huid
niets dan
een zongordijn
voor de wereld
zoveel meer
dan verliezen
en de stille pijn
het gras fris
groener dan ooit
zienderogen sprookje
weet je nog…
toen in onze gaard
het hemelse geluid
die vogeltoverfluit……
tranenbuik
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
484 emoties klotsen tegendraads...
een roep om vrijheid,
waar monden spreken onder
klankloos verdriet
er ebt een glimlach weg
tussen hart en hoofd
de dagen
sluiten zich tot één
lafenis breekt
losse woorden uit hun vorm
en vlindert ze naar buiten
de ruiten van het eenzame huis
spiegelen de morgenzon tot
gruis op rode daken…
Rustplaats
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
551 de steen zwijgt
in het grijze grind
twee namen
een levensloop samen
zandkorrels door
de wind gebracht
schuren de letters
matteren de glans
strak geharkte perken
vragen aandacht
maar och,
het kan me niet bekoren
ik voel me als het musje
tussen het madeliefjesgras
toch verloren……
Over tandenborstels
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
574 Erbarmen
vind ik een niet te omschrijven woord.
Bijvoorbeeld
jouw tandenborstel nog op de wastafel
achteloos achtergelaten?...
Ik voel erbarmen voor 't blauwe plastik
haren uiteen,
mensen doen hem in de afvalscheidingsbak,
ik dacht aan hoe hij jouw zachte tandvlees,
harde gebit borstelen,
je smaakpapillen, speeksel hem proeven,
jouw…
Stijfhoofdig
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
511 hoor ik wel thuis
op de grenzeloze akker
die ik mezelf toedicht
is mijn blik, mijn aard
wel zo gerijpt om te oogsten
van het vers gezaaide koren…
of
zingt de straffe wind
een ander riedeltje voor mij
ben ik ongevoelig geworden
voor de wijze vinger
en wast de regen nu
mijn stijfkoppige oren……