11341 resultaten.
Steeds opnieuw
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
481 Mensen borrelen op
uit duistere dromen,
elke morgen weer,
en monden gelaten uit
in de slurpende stad,
steeds opnieuw.…
de verte vinden
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
424 met de
overschatting van
een vooruitgestoken
borstkas danste hij
met uitgestrekte
armen om haar heen
ze zouden het
vasteland verlaten
zij was verslingerd
aan een minimum
hoeveelheid licht
ze wilde uit het
beeld verdwijnen
onderbelicht in de
schaduw van het
donker leven
ze vonden
de verte in
een lichtflits…
woestijnwind
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
424 de geknakte woestijnpalm
laat in schroeiende
hitte haar getergde
oren hangen
een andere bezweek
onder haar eigen last
in dit oord verdwijnt het
leven onder zand
in de verte trekken
weerbarstige palmen
ten strijde tegen de
goden van de wind
in de wolken wordt
historie geschreven
van bloedige
confrontaties op de grond…
DE ONMENSELIJKING UIT ZWARTE VERZEN
netgedicht
4.7 met 29 stemmen
732 eeuwenlang is
de mens bezig
geweest zich te
bekwamen in de
leer der evolutie
het beter zijn dan
de ander heeft hem
niet veel sociaal
besef bezorgd omdat
zijn afzet altijd de
rug van een ander als
springplank gebruikte
grotesk zijn de
verschillen tussen arm
en rijk geworden
de ultieme bovenlaag
met superrijken en
grote groepen…
Eenzaamheid
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
645 De mensen zijn bezig.
Ze hebben zo'n haast.
Alles moet vlug, gauw, gauw!
Wie kijkt er naar jou.
De radio doet hetzelfde,
schreeuwerig en fel,
met steeds die reclame ertussen.
Misschien haalt iemand me wel.
Steeds weer die hoop... maar
wie kan er komen, wie denkt er aan jou?
Elk heeft zijn doel...
jij past niet in hun gevoel.…
IJS
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
515 Ook al zal het nooit
weer vriezen toch zakken meer
mensen door het ijs…
Paarden zijn ook zo
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
477 Natuurlijk wil ik geen object zijn
maar mens, een subject
niet volledig vrij misschien
maar ook niet in de hel
van andermans oordeel
want ik negeer niet
dat ik een individuele wij ben
een individuele liefde
die tekortschiet
soms individueel wreed
eigenbelang, kortzichtig
door ingebouwde oogkleppen
tegen mijn nerveuze angst
voor…
Op een mooie pinksterdag
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
515 dit geluidloos typ
want gsmtoetsen praten niet
zingt buiten een vogel
zijn ziel uit zijn lijf
Hartstochtelijk gekwetter
beantwoord in andere klanken
Vogels praten met elkaar
terwijl de wind door de bomen ruist
en op de achtergrond donder aanrolt
Metafoor voor ons mensenleven
Altijd dreigt ergens onweer
Maar zolang de vogels fluiten
en mensen…
Het schip der dwazen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
490 De reis is onrustig, maar
het schip is geweldig
een prachtig schip
Helaas zonder scheepskabouters
om de vege boel te redden, nee
er zijn alleen dwazen aan boord
die vrijheidsliederen zingen
en toosten op verre stranden
Ach, we verliezen koers
Het magnetische veld wordt zwakker
en de noordpool schuift weg
Havens blijven ongelezen…
In de hemel
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
462 Wereldburgers rennen rond
Drukke parasieten in de dunne korst
van de aarde
door haar aan het werk gehouden
en in haar verteerd. Ze zweet rotting
uit haar poriën, een heerlijke geur
gezond om in te leven, maar benevelend:
sommigen denken astronauten te zijn
op ruimteschip Aarde
Bijna 800.000 kilometer per uur snel-
len ze mee met de zon…
Het oude huis
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
416 Het oude herenhuis
Staat deftig aan de gracht
Hij ziet mensen wandelen
En een kind dat vrolijk lacht
Dromerig kijkt het huis
Naar de bomen aan de waterkant
Hij beschouwt ze als zijn vrienden
Ze zijn lang geleden hier geplant
Het huis staat er al eeuwen
Iets verzakt en iets versleten
Heel vaak gerestaureerd
De laatste keer is hij vergeten…
Onherstelbaar falen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
472 hebben wij
onze ogen
geopend om
ze daarna
voordat zij
helemaal
ontluiken
weer te sluiten
wij waren
op zoek naar de
wereld om ons
heen naar leven
en alles weten
hoe en wat
omdat het
slecht gaat
en alles van
waarde verloren
lijkt te gaan
zoals de natuur
met zijn raderen
en niveaus van
duurzaamheid
op onze aarde
we hebben…
[ De acteur weet wel ]
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
381 De acteur weet wel
waar het om gaat: doen alsof --
je echt een mens bent.…
Zekerheid...
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
597 Veel mensen geloven niet
in het bestaan van een God.
Want als hij zou bestaan,
had hij allang iets aan
al het lijden gedaan.
Stel dat dit waar zou zijn,
zou de Christus dan zijn zoon wel zijn?
Hij heeft hier op aarde geleefd.
Hij hield van mensen,
verzachtte hun leed.
Voedde velen met vis en met brood.
Met een liefde zo groot.…
Eenzaam
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
542 je zou willen
dat niets menselijks
je vreemd is
maar veel mensen
zijn je vreemd
er zijn raakvlakken
maar ook die
hebben hun grens
voorbij die grens
is ieder mens alleen
op de hoogste top
en in het diepste dal
van je gevoel
is de eenzaamheid
je lotgenoot
en langzaamaan
groeit het besef
dat er maar één is
die op kan treden…
Nuanceren
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
480 zij wist
als geen ander
met haar blik
dromen te kleuren
hoewel zij al met liefde
zijn toegedekt en de
pijn snel vermindert
waar woorden
tekort hebben
geschoten om
voorzichtig
emoties aan
de oppervlakte
te brengen en
om ze het daglicht
te laten zien
omdat zij al zo lang
in het donker
verkeerden zonder
mogelijkheden om
voorzichtig…
De warme kant
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
399 jij bent
ontwaakt tussen
geuren en kleuren
in het zachte bed
der seizoenen
gegroeid en tot
bloei gekomen
met een hoofd
vol mooie dromen
die de wereld van
jouw slaap je heeft
laten zien en
waarin jij als baby
en heerlijk kind
later peuter
en kleuter
onbezorgd en vrij
gespeeld hebt
met zon en maan
hoog boven je
de verre sterren…
Medemenselijkheid
netgedicht
1.0 met 211 stemmen
755 altijd
als ik met
jou verkeer
voel ik iets
van de mystieke
sfeer van hemel
waarin goed
beter en best
geboren lijken
te zijn en helaas
ontsnapten uit
de schepping
om een eigen
rol te spelen
jij bent een
edelsteen met
vele kwalificaties
in het topsegment
zoals volmaakte
schoonheid in getal
zeldzaamheid en
schaarste in
bestaan…
Verzorging in grijs
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
468 het tweede
leven blijkt
in de praktijk
geen sine cure
te zijn maar
meer een reprise
van het eerste
dat zijn
continuering in
genoegzaamheid
te vaak onderbroken
ziet worden
door allerhande
irritante toestanden
die de uiterste
houdbaarheid
en garanties al lang
voorbij blijken te zijn
en ook na dure
reparaties niet meer
in deze…
[ God verlangt naar rust ]
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
430 God verlangt naar rust,
de mensen zetten hem steeds --
meer aan het denken.…
Onvoorstelbaar fout
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
424 wij zijn ziek
maar niemand
die dat ziet ervaart
en het uiteindelijk
hoog van de
toren blaast
onze consumenten-
drang heeft alles al
heel lang opgeslokt
en vraagt nee eist meer
en anders dan de
medemens het heeft
alles is de deur
uitgezet baby’s peuters
kleuters bij de opvang
neergelegd vrije tijd op
een laag pitje en geld
voor…
Dat duurt nog lang
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
421 nog heeft
de wereld
zijn schatten
niet verloren
nog steeds
worden er
kinderen geboren
gebeuren
kleine wondertjes
waar je over
struikelt zonder
ze te zien omdat
het zo gewoon is
stukjes hemel
tegen te komen
in eigen dromen
toch zijn vele
jaren vergleden
hebben ernstig
onder desinteresse
geleden omdat
wij ze niet hebben
geprofileerd…
In astrale kleur
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
439 het voelde
al meteen
zo goed
de sterke
handreiking
als groet
met gelijke
frequenties
de eerste
ontlading
met een
omarming
van positieve
energie die
eigenheid
herkende
in astrale kleur
en geur van
lichaam en
geest die zich
probleemloos
elkaar op-
en aanvullend
mengden
aftastend zijn
wij gaan zoeken
naar het paneel…
In arrogantie
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
483 ik heb
grijze plukjes
uit de lucht
gehaald
het sombere
uit wolken die
regen en donkerte
bevolkten
er kwamen
spikkels blauw
en licht die door
zon werden gewit
tot een briljant
schitterend firmament
dat mijn geest
als klankbord kent
wij sprankelend
van energie
oplaadbaar tot
een gaaf lief genie
nooit zal aarde ons
universum…
Een lach die de hemel zag
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
386 zij wist niet
van die andere
ogen hun kijken
en haar mogen
de acceptatie en
het tikje jaloezie
zij zo lang
licht en blond
een echte griet
zij dacht niet
op te vallen
tussen duizenden
maar ieder met
gevoel voor warmte
herkende haar
zij twinkelde
meteen blik vol
lieve sympathie
haar lach heeft
allen voor haar
ingenomen met…
De gesel
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
456 wie heeft
in godsnaam
de gesel op
deze wereld
losgelaten
het boek
met genetische
blauwdrukken
uitgegeven als
geschiedschrijving
ja dat van de
apocalyps met
het menselijke als
leidraad eet
of wordt gegeten
van micro
naar macro
waarbij de grote
soorten al
verdwenen zijn
en het grut
listigheid in
virale en bacteriële
vorm…
Hun Mantra's
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
392 weer
schreeuwen
anoniemen
hun mantra’s
in vele talen
die zonder
te herhalen
hun menselijk
handelen
laten falen
toch
worden
ook zij
misbruikt
door lieden
die ook van
hun ellende
profiteren en
leven in sferen
van geld
jij bent
de enige
die zich
verheft in de
grauwzwarte
menigte die
schuifelend
tergend
langzaam…
De anderhalfwereld
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
478 die dieren begrijpen
voelen hoe zij mensen
ervaren en hongeren
naar spiritueel raken
alleen wij zijn vergeten
hoe dat moet en weer
op gang kunnen krijgen
met flora en fauna en al dat
leeft in de anderhalfwereld…
Drukke praters
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
404 zij is een
natuurlijke
geefster
als zij
binnenkomt
is daar
de lach
in de blik
van die ogen
wordt alle
aandacht
naar haar
gezogen
in een
volmaakt
liefdevol
natuurlijk
proces
langzaam
bouwen
spanning en
enthousiasme
een sfeer van
feest en plezier
want zij is
gekomen voor
de mensen hier
zij praten vaker
lachen luider…
Menselijk boegbeeld
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
508 de manier
waarop jij
naar mij keek
maakte dat
ik alle andere
blikken van
jou vergat
het was geen
vluchtige flits of
weg dwalende kijk
het was of jij mij
nu eindelijk volledig
begreep en in een
oogopslag bleken
alle vooroordelen
weer even herijkt
voelde als een
nieuw begin in de
opruim van puin
en het inslaan van
links liggende…