12846 resultaten.
Alles rustig aan het front
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
743 Oorlog in stilte
Stommetje spelen
Steeds sterker de kilte
Wat kan het schelen.
Wegen uiteen
Waarheen weet geen hond
Met harten van steen
Alles rustig aan het front.
13 november 2011…
We zijn ontgrensd
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
591 Het zijn in ons doet steeds opnieuw
de grenzen breken – vaag voelen wij
de wekroep die niet enkel hier en
nu gelenigd wordt. We kunnen
niet bezitten wat ons trekt, de roos
is roos, ook los van ons begrijpen.
We zijn ontgrensd en leven met
onstilbare verlangens, met oneindigheid.…
Waanzin
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
818 Mijn vader eet slechts hugenoten
mijn moeder leeft op kikkerdril
mijn opa die is platgespoten
mijn grootmoeder had maar een bil
Mijn kinderen laten rukwinden, ruikend
naar benzodreen en fosferaat
voor de relatie is dat zeer fnuikend
vooral als je steeds in hun windrichting staat
En ik, ik kan alleen maar schrijven
over de liefde die ergens…
aan Marie
poëzie
2.5 met 11 stemmen
2.126 Ze waren in mijn harte reeds,
(Nu 'k 't achteraf bezie),
Gestapeld en ze smachtten steeds
Naar 't minnen van Marie.
Nu rollen zij tezamen snel
Mij uit een minnaars mond
En dansen in een woordenwel
Uit 's harten diepste grond.…
Praatte met gebroken steen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
526 stootte tegen glas
dacht de wereld transparanter
dan die in betreden was
vol uitzicht
in een perspectief van jaren
maar de kennis moest ik zelf vergaren
ik liep weg
met stilte om me heen
praatte met gebroken steen
zij hadden de massa’s
zien passeren in hun
steeds opnieuw proberen
tot de eenling overbleef
die zich met de rust kon…
Silencio!
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
807 Het heden weer met ooit bedreigen,
niet zien wat is, maar steeds wat was,
wie nooit van deze kwaal genas,
kan nimmer tot dit inzicht stijgen:
van oude liefdes moet men zwijgen.…
Bewaren
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
554 ik zal de woorden voor je bewaren
lieve woorden van weleer
zodat je me niet meer hoeft te vragen
want dat doet nog steeds zo'n zeer
ik geef de zinnen aan de reden
die onthoudt ze dan met trots
het zoete minnen blijft vermeden
eens was jij voor mij mijn rots
ik stel geen vragen aan het zonlicht
geef de toekomst aan de wind
wil de last…
definitief
netgedicht
2.8 met 9 stemmen
964 (voor vriend, bij het afscheid van lief)
nu jouw aardse wezen eeuwig
voortgang vindt
ik blijf hier en beleef de warmte nog
opnieuw -steeds weer- opnieuw
elke dag
ik heb
jouw beeltenissen opgeslagen
in de kamers van mijn hart
de mooiste laten stil
een glimlach in mijn ziel verdwijnen
langs mijn lippen spreekt
als immer
jouw…
her intreden
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
759 steeds opnieuw beleef ik de wereld
raap mijn vruchten van de dorre grond, onderhandse
afgeronde buigingen
dan weer spoelt mijn waterweg langs
gladde keien, uitgesleten groen en rond
de stamvoet van mijn moederboom
de stenen zijn geteld, hun aantal ketst
op ruwe bodems
oeverloos verlaat mijn weten
en ik draag de vogels naar hun hogere…
Belofte
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
674 Hoe vaak in zwart doorwaakte nachten
de dood ook kalm zijn troost aanprees,
steeds overwon (uit hoop of vrees?)
het ongewetene dat wachtte.
Wat alles nog voor mij beschoren
zo in de schoot der goden lag,
ik strekte naar de nieuwe dag
opdat het mij zou toebehoren.…
terras
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
483 op het terras overkapt door wolken
en dan opeens een vrouw uit Canada
ze is een Indiaan zegt zij en dat zie je dan
en daarna is er nog de geluidstechnicus
van de Melkweg waarmee je praat en lacht
maar dan gaat iedereen weg en zijn
alle stoelen leeg terwijl jij er nog bent
je zoekt naar een einde en naar een reden
waarom je nog steeds…
Hockey
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.190 .
----------------------------------------------
Een hockeybal die sla je met een stick,
Althans, zo zou het bij die sport steeds moeten,
Maar komt zo’n bal dan tegen een der voeten,
Dan zijn - bij opzet - sancties vaste prik.
Het “aangeschoten hands” kent men er niet,
Bij hockey heet dat “aangeslagen feet”.…
een jaar nadien
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
607 Antonius leidt nog steeds: ik zoek
maar vind de weg rond brokken zelfverlies
elk stukje “toen” van jou- mama, verkies
en koester ik
in rijtjes stil geluk
zie ik stukjes levensles, beschreven
op een vingerhoed vol kleur
jouw wereldreis
groter niet
maar ook niet kleiner dan de wijs
van liefde die er is
zo rijk is mijn gemis…
kabouter
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
523 Toch heeft hij veel aanbidders
in onze maatschappij,
die vast in hem geloven,
men haalt hem er steeds bij.
De sprookjes die men ons vertelt
vanuit regeringshoek,
komen van mijn kabouter,
voor hem gesneden koek.
Met hem bij ons is het zo fijn
en als ik hem soms mis,
dan doet hij zeker in Den Haag
werken der duisternis.
Efeze 5:11…
Breek me de klep niet open
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
774 hé, grote grijze
ik voel me leeg vandaag
het groenvoer met slakken
ligt nog steeds onder de haag
en jij, jij krijgt om de haverklap
de volle laag
gescheiden, ’t doet me wat
ik krijg kramp in m’n maag
ach groentje, wees blij
jij krijgt het bruidsboeket
ik de razernij van een stamper
die mijn schedel plet…
Onderbroek
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
482 Maar weer mis ik de slag in de cultuur,
Ik heb nog steeds geen slipjes aan de muur.…
Hoezee
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
1.993 Jarig worden, een jaar erbij
het overlijden komt steeds nader
lacht zich krom, laat zich zien
in wat verdwijnt en blijft in later.
Zij zijn mij dierbaar de doden
van nu, morgen en eergisteren
en buiten begint het knisperen
van bruine, kurkdroge bladeren.…
Over het woord.
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
495 Dit woord toont bovendien
Waar u steeds op toe moet zien.
Dat de basis wordt voor uw benemen,
Welke houding aan te nemen
Om aan het leven deel te nemen.
Het woord dat ik daarvoor koos,
Is het woordje: “belangeloos“…
Als
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
544 Als zelfs de schaduwkant
een schaduwkant heeft
voor mij de opgaande zon
in aanzien niet mag stijgen
ik steeds moet afzien van het licht
wat ook mij is gegeven
waar blijft dan mijn eigen bloei
terwijl alles om mij heen op lente belust is
en juist ik daarover nooit kan zwijgen
daarom
zal ik niet blijven ondergaan
wanneer…
Weemoed
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
549 Ze hing haar weemoed aan de wand
zodat de gasten kunnen zien
waar hij voor stond
er staan alleen nog lege stoelen
en guitarras zonder klank
dwaalt zijn geest er bovendien
zijn gezang is er verstomd
hij nam de Fado met zich mee
over de kolkende zee
nog steeds stelt ze de vraag
schreiend aan de Taag:
waarom ging je toch alleen
we zijn…
In stralend rood
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
573 gevoelloos zijn
de vingertoppen waar chemie
in warmte huist
reflexen als
gesloten deuren
blinden die steeds zwarter kleuren
de huid ervaart
geen streling meer
in liefde speling en geluk
verdroogd en schraal
gelooid door weer en wind
kooit zij in kou haar ziel
terug naar de moederschoot
waar dood opnieuw
geboren wordt in stralend…
Nader tot elkaar
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
615 je ogen donkeren
als je hart weer zwicht
voor mijn verleidingskunst
handen gaan al trager
je antwoorden steeds vager
tot je lach breekt in een gunst
zo nader tot elkaar
dat lichaamstaal zijn
eigen hoofdletters creëert
de zinnen kort
en heftig worden
het ritme warm voelend is
helaas geen luid applaus na
de apotheose omdat de…
Foto in zwart-wit
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
694 Een muskusgeur ademt zij uit
op de achtergrond haar mountainbike
Binnenkomen mag op eigen risico
als je alleen van praten houdt
China moet nog worden ontdekt
op de fiets en op de bonnefooi
de reis met het vliegtuig heen
en terug kost nog steeds een hoop
Zij kijkt me recht in het gezicht
en als ik even doe alsof ik niet kijk
vangt…
Zo voor het rapen
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
534 jij had de rust
zo voor het rapen
maar je sporen
in het zand
lijnden vaste koers
geen twijfel
of moment van
overweging tekenden
hun speelsheid
op het strand
in het spel van
wind en wolken
ging je volledig mee
toch bleef je tred
steeds parallel aan zee
de verte focuste
in eindeloos herhalen
maar op een eiland
vertellen einde…
Het voorjaar wacht
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
460 De nacht verliest
Het van het jonge
Ochtendlicht -
Het leven buiten
Dat steeds eerder
Zichtbaar wordt,
Vorst bedekt het
Grasveld nog
Maar jij ziet
Alleen de zon
Die aanlokkelijk
Aan de nieuwe hemel
Te lonken staat,
Je ziet kans voor
Het eerst dit jaar
Je eigenwijze gang
Te gaan, geen zin meer
Om je te voegen in de…
PAASGEDACHTEN
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
598 Laat mij het donker niet versterken
hef mijn handen ten hemel op
zodat het licht
het duister
voor altijd zal bewerken
en het steeds weer Pasen wordt.…
Mijn vrije wil
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
520 ik schuif wolken uit elkaar
verwacht blauwe lucht
maar niets is minder waar
als schillen lijken zij me te omgeven
worden minder rafelig
compacter in bescherming van het leven
wil het ruimtelijk perspectief bereiken
door steeds hogere dimensies te raken
maar de kern blijft over ontsnappingen waken
zo zweef ik tussen vrijheid en gebondenheid…
Mijn Ouders
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
620 Het is al weer zo lang geleden
Dat ik van jullie afscheid moest nemen
Mijn Ouders
Ze zijn er al zo lang niet meer
En toch zie ik jullie steeds weer
In mijn dromen en herinneringen
Dan voel ik weer mijn verdriet
En dan een glimlach
Want ik zie jullie blijde lach
Dan weet ik dat jullie dicht bij mij zijn
En dan zeg ik heel stilletjes…
Rotterdam
netgedicht
4.8 met 20 stemmen
616 Stad die je omgeeft
Stad die je beleeft
Die je steeds weer ziet veranderen
Samen met de anderen
Stad aan het water
Van vroeger en van later
Van groen en van beton
Van schaduw en van zon
Met een goot waarin je koopt
En een zwaan waarover je loopt
Met gebouwen tot in de wolken
En mensen uit een veelheid aan volken
Stad die je omgeeft…
kaarsjes
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
462 we keken
naar de lichtjes
aan de hemel
ongelofelijk lang
ergens begon iets
wat we denken noemen
we dachten:
lichtjes schijnen
door de mottige gaatjes
in het zwarte gewaad
van een alomtegenwoordige dood
steeds branden we kaarsjes
de kaarsjes zijn onze sterren
van lichtprotest
tegen de dood
we blijven kijken
naar de zwarte…