6044 resultaten.
Lichtinval
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
461 Het donker heeft
Gedroomd in mij -
Wolken, alleen
Maar wolken dreven
Voorbij -
Nu is daar
Uit het niets
Het licht dat
Zachtjes op mijn
Schouder tikt waardoor
Ik wakker word -
Het is niet donker meer,
De avond, de nacht zijn
Voorbij…
Als een schim heb ik een bestaan
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
435 Ik ben anoniem, ik moet niet
zeuren; over bekendheid hoef
ik niet te treuren. Ik kan
denken wat ik wil, het leven
bekijken door een eigen bril.
Mijn mening zeggen is soms
riskant. Te zorgen heb ik dat
ik nimmer mijn vingers brand.
Anoniem ben ik zonder een
eigen gezicht. Ik ben een schim
in het ochtendlicht.
Als een schim heb ik een…
gesprek in de schemer
netgedicht
4.3 met 13 stemmen
757 nu de tuin niet meer in het licht
drijft
en de winter aan lage schaduwen hangt
windstil
als wit papieren vogels
met gevouwen vleugels
voel ik het eindeloze gedicht
waarin mijn stem zacht en zachter wordt
de ogen geduldiger
rondom de sneeuw die valt
zorgvuldig door de stilte
beschreven…
Bezemfeest
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
564 De wind tuurt door het raam en wil naar binnen
waar muren stevig rond de meubels staan
en deuren achteloos zijn dichtgedaan.
Hij wil erin en moet een list verzinnen.
Er kiert een kelderraampje waar hij nu
zijn felle vlagen tegenaan laat blazen.
Hij laat het venster klapperen en kraken,
en rust niet totdat het hem binnen laat.
Hij slaat…
De leegte om een dier
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
510 Harig lig je hier,
Aanraakbaar dichtbij
Met louter leegte
Om je heen,
Leegte die er is
Zoals jij er bent
Zoals jouw
Waakzaamheid
Er is,
Maar -
Slaap nu niet langer,
Het is niet donker meer,
Het licht roept…
regelrecht
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
466 het hart roept de ziel
schreeuwt
haar geeuwende nood
van eigen loslaten
waar praten we?
waar liggen we
weer hand in hand
waar
verblijven we boven verstand
in aardse woonsten?
ach
de allerschoonsten
blijven haken, in
het tussenland van
alledag…
Tweelingziel
netgedicht
3.6 met 14 stemmen
795 We zouden samen naar de Aarde gaan
Daalden af in Moeders schoot
Maar jij ging er vandoor
Na een dag al
Hooguit twee misschien
Hield jij het voor gezien
Ik bleef zitten
Om geboren worden
Waar ik helemaal geen zin in had
Zo alleen
Nu zoeken we elkaar langs veilige wegen
Nee, ontwijken heeft geen zin
Want we komen - ons - altijd…
Op weg naar de zin
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
600 de draagkracht van lijf en geest
kan het scheppend vermogen
allengs minder doen belonen
ik heb lang de rek kunnen gedogen
maar ontmoet thans de grens
waar het verstand moet tonen
dat mijn adem stilaan achterblijft
dat een nieuwe uitdaging
van haar vervulling wegdrijft
en ik gedwongen word
tot mijn aardse vertraging
ik zal…
pekelzonde
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
446 als dan jouw vingers
boterzacht
sluipen
kruipend hun weg vervolgen, stil
jouw stem, het zwijgen klinkt
als een bekentenis
ik knik en achtervolg de blik
uit jou, jouw ogen pogen tot
het niets, zeggende dat
zwijgen toe stemt
ach
ik lach
en laat jouw vingers grijpen…
Uiteinden
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
504 Donker dat door
Me heen trekt
Uiteinden van
Hersencellen
Waarin de pijn
Zich verzameld heeft
Die ik door de verf
Heen naar buiten druk
Elke penseelbeweging
Geeft verlichting,
Brengt het pijnlijke
Over op het doek,
Geeft uiting aan verdriet
Dat kracht meebracht
En wijsheid
In de tijd…
warm
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
499 in mijn wintertuin slechts
een roodborst, oude vorst
en ik sta bevroren op mijn plek
de vogel zoekt tussen de sneeuw
zijn snavel witter, als hij kruimels eet
en vet, hij
danst op randen van versteende potten
de vleugels vluchtig en zijn borst
geeft licht
ik sta bevroren
warm mijn tepels met mijn linkerhand
de ander houdt het vast…
zondagskinderen
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
518 en dan kerstavond
met ons pap mee naar de mis,
de enige in het donker
honderden kaarsjes
en een donderende vrede
thuis
streek mama
lakens glad, ze waren geborduurd
met rode sterren, afgevuurd
rond groene krans
elk bordje gaf een kerststol
elk gezichtje
droeg de glans
van duizend lichtjes
en hield dat - de nacht uit -
vol…
okkernoten
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
446 het venster zonder uitzicht
slaat een kruis in zijn verhaal
onwrikbaar plukt de herfst
de bomen kaal
hij laat hun takken staken
winterkou betreedt het spel
vol witte sporen
op het kale vel
van wederhoren druppelt fel
ontdooid geweld
het laat zijn onheil braken
doch de notenboom draagt vruchten
in het zuchten van de wind
het zomerkind…
Het verlangen blijft
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
619 Vier keer achter elkaar
Hetzelfde stapeltje
Washandjes recht leggen,
Zes keer dezelfde sleutel
In het slot alleen maar
Om zeker te zijn
Dat het klopt voor mij,
Voor mij, vandaag,
Zoals ik elke dag alles
In gedwongen regelmaat
Moet doen
Om vrede te houden
Met mezelf - maar
Het verlangen blijft
Naar een leven zonder
Angst…
op de rand van
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
703 ik blijf in de schaduw
van het huis
het maakt zich klaar
om het gemis te verzamelen
deuren openen en sluiten
lopen mij omver
terwijl ik op elke tekening
stilte plak
onder een verdonkerende hemel maak ik
het bed op voor nachten
waarin wijzers verfrommeld worden
tot korsten van tijd
ik wil nog even gaan zitten
de dagen vastnemen…
Mijn eigen wereld
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
567 Hier zitten we
in onze eigen wereld,
waarin we verwonderd
ons-zelf veroordelen
Denken aan wie we zijn
en waar we aan moeten voldoen
Het is niet snel goed genoeg
Wat is goed?
Wat is genoeg?
Indrukken.
De betekenis geven,
aan iets wat we zelf niet begrijpen.
Teveel.
Het zoeken naar de rust van acceptatie.
Het vinden van wie we…
Je hebt me gekregen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
639 Je hebt me gekregen
En nooit verteld
Wie ik was -
Uit jou voortgekomen,
Gekoesterd met jouw handen
Als ik pijn had,
Gedragen door jouw liefde
Als mijn verdriet zich
Uitte in gemis,
Heb jij mij
Duidelijk gemaakt
Dat jij er bent
Zoals ik er is…
Toiletboek
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
481 Ondanks dat mijn toiletpot
wat beweegt door losse schroeven
zit ik er behaaglijk en stilletjes
een boek van Yvonne Keuls te lezen.
De langwerpige, rode lampekap doet
mijn schijthok tot een peeskamer
op de Wallen omtoveren, maar ik
verzeker je, dat is het niet.
Terwijl ik mijn biertjes uit pis,
lees ik hoe grappig Yvonne over
haar Indonesische…
Deze regels zijn voor U
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
572 Deze regels zijn voor
U die ons zag en ziet,
En telkens laat weten
Dat U ons nog zag
Toen we onszelf allang
Waren vergeten…
Over merg en been
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
495 De tijd leunt tegen mij
En ik ben niet bezweken
Tegen mijn botten schuurt hij,
Holt mijn beenderen wat uit,
Schuurt het bot en krast
Tot een doorbraak
Komt het niet, want
Het merg blijft heel,
Het wordt niet aangetast…
‘Mijn lief, mijn lief, mijn lief,’ zo sprak mijn lief mij toe
poëzie
4.0 met 3 stemmen
5.087 ‘Mijn lief, mijn lief, mijn lief,’ zo sprak mijn lief mij toe,
Terwijl mijn lippen op haar lieve lipjes weidden.
De woordjes alle drie, wel klaar en wel bescheiden
Vloeiden mijn oren in, en roerden ('k weet niet hoe)
Al mijn gedachten om, staag malend nimmer moe;
Die 't oor mistrouwden en de woordjes wederleiden.
Dies ik mijn vrouwe bad mij…
Langs elkaar heen
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
558 ik weet de stoelen
en de tafel
het bestek
dat schilderij
die spiegel
met verweerde plekken
al die dingen
kennen mij
alleen de mensen
die daar wonen
eigenlijk ken ik ze
niet echt
en zij mij ook niet
denk ik steeds vaker
althans dat hebben ze
nog nooit gezegd…
Slechts een voetnoot?
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
419 Zijn het de voetprints die ik achterliet
in het onbeschreven zand, waren
slechts een kort leven beschoren
gedraaide realiteit op een morgen
als ik ergens anders ben ik rijk
of berooid door de eigentijdse
wind of de regen etst in de vervlogen
teksten van mijn afwezigheid
of er iemand voor mij was geweest
maar wie ik werkelijk was en wat…
De echo van de lach
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
574 De echo van de lach schalt over
de wereld. Over de steden klinkt
de waan van de dag. Een oog,
een mond van het gewone ontsteld;
de vrije expressie, een uiting
zonder geweld. Het bulderen uit
buiken ontluistert het gezag.
De echo van de lach schalt over
de wereld. Geen plaats ter wereld
ontrouw aan zijn gezag. Een clown,
een marionet…
De duizend doden
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
464 De duizend doden
Die ik ben gestorven
Liggen begraven
Ver achter mij
In de wereld van
Vergetelheid,
Alle momenten
Die mij van mijzelf
Vervreemdden -
Aan de einder lang
En breed verdwenen -
Zijn niet meer,
Want in het verleden
Is de tijd niet meer…
zelf
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
462 niet meer zijn wie je was
ben ik dat dan
die vrouw
ken ik haar
heb ik haar ooit eerder ontmoet
waar komt ze vandaan
en waar is die andere vrouw gebleven
soms zie ik haar heel even
als een oude vriendin
die ik veel te lang niet gezien heb…
Scheuren worden schuren
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
476 Een droom
Een droom
Een droom komt voorbij
Een droom waarbij
Het licht bij bakken
Naar binnen komt
En de rotswand van het
Donkerste donker van de nacht
In stukken splijt -
Openingen ontstaan,
Grotten, holen,
Scheuren worden schuren
Waar het licht
In schijnt, waar
De zon warmte brengt
Voor mensen op drift,
En onderdak…
De hond past op
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
455 Hij kent mijn adem
Beter dan ik hem zelf
Ooit ken
Elke onbedoelde
Vingerwijzing
Pikt hij op -
Hij kent mij
Zoals hij er is,
Zoals ik er ben,
Zoals wij er zijn…
Avondrood
gedicht
4.2 met 4 stemmen
5.062 Mijn leven vloot als ijle mist,
In onvervuld verlangen;
Die naar tonijnen heeft gevist
Vermocht slechts bot te vangen.
---------------------------------------------------
uit: Heer, bewaar de kattenmepper (1983)…
Een masker
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
561 Ik vind het soms moeilijk
te praten over wat ik voel.
Misschien snappen sommige mensen
wat ik bedoel. Ik heb maar
een masker opgezet. Zodat er
niemand is die er op mij let.
Ik doe alsof ik vrolijk door
het leven ga. Totdat ik op
een dag bijna stil sta.
Omdat niemand me kent zoals ik
eigenlijk ben. Ik de enige ben
die mezelf herken.…