Hartenkreten over liefde

Ik heb de deur niet open horen gaan en ook niet dicht Nu ik wakker word lig ik hier alleen en is het licht Ik weet niet eens of ze hier echt was of in mijn dromen Sterker nog, ik wil het niet eens weten Ik ben dus niet droevig, en ik heb ook geen pijn, omdat ik weet dat ze vanavond weer bij me zal zijn Maar hoe moet ik in hemelsnaam…

De zee is lachen en stoeien, zonnen en wandelen. De zee is ook kijken naar de zonsondergang, genieten van elkaar. Jij bent mijn zee. Mijn mooie, blauwe, grote zee waarin ik kan verdrinken.…

in verte weergalmen de klokken het licht de hartslag van dag die stervend verstomt tonen weerklinken verdonkerd en droef een avondzucht fluistert van ’t dagelijkse leed als wiege- en graflied ’t gezang nog vermomt verglijdende tijd lijkt vergrijsd en vergeeld speels dansen klanken volgen de noten bonte libellen zweven doorzichtig voorbij…

Mijn mooie oude stad aan Amstel en het IJ. Jouw pracht, jouw kracht, ook zo vitaal mijn mooie Amstelstad. Jij lijkt gestrooid uit losse hand, jij bent een wereldstad. Maar nu ik aarzel weet je want, mijn stad is niet meer zo de oude al heeft zij die allures eens toch wel gehad. ik aarzel…

De eerste kus van je leven De kus die je nooit meer zal vergeten Een kus van je eerste liefde gekregen Onhandig twee monden op elkaar bewegen Je voelt de vlinders in je lichaam zweven Een raar gevoel van binnen gekregen Door de vlinders die door je lichaam zweven Je hebt je eerste kus gekregen Van je eerste liefde in je leven Op dat moment…

jij was er altijd altijd voor mij ik heb jou laten vallen toen was de liefde voorbij waarom was ik zo dom? dom dat ik jou vergat...…

Het is jouw zweem Zacht om me heen Ik kruip bij je weg Nooit meer alleen Het zijn je woorden Zo lief en oprecht Jouw hart is open Jij bent wat je zegt Het zijn momenten Van jou en van mij Ook als je weg bent Ben je nog dichtbij Het is die glimlach Hoe je naar me kijkt Sprankelend teder Mijn gevoel verijkt Het is een streling…

Een wonder Dat is wat jij bent Jij laat me voelen In iedere huidvezel Dat je aanwezig bent En op me loert Je ogen Als zwarte meren Die alles zien Die mij zien Alsof je stiekem Over mij waakt De invloed Die je op mij hebt Is beangstigend En groots Maar vertrouwd als Een wonder…

Ik denk aan jou! Omdat ik voel dat ik van je hou! Er was geen minuut op deze dag, dat ik jou niet in gedachten zag!…

In stilte schrijf ik voor mij neer Mijn liefste lief, zij is niet meer De hartstocht die mijn pen nu leidt Was vroeger voor mijn Guinevere. De nacht is leeg, en ik probeer Papier te vullen, maar ik crepeer Nu ik moet denken aan de tijd Die ik bezat met Guinevere. Het leven wat ik ambieer Is uitzichtloos, en zie hoezeer Ik leef in oppervlakkigheid…

Ik droomde vannacht van jou Verdomd het was levensecht Opeens lag je naast mij in bed Hoe kwam jij daar nu terecht Je nam me gelijk in je armen Alsof je mij nog dagelijks zag En kuste mijn lippen zo zwoel Ik werd bedolven onder je lach Handen begonnen te strelen Jouw lichaam tegen mij aan Verslavend versmolten begeerlijk Ik dacht….. laat…

Zag je vanmorgen het was half acht, ik dacht waar aan denkt ze aan vannacht? Of aan het brood, de alledaagse zorgen? Maar als het mag, denk even aan vannacht zoals ik toen ik je zag vanmorgen…

Alleen al om de zachtheid van je huid ben ik op dit intermezzo uit als jij zo fijn van zinnen het daglicht buitensluit en met je perzikhuid het tijdperk van een nieuwe tederheid inluidt…

Qua sapintensiteit kan 't wel tellen, Qua liplossigvlottigheid ook, Wat betreft aantrekkingskracht is't lekker magnetastisch En wat zachthoningstrelerigheid op en top, Verlangdrangeriggraag wil ik je kussen, hoe lieviger, hoe graag Plezieriger en lieriger, wil ik je knuffen, Besnuffelen, behaarstrelen enzomeer,…

Het begon allemaal voor de grap. Dat we je probeerden te koppelen met … Zo begon onze vriendschap. Je had direct je oog laten vallen op mij. Maar dat liet je nog niet merken. Iedereen deed raar. Ze probeerden ons nu te koppelen. We moesten praten met elkaar… Ik had nog altijd niet door wat je voor me voelde, Tot je het zei een paar weken…

en gaan wil ik met jou heel vast omstrengeld door dat wat zachtjes tot mij komt gewaaid wat zich behaaglijk in mij ingegoten heel nietsvermoedend van wat naar jou gaat wat ook geen sleutel heeft noch eender welke omweg geen poort noch brug maar enkel ongeveer gewoon daar vloeit, aan het verlangen afgestaan jou raakt wat van mij komt gestroomd…

in een serene Liefde straal jij mijlenver naar mij toe voedt mijn hart mijn lichaam elk woord spreekt boekdelen ben er diep en diep van onder de indruk het ontroert mij enorm kan mijn gevoelens niet eens goed beschrijven wat jij met mij doet ik ween zuivere tranen het overweldigt mij is de top van sereniteit intens wals en schijn jij…

Ik heb tranen in mijn ogen Deze zijn niet van verdriet Ze zijn van jouw liefde gekomen Ik vraag me af Waar ik dit aan verdien Jij bent de meid uit mijn dromen Waar ik niet meer in geloofde Niet verwacht dat dit mij zal overkomen Dat ik ooit iemand als jou tegen zal komen Van geluk tranen in mijn ogen Omdat jij in mijn leven bent gekomen Dat…

in de warme intimiteit van de morgen word ik wakker en ik voel het hete, zoete verlangen naar je armen en lichaam, je liefkozingen je hitte. Mijn lijf voelt mijn handen het zijn de jouwe en ik merk hoe mijn hele wezen weet dat jij dit ook moet weten, voelen, ervaren hoeveel ik van je houd…

sinds jij me zei dat liefde mensen soms als bomen velt die dan als in een heel koud land omhullend met warm rode koppen vuurbezwerend bij elkaar zich leggen en dat zij meer is dan een droom omdat wij bijlloos en met blote handen ons slechts begrijpen en omvatten kunnen als spaanders zijn in wrijvingshitte dat liefde is zich te verlieven…

Als liefde wederzijds is kun je alles van elkaar verdragen en zullen de fouten die je maakte langzamerhand weer vervagen Als liefde wederzijds is maak je dezelfde narigheid mee zal het woeste stormen doorstaan in deze grote levenszee Als liefde wederzijds is kom je ook weleens in diepe dalen maar dan is die ander er steeds weer om jou…

Als je lief bent dan kom ik als je lief doet ben ik van jou Wil je me breken dan ben ik verloren Want daarvoor hou ik teveel van jou. Neem je mij in je armen dan ben ik veilig Maar in jouw handen porselein Ik kan nu echt niet meer wachten tot ik weer bij jou zal kunnen zijn.…

Ik kruip tegen je aan Rusteloos maar blij Na maanden van stilte Ben jij terug bij mij Ik kruip tegen je aan Jij praat en hebt spijt Hebt me vaak gemist Was jezelf even kwijt Ik kruip tegen je aan Teder hou je mij beet Kust mijn warme hals Zoals je vroeger deed Ik kruip tegen je aan In de hitte van je huid Zachtjes ruist je adem…

Zeg me waar en ik zal er zijn Zeg me hoe laat dan tel ik vast af Zeg me niet waarom want ik ben niet bevreesd Zeg me hoe je heet en in de ochtend zul je weten of ik bij je ben geweest.…

Eind, Einde, Eindeloos. Ik wist dit duurt geen eeuwigheid. Maar tussen eeuwigheid en Slechts 10 weken zat, Naar ik hoopte, Nog een zee van tijd. Ik wist dat hij ooit eens zou komen, Een nieuwe ridder op zijn witte paard, De luchtkastelen die wij droomden, In duigen slaand met bijl en zwaard. Wat blijft is de herinnering, Van golven…

Liefde kan het mooiste zijn wat er is De zonneschijn uit het leven Die het ijs smeltend doet breken Door liefde te beleven Maar we weten het wel beter Liefde kan ook het pijnlijkste zijn wat er is Een duistere kant uit het leven Ook door liefde te beleven De zonneschijn door duistere wolken verdwenen Je kunt je hart aan iemand geven…

Ik zie je van ver af aan komen lopen over straat.. Elke stap die jij dichterbij zet, voel ik mijn hart sneller kloppen.. Ik praat mezelf in me hoofd, Dat ik jou wil aanspreken, voor een gesprek.. Ook al vind ik dat heel moeilijk, ga ik het toch proberen.. Ik doe het, Ik doe het, Ik doe het.. Je loopt nu 10 meter bij mij vandaan, en ik krijg…

Ik moest gaan, liefste ik moest gaan, hier ver vandaan Maar ik kom terug, ik beloof je, die dag komt eraan. Dan zullen we lachen en dansen Dan maken we plezier Want ik kom terug met de zon in mijn hart. Deze reis, deze lange reis is ook goed voor ons twee, want mijn geest laadt zich nu weer op En gesterkt kom ik thuis en dan zien…

Je bent die donkere plek op witte lakens die milde schaduw in de nacht je bent dat heel nabij verlangen dat net dat mij wil vangen je bent dat dobberen op de gracht dat lenig op mij wacht…

Het vermogen van de liefde wordt pas bekend, als ze je verlaat terwijl ze nog steeds naar je lacht… Als ze zegt: “Ga maar, maar ga niet weg…” Dan wordt de pijn ondefinieerbaar, en ontegenzeggelijk echt….…