inloggen
voeg je hartenkreet toe

Hartenkreten

hartenkreet (nr. 21.371):

Eind, Einde en Eindeloos

Eind,
Einde,
Eindeloos.

Ik wist dit duurt geen eeuwigheid.
Maar tussen eeuwigheid en
Slechts 10 weken zat,
Naar ik hoopte,
Nog een zee van tijd.

Ik wist dat hij ooit eens zou komen,
Een nieuwe ridder op zijn witte paard,
De luchtkastelen die wij droomden,
In duigen slaand met bijl en zwaard.

Wat blijft is de herinnering,
Van golven, strand en maan,
Daar waar wij elkaar ooit
Maar nog geen eeuwigheid geleden,
Beloofden, als het tijdstip daar is,
Goed uit elkander zouden gaan.

Maar nu ik voel,
Dat dit al is/zal zijn,
Zo plotseling en onverwacht,
Besef ik des te meer,
De angst om te verliezen dat,
Dat waar ik geen recht op heb,
En ook nooit heb gehad.
Maar wat ik wel bezeten heb, bezat,
Slechts slitte tranen resten,
Van binnen uit,
Van binnen uit mijn hart.

Maar geef ik nu genoeg om jou,
Om je het geluk te gunnen?
Vriendschap of herinnering?
Ik weet niet wat ik kan,
Of zoals gezegd moet kunnen.

Ook nu zijn het slechts woorden die ik schrijf,
De waarde is opnieuw aan jou.
En voor alles wat ik niet zeggen kan of kon,
Rest slechts de laatste regel;
Liefs, Jhon

Schrijver: Jaco vd Reest, 24 oktober 2007


Geplaatst in de categorie: liefde

2.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.161

Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je e-mailadres voor anderen in beeld verschijnt)