20122 resultaten.
nooit ontmoet
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
17 Ik hou zoveel van jou,
dat ik wou dat ik je nooit had ontmoet.
Want je ziet me niet staan
en je weet niet wat je met me doet.
maar ik kan je niet vergeten
en nu moet ik wel weten.
was het misschien toch goed
als ik jou nooit had ontmoet?…
iets in niets
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
14 iets in het niets,
het begon allemaal met niets.
en toen kwam er iets iets moois en dat mooie iets.
was,was jij. bent mijn iets in het niets…
Koken
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 Laat mij voor je koken
Met mijn handen snijden doen
Wikken wegen
Potten pannen
Dan gaan we samen eten
Met wijn
Dan kijk ik in je ogen
En mag jij zeggen
Dat het lekker is…
Ondanks de afstand voel ik toch haar hart;
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
0 Ondanks de afstand voel ik toch haar hart;
Haar een week niet zien, hulde mij in smart,
Nu kijkt zij door spiegelend brillenglas
In haar camera, staand op een bergpas.
Zij schrijft over huidhonger en seks, er
Volgt dan een filmpje van een scholekster;
Eclecticisme is wat wij delen,
Dat kan ons never nooit niet vervelen.
Toch zou ik graag…
afscheid
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
50 en als zij dan
afscheid hebben genomen
zij
het schip is opgegaan
ziet zij hem
verloren
traag en wankel
naar de kade gaan
ziet zij
hoe hij even stilstaat nog
en kijkt
met zachte blik
naar het
nu al weggevaren
verre schip…
het verre huis
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
154 vind haar voor de ochtendzon
met erbarmen
benader met liefde
haar geërodeerde hart
houd van
haar bedroefde zelf
drink met haar
uit porseleinen kopjes
voor zij vertrekt
naar de donkere oevers
aan de overkant
daar vindt zij het verre huis
vind haar voor de ochtendzon
met erbarmen…
Verweven werelden
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
151 Fluisterende wind
verre blik die mij ontglipt
schaduw blijft hangen
Ze loopt door de
verweerde straten, alsof ze hier
niet hoort; de tere lucht draagt een bleke glans
om haar heen, en haar fluisterende woorden ademen uit een ander land.
In haar ogen ligt een
onpeilbare zee, waar sluimerende
golven mij blijven wenken; haar onverschillige…
Herdenking.
poëzie
3.4 met 35 stemmen
4.497 Wij schuilden onder dropplend lover,
Gedoken aan de plas;
De zwaluw glipte 't weivlak over,
En speelde om 't zilvren gras;
Een koeltje blies, met geur belaân,
Het leven door de wilgenblaân.
't Werd stiller; 't groen liet af van droppen;
Geen vogel zwierf meer om;
De dauw trok langs de heuveltoppen,
Waar achter 't westen glom…
Eureka?
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
100 Ik zoek door
tot ik zeker weet
dat ik het niet kan vinden
Pas dan overvalt me
de vreugde van dingen
die er niet zijn
Niks is weg
wat er nooit was
zei mijn ex
Ook al vond ik iets…
Verlatenheid
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
182 Lege rivier wacht
een vlinder rust heel even
niemand komt voorbij
In het eerste blauw van
de ochtend voel ik hoe een zachte
scheur door de stilte gaat, alsof iets in mij
nog niet weet hoe terug te keren naar waar het ooit begon.
Een vlinder strijkt neer
op de rand van mijn gedachten, haar
broze vleugels bewegen traag, als een herinnering…
Liefde
poëzie
3.8 met 12 stemmen
3.405 Vaak heb ik in de slaap geplukt
Een witte, een rode roos,
Knikkende kinderlijk verrukt
Naar 't schoon dat ik mij koos.
Riep zon mij wakker door het raam,
Dan dacht ik: o, de roos;
Op 't dek hield ik de handen saam,
Maar leeg en liefdeloos.
En buitentredend, dromensmoe,
Vond ik het volk getooid,
Werpend elkander bloemen toe,
Doch ik…
nog lang niet
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
359 de dag zal komen
liefste
maar nu nog niet
de dag zal komen
dat men jou en mij
dat men ons
dat men hen
de weide binnenleidt
de schrikdraadweide van de tijd
de weide van de uitgedroomde dromen
zacht hun ogen nog
maar al uitgekeken
hun lijven
in nog warmend gelig gras
vredig naast elkaar
maar uitgelaaid
die dag zal komen
maar nu nog…
Dood staal
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
280 Verdwaal
door levende deelname
verblind met rode peper
vastklampend aan dood staal
verlies zonder bewijs
van gevoeld te zijn
Verdwijn
door het nietszeggende kabaal
haar luisteren als felle terugtrekking
bungelend onder een wankele constitutie
een afgeleide van een polisdekking
om alles kwijt te raken
En dan
homeopathisch eenrichtingsverkeer…
Waar je verschijnt
netgedicht
2.5 met 13 stemmen
334 Zachte avondlucht
stilte zonder beweging
jij zonder naam
Als avondlucht zich sluit
rond mijn gedachten, en je aanwezig-
heid geruisloos door mijn lichaam glijdt, ontstaat een
stil verlangen in mijn borst waarin mijn hart opnieuw leert dromen.
Diep in mijn dromen waar
paden vervagen, en je hand warm blijft
in het donker van mijn slaap,…
Eerste keer
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
64 Onder de blauwe hemel
waden een jongen en een meisje
hand in hand door het korenveld
Verstrengeld dalen ze neer
tussen de rijpe halmen
Eerst elkaar aftastend
dan hongerig naar huid
Later luiden de klokken van de kerk
als ze zwijgend over de dijk
naar haar huis terugfietsen
Een laatste glimlach op de stoep
voordat zij de voordeur sluit…
Ja ik wil
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
68 Onwetend voelde ik me zeker
maar nu haar later vroeger is
dan we dachten toen we tekenden
komt het ineens
aan op elke gewone dag
op wat mij tegenhoudt
lief voor haar te zijn
de liefde van mijn Ja
ik wil
Ik aarzel om dat te herhalen
Haar toestand, onze problemen
moet ik wetend vergeten
om gewone dagen
te kunnen leven, verliefd
op…
Sjarazed (2)
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
66 Mijn dagboek is te eerlijk
voor jouw ogen, wat heb je eraan
om je ongelukkig te lezen
als ik er niet meer ben
Je kunt je wel troosten
met mijn feuilleton van liefde
en verbondenheid, de geuren
aan kleuren van het leven
dat ik uit alle macht wil
verlengen, maar je weet ook wel
dat er een zwaard naast mij ligt
dat ik gek word van de…
Ik begeef mij
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
112 Ik begeef mij in het onvoltooide heden
eeuwigdurend als je mij vraagt
hoe lang deze tijd nog duren mag
toch kunnen we niet om de golven heen
die hij met mij zal moeten breken
de vlagen die hij zijn gerechte rug toekeren wil
Als ik hem soms stiekem van achteren bekijk
struinend door zijn bezoedelde uiterwaarde
op hoop broedend voor de beduimelde…
Gebed in 't Duister
poëzie
3.6 met 5 stemmen
2.382 Heer, behoed haar in de wereld
die ik lang mijn eigen noem.
In haar ogen staat bepereld
met uw eigen dauw de bloem
van een onverwelkbaar minnen
uit de grond der ziel geteeld.
En geen stervling zal bezinnen
op het eeuwig Aanvangsbeeld
lijk uw knecht, die hare leden
in het schemerlicht onthult,
die zich, stamelend gebeden,
aan…
Verloren gewaand
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
316 Terwijl de dichte deur klapt
met de ram van een slagboom
valt enerzijds de bekende tongklank in
anderzijds de kleur van lippendienst
het verhaal herhaalt zich
een vluchtalarm gaat af
er rinkelt een bel in een hoofd
iemand leest de ongelezen krant
van voor haar geboorte
het bericht vermeldt:
er is een onbekende fout 4013 opgetreden…
Hij stofzuigt en poetst
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
120 Hij stofzuigt en poetst
tevens de wc
en neemt de badkamer mee
doet de vaat met de hand
de was in en uit de Miele
hangt, vouwt
maakt alles netjes aan kant
Hij lapt de ramen
boent de vloer
de trap en het gat
verzorgt vers voer
en andere benodigdheden
om eenvoudig te leven
Hij loopt alle dagelijkse ronden
ook al is het hondenweer
plakt…
Kalverliefde
hartenkreet
2.3 met 10 stemmen
982 Eerste schoolbel
jouw lach blijft nog even warm
in mijn borst hangen
In het eerste trillen tussen
ons opent zich iets wat nog geen naam
draagt, een zachte spanning die door mijn borst trekt
alsof mijn lichaam eerder begrijpt dan mijn gedachten wat ontstaat.
Er hangt tussen ons een
lichte onhandigheid, bijna teder in haar
aarzelende warmte…
BLOED ZIEDT
poëzie
3.0 met 7 stemmen
1.796 Bloed ziedt
in mijn lied.
De vlam is luid.
Mijn hart brandt uit.
Is mijn eeuwig het eeuwig niet?
Mocht mijn eeuwig het eeuwig zijn,
Liefde, om uw lamp te voeden,
wil ik eindeloos verbloeden
in zuivre pijn.
---------------------------
uit: Meidoorn (1925)…
Uw aanschijn blank en kalm
poëzie
3.5 met 10 stemmen
2.352 Uw aanschijn blank en kalm,
uw wezen zacht,
ze zijn een stil gebed,
geheim gedacht.
------------------------------------
uit: Vroege gedichten (1870)…
Houden van
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
89 Niemand snapt dat ik je nog een kans geef
Iedereen vindt dat ik door moet gaan
Niemand weet hoe je over mijn rug wreef
Toen niemand anders me zag staan
Jij weet wat ik wil eten
Jij weet hoe ik me voel
Jij weet hoe je mij blij maakt
En nog een hele boel
De wereld is niet roze meer
De vogels zingen niet
Jouw naam in mijn oren klinkt…
Fragmenten II
poëzie
3.9 met 14 stemmen
3.531 Ik heb al wat
Ik bezat
Mijn enige schat,
Mijn groot hart gegeven.
En wat heb jij de liefdedronken
Jongen
Die ik was, geschonken?
------------------------------------------------------
uit: Verzen voor de Prinses van Ji-Ji (1916)…
Klassiek Liefdesgedicht
gedicht
2.2 met 713 stemmen
96.325 Ik denk wel eens, mijn schat, wat zou er
Jou toch een kopzorg zijn bespaard
Wanneer ik eertijds was gebaard
Als een bevallige centauer.
Dan was ik aardiger van aard
En uiteraard jou ook veel trouwer
En vond ik niet als Schopenhauer
Een vrouw de inspanning niet waard.
Integendeel, ik had dan power
En dus liep ik in volle vaart,
Blijmoedig…
Stralende sterrenzee
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
94 Toen hij haar aan zag komen
deinen, wist hij het gelijk.
Zij is dé vrouw uit mijn dromen,
haar wil ik nooit meer kwijt.
Hij vertelde haar, dat zij de vrouw
was hij van droomde,
met wie hij zijn leven delen wilde,
en bood haar eeuwig trouw.
Ook zij was van hem gecharmeerd,
en deelde zijn droom.
Wat volgde, liep dan ook gesmeerd.
Dromen…
Ochtengedachten
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
80 Naast jou wakker worden
is het mooiste begin van de dag.
Kijken naar jou als je slaapt
is een feest.
Jou zien ontwaken ontroerd mij
steeds weer.
Je lieve zachte stem
die mij goede morgen wenst.
Jouw lippen die de mijne
zachtjes beroeren.
Dit begin maakt dat
ik elke dag vol energie aankan.
Doet mij verlangen
naar mijn thuiskomst.…
Mystery Kitten
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
294 We hebben niets dan woorden, niets dan vele late uren.
Een scherm dat mij weer licht geeft, in een kamer zonder wind.
Jij zegt niet wie je bent. Ik vraag het soms, voorzichtig.
Alsof een naam te zwaar is, voor wat ons al verbindt.
Toch ben je dichterbij dan de mensen die ik ken.
Je antwoordt traag en echt. Je laat mij binnenkomen.
In kamers…