Alle inzendingen over liefde

Ik kwam uit de oefenzaal van het hotel, jij stond tussen de roesmoezende mensen en wees naar mij Jouw vinger viel mij aan in mijn hart Je liep met me mee en schoot op onze kamer uit Vlug gooide ik een berg zuigend zout op het tapijt Later spoelde ik de rode vlek weg Het is een en al onzekerheid die ons scheidt De overkant is ver…

Doei, fijne dag. Is het afscheid zonder lach? De deur sluiten, zonder: “ik hou van jou”. Blijf ik altijd trouw aan jou. Gesloten blijft die deur altijd, maar toch zoek ik tot mijn spijt elke dag nog naar een scheur, een opening voor mijn treur, groot genoeg voor deze brief, want ik heb je toch heel lief. Alleen… het schrijven gaat echt…

Liefde en kracht, dankbaar en vrij. Het geloof wacht, gedachten nabij. Groen en geluid, vleugels in koor. De natuur spreekt uit, vloeit in mij door. Mooi en oprecht, liefdevol licht. In stilte gezegd, een puur gezicht.…

Zeg meisje, is het koud, in je huisje bij de sloot zijn de muren niet dun is de vloer niet van steen zit je daar moederziel alleen Is je hart meegenomen door het water drijft het in een boot op rivieren der dood waar zorgen stilstaan wensen voorgoed van de baan Zou je dromen over mijn aanwezigheid van mijn handen, de warmte die ik breng…

Liefdevol aanschouw jij. Aandachtig luister ik. Voorzichtig kijk ik. Zelfverzekerd zwijg jij. Onbegrepen spreek ik. Hulpvaardig verbeter jij. Ongedwongen schrijf ik. Onvermoeibaar steun jij mij.…

Wat is liefde, is een vraag, die men niet stelt. Verliefd zijn, dat is het enige dat telt. Als je voor elkaar smelt, in je hart is aangebeld, weet je hoe het met je is gesteld, Je bent verliefd, dat is het enige dat telt. Al de rest telt niet meer, onbelangrijk, uitgeteld. Het enige wat je kwelt, Is hoe die ander het stelt, dat…

De trein glijdt langs schapen, zon zakt achter bomen, avondrood vertoont een blauwe maan, maar ik voel mijn hart sneller slaan, want ik ben bijna bij jou. De plek waar ik zijn mag, daar waar de deur altijd open staat. Je warme lijf, je lieve lach. Jij staat daar, met ogen die stralen, armen wijd, welkom, lief en zacht. Als de nacht…

Liefde is niets dan daaglijks verder gaan Door dorre woestenijen, Om na de nacht saam moe weer op te staan Uit duistere valleien. Liefde is niet een wijdverklaard begrijpen, Een stijgen tot het licht, En niet oneindig zijn en ook niet rijpen Tot innerlijk gezicht. Want leven is geen vast geluk, maar een rampspoedig Dolen in 't labyrint…

Met hoofd in wolken, ik zet nooit meer voet op grond, want sinds jij kwam zweef ik over aarde rond. Je lach was een bries die mijn stilte doorbrak je ogen, twee sterren die mijn nacht bewaakten. Ik dacht dat liefde te vinden was op tv tot jouw hand de mijne zocht en alle onzekerheid verdween. Nu dansen wij samen tussen…

Ik loop langs de branding met voeten in het zand waaien mijn gedachten nergens heen de zee fluistert zacht De wind verward mijn haren de zon kust mijn gezicht ik denk aan jouw glimlach doe alsof alles anders ligt Ik schrijf jouw naam in zand maar golven nemen 't mee ver weg over zee zoals jij mijn hart nam Hier blijf ik even…

Het was te vroeg om op te staan,  te laat om nog te slapen  toen zij aan de liefde dacht. Hoe zij op prille bloemenvoetjes lento binnenschrijdt zich trillend tussen witte bloesems vlijt. Hoe liefde onder laaiend zonnelicht een lichtvoetig allegro zingt  haar oneindige vleugels spreidt. Hoe zorgeloze, zwoele liefde oogst troost dan weer…

Liefde geeft warmte Liefde geeft rust Liefde geeft omarming Het is een must Het laat je leven In tevredenheid In alles om je heen Je wordt liefde Door totale acceptatie Van jezelf Door oprechte blijheid Voor je medemens Die je het allerbeste gunt Het oneindige licht In en door jezelf…

Je bent de nectar van mijn leven hoewel er gif nu door je bloedbaan sist je zult mij nooit kunnen vergeven vanwege een zeer landmijnige list een brandbrief heb je nog geschreven waarin een vuurgevecht van woorden gist waar, Dulcina, ben je gebleven? Nu dat het strijdperk onze sporen wist ……

Ik slaap in de hut, op een matras van zeegras -- en droom jou bij mij.…

waar liefde woont ademt geduld langzaam mee als een boom die groeit onder zachte handen leren dagen wachten tot wijsheid rijpt niet luid niet streng maar stil als avondlicht want waar liefde blijft vinden geduld en wijsheid vanzelf hun weg…

I Ik schrijf U thans Waar nog de avondglans Nog nalicht; en van verre Klokkentoon klinkt: waar langzaam aan De koeien door de avond gaan En opblinkt ster na sterre O weten zoet Dat gij nu doet Naar mij, als ik, verlangen… En de ogen heft, op eender uur Naar ‘t eender vuur, om, gloed in gloed, Te geven en te ontvangen. En, onbewust…

Leidsterren van mijn hoop, planeten van mijn jeugd, Vermogen ogen schoon, in hemels vuur ontsteken, Als gij uw vensters luikt, zo ziet men mij ontbreken Mijns levens onderhoud, een teder-zoete vreugd. Want gij besluit daarin een zaligende deugd, Vriend’lijke vrolijkheid. De Min met al zijn treken, Jok, lach, bevalligheid daarinne zijn geweken…

Mijn handen dwalen, vinden niet. In mijn dromen voelen mijn handen de zachte huid van perzikfruit. Mijn koude vel, rilt van het genot, dat jouw hand mij schenkt.…

In ’t zachte schijnsel van een lamp die knippert als een oog vol pret, waar schaduwen dansen als dronken engelen op de muur, luistert mijn ziel naar een stem uit de broodrooster, die fluistert door de kruimels: “Kom, mijn lief, toast mij en omhels de dag.” De keuken draagt geur van verse koffie en stoute geheimen, raakt mijn neus als…

De middag heeft zijn sombere wolken gewisseld voor de bloesems van een zomeravondwind nu je niets meer hebt om over te denken geen bezittingen of verleden keert de gedachtestroom zich om als een onbeschreven bladzijde wilde bloemen in jouw dromen vagebond op pad naar morgen als de zon met nieuwe verhalen komt de wolken oude verhalen…

Een gedicht-collage van eeuwige liefde Zal ik u vergelijken met een zomerse dag? Neen — gij zijt de roos die eeuwig bloeit in mij, waar scherpte fluistert in de omhelzing van verlangen. Kom, geliefde, dans in de cirkel van vuur, de liefde is een oceaan zonder bodem of oever, waar elke golf de bloem blad voor blad ontwaakt. Ik hou van je als de…

Met ogen toegeknepen, tegen de eerste zonnestralen van 's zomers zwoele dageraad, dartelt zij door geurig gras In velden van oneindig groen, waar zij met bedreven souplesse en een flamboyante finesse zich van alle zorgen lijkt te ontdoen Met regale allure en een sierlijke gratie die zij, als ware het een mantel, om zichzelf heen weeft…

Die ene dagen bij jou Ongewone gewone dagen Op vakantie, in een tent ..onze warmte of onder lage dakbalken en op het vloerkleed thuis, in de tuin ..onze lippen onder een groot scherm en in een omslagdoek tijdens de oversteek ..onze loomheid om iets lekkers te halen en naar de wc te gaan vertrouwd, tijdloos ..onze liefde nog steeds…

Ik hou van je, jij uit het noorden, met je glimlach van geheimschrift en je kijken zuiverder dan zelfs het zuiverste licht hier. ------------------------------------------------- uit: 'Om de mond van het licht', 1973.…

Mijn handen verdwijnen na elk woord, de lamp flikkert boven de kooi, maar blijft storend branden; pantalon en colbert half los, op het nachtkastje wacht wankelend een waterglas; zing voor mij, Lorelei, voor de dag zacht door de boeg breekt, maar net krachtig genoeg. De panden strak gestreken, mijn luik op een kier, toch bleken jouw…

Ver voorbij verborgen grenzen waar dromen werden geboren, in een vredig, stil moment Reik ik naar het licht, dat leek te zijn verloren, voor een liefde onbestemd Dierbare herinneringen van jouw hand in de mijne, en liefde die ik ooit bezat Begraven onder valse hoop, opgegraven om weer te schijnen, in smaragden glans gevat In deze…

'Had ik de liefde niet' maar die heb ik juist wel ik heb echter de invloed niet had ik die invloed wel dan zou ik deze aanwenden voor het welzijn van de wereld doch ik heb die invloed niet; ik wel invloed op mijn naasten en maximaal op mijn directe: m'n man(60),dochter(19),d'r moeder(63),m'n schoonmoeder(91) en natuurlijk helemaal…

In een weelde van onaffe schakelingen bouwsteen voor steen over de tegenstellingen zie ik hem meester der rangschikking vliegen en hij ziet mij opstijgen uit beteugelde beugels wegschieten in alle ruimte op vleugels door verbrokkelende muren afgronden als verblekende redenen bij samenzijn Ik riep ik adem met jou toon de tintelingen…

Soms zijn de wolken grijs van kleur, en huilt de wereld stil van binnen. Maar dan — op een dag — is de hemel blauw, en ruikt de aarde naar zoet gras. Jouw haren dansen vrolijk in de wind, . het lijkt haast kinderspel: geen wolk is grijs, geen wolk is wit. Hier aan mijn zij, reik jij naar het hemelblauw, en zit je naast…

wij weten dat onze dagen niet eindeloos zijn en toch elke morgen een zachte belofte in het licht geen boom die zijn blad betreurt geen vogel die de stilte vreest maar wij wij kennen het einde daarom liefhebben wij met open handen de dood loopt zwijgend langs het pad zij herinnert ons aan een stem aan nabijheid zolang wij…