Netgedichten

netgedicht (nr. 89.361):

Ik begeef mij

Ik begeef mij in het onvoltooide heden
eeuwigdurend als je mij vraagt
hoe lang deze tijd nog duren mag

toch kunnen we niet om de golven heen
die hij met mij zal moeten breken
de vlagen die hij zijn gerechte rug toekeren wil

Als ik hem soms stiekem van achteren bekijk
struinend door zijn bezoedelde uiterwaarde
op hoop broedend voor de beduimelde aarde

dan kan ik mij niet aan de onwetenschappelijke indruk onttrekken
dat hij de wervelkolom van de werkelijkheid liefst rechtzetten zou
en intussen worstelt met de vraag hoe hij trouw blijft aan zichzelf

Maar hij twijfelt niet aan
wat rechtvaardigheid is
- noch over mij