6196 resultaten.
het is al goed
hartenkreet
3.9 met 74 stemmen
16.076 moeilijk je zat
hielp ik gewoon, ook langer dan even
nee, je hoeft geen dank je wel te zeggen
je ogen en je glimlach zeggen mij genoeg
ik ben blij dat je het leven weer aankan
en dat je mij om kracht en hulp vroeg
ik ben met liefde een steun en toeverlaat
maar je hebt zelf de nieuwe weg gevonden
ieder mens heeft het recht om te leven,
om zichzelf…
IK
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
1.011 Ik sta stil,
Een drukke menigte passeert IK,
het wervelstorm gevoel overheerst IK weer,
Iedereen zo druk met alles, en met zichzelf net als IK,
IK loop mee, maar IK sta stil,
Een moment voor jezelf, een moment voor IK,
Niemand lijkt het te kunnen,
Het is een kwestie van het jezelf gunnen,
Wanneer komt de tijd dat IK, IK dat gun
Zoveel gedachtes…
Beestenspul
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
2.013 gesmeten
Ik begaf mij naar het varkenshok
daar werd juist de spoeling dun
Toen heb ik de varkens uitgelegd
dat ik ieder het zijne gun
Maar ik was amper uitgepraat
of ze ontstaken plots in woede
En schopten mij het hok uit
toen werd het mij droef te moede
Daar rende mij een kalf voorbij
zo te zien was het beschonken
Het sprong uit zichzelf…
apathie
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
1.193 Genegenheid, warmte, liefde, erkenning en steun
Die zich vermengen met elk moment van zijn
Alsof ze voor zichzelf spreken, eeuwig bestaan
Vanuit een vanzelfsprekendheid wel te verstaan
Een gedicht hierover lijkt zinloos monnikenwerk
Verspilling van kostbare energie, papier en tijd
Elk woord thans is van onschatbare waarde
Die bij mij vaak in…
Tuurlijk
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
1.743 Om haar gedachten af te lijden van de pijn,
gaat ze schrijven, voor zichzelf of voor een
ander, da's toch hartstikke fijn?
Als ze op die manier haar gemoed kan luchten,
dus een beetje van de realiteit weg kan vluchten,
is 't toch gewoon prettig, nee, ze is niet gek,
ze valt alleen niemand lastig, behalve jij,
die dit leest.…
Poëzie is een daad
gedicht
4.0 met 47 stemmen
20.562 Voltaire had pokken, maar
genas zichzelf door o.a. te drinken
120 liter limonade: dat is poëzie.
Of neem de branding. Stukgeslagen
op de rotsen is zij niet werkelijk verslagen,
maar herneemt zich en is daarin poëzie.
Elk woord dat wordt geschreven
is een aanslag op de ouderdom.…
Dansen
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
897 Ze willen haar hun lijf en liefde geven
Kort gerokt met slanke gespierde benen
Soepel draaiende heupen en haar strakke buik
Maakt ze de salsa tot een ongekende kunst
En vangt ze alle mannen onbewust in haar fuik
Tequila gaat er gretig en gewillig in
Het hete vocht brandend in hun keel
Ademloos en met een zinderend gevoel
Verliezen ze zichzelf…
Volwassen worden.....
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
2.984 klus voor deze zoon
Maar zowaar je zag hem groeien
Zowel van binnen als van buiten
Hij kreeg er zelfs schik in
En waakte over zijn duiten
Nu staat hij stoer te praten
Over hoe goed het met hem gaat
En wij kunnen meegenieten
Zoals hij in 't leven staat
Volwassen worden was een ramp
Nu is hij best wel tevree
En is hij trots op zichzelf…
Hoogmoed komt voor de kat
hartenkreet
4.0 met 12 stemmen
1.371 Hij was de grootste van het stel
met logge poten en 't dikste vel;
een bek vol tanden ( maar wel erg groot)
waaruit voortdurend modder spoot
Hij zag zichzelf door scherp verstand
als 't toppunt van een olifant.
Want hij deed alle vrouwen beven
en gillend zich ter stoel begeven.…
Huwelijk 3 - Vriendschap
netgedicht
3.6 met 22 stemmen
4.395 ruisen der branding, kinderstemmen
die boven zee-geluiden uitkomen
Ze zwijgen, praten kun je overal
de jonge liefde werd vriendschap
elke dag blij dat ze elkaar zien
Incidenteel conflict korter dan 'n dag
ongemakken ingebed in stabiel geluk
beheersen ze de kunst van bewust leven
Meerwaarde huwelijk is de vriendschap
naast ruimte om zichzelf…
maanreis
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
1.032 opzwepend
in een schaduwspel schijnt ze
net iets anders dan gisteren
zij heeft last van dwarse grillen
opduikend bij zonsondergang
een sikkel in het westen
die zwelt van week tot week
meer en meer een bol gelaat
keer op keer lost ze op
een bruistablet in een glas inkt
soms sluipt zij in het gelid
tussen of achter ons en de zon
zichzelf…
Het hart van begin tot eind
netgedicht
3.5 met 13 stemmen
1.224 Het eerste licht, stralend fel
Het wit pijnlijk contrasterend
De snelle hartslag
Het ritme van ontdekking
Tatoemb, tatoemb, tatoemb, tatoemb, tatoemb
De puber kleurrijk uit de pop
Wit ontdekt zwart
Het grijze kloppen van het hart
Op zoek naar zichzelf
Tatoemb, tatoemb, tatoemb, tatoemb
Genietend van de regenboog
Zon en regen samen in…
ridder in de orde van de vrije wil
hartenkreet
2.9 met 16 stemmen
3.058 sloot
Uit zwart waas ontstond het toneel
In haar hoofd stond de wereld nooit stil
Leraren die af en toe wat aan haar vragen
De hoop hadden opgegeven dat zij zou slagen
Enkele trachten haar te laten nablijven
Maar zij kon het script weer herschrijven
Haar diploma was haar toch niks waard
Haar pen was een zilver blad van aard
Ze sloeg zichzelf…
Daadkracht
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
944 Van daadkracht blakend heeft ze gauw
een zijnem voor zichzelf.…
Hoeksteen en meteoor
netgedicht
3.9 met 15 stemmen
819 Als één onderdeel
ontbreekt, dan werkt het hele systeem niet
wat geldt voor elke levende cel:
Hoe kleiner je de dingen maakt, mijn lief
des te ingewikkelder de werkelijkheid
voor jou en mij, hoe innig gebonden ook
Zo begint het eerste kreetje
schept kringen waarin het heelal ontstaat
vergaat en zichzelf opnieuw worden laat…
Schilderij van een mij onbekende vrouw
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
1.647 Men weet niet of zij
van zichzelf is of dat iemand haar mag slaan.
Met grote zwartgeverfde ogen staart zij
omlaag als in de rouw, hoofd gebogen naar het
aan haar meest gewilde: haar zachte vouw.
Maar met een rank, gebogen been onthoudt zij ons
daarop het zicht en laat ons in het
ongewisse hoe zij daar is: donker, licht?…
Zonder je
hartenkreet
3.9 met 15 stemmen
3.604 dag wordt je gezicht een deel van mijn lichaam
En wordt mijn leeftijd meer vruchtbaar
En de wijzen krijgen een nieuwe vorm
En ze sluipt als een druppel van de dauw in mijn huid weg
Het geduld om op je te wachten, wordt steeds moeilijker
En je aanwezigheid is het moeilijkst
Hoe ik ben, en hoe ik van je hou
Mijn ziel verbaast zich over zichzelf…
Oud Antiek
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
653 maar in wezen niet daar
Die ziel zoekt een uitweg in het breken van oude grenzen
Ze stijgt omhoog, klapt schokkend tegen ‘t ronde hemelruim
Tuurt omlaag, valt in een diepe zee, angstig, grijs en grauw
Zijwaarts tuurt grijnzend een blik in cynische toverspiegels
Vanaf de overkant, puur en lonkend, oog in oog met jou
Het zit daar maar, is zichzelf…
college zadelpijn
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
840 buidel
quick lock met GSM d'r in
gezegd dat 't er puik bij hing
pads waren beter om te spreiden
dat concept drukt naar je instelt
vooral in 't kruis raak je ontkneld
al blijft een alpenritzit lijden
wat is nu ideaal vroeg een marokkaan
de drenth dacht achter harder dan voren
onwetend of het de vrouw wel zou bekoren
nadat hij diep in zichzelf…
Van de Zee
poëzie
3.8 met 29 stemmen
5.991 Aan Frederik van Eeden
De Zee, de Zee klotst voort in eindeloze deining,
De Zee, waarin mijn Ziel zichzelf weerspiegeld ziet;
De Zee is als mijn Ziel in wezen en verschijning,
Zij is een levend schoon en kent zichzelve niet.…
Van knop tot bloem
hartenkreet
3.4 met 7 stemmen
1.011 beter
ze ziet ze liggen maar het deert haar niet
ze heeft het altijd wel geweten
het waren stekels van verdriet
eindelijk kan ze zelf als rozenknop
haar blaadjes gaan ontvouwen
ze bloeit heel open en steekt haar kop
het licht in, vol vertrouwen
ze kijkt omhoog en bloeit bij ieder compliment
ze overwint en laat sindsdien
aan ieder die zichzelf…
het paradijs is nooit gevonden
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
823 al haar voegen, jullie
zwoegen gaat aan mij voorbij
het tijdelijke leven is voor jou
vermenigvuldig je en gauw
zie de sterren, maak de maan
raak haar aan, overschrijd eens
het bestaan van armetierig leven
volg de waan als heerser op te treden
of ben je al in chaos weggegleden
de schepping is geweest en blijkt
een beest dat ook zichzelf…
België als misverstand
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
840 misverstand
koopman koning Willem Eén
gaf de zuiderburen wel erg veel subsidie
daar krijg je narigheid van
na een opera zijn ze uit de hand gelopen
in La Monnaie relletje rond La Muette de Portici
de Hollanders snel via hazenpad afgedropen
Van Speijk sprong zelfs een gat in de lucht
de nobele kapitein z'n mannen het schip
schoten zichzelf…
Moegedaan en moegestreden
hartenkreet
3.5 met 10 stemmen
2.109 Leven; de dood op zichzelf, prachtig.
Helaas is de combinatie mij te machtig.
Langzaam zie ik dat je gaat,
Langzaam dooft dat laatste licht,
Gesloten ogen zijn het dan,
Versleten ogen.
Bang word ik er niet meer van.
Je huid zo wit, dit bezit,
Moe gedaan en moegestreden.…
Pauline
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
632 Niet dat je niet mooi bent,
zoals een kat die zichzelf
spiegelend om mijn voeten draait,
en haar zwarte vacht
kieskeurig aan mijn handen aanbiedt.
Of zoals een vrouw uit
verre en warme landen
haar rug met
kleurig geweven patronen naar
me toedraait, en over haar schouder
naar me kijkt, om me haar
glanzend rode lippen te bieden.…
Business
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
1.583 stijgt toch
knisperig geknars
de fluwelen lounge staat net hard
genoeg
Onderweg
ruitenwasser dienaar van hun
op maat gemaakte uitzicht het glas
blinkt feller van beneden
Ze zitten
zo hoog dat de zon dwars
doorheen hun horizon schijnt en regen
-nog nooit van gehoord-
Hij transcendeert onze werkelijkheid
en functioneert enkel voor zichzelf…
Levensboek
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
744 Er zijn mensen die raken zichzelf zoek,
willen niets meer van hun Schepper weten
toch worden zij niet door Hem vergeten.
Wilt u ook uw levensverhaal weten
of denkt u: God is mij toch vergeten.
Ga dan uw hart eens binnen en merk:
mijn hele leven is Gods werk.…
Geboorterecht op de waslijn
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
606 alsof ze
voorziener is van stroom
vierkante kabeldrager
boven rails zonder enige trein,
en met
of locomotief met een paar mouwen
zonder haar valt alles in elkaar
hinkelen van mand naar knijper
kreunen onder een vermeend pezen
want in feite is ze in haar schik
ze speelt wapperen met de wind
ze karwatst nog eens
haar haren en bindt
zichzelf…
Geluksvinder
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
898 Ze noemen mij
ook wel een geluksvinder
de man zonder zorgen
alsof ik de regenboog teken
bij elke beweging van mijn hand
Alsof de zon mijn innerlijk kust
er altijd warmte in mij is
alsof een engel in mij is geland
Ze denken dat mijn reis
rustig is
dat het water zachtjes
en doordacht zichzelf
tegen de oevers aanduwt
Dat het nooit…
kruimellicht
netgedicht
3.7 met 15 stemmen
565 misschien zou ik jouw gedicht
uit het hoofd moeten kennen
maar als ik dat kan
waar blijft dan de verwondering
het verlorene
dat zichzelf laat vinden
met grote ogen
om ons te redden
van het doodgaan
en het rouwbeklag na elke
teruggestoten en onleesbare waarheid
die in het memoriaal van liefde
nog minder dan een stip werd
ondanks de drang…