10626 resultaten.
Advent
gedicht
2.4 met 12 stemmen
7.527 Je buigt het hoofd
knielt eerlijke woorden fietst
naar huis geen engel te zien.
Prijs dan de uren, als niet de jaren
hangt straks in de kerstboom
een bescheiden bazuin.
-----------------------------
uit: 'Zeehond graag', 2000.…
Voorbij
hartenkreet
2.9 met 9 stemmen
869 met pijn in mijn hart moet ik er aan toegeven,
ik ben je aan het opgeven,
je hebt me te veel laten doorstaan,
ik kan gewoonweg niet meer door gaan,
een weg terug is er nu niet meer,
je hebt me teleur gesteld keer op keer,
negativiteit zal blijven groeien,
terwijl ik ons zo graag had willen zien bloeien,
Helaas praat ik al in het verleden,
en…
gezichtsbedrog
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
516 anderen
die het hier nog amper zien zitten
zwalpend in een zee van ellende
en haast verdrinkend in
een oceaan van pijn
blazen zich op.
gelukkig ver weg van de massa
maar dichtbij de hoop
om voor altijd
ergens toch nog
gelukkig
te kunnen en te mogen zijn.
zijn deze laatsten:
helden
of
slachtoffers?…
Zaagselsporen… (2)
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
809 Laat kinderen lezen,
dat zij hun naam en oorsprong zien,
gebeiteld in marmer.
Hoever moet ik gaan,
blikken uit ogen te vergeten,
wat kinderen is aangedaan.
Oud en vertrokken,
vanaf die tijd gedoofd in mij,
haar zwavelstokken.
Houten speelratels
kleppen kinderdromen
tot madeliefjes.…
Vergeten
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
505 Allen zien wij
wij van het stof
naar de verbetering
voor onszelf
een vergeten geest
Allen denken wij
wij door het duister
naar innerlijke controle
voor onze geliefden
een vergeten leven
Allen voelen wij
wij met de pijn
naar de drijfveer
voor ons geluk
een vergeten genot
Allen horen wij
wij uit de klank
naar algehele zin
voor…
Weten is niet voelen, zoals voelen weten is
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.026 Ik weet het weer,
ik weet het weer,
drank en peuken,
vergetelheid valt niet te duwen
waar het niet gaat,
verdriet vul je niet op,
gebeiteld en gehouwen,
begraaf je niet met een schop,
een gat aan de kustlijn,
gevuld met het getij,
nooit vergaan,
ik weet het weer,
ook als ik even niet kijk,
jij liet me zien wat ik kan zijn,
en ik jou wat…
GEHEIM(Z)INNIG
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
499 Vraag niet naar mijn geheim
dat ontroert me mateloos
dat wil ik dicht bij mij houden
mijn behagen, blijven dragen
mijn geheim is ook mijn troost
je mag gerust m'n tranen zien
maar het uiteindelijk troosten
kan ik en ik alleen maar zelf
vraag dus niet maar mijn geheim
want 't antwoord is (h)echt geheim
en dat blijft mijn (z)innige geheim…
In wierook verpakt
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
478 zij hebben kaarsen gebrand
gebeden in wierook verpakt
langs pilaren omhoog laten kringelen
geknield en in deemoed
hun ziel laten zien in het
donker van leven naar licht
maar de devotie is weg
het is een gebouw getooid
met de luister van vroeger
voelt nooit meer als thuis
waar het warm was van zonden
in het lijden aan pijn en emoties…
Van belhamel tot Admiraal.
netgedicht
5.0 met 5 stemmen
639 --om de zee te kunnen zien
beklom hij immers
zelfs de kerkendaken?--
Dat vraag ik me af.
Maar zeker is zeker, hojo hojo!
Je zou er zó
een liedje van kunnen maken.…
Zonder naam
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
775 blijven slapen
lekker blijven slapen
de hele avond
de hele nacht
de hele ochtend
en draai je nog eens om
waarom de middag ook niet
diep onder de deken
onder de maan
onder de zon
de wereld buiten
en jij die mij nooit meer wil zien
laat staan binnenkomen buiten
met de wereld
met de zon
met de maan
de hele middag avond nacht ochtend…
Waarom
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
695 We hebben haar lang niet meer gezien
We hebben haar lang niet meer gesproken
Hebben we iets gedaan
Waardoor ze ons niet meer wil zien
Onlangs was ze jarig
Natuurlijk stuurden we een bericht
We hebben niets van haar vernomen
Waar worden we van beticht
Moet ik er iets van zeggen
Heeft dat nog wel zin
Heb ik iets uit te leggen
Aan mijn zoon…
de wereld
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
677 Pak de wereld in je hand
Pak de wereld in allebei je handen
Pak zoveel als je pakken kunt
Je zult gelukkig zijn
Je zult blij zijn
Maar je zult ook het verdriet gaan zien
Wordt door deze niet teleurgesteld
Want je zult het geluk gaan vinden
Het is niet alleen maar blijdschap en vreugde,
Nee, ook droevig momenten komen voorbij.…
Verloren uren
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
603 fluisterstemmen
in lange gedachtennachten
die leiden naar het koude noorden
als rijen ganzen steeds vluchtend
om echte warmte te vermijden
verlangen naar onbevangen tijden
waarin emoties niet te diepgaand
de dagen overzichtelijk hielden
nachten prettig ongestoord
met slechts milde dromen
over verloren reisgenoten
die zachtjes fluisterden:
tot ziens…
4 Mei-Express
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
605 karkassen
de winterjassen weggerukt
markeringen zijn aangebracht
uit de hemel gegriste sterren
pijnlijk zichtbaar in hun ziel ge-etst
Met ijle rompen en kale schedels
wachten ze op het bevel
voor de eerste stap naar later
Ze reizen zonder vervoersbewijs
de locomotief rookt weg
nu zij nog, doch ze weten niet
Zwakke handen zwaaien tot ziens…
Het was niet mijn stek
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
509 heb als jonge loot
het bos zien groeien
in seizoenen bloeien
samen ringden
we de jaren in
voor en tegenspoed
tot kreun en steun
het bladgeruis
ging overheersen
ik zag ze vallen
in de laatste zomerstorm
geknapt als lucifers
mijn bos is weg
ben kwetsbaar en alleen
de wind jaagt langs me heen
ze hebben me gestut
verplaatst…
Zacht valt de regen
poëzie
2.5 met 4 stemmen
1.135 Geen ziet hoe het daalt uit dat duistre wolk-gespan,
Als de tranen stil geschreid van een hoge sterke man,
Die men voelen wel maar zien niet kan.
Langzaam zakt de stad in het duistren van de nacht.
Langzaam valt de regen uit de duistre hemel, zacht
Als een woordenloze klacht.
1889…
Levend water,
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
513 Voorzichtig als het levende
water stroomt waarmee je
mij hebt gemodelleerd,
nu aarzelen je lippen nog,
waarmee je eens van mij
zult nippen, mij te zien en
begrijpen als je dat gedurfd
had, anders mag ik alleen
maar hopen dat de heldere
stille bron blijft lopen.…
Daar boven alles prijkt het leven
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
531 Sterren laten zich zien op boulevards,
zijn verzonken in het diepste van alles
boven het alledaagse leven gelegen,
naar trouwe dragers van onmetelijk licht
kijk je op, zoekt men in het aardedonker
met een dorstig hart vol verlangen,
de schittering plots aan diggelen
doet de adem nog verder stoten
naar alle in geluk uitspattende richtingen…
Mijn Ma
hartenkreet
2.4 met 5 stemmen
2.178 Gedachten en gevoelens in een eindeloze rij
spiegelland van jou voor altijd in mij
Soms vreemd, omdat je de dingen anders ziet
en “jou-zijn” dat wil ik “natuurlijk” niet
Een spiegel laat echter zien wie je bent
al is het soms of je jezelf niet herkent
De goede reflecties doeltreffend achterna
komen uit bij het evenbeeld van mijn Ma
Eerlijkheid…
Gift van de zon en de zee
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
636 wij hebben
de duinen zien bloeien
als gift van de zon en de zee
eerst het lichtere paars
dan het zomerse geel
de wind speelde mee
verlieten de drukte
van zaken en stad kozen
de stilte van het glooiende pad
in het zand bij laagwater
tekenden sporen de lijn
een horizon verder zal het rustiger zijn
elkaar bij de hand
in een tocht…
Definitie
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
993 verdrink
Maar voor ik naar de bodem zink
Zal ik me nog één keer goed bezatten
Elk glas dat ik op je drink
Lijkt een herinnering te bevatten
Aan hoe de vonken in de rondte spatten
En aan hoezeer ik in jou weerklink
De zuiverheid van deze zonde
Blijkt mij opnieuw te definiëren
Een zondige, maar bovendien
Ben ik door jouw ogen weer gaan zien…
Heilige heks?
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
585 speelde God een spel,
of liet hij eens te meer zien
dat Goddelijkheid Vrouwelijk is?…
Zij wenkt
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
510 Zie daar, zij wenkt dat ik haar kussen mag
De Here in de hemel zij geprezen
Een trieste afgang hoef ik niet te vrezen
Ik ben, zoals je vast kunt zien, op slag
Geheel van mijn verlegenheid genezen
Zie daar, zij wenkt dat ik haar kussen mag
Nu vele jaren later sinds die dag
Lig ik nog naast haar, echter afgewezen
Van plan dat ene boek te gaan…
In zwart en bloot
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
553 ik draag zwart
omdat jij genomen hebt
wat ik bezat
veel bloot om jou
de pijn te laten zien
het lijf waarvan ik gruw
nog sijpelt af en toe
die grote rode vlek
over het wit dat ik ooit was
dan schreeuw ik
in mijn slaap als jouw handen
mijn onschuld doden
word ik gebroken wakker
in lamlendig grijs
dat niet wil wijken
ben in…
Ezelsporen
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
728 Wie kan mij zien, kan mij horen?
Ik ben er niet,
heb onderweg mijn ziel verloren.
Mijn tenen stromen in de aarde.
De weg zit vol verrassingen.
Hier word ik opnieuw geboren.…
Zacht valt de regen
poëzie
2.3 met 3 stemmen
1.087 Geen ziet hoe het daalt uit dat duistre wolk-gespan,
Als de tranen stil geschreid van een hoge sterke man,
Die men voelen wel maar zien niet kan.
Langzaam zakt de stad in het duistren van de nacht.
Langzaam valt de regen uit de duistere hemel, zacht
Als een woordenloze klacht.
1889…
bevrijding
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
653 een luide roep rondom
dwingt stemmen af, die geloven in
verborgen holtes van een weggezwegen dag
je mag verbloemen wat je niet wilt zien
een deken leggen over alle zwarte dieptes
waar hun witte onschuld rust
maar de wereld draagt haar erfenis
van uitgemergeld leven in de kamers van de dood
toen hun nood niet verder kon
liep er slechts…
kapot
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
892 moet opstaan ik weet het
maar wie weet mijn verdriet
niemand weet dat en hoe erg het is
dat mijn lief zomaar is weggelopen
maar vermoorden kan ik haar niet
dan maar mijn m'n dochter en m'n zoon
en mezelf erbij en dan hang ik daar
met bloed zweet en tranen of zoiets
ik drink teveel en ik mis mijn vrouw
en ik wil m'n kinderen zien…
Domkoppen
poëzie
2.0 met 2 stemmen
1.928 Eén stond op van 't vuur en ook een tweede die er zat,
Om het hongerige dier oesters te zien eten.
Die plaatsen pikte Tom in en verdreef de kou.
De waard kwam en zei dat het paard geen oesters wou.
Breng ze dan maar hier, zei Tom, als ze hem niet smaken,
Dan zal ik wel proberen ze open te maken.…
Het heilig vuur
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
515 waarmee ik moest zien te leven.
Vuur van woede, vuur door haat...
ze werden geblust met begrafenis
van oud zeer.
Ik leerde ze veel meer.
Maar het grote vuur der liefde
deed hartstocht verlangen
van geliefde tot gedicht.
Een lichtend vuur, zou ik
mezelf dan wel kunnen,
mogen toedichten.…