inloggen
voeg je netgedicht toe

Netgedichten

netgedicht (nr. 43.814):

Ezelsporen

Ik laat me gedwee voortbewegen
over akkers, velden, paden.

Mijn zintuigen verkillen in de wind
het is lente, maar de zon
laat zich niet verraden.

Stuur ik mijn gedachten
of word ik bestuurd?

Ik zoek mijn weg door ezelsporen
en als we stoppen, luistert de stilte stiekem mee.

Wie kan mij zien, kan mij horen?

Ik ben er niet,
heb onderweg mijn ziel verloren.

Mijn tenen stromen in de aarde.
De weg zit vol verrassingen.

Hier word ik opnieuw geboren.


Zie ook: http://www.edwinvanrossen.blogspot.com/

Schrijver: Edwin van Rossen, 4 april 2012


Geplaatst in de categorie: psychologie

4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 234

Er is 1 reactie op deze inzending:

Naam:
Hilly Nicolay
Datum:
4 mei 2012
Prachtig geschreven Edwin.
Mooi ook het gedicht van de maand mei! Gefeliciteerd!

Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)