inloggen

Alle inzendingen over wandeling

1507 resultaten.

Sorteren op:

Winterwandeling

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 410
Wind snijdt in het gezicht Een waterige winterzon geeft de grijze vlakte kleur, die schittert in het bleke licht…

De ketting

hartenkreet
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 88
Eens liepen wij samen aan het strand met gejutte schelpjes in ons hand daarna zat hij jaren met dementie thuis later in een verpleegtehuis heeft toen als therapie de schelpjes tot een ketting geregen eindelijk af, heb ik die gekregen hij is er niet meer heb al twaalf jaar gerouwd zoals nu op speciale dagen wil ik die ketting weer dragen…

In memoriam

gedicht
2.0 met 132 stemmen aantal keer bekeken 58.458
Vanmorgen zag ik Van der Z in zijn Mercedes Op het plein staan wachten voor het stoplicht. Stak mijn hand op, maar geen teken van leven. Vreemd, ik keek toch recht in zijn gezicht. Daarna bedacht ik dat hij al weet ik hoe lang dood is, van de weg geraakt bij regen en dat ik geen gevolg had gegeven aan de uitnodiging het cremeren bij te wonen…

mijn winter wandelpad

hartenkreet
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 95
waar vele kleuren geuren naar koud in een lucht zo fris en zo blauw en waar iedereen elkander vertrouwt ja...daar wil ik wandelen met jou!…

Alsof ze er zelf niet bij was

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 130
Voor Karin Broer die jouw Noodkreet oppakte Toen jij per sms Vertelde dat jij Er per vandaag Niet meer wilde zijn - Je leven was voor jou Niets anders dan pijn - Je moeder die in het Ziekenhuis aan je bed Stond en jij haar aankeek Leeg en donker - alsof je Er zelf niet meer bij was…

Jaarringen

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 157
Ik wil verdwalen In de jaarringen Die de eeuwen In jouw stam Hebben achtergelaten, Me verliezen in In onze liefde Die eeuwig duren zal…

De vallei van de Hoëgne

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 99
Het wilde water raast door de nauwe geulen van de rotsen. Hagel slaat in ons gezicht. Toch vermoeden van lente: soms de roep van de tjiftjaf.…

Bert groet de dingen, de planten en de dieren

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 124
t Is elke dag kerst in dit leven van mij het licht wordt elke morgen opnieuw in mij geboren zo ook deze ochtend waarop ook andere mensen kerstmis vieren, ik wandel met de hond, adem de frisse lucht en ik groet de planten, de dingen en dieren - vrolijk kerstfeest zeg ik tegen de schapen die bij de voerbak langs het fietspad…

Hoe zoet is 't tussen broederen twee te wandelen

poëzie
2.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.089
Hoe zoet is 't tussen broederen twee te wandelen, te wandelen, bemint men van de twee de een, de een gelijk de andere; bemint men ze alle twee, en zij, beminnen ze ook malkanderen gebroederlijk; 't is zoet erbij te wandelen, te wandelen.…

Bergwandeling in Kirgizië

netgedicht
4.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.004
Van beneden uit de vallei nemen we mee uit een beek drie witte steentjes voor op de top van de berg een oeroud ritueel dat zo persoonlijk wordt wij hechten ons aan spreken toe het vertrouwd warm wordend gewicht dat we achterlaten op de top met veel wijze woorden en spijt in het hart We dalen lichter bezwaard af er wordt op ons gewacht…

Wandeling

hartenkreet
2.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 426
ze wandelt in zijn schaduw op het ritme van zijn stap vergezichten genieten zwijgend mee…
Nadine19 november 2005Lees meer…

een rondje om

netgedicht
3.0 met 21 stemmen aantal keer bekeken 3.141
loop even mee een rondje om door zwijgende straten ik ben dan stil als ik met jou bij mezelf kom jij kan praten…

wandelen

netgedicht
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 612
voor mij rolt het pad trekt strepen door het land de horizon verandert met elke stap maar komt nooit dichterbij panorama's rijgen zich aaneen glijden als kralen van 'n rozenkrans door mijn hand tot ik alleen nog luister naar wat geen stem nodig heeft…

Nachtwandeling

netgedicht
3.0 met 16 stemmen aantal keer bekeken 657
We lopen luistertuinen door de nacht kijkt stiekem toe achter donkere wolken fluisteren sterren geheimen in ons oor. Plasjes water, regengeklater onze voeten als kleine boten in zee een streperig gordijn van druppelwoorden hand in hand de stroming mee. Van klinkers naar gras naar grazige weiden droombomen dansen en draaien voorbij zweefwezens…

De wandeling

netgedicht
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 259
Een slechte bui drijft mijn bewuste binnen, schildert de wereld grauw, negatief gevoel omwolkt herinneringen, destabiliseert mijn leven, ik zoek afleiding en wandel de binnenstad in, de oude stad waar niets verandert trek ik aan als ‘n warme jas, ze is helende pleister op kwellende littekens; ik herdenk Kees P op de binnenplaats van het Burgerweeshuis…

La morte-saison 3 In het vondelpark

netgedicht
4.0 met 14 stemmen aantal keer bekeken 330
het regent in het Vondelpark letters vallen met bakken uit de hemel zou hij, de dode dichter alsnog zijn oude schrift over mij uitstrooien en strofen weer doen zijn als de aarde is stof en nu even verwaterd plassen vangen zwaardere woorden op het helpt zijn taal te verdunnen naar hedendaagse herkenning vlak, dun, licht of schreeuwerig…

Met elke stap

hartenkreet
4.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 211
Met elke stap van mijn wandeling bloeien er bloemen, mensen en vergezichten. Met elke stap van mijn wandeling komt schoonheid mij tegemoet en verdwijnt in één grote zee. Met elke stap van mijn wandeling wordt mijn pad, een pad van de glimlach en wordt mijn hart één groen veld.…

Hand in hand

hartenkreet
3.0 met 12 stemmen aantal keer bekeken 289
We wandelen hand in hand over deze eindeloze ijzige stilte totdat we het koud krijgen en onze schaduw achter nalopen naar ons warme huis…

wandeling

netgedicht
2.0 met 28 stemmen aantal keer bekeken 292
wind zwerft door de stilte, door de dorst naar een eerlijk inzicht bomen wuiven, zeggen even gedag tegen de lijster in de lucht het water bouwt een eilandje aan de oeverkant, luistert tussen het riet naar de avond die zo graag zingen wil ik word schaduw, een maan onder alle manen een hond blaft de verte toe in grote dromen daartussen…

Ezelsporen

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 233
Ik laat me gedwee voortbewegen over akkers, velden, paden. Mijn zintuigen verkillen in de wind het is lente, maar de zon laat zich niet verraden. Stuur ik mijn gedachten of word ik bestuurd? Ik zoek mijn weg door ezelsporen en als we stoppen, luistert de stilte stiekem mee. Wie kan mij zien, kan mij horen? Ik ben er niet, heb onderweg…

een russisch drama

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 222
pjotr trekt als alle dagen de laatste tijd zijn beste kleren aan en gaat de heuvel af de toendra door het westen roept de zon heeft het gehoord pjotr haast zich voort hij moet voor het donker terug hij kan niet zonder licht maar eerst moet pjotr doen wat pjotr doet onder of achter de kist de aarde of een oven in lichter dan lucht of…
roop1 december 2012Lees meer…

Over wandelen.

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 149
Moet je eens proberen Wandelend te recreëren! Goed voor lijf en leden Je bloeddruk naar beneden Het zal je enthousiasmeren. Wat, …. lopen? Wadlopen.…
J. Quekel11 augustus 2014Lees meer…

Wandeling in het park

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 228
bladeren dwalen in het rond vinden uiteindelijk een plekje op de reeds bedekte grond onder warm gekleurde bladeren schuilt een egel, die geduldig wacht tot de winter komt het bankje, waar zich dagelijks de oude man bevond is beklad en verlaten het bankje wat wezenlijk voor hem bestond natte haren, zwarte poten een koude ondergrond zo wandelen…
Miranda19 november 2014Lees meer…

plaats vergaan

netgedicht
2.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 49
ik liep in de fuik van laat avondlicht en hield je hand vast ontleedde een bloem, zag om naar waar we net nog liepen met zo weinig geluid, alsof niemand wist wie wij waren zonder wetenschap van uitdrukkelijk achterblijven zowel bomen, bladeren als vuilnisbak bestonden rond dezelfde tijd een vogel floot nog even als teder besluit…
Iniduo10 juni 2020Lees meer…

Wandelen

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 133
Een paar dagen wandelen op een godvergeten plek, altijd weer dezelfde. Geen wifi, geen internet. De wereld dendert verder en alles staat stil. Of toch niet. Wat een mens niet ziet in de gehaaste blindheid van elke dag, is het bescheiden leven van dieren en planten. Bescheiden, maar daarom niet minder wreed.…

Wandeling

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 158
Wandelen met jou is het einde weer naar het begin brengen praten over kwaliteit van leven wat zo heerlijk is op een Noordzee strand tijdens een regenachtige zomerdag ratio in een oase van rust gedachten in een zomers verlangen terwijl wij maar geen afscheid kunnen nemen nog eens terug gaan naar toen we in bomen konden klimmen en zandkastelen…
mobar7 april 2018Lees meer…

wandeling

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 38
aangepaste stappen als de kringloop van wat was gaan- voet voor voet hun weg langs zelfkanten van steen en flauw verlichte ramen komen gedachten samen deurloos vormen zij wat over is er bloeit al geel in het struweel en op de grond opent zich langzaamaan de zucht van de natuur…
switi lobi2 februari 2019Lees meer…

wandelen

netgedicht
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 41
wandelend langs woorden is ontdekken van plekken of doorleefde oorden die ik probeer te wekken in kruiken van mijn gedachten door straten waarin men statig woont vaak met een rijk verleden waar herinneringen op huizen plakken naargelang gecultiveerde historie wordt beleden in die sfeer kijk ik rond teken ik dromen, opgeroepen door…

De wandeling

netgedicht
3.0 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.652
De druppels vielen uit de lucht De natte geur van wat vergaat En ik keek naar een vogelvlucht Ik wist; te hoog en veel te laat Mijn haren nat, de kroon verwaterd Knisperend grind schoot om mij heen Ik liep maar door, op zoek naar later Want dat kwam toch wel zometeen Bij de rand van hei en bomen Zag ik daar jouw schim toen staan Die speciaal…

wandeling

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 464
er was zon en wind en jij zwetend van het sporten ik zou naar jou slechts kijken van een zekere afstand maar toen je opkeek geraakte ik in jouw ogen verloren zo wandelden wij samen de nacht in onze vingers zochten elkaar en je zei niets, we lieten de angst achter ons links van ons blaften de honden we hielden in, draaiden ons om keken…
Meer laden...