Hartenkreten over individu

De ander is als geen ander zo anders als de ander zo onveranderd anders zo zichzelf het dierbare ik draagt mede andermans pijn zo anders kan de ander niet zijn.…

Ik heb je van de straat geraapt. Ik heb je op weg geholpen. Ik moet loslaten. Ik wil niet meer bij jou zijn. Ik ben idealistisch. Ik moet dingen aangaan en op zijn beloop laten gaan. Ik moet niet zoveel denken. Ik moet niet zoveel schenken. Ik moet aan mezelf werken. Ik moet sterken.…

meneertje mooiprater werd de mond gesnoerd en duizend woorden vielen zonder echo's om weer op te rapen…

Je speelt alleen met zwevende vonken op je gitaar, om nooit te hoeven landen. Maar ja, ook op een gitaar breekt wel eens een snaar, kwetsbare plekken zijn er altijd. Kan dominantie ook bestaan door kwetsbaarheid te tonen, afschrikwekkend maar ook scheurend tergend Hoe lang moet je spelen om de mooiste noot te horen? Het is een kwestie van…

Trouw aan God en vaderland aan je partij. je stad, je club, je vrienden. Een groot hart voor de zaak en je collega's. Wat een trouw aan familie aan kind en vrouw Trouw aan minstens 11 maar wie ben jij bij eeuwig eerst een ander verloochen je toch eigenlijk jezelf…

Een mens plakt in z'n leven heel wat etiketten op zichzelf die soms moeilijk te verwijderen zijn…

Ik mag dan veel hebben meegemaakt en door diepe dalen gegaan zijn, drank en drugs overleefd hebben, twee zelfmoordpogingen en diverse lichaamsonvriendelijke taferelen. Ik kan trots zijn op mijn literaire status, dat is met veel veldslagen ontstaan en daarom ben ik generaal. Ik hoef niet zo nodig mezelf nog te bewijzen op nieuwe sites, ik…

warme windvlagen blazen onstuimig kussen in de nacht zacht als de streling van haar hals verlangen beweegt streelt haar warme adem zijn belofte van leven na zovele namen verloren in de stilte van de wind…

ik loop al dagen in mijzelf te praten conversaties met nieuw gemaakte maten ben niet langer meer verlaten alle straten zijn als mijn staten gekte is nu de baas en mijn wapen wijsheid is mij onsnapt en mijn geweten is als een voortdurende grap lachend bij elke stap ik ben nu weg van de realiteit gekte is mijn nieuwe identiteit mensen wijzen…

Elke dag weer wat vooruitgang Iedere dag een beetje meer Vaak een druppie Soms een emmer Ook wel niets, een enkele keer Elke dag iets goeds te melden Vaak iets kleins Heel soms heel groot Zwartkijken gebeurt nu nog maar zelden Dat is verlangen naar de dood Iedere dag iets goeds te melden Veel leuke dingen willen doen Spontaan en sterk zijn…

Intens genieten er echt zijn dat het van mij is mij nooit meer schuldig voelen dat ik weer kan lachen me happy voelen wat me bindt met de muziek volledig in vrede het is voor mij thuiskomen. Hiermee stel ik mij open met heel mijn hart na mijn herseninfarct met de hevige pijn zeg stilletjes vanuit mijn eigen hart dat ik niet bang wil…

losgemaakt vraagt een hand om de steen waar wijsheid gevangen inkt in gebroken plastic omhulsel zwaartekracht test op een vensterbank lichtblauw in het raam klimt Venus richting de bovenste sponning wat figureert als een lijst vierkant schilderij vol melancholiek radio bebop muziek het anp nieuws van zes uur zo vlak voor een gesprek ergens…

Niet gemerkt dat je iets miste altijd gedacht, alles is tof met mij de dag ging, zo hij kwam voorbij je plicht goed en gelaten deed steeds geweten, alles is kompleet wist altijd feilloos dit, moet ik doen ring..ring, het sein gewoon op groen. Het leven heeft zo zijn verplichting zo als het komt, vandaag dit, morgen dat volgen van de regels…

De stem van jouw eenzame ziel klinkt niet meer helder is niet goed hoorbaar het wezen van de aarde huilt in een benauwde vrijwel ontoegankelijke denkruimte je bemerkt het nu duidelijk het is feitelijk te merken je voelt het met heel jouw wezen geest wordt ouder door de tijd en het heengaan van verlangen je gedraagt je als een nachtvogel…

O jee, je vindt me zo ongewoon want ik heb nog steeds een vaste telefoon O jee, je vindt me zo imbeciel want ruim 6 jaar oud is mijn enige mobiel en geen abonnement maar prepaid tegoed doet mijn moderniteit toch zeker geen goed O jee, je vindt me o zo raar want dezelfde tv staat hier al 14 jaar O jee, je vindt me zo'n vreemd mens dat ik niet…

de een hangt zich op aan zelfgevlochten koord een ander stopt zich vol met dodelijk gif de gaskraan of plastic zak zijn ook mogelijkheden de zee inlopen tot je verdrinkt of toch maar voor die sneltrein springen een ziel kan te naakt zijn kapot gaan aan het rauwe aardse is onze maatschappij dan ziek? vragen, steeds meer vragen…

Ik ben zo anders Losgeslagen Dat is zeker Dat is waar Is anders zijn dan soms een ziekte Iets heel engs, niet zonder gevaar Siert het mij Om om te lopen Weg van anderen Uit de rij Gewoon je eigen weg bepalen Schijt aan alles Vogelvrij Is het anders Om te kiezen Voor jezelf, voor je gevoel Eens niet te doen wat men verwacht Te leven…

Toen al het gepieker was gesust daalde over haar een ware rust en kon zij met een ordelijk hoofd, niet meer van zekerheid beroofd, genieten van al die kleine dingen die haar met zoveel affectie omringen.…

Een wereld vol dromen een wereld vol gedachten Het zit allemaal in mijn hoofd altijd anders dan de avond heeft beloofd komt een wereld vol dromen en gedachten die dan in de ochtend komen. Hij is een beetje verward die wereld in mij, maar mooi of cru, verstard hij hoort helemaal bij mij.…

Je sprak over leegte, mishandeling en kou en toch heb je volgehouden niet wetend of je op een dag nog iets als zin gewaar zou kunnen worden…

Hij wilde ook postuum niet geliefd zijn daar verzette hij zich met hand en tand tegen als kind begon het al. altijd in de contramine nooit eens lief en aardig, een grote klier hij groeide tot overmaat van ramp werd ouder richting volwassen zijn niets deugde, leren wilde hij niet teerde op de zak van zijn ouders aan vrouwen had hij een bloed…

groot waren zij, bonkig, oprecht en puur hun verweerde gezichten vertelden van de natuur ze waren niet van praten ze grommelden maar wat lopend, licht gebogen langs veld en wallenkant wisten ze van vogels, vissen en van de gewassen op het land met hun knuisten grof en groot zetten zij het verdwaalde eendenjong terug in de sloot in eenvoud…

Bijziend in veelheid van weinig verziend in meervoud van veel niets zien je vergapen in de spiegel blind de achterkant daarvan in bange hoop dat alles waar is.…

De kille nacht zwelt open tot een kersverse dag Een blije dag, waarop veel kan en mag? Surprises, ik houd ervan en ze kleuren het bestaan Gepaste reacties en me niet meer laten gaan. Dat vroegere onbezonnen leven, ik zou het niet meer willen Ik deed vaak bot, was onverschillig, heb mensen laten gillen! Nu is het eerst denken, dan pas handelen…

Ik vond laatst wat losse scherven van de oude tijd zij liggen her en der in mijn herinneringen verspreid. Die vaas van toen was nauwelijks nog te repareren de randjes waren te scherp, dat zou teveel bezeren. Sommigen spreken van scherven brengen geluk. Anderen denken dat wat kapot is, is vooral toch stuk Bij pech snijdt zo'n scherf je zelfs…

Laat ik dit zeggen Dat het niet mijn voorkeur heeft Dat je, zonder iets echt uit te leggen De pijp aan ene Maarten geeft Ik accepteer het broze leven Leer te leven met de dood Respecteer mijn spiegelbeeld Die de werkelijkheid ontbloot Dat ook ik oud hoop te worden Vrij van ziektes of verdriet Hoewel ik weet dat dat niet gaan zal Het leven…

Ik belandde na veel gezwerf in andere landen, want dit land kan soms zo ongenadig met zijn cobratanden in je slagaderen bijten, dat je wel weg moet, maar goed, weer in mijzelf, een land wat ik ook nog eens moet ontdekken, maar liever morgen dan nu. Liever nooit, wat moet ik in dat land? Ik zou me er rotvervelen, met te weinig attracties…

Leef in mij mijn liefde nergens leef je meer in mij ik ben de nacht voorbij nog komt de zon niet op ergens lach ik naar een etalagepop.…

Soms, in één van zijn verdwaalde dagdromen, waait er nog een sexy zomerjurk omhoog, een bollende slip onthullend, maar zijn stenen bezwaren weten van geen wijken, hij is nog erger dan de paus. Ontsporen is voor slappe kwezels, meent hij. Hij vergeeft de wind zijn ontuchtige handeling en als een norse dorpspastoor of een sacherijnige bonder…

jij & een ander je helpt een ander uit de problemen, dat doe je voor zo velen. ze geven je een complimentje, maar zijn daarna alles al weer vergeten. en dan zit je zelf met in de problemen, en heb je niemand om je heen. niemand die je wil helpen, en dan denk je waar heb ik dit aan te danken. dan denk je de volgende keer kan een ander…