1876 resultaten.
Rio Guadiaro
netgedicht
4.4 met 14 stemmen
866 Wanneer ik het water
van de rivier
mijn ogen laat strelen,
het zachte parfum
van de oevers terloops
op mijn huid,
voel ik, heel even,
dat ik hier zou kunnen blijven.
Een karper zwemt
stroomopwaarts...!…
Andalucía
netgedicht
4.2 met 14 stemmen
630 De bomen glanzen oranje en geel,
insekten blauwe juwelen.
Een trage beek overwoekerd met winde
koestert diepgroen water
en rode karpers.
De hemel indigo, de zon violet.
Andalucía de regenboog.…
Jerez de la Frontera
netgedicht
4.2 met 16 stemmen
748 De geur van sherry
overwolkt het marktplein van de stad
waar zwarte vaten
om fonteinen dansen.
Uit kleine winkels
klinkt de oude lach
van donkere sigaren,
het schateren van sandelhouten glas.
Het middaglicht ontwijkend
leunen de mannen
op wankele gitaren.
Klappen de handen
het ritme van duende
een blauwe avond in.…
Gejaagd door de wind
netgedicht
4.8 met 15 stemmen
1.030 Het slijpvuur van mijn voetpedalen
sproeit adrenaline door
mijn leren jas,
stampend scheurt mijn
felrode Ducati
de slingerende weg naar Ronda op.
Grimmige cactussen, grind
en steile afgronden ten spijt,
jaag ik de meters ver naar rechts.
Ik voel de hete wind
van de Sahara in mijn nek
en bedenk dat ik misschien
op Afrikaanse brandstof…
Scirocco
netgedicht
4.7 met 15 stemmen
858 De veerboten uit Tanger
komen vaak op een
warme, rode wind
die de toga´s van de
reizigers doet wapperen.
Op de kade van Tarifa,
waar wij met onrustige handen
ons staren bedekken,
dwarrelt zacht
de vluchtige woestijn.
Vanavond zullen de vuren
aromatische geuren
en licht verspreiden
terwijl wij oude verhalen
van kruisridders en Saracenen…
Sevilla!
netgedicht
4.1 met 18 stemmen
947 Koetsen, paarden, duiven.
Lanen van wuivende platanen.
De gele waaier van de zon.
Sevilla!
Het park van Maria Luisa
zindert levendig
onder de reflectie
van de gouden toren.
Talloze terrassen vol
rode parasollen,
ademen aroma´s van tapas,
lichte wijnen en vertier.
Orkestrivier!
Wervelende armen
dirigeren een denkbeeldige barbier…
Ochtend in Cádiz
netgedicht
4.1 met 18 stemmen
942 In de ochtendschemer
trommelen ezelshoeven
haastig op de klinkers.
Aan de kade
ontwaken de stemmen van vogels
en het licht wacht op een kans
om boten, huizen en kerken
te overspoelen.
Van de haven,
op het geluid van golven,
komen de zingende vissers
met hun last van oesterschelpen.
De Atlantische wind
speelt met de molens op de heuvel…
Valencia
netgedicht
4.7 met 15 stemmen
885 Het nieuwe Valencia springt uit
een droge rivierbedding.
Prachtige curven van wit
spelen met de horizon.
Architecten strooien formules
over schaduwrijke lanen.
In het oude Valencia lopen kwistige
vrouwen door roodgelakte stegen
terwijl dikke mannen
haastig hun paella eten
en de fonteinen
spuiten van plezier.…
Ronda
netgedicht
4.8 met 18 stemmen
885 Er loopt een scheur
door het hart van de stad
waar duiven en raven
achteloos zweven,
waar water langs
mosbedekte rotsen stroomt,
waar poëzie
de diepte overbrugt.
Er is een bloedige arena
waar juichende mensen
duende ervaren
in smartelijk sterven.
Er is de geur van citrus,
olijven en Serrano ham.
Er is het klaterend lachen
van…
Opname
gedicht
4.2 met 160 stemmen
55.236 Zoals zo vaak ga ik op reis.
Jij brengt me weg - niets aan de hand:
'Tot ziens, tot straks, voorzichtig zijn,
gelukkig blijf je in het land!'
Iets minder vaak, maar ook niet mis
vertrokken we op ons gevoel.
Elkaar goed vast en koffie mee,
de wijde wereld als ons doel.
Maar deze tocht naar etherland,
met felle lamp en witte jas,
maak…
Klokhuis
netgedicht
4.4 met 17 stemmen
1.319 klokhuis maakt appelvlees
daaromheen spant de schil
rond, noemt “Elstar”
laat zich eten hapsgewijs
slurpt, geurt rijk
verwachtingsvol
want bomen groeien door
in de buik, laten zich dragen
van heinde ver en terug
een naam verandert in avondfruit
de kern is een huis
door pitten bewoond
op de zuidelijke helling
van de hoge berg Jinjan…
overgang
netgedicht
4.2 met 46 stemmen
4.699 baas in eigen hoofd
alsof iemand daar iets van kan leren
we leven met elkaar
mezelf kom ik in mijn nieuwe hobby
scrapbooking tegen
misschien omdat ik weinig
van mijn eigen verleden
heb mee kunnen nemen
zodat ik nu als een malloot
alles vastleggen wil
het gaat zo snel voorbij
afbladerend reclamebord
dat een onbeperkte boodschap draagt…
Verstekeling
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
862 lifter was het mij veel waard
Al stuiterde ik als een ballerina
Op zee en tropenkoorts en van de kina
Zo’n avontuur van ouderwetse aard
Aan boord te zijn, te lezen: Slauerhoff
Alleen in zijn gedichten kon hij wonen
Nooit vond hij ergens anders onderdak
Voor Slauerhoff heb ik sindsdien een zwak
Die rusteloze scheepsarts kon mij tonen:
Ook reizen…
Nacht in de tropen
netgedicht
4.1 met 24 stemmen
1.493 Dreigend roffelt de zonsondergang!
Het eiland beeft en
bleke vogels trachten
het donker te ontvluchten.
Haastige vrouwen sidderen
onder de schemersluier
verlangend naar
het veilige dorp.
De geur van wierook
en het gemompel van gebeden
kringelt op uit tempeltjes
langs het pad.
Dan stopt het krijsen der vogels!
Geen oog doordringt…
Nai Yang
netgedicht
4.6 met 20 stemmen
1.158 Eens zal ik me
alles herinneren.
De magische geur van pijnbomen
gedragen door de schroeiende wind
het glinsterende strandtapijt
onder mijn voeten
het alarmerende gezang
van verre cicadas.
Opeens zal ik me
alles herinneren.
De hardheid van purperen wolken
en golven zal me overspoelen
en ik zal rouwen
om dit desolate oord.…
Castilla la Mancha
netgedicht
4.7 met 15 stemmen
763 Een colonne muildieren
zet zich in beweging
citrusvruchten deinend
op hun ruggen,
de blauwe ballon
van de namiddag
vult zich met stof
en zwelt op.
Onder strooien hoeden
rollen druppeltjes zon
langs de gezichten
van rokende mannen,
misschien zullen donderslagen
straks de hemel doen barsten
en wellicht zal er dan
wat bittere regen…
Dolfijn
netgedicht
4.9 met 14 stemmen
938 Vanaf de roestige veerboot
naar Casablanca
zag ik
door vettige
dieselwolken
een blauwe dolfijn
steeds wanneer hij
uit het water sprong
droop er
een regenboog
van zijn staart.…
Dood in de Sierra Moreno
netgedicht
4.9 met 15 stemmen
783 Het gloeiende hoogland
van de Sierra Moreno
krimpt ineen onder
het krijsen van de middagzon.
Gieren bekvechten
om het lederen karkas
van wat eens een
bruine koe moet zijn geweest.
In de afgrond voor me ligt,
bedekt met verlepte boeketten,
het uitgebrande
wrak van een autobus.…
La voyageuse
poëzie
4.0 met 9 stemmen
3.405 In Singapoer is zij aan boord gekomen
Vlak voor 't vertrek, met dertig stuks bagage;
De eerste nacht doorspookte ze al de dromen
Van een matroos, gemonsterd onder gage.
Hij stond des morgens 't wandeldek te wassen
Nog half versuft, toen zij hem kwam verrassen
En raaklings langs hem in pyjama ging
Die strak en soepel om haar heupen sloot,…
Verlaten cortijo
netgedicht
4.9 met 16 stemmen
805 Nu is het stil
op de binnenplaatsen.
Fonteinen keuvelen niet langer
met badende merels
en niemand harkt de gevallen bladeren
in de boomgaard bijeen.
Maar wanneer ik mijn ogen sluit
hoor ik het lachen van voorbije zomers
en voel ik het sprankelen
van tinto de verano in mijn mond.…
In Exsilium
netgedicht
5.0 met 15 stemmen
707 Meestal is de lucht hier
gevuld met zinderend stof
behalve wanneer er een
westelijke zeewind waait
dan kan de verte
pijnlijk helder zijn
de zon schijnt hier
van kleur te veranderen
met het wisselen
van de jaargetijden
en de toevallige regen
ruikt naar mos en paddestoelen
ik wandel veel
door het rotsachtige bergland
me verbazend over…
Pico de los Reales
netgedicht
4.5 met 19 stemmen
857 De berg maakt een
hoofse buiging naar
Estepona aan zijn voet
een bladgouden zon
belicht zijn
schitterende wolkenpruik
en minzame palmen
wuiven als kwasten
aan zijn troon.
In de verte
zingen de golven
van de Middellandse Zee
een turquoise hymne
voor de ongekroonde koning
van de Costa del Sol.…
chemin de fer
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
767 nooit ergens zoveel in onbruik
geraakte stukjes spoor gezien
als onlangs in Frankrijk
restanten van idyllisch gelegen
lijntjes van weleer
waarover moeder natuur
zich met liefde ontfermt
sporen van oxidatie
op vermoeide rails geven kleur aan
woelige geschiedenis van jaren her...
in het oude stationsgebouw van Vers
dat in gebruik is als…
Athene
hartenkreet
4.2 met 8 stemmen
1.864 Zo af en toe
schiet de goddelijke hand
achter een wolk vandaan
om zijn troetelblokje
om het te gebruiken
in een hemels Lego-spel
en tot hij het weer terugzet,
is er niemand die Nike mist ...…
Werelds
hartenkreet
3.4 met 9 stemmen
1.892 hoe klein is mijn wereld
als ik de wereld beschouw
hoe groot is mijn wereld
als ik slechts denk aan jou
'k heb vele landen doorkruist
middels verscheiden literatuur
maar de mooiste reis zonder einde
vind ik in jouw passie, jouw vuur
werelds, zo ben jij voor mij
een wereld met toppen en dalen
waar dromen werkelijkheid zijn in verhalen…
Gaudix
netgedicht
4.5 met 17 stemmen
891 Vraatzuchtige machines slaan
gapende scheuren in de flanken
van de bergen om Granada,
de stad waar statige buurten
gestadig groeien op de korsten
van het gewonde landschap.
Wat steenworpen verder
liggen in koele grotten
de oudste huizen van Europa:
Barrio Troglodyte,
waar het licht al duizenden jaren
in perfecte stilte balanceert.…
Gouden fazant
netgedicht
4.6 met 11 stemmen
1.026 Tao vinden
de weg verliezen
in jezelf terugvinden
waar je bent geweest
Tegen de dorst
twee steentjes onder de tong
één zou maar eenzaam zijn
een dichter spreekt
graag met volle mond
zonder stotteren
over Grietje
Klein Duimpje in haar hand
in deze versie is Hans
opgegeten en herdacht
Zij volgt het spoor
dat een Chinese nachtegaal…
Moulin du Vent
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
803 (Moulins de Paillas)
cirkels schrijven
in de lucht
het optellen
van talloze nullen
tot je er
duizelig van wordt...
als de wind
eindelijk gaat liggen
zwijgen de wieken
de molenaar kan
gerust huiswaarts gaan…
Zo laag op de aarde
hartenkreet
3.9 met 16 stemmen
1.335 rivieren die stromen en groeien
verdwijnen in het dorstig land
nooit de zee zullen bereiken
maar wellicht ondergronds
hun zoetwatermeren maken
wachtend op de wortels
van groene wijngaarden
samen met de trage aarde
tot paarse druiven en bloed
de lach van een gelukkige vrouw
van een man en een schreeuwend kind
haalt water van…
Zoals het zal gaan!
netgedicht
4.1 met 23 stemmen
2.456 Doof nu het licht en sluit je ogen
en vergeet de strijd.
Jouw leven hier is omgevlogen,
maar je liefde ja die blijft.
En waar jij gaat
zijn ze allemaal gelijk.
De kleinste bloem
is daar als de hoogste eik.
Laat nu die laatste droom maar komen
en wees voor het licht maar niet zo bang.
Jouw nacht van vrede is gekomen,
na een heel levenlang…