1614 resultaten.
Zichtkaart
gedicht
2.5 met 12 stemmen
2.885 Nu deze weken weer voorbij
ritselen in hun morsbruine jassen
en bomen oude briefjes sturen
naar de zakken zaad van distels,
mosterdplanten en de rest
en steeds op hoop
van minstens dertigvoudig vrucht,
nu mijn haren witter dan de mist
en alles anders sinds ik me
het eerste licht herinnerde,
schrijf ik een mondvol
ogenblikken op…
De onderkant in warm rood
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
778 heb nog even
mijn palet gepakt
de lentekleuren boven
een smalle reep
die zomer moest beloven
daarna de gelen van de oogst
de onderkant in warm rood
met tikkeltjes oranjebruine tinten
de eerste zwarte randjes dood
maar de verf is verdroogd
in het landschap van seizoenen na
winterwit draagt lentegroen weer bloemen…
Dagen later
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
622 De langste dag van het jaar
is voorbijgegaan
bijna onopgemerkt,
ook de bladzijde die werd omgeslagen.
Nu, zesendertig dagen later
is dat goed te zien,
de zon staat graden lager.
Het blad van de bomen is dieper groen,
de eerste bruintinten laten zich ontwaren
het krentenboompje, 't eerste rode blad.
De bessen geplukt en tot jam verwerkt…
Aankomend nieuw seizoen
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
435 Vreugdevol wakker
in beneveld dageraad
fris als een druppel
dat water laat cirkelen
op grond van eerste herfstblad.…
Najaar
gedicht
4.0 met 3 stemmen
3.051 Ze hadden het recht van overpad,
honden, geweren. Ze keken binnen,
lachten zowaar en schikten
hun lege tassen. Hun rode koppen
telden we voor ze verdwenen
in de nog dampende velden.
We aten ons brood, lazen bladen.
Tegen het donker kwamen ze terug
beladen met hangende poten.
We gingen naar bed, lagen wakker,
hatend omdat ze bestonden.
-…
Bisnummer
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
458 Met de eigen adem verzoend
wasemt de herfst het groene bos
tot een bruine minnekroeg.
Bij het roesten van de avondzon
danst de ontvoogdingsstrijd op tafel,
bezingt de levensles het defaitisme.
Als stille wezens van het diepere denken
kijken woudreuzen gelaten toe,
op afstand van een groepsknuffel.
Het ingetogen applaus van vallende bladeren…
De lach achter de sluier
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
661 Nu de herfst eindigt begint de winter
door bevroren gevoelens in de nacht
leeft jouw glimlach die mij ontwaakte
voor het altaar naar jouw lentedag.
Het beeld van kale bomen in de berm
toont het kleurloze gevoel dat ik zie
met emoties omringd op jouw lentedag
dat je het sprookje draagt als een illusie.
Al zijn wonderen nog…
Vogelschrik
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
507 Heetbloedige lentejeugd afgestroopt
tot tandeloze zang,
levenssiddering van glazuur ontdaan.
Geritsel als een meisjeslach
in een bladerdek van onrust,
paddenstoelen steken hoofs de hoed op.
In de vereenzaming van vlakke akkers
handhaaft de vogelschrik moedig
zijn spottend narrenbestaan.
Met wijd geopende armen
duldt hij schalks de ijzige…
In het klad?
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
534 baarde
waaruit ook de purperen
mist lijkt op te staan,
in een laatste stadium
de gelijkenis te vinden in het
patroon van het onverteerde eikenblad,
de energie verbindt
windroos naar alle richtingen,
herpakt in bebloede nerven,
verscholen in levende schors
het pastel van droomgedachten
zacht oplichtende verfstreken
in elk seizoen…
Winteroffensief
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
708 Kromvingerig heeft het seizoen met witte boord
de warmhartige voorjaarsadem
manend in haar bedding teruggefloten.
Maar vrees niet,
ergens tussen de pylonen van het bevroren spookleger
grijnst in appelgroen reeds het mombakkes van de lente.…
Sluitingstijd
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
511 Het zonneseizoen is voetje gelicht
en tussen plons en rimpeling
in de lotusvijver verdwenen,
ondergedoken in het broedwater
van de jaarwentelingen.
Wolken als kantwerk zijn het
epicentrum van zomerwellust
reeds voorbij gespoord,
wildzang en krekellied
tot zwakstroom gereduceerd.
De subtiele uurwerkmechaniek
van insectenpootjes valt stil…
Herfstnachten
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
502 Uit de okselholte van een herfstnacht
geurt doorgaans een zweem
van hazenschuwheid
en tinctuurdampen van
vlucht en versterven.
Herfstnachten als schaduwhof
waarin de savoir-vivre ontbreekt,
de maskerades van engelenhaar
werden afgegooid voor een
zwijgzame ontvluchting.
Herfstnachten ademen
de aanwezigheid van afwezigheid,
met op de lippenrand…
Eerste winterstriemen
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
494 De levensspiraal plooit zich terug,
voldaan geworteld knijpt de natuur
reeds één oog dicht, een innerlijk
smoren in koperglans hangt als
stille nevels boven het stiltedomein,
waarin schaduwen als zwarte monniken
het beeldsnijwerk voorbij schuifelen,
een sterfzee van handgeschept bladpapier,
met ontblote ruggen moedig wachtend
op de eerste zweepse…
Vreugdevol
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
442 Vliegensvlug veren
de vleugels door harde wind
vooruit de lente
nu vacht nog bevriest door mist
en ontdooit bij dageraad.…
Seigneur?
gedicht
3.5 met 4 stemmen
10.286 Dit is het laat seizoen. Mijn boom
draagt van zijn bloei de vruchten,
maar geen plof in gras die ruimte
maakt, bereikt mij achter het glas.
Ik dacht toch wel dat ik het was.
Het is voorbij. De dagen zijn op orde.
Herinnering zwerft als ziekte door het huis
(witte zeilen, blauwe zee, jij!).…
Lente
gedicht
4.6 met 5 stemmen
8.370 Het klein hoefblad hield ik vroeger
scherp in de gaten. Wanneer, waar,
of het al. Ook de kale witte klaver
en later de rode met de roestplekken.
Wij schrokken nergens voor terug
met onze manden en spaden. Weide
stond in plaggen voor het keukenraam
te sterven, te snakken naar water.
Nu kweekt mijn zoon zijn geurend
riet op het balkon.…
Seizoensgebonden
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
474 Onafhankelijk
blijft het leven objectief
seizoensgebonden.…
Voorjaar
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
508 Uit een nachtmerrie
is het perspectief te zien
uit de winterslaap
dat de rups ontpopt in kleur
en de bloesem de vrucht leidt.
Een rode appel
bloeit als de verboden vrucht
die verleidelijk
in het dagelijks leven pronkt
dat door de wind wordt verspreid.
Het intiem proces
om het voorjaar te duiden…
Lente
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
600 In een zelfverzekerde rentree
verschijnt de zon door
het trapgat van de ochtend.
Ze vertoont zich anders vandaag,
met meer strijd in de geboorte,
scherp van grootmoedige strooilust.
Geen gestolen stiltes onder de hemelstolp,
geen gefluisterde kamergeheimen,
geen kromtaal van ritselende spreekkoren.
Het oratorische zwijgen is opgebold…
Spoeling
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
576 Vrouwe Natuur drukt de knieën tegen elkaar
minzaam en kuis
doch met de kin opwaarts,
zelfverzekerd,
klaar om op portret te worden gezet.
Ze kent haar bruisende gestel;
herfst is slechts menstruatie,
een spoeling,
de voorbereiding op een vruchtbaar stoeien.
Immers, na de kille vleesrilling
gaat ze gelijk weer met de benen wijd
het hoofd…
Lenteblues
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
687 voor af aan begint
kon zo het hele leven maar zijn
ieder jaar een nieuw begin
ieder jaar een nieuwe lente
maar de lente van mijn leven is lang voorbij
en mijn zomer ging veel te snel
een herfst deed onherroepelijk zijn intrede
met bladeren die blijven vallen
terwijl de winter in de verte wacht
het leven kent slechts vier seizoenen…
Lente
gedicht
2.4 met 5 stemmen
3.957 ‘t Is bijna lente, de knoppen zijn al weerloos,
de takken steken hun armen uit
en de groei heeft de bloei ontdekt.
Het blijft voorlopig lente,
omdat het gretig groen is.
Het was de luidruchtige lente,
die even heeft geglimlacht.
-----------------------------
uit: 'Liever niet', 2017.…
Hoed
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
685 De zon
brandt op
m'n dunner wordend haar
'Hoed je
voor hoed en pet'
fluisterde ze me zonet
in 't goede oor
Zovelen heb ik er
opgezet, gepast,
weer afgezet
mezelf om en om bekeken
in spiegelend glas
hoe...ik ben, hoe ik was
met hoofddeksel:
pet of hoed
'Het staat je
niet goed'
'te mal, te gewaagd'
blijft ze herhalen
en…
de cirkel is rond
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
630 wanneer bloesems ontspringen
voel ik drang om te zingen
want de lente ontwaakt
zonovergoten dagen
je hoort mij niet klagen
want met de zomer op reis
bladeren overal
tapijten in vele kleuren
want de herfst is gekomen
sneeuwvlokjes op de grond
want de winter in zicht
en de cirkel is … rond!…
het overbodig takken
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
657 je hebt het blad
weer omgekeerd
het groen van lente
is verteerd
in warmte
van de zomer
nog rest het oppervlak
dat rijpen mag
naar geel en rood
zij dwarrelt straks
een trage dood op
winden van oktober
je knopt al
waar je losgelaten hebt
de bast vertraagt
de stromen en wortels
sluiten af voor de
winter die gaat komen
nog ruist…
Herfstcharme
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
569 Als doorzichtige tule over weiden
Bestrooid met stralen blinkend goud
Komt vanaf ‘t water zich verbreiden
Vult met zilverstralen ’t schemerwoud
Drapeert in plooien verre landerijen
Golvend op een zachte koele wind
Terwijl in bos eerste blaadjes zich vlijen
In warme herfstkleuren reeds getint
Overdekt door blauwe hemelboog
Waarlangs de witte…
Oktoberkauwen
gedicht
4.6 met 5 stemmen
3.340 Wanneer het mist en windstil is
hoor je van kauwen in de bomen
het drukke praten dingend on-
nerveus, het zich verplaatsen zonder
drukte, het huiselijke met
verstand, en je bent thuis als het
oktober is, dichtbij de nacht.
---------------------------------
Uit: 'Onverzamelde gedichten', 2014.…
moment van dromen
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
633 bakken regen, nat vandaag
maar trek het je niet aan
sluit maar goed het raam
bespaar maar het geklaag
de herfst zal ons verlaten
koning winter klopt aan de deur
hopelijk een warme zachte
dan hoor ik niet te veel gezeur
maar iedereen mag hopen
dus kies ik voor de lente
een moment van zonnestralen
verzameld in mijn dromen…
Sneeuw
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
624 Op zijn weg in vrije val
dwarrelt daar een ijskristal
samen vormen zij een vlok
toen de wind hen samentrok
Vlokkenspel dat binnentreedt
vormen straks het witte kleed
kinderen met een hoop geschreeuw
spelen buiten in de sneeuw
Aarde ligt in ’t witte bed
om me heen een silhouet
van bomen in serene rust
dieren zijn in slaap gesust
Op…
Waterplas
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
480 Hier
wordt zand opgezogen
maakt plaats
voor water
Diepte... dieper
liep er
eerst roodbont vee
binnen draad en hek
Nu....
is er de zomer door
trek
aan en op 't water
Winters stil
op deze winterdag
geen kijkers, geen spel
de plas verre van in trek.…