Alle inzendingen over tafeltennis en plezi

9413 resultaten.

Sorteren op:

Kom, neem nu mijn hoofd in uw lieve handen

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 2.308
Sonnettenkrans I. Kom, neem nu mijn hoofd in uw lieve handen. O, lievling, ik heb u zo lief…zo lief.. Zie, hoe ik mijn monde naar de uwe hief, Voel, hoe mijn lippen verlangend branden… O, ik wil alles zijn u ten gerief… Ik wil uw levensbanen bloem-omranden… O, lievling, wienik lijf en ziel verpandde, Mijn lievling, ik heb u zo lief… zo lief…

Moeder bij der wiege.

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 985
‘Ons zijvertrek is alree door de zonne verguld, Hier zijn we nog zacht in schemer en schaduw gehuld, Mijn zoontje rust in zijner wiege zo stil, Dat ik het lieveke liefst nog niet wekken wil. Vandaag is mijn dromerke jarig. Een keurig tooitje Omgeve en siere mooi zijn schommelend kooitje. Bij zijne ontwaken zal met de geurende rozen Om…

waar de tijd stil lijkt te staan

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 894
daar waar zij stil lijkt te staan doet de tijd van het jaar ons even halteren wijlen wij terug naar voornemens en wensen die vervliegend vervagen in ons theater van tijd daar waar zij stil lijkt te staan spiegelt de tijd van weleer ons het weten tot begrijpen dat grenzen niet kunnen bestaan dat wij alleen kunnen sprankelen tot stallende…

Het klinkt zo mooi

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 808
Als reactie op een gedichtje van Egbert Jan: Ik ben KLAAR met vergeven Ook ben ik KLAAR met vergeten Ben net iets te hard getrapt. Men zegt: vergeven en vergeten Maar ik ben er KLAAR mee en daarom Blijft mijn hart en deur gesloten! Je HOEFT namelijk niet alles te nemen Je MAG niet over je laten lopen En als je gevoel zegt; STOP: Dan…
An Terlouw9 januari 2016Lees meer >

Mijmering

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.199
't Wordt stil - en als een stille droom Komt de avond om mij heen, - En zachtjes ga ik dromend aan De weefstoel van 't verleên. En zachtjes tel 'k de dagen weer, Die door mijn vingers gleên - En dromend zie 'k het dampend dal Door de' avondschemering heen: - Daar is dezelfde heuvel waar De zon vroeger verdween - Daar zijn dezelfde…

Kindsoldaten

gedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 7.326
Kindsoldaten, Ze leven als ratten in een met schubben bedekte beerput. Ze hebben de liefde verloren zijn silhouetten van onvoorwaardelijkheid. Ze dragen dode ogen en geweren vanaf hun dertiende. Ze zijn een perpetuele plaag. Sparta en Azteken. Lodewijk en Napoleon. Pruisische blindheid. Nationaal Socialisme en Rode Khmers. Birma, Eritrea…

Op de kerkhove.

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.149
Speel, kinderen, huppel lustig ende blij Over der doden sode, U lachet dat jonge jaargetij, Mi sietet ter nauwer node. Speel, kinderen, laat u niet storen die vreugd, Huppel ende dans maar wakker, U groeit ende bloeit die lieve jeugd Tot op de godesakker. Sijt gi later eens moedegespeeld, Hebt gi genoeg der lusten, Dan komt een…

Van een deugzaam man.

poëzie
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.452
Hier lig ik in mijns moeders schoot Een vriend der vromen totter dood. Mijn naam, mijn stam, mijn ouderdom. Ik bidde (op zo goed weerom) Dat men mij daarmee niet en kwel. Het zwijgen past de doden wel. ----------------------------------- mijns moeders schoot - moeder aarde op zo goed weerom - op belofte van wederkerigheid…

Huil niet, Majorca

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.169
Huil niet, Majorca, Want je vader zal komen en zal je slaan En zijn hand zal rood op je lichaam staan. Hoor je de honden, De honden, Majorca, Heel in de verte blaffen gaan? Hoor je de dronkenmanspraat in de wind? Je dronken vader komt er aan. De weg is te smal en het meer is diep: Hoorde je, hoe hij mijn naam daar riep? ‘Maria…

Café

poëzie
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 960
Rinus deelt vlug de kaarten op en bromt met zijn verhitte kop een lang-versleten lied; de kaarten kleven met de randen aan doorgerookte vissershanden, in spanning, wie er biedt. En achter, als een mistig baken staat zwaar het licht op 't groene laken en ballen, die elkander raken of niet. Een uitgemergeld ambtenaar zit op een krukje bij…

ZONDAG

poëzie
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.188
Het sintelschuttingpad is grauw, Is ’t zon, is ’t regen? Ik weet: het bord van Nelle’s tee Ligt halverwege; Voor fietsers is slechts tegenwond, De zwarte stoet, die wegen vindt, Om kwart voor negen. De gloeipeer bungelt aan een touw, Is ’t vandaag, is ’t morgen? Het loon draait in de draaiboor mee: Ik ben geborgen ; En tussen het ratelend…
Pim Scheltema25 september 2022Lees meer >

Ouder

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 663
Haar milder gezicht vergeet soms het nu, vertrouwder met het verleden Verloren ondeugd in zacht grijze ogen, stiltes eeuwig vermeden Voorzichtige glimlach vertelt wie zij was, beminde vriendelijkheid De waas in haar weten is nog maar pas, herinneringen raken kwijt Sproetjes van tijd op sierlijke handen, ooit een passende ring Haar…
Nocturne29 maart 2016Lees meer >

Duizenden namen zijn er gewist

gedicht
4.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 7.928
Ze zijn daar, de heertjes van het banket. Ze pakken alle mannen mee en voeren kogels aan het volk, verpakken dromen in vuilzakken en legen huizen. Vliegtuigen brullen niet meer en de kale stad biedt geen rust enkel het gesis van lijden. O mijn brandend vaderland. Een radeloze trektocht werd het zonder begin of einde. Angstige soldaten op…

Zeg het maar

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.108
Zeg het maar, dat ik te dom ben om met je te praten, dat je me liever naar huis zou laten; thuis bij het aanrecht en thuis bij de wieg. Zeg het maar, dat ik niet lieg, je wist dat het komen zou, vroeger of later.…

DRAAIKOLKEN

poëzie
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 934
Draaikolken van dit leven, zuig mij naar de dood. Zie hoe tere bloesem in een vrouwenschoot welken moet door woorden of een valse grijns. Sleep mij naar het einde, vraag mij geen accijns voor goedkoop genoegen. Lach niet om mijn leed, als gij ’t innigst leven zelf met voeten treedt is voor U een wonder…

IN DOEKEN EN EEN TOEFJE BONT

poëzie
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.313
in doeken en een toefje bont duffeltjes aan met lappen en scheuren, schamel en schunnig, verschoten kleuren, op weg de handen in de broek, de hoofden neer, de schouders zoek en om de neuzen onuitsprekelijk, gedoken musjes bij mekaar, de kleumenskou aanstekelijk en lippenmonden droef en wekelijk klos klos huiverend langs de open dijken schokkende…
J.H. Leopold7 september 2016Lees meer >

De vagebond

poëzie
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 985
De dagen zijn te lang, en krap mij toegemeten De dove rust des slaaps, van dalend licht tot licht Zo spoedig kan ik niet verdromen en vergeten. 'k Ontwaak, een zieke gloed op 't benig aangezicht. En elke dag, als nu, zet ik mijn doelloos zwerven, Mij zelve honende, opnieuw en immer voort. Mijn hart slaat jachtiger, hoe meer mijn krachten sterven…

Nee zeggen en dat volhouden?

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 832
'k Ben een beste nee-zegster al zeg 'k het zelf maar volhouden da'k nee zeg, dat gaat dus niet vanzelf! Ik kan makkelijk nee zeggen kost me geen moeite, o nee maar NEE volhouden uileggen? lukt me niet voor twee. Stel 'n vraag, voor je bent uitgepraat zeg ik al volmondig NEE alleen het volhouden zo negatief lukt me niet, dus inderdaad:…
An Terlouw25 oktober 2016Lees meer >

Spiketotal

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 538
Wat heerlijk je weer te ontmoeten, blij en oh zo fijn Vet knuffelend begroeten, je bent toch weer zo mooi. Haastig dicht naast elkaar op de sofa, zin je op te vreten Je mag schuilen in mijn schoot, ik lust je rouw ook bloot. Bruine en olijfgroene kijkers treffen en raken Lijfjes zo dicht verbonden, totale overgave raak! Elke seconde betekent…

Haat

hartenkreet
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 840
Pijn kan vaak helend werken, slechts amper te bemerken Verwerking hoeft al is het zo beenhard. Wat zo fel opgekropt heb is van geduurende jaren Kan ik alleen laten varen. Niet sofort er de brui aan te geven, zou erg dom zijn. Jullie halen me steeds weer boven water, theater? Denk ik niet... ik kan steeds een verstandje meer gebruiken, mee…

elkaar verstaan

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 1.197
in hoop op beter en mooier steeds weer opnieuw haast jaarlijks zich de wereld alsof nadien geen tijd meer is naar de ontmoeting van oud en nieuw die liever wij vertragen om tijd te nemen voor terugblik en bezinning stil staan willen wij bij de vrienden in het leven die ons en wij vieren ervaren willen wij de stilte die valt door wie vertrokken…

de oude bok en zijn groen blaadje

hartenkreet
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 788
wat begon als vederlicht groeide uit tot zwaargewicht want door te flirten met passie veel gesjoemel te weinig actie een kamer huren was een optie voor het uitgesteld orgie aardbeien en champagne waren ooggetuige van deze campagne de trappen op naar niveau twee een oude kamer met wc een groot tapijt bedekt de vloer een raam met uitzicht…
jonhy donovan16 december 2016Lees meer >

Er is niet iets

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 601
Er is niet iets wat jij niet weet van mij Ik mag mens zijn met alle gebreken in mij Ik hoef niet bang te zijn dat jij verraadt wat ís door mij…

vertrouwen

hartenkreet
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.324
spreken met je hart zwijgen met je mond je bent een geval apart sterk en heel gezond maar meestal averechts zijn jouw gedachten wel bizar, zeker niets slechts dat begreep ik echter snel dus schenk ik je het vertrouwen ontgoochel me alsjeblieft niet ik wil het niet berouwen zo besparen we veel verdriet ik hou van jou mijn zoon mijn…
jonhy donovan20 december 2016Lees meer >

Hoe belangrijk liefde is

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 633
Is 'houden van' belangrijk? is liefde 'heel gewoon'? Is voor elkaar klaarstaan een utopie? Is haat dan onderdeel van 'houden van' dan is geen mens echt gelukkig omdat men net zo goed, houden- als haten kan?!…
Johanna8 januari 2017Lees meer >

De vuurtoren

poëzie
4.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.453
schets van ontwaken Ik ben wakker aan 't worden als een toren aan zee - De lieflijke lamp van mijn dromen Verbleekt in de weifelende dag. Vannacht hebben beelden van licht Gedraaid door een duistere wereld Over de grillige zee; Nu sta ik pal in de lucht Met rode en witte strepen Als een vissersjong in een trui. En de wind…

Leven

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 839
Het werd je gegeven groot mysterie van het "zijn" Wat is Dood net zo groot als het geheim van Leven Is het loslaten van het aardse iets wat je niet kent Ben je pas écht dood wanneer je vergeten bent ..........…

De krekels en de wandelaar

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.110
De dag ging heen, zonk eenzaam achter Een oude wijze vlier, De meiliedjes werden al zachter, De wei lag vol getier - De kleine krekels riepen: Kom hier! kom hier! kom hier! 'k Sloop zachtjes door de bronzen wei, Het zong er als een lier, - Ik hoorde 't - ik was heel dichtbij - Dan zweeg 't - ik zag geen zier, - 't Was verder dat…