5638 resultaten.
Het Collectaneum van een Mens --Deel 2: Interbellum -- paragraaf 3
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
781 paragraaf 3
soms ben ik alleen
en heb dan even niets
met dat of jou
of het moet de eenzaamheid zijn
wanneer ik lijd aan het leven
een niet te vatten rouw
*ik hou van rode gladiolen*
ook midden op een zomerse dag
ween ik mijn donkere wolken
gevoelens die niets anders doen
als in mijn lijf steken
met plots…
een dag
gedicht
5.0 met 1 stemmen
8.269 voor rijping in roestvrijstalen tonnen
en straks een neus verleiden het verhemelte dan
over de tong gaan als voorproef op wie vannacht
in enige uren aanloop van opnieuw (een dag)
ijsvogels
Verschijnt in het raam een land van ijsvogels
dan kraken ijsbloemen op warme adem naar lippen
bewegen als herinneringen losgelaten haren langs wolken…
monachos
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
1.255 hooglied van verlangen:
de winter is voorbij
de zangtijd genaakt
sta op mijn duive en kom
een roerdomp riep
een onverstaanbaar antwoord
en reigers snauwden hem af
tot een merel
bij het eerste licht
amos in vervoering bracht
verscholen rook hij weer
in de turkse badstoof
de geur van amandelolie
daar bewoog wiegend
in wolken…
amos monachos (tweede versie)
netgedicht
1.7 met 6 stemmen
1.682 blinkende
uit de traliën
hij zong: de winter is voorbij
de zangtijd genaakt
sta op mijn duive en kom
een roerdomp riep
een onverstaanbaar antwoord
en reigers snauwden hem af
tot bij het eerste licht
een merel het afgeschut
register open zong
hij rook weer verscholen
in de turkse badstoof
de geur van amandelolie
in wolken…
Neuk nooit een dichter
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
1.318 Warm en zwoel was jouw lach
helder en jong je geest
oprecht jouw blauwe ogen
die spraken nog het meest
jij las de pure wanhoop
schreef het geheel aaneen
verpakte zoete stroop
in woordjes als "alleen"
verdreef de donkere wolken
lachte de zon naar de nacht
gaf sterren gouden randjes
sprak zinnen zwoel en zacht
riep heel hard om het…
Eendendons
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
1.137 Gisteren keek ik naar de lucht
En zag klodders wolken zo koddig,
Als eenden op de eerste vlucht.
Hun dons dansend, ’t gekwaak lobbig.
Geen moment begon bij mij te dagen,
Zo vast werd ik erdoor overtuigd,
De verzilverde snavels te bevragen,
Op de oorsprong van dat geluid.…
lente
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
856 t zijn allemaal maar kleine dingen
het wonderschone fluitekruid
ligt als een machtig wit tapijt
in alle bermen langs de wegen
en al die kriebels in mijn huid
ervaar ik als een zegen
de lucht die schittert al maar door
heel mooie taferelen
de schilder die gebruikt daarvoor
zijn eigen luchtpenselen
ik zie een spelend kind
gecreëerd door wolken…
Slacht
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.564 staan
En leugens dringen tot op het bot van verdriet
Zo vallen ijzige sneeuwvlokken vertragend van de maan
Met verzoening als doel en ontwetend van verschiet
Boven op haar zetel, knusjes in haar lievelingsbont
Laat vragen op me neerstrijken, nog nat van haar tong
Laat m'n armen vallen toen leven mij verliet en de dood me vond
Boven in de wolken…
Het Beloofde Land
netgedicht
2.6 met 11 stemmen
3.115 Wolken hangen nog wat slordig onder een stolp.
Straks schuiven we aan.
Ik hoor een meisje popelen achter de handpalm.
Ik zie haar 'vlam' geeuwen, vlottende drankwalm.
We strelen het kanten tafelkleed,
schermen met het zilverbestek.…
Verdronken vlinder
gedicht
3.8 met 163 stemmen
31.436 Zo te sterven op het water met je vleugels van papier
Zo maar drijven na 't vliegen in de wolken drijf je hier
Met je kleuren die vervagen zonder zoeken, zonder vragen
Eindelijk voor altijd rusten met de bloemen die je kuste
Geuren die je hebt geweten
Alles kan je nu vergeten
Op het water wieg je heen en weer
Zo te sterven op het water met…
Herfstromantiek
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
1.574 Grijze wolken zweven traag voorbij
het raam waar ik door kijk
een grijze afzichtloze brei
zuigt het leven uit ons lijk
Een man loopt op het dak
op 't gebouw aan de overkant
Hij schreeuwt even heel hard
hij loochent zijn verstand
Hij waagt zich dichter bij de rand
en denkt nog even na
zou hij hier blijven kunnen
of liever snel het einde…
Ze bloeien nog
gedicht
4.0 met 27 stemmen
34.309 De grote zee en alle wijde wegen
ontstuimig heb bemind; alleen het lied
van wolk en wind, en zonneschijn en regen
heb aangebeden, maar Uw liefde niet.
Dat ik Uw wereld als een harp bespeelde
en zag Uw grote harmonieen nooit.
En heb mijn dank, met ogen wijd van weelde
als witte bloesems in de wind gestrooid.…
Werkelijkheid
gedicht
2.7 met 48 stemmen
20.838 Het Novemberlicht was saai en schraal achter vervelende wolken.
Maar in mijn hart bonsde de opstand
En ik zei: lieve God, ik wil een straatsteen zijn.
-----------------------------------------
uit 'Narrenwijsheid' (1925)…
Barplicht
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
1.961 Hij kijkt geschokt, z’n adem stokt
Een vrouw gedurfd, gesplit gerokt
en prachtig tennisrank
Hoog op de benen heerlijk slank
zweeft onwaarschijnlijk knap
nagestaard door mannenvolk
Als een engel op een wolk
In de richting van de tap.…
Werkelijkheid
gedicht
3.9 met 76 stemmen
51.384 Het novemberlicht was saai en schraal achter vervelende wolken.
Maar in mijn hart bonsde de opstand
En ik zei: lieve God, ik wil een straatsteen zijn.
-------------------------------
uit: Narrenwijsheid (1925)…
Loflied voor de melkkoe
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
1.866 De wind ging naast haar liggen
En laag scheerden de wolken
Over de glanzende kim
De boer woog smalend zijn biggen
En zij, vetgemest maar uitgemolken
Ging op in het lood van de avond
Een gestolde schim…
De Spelen
hartenkreet
2.8 met 10 stemmen
1.791 We stuiven weg in een brede wolk van benen
Tot er gaten vallen, een armlengte.
Wangen dansen de tanden bloot.
De kampioen mag straks het volkslied mompelen
Ik sterf op een zucht van de meet,
Meet het verlies in flarden van een tel.
Blauwe vlekken gonzen onder het ooglid.
Al jaren oefen ik voor dit Spel.…
Dolfijn
netgedicht
3.0 met 29 stemmen
2.473 De schaduw van de platanen schuift over de heuvelflank
Arm aan geduld aarzel ik
Wanneer zij voor mij verschijnt
De sissende zee die aan de enkels likt
Me wenkend met elke doezelige golfslag
Langs de krijtrotsen
Verdwalend in de wirwar van het geheugen
Die zachte zeef
Zie ik haar, blijf kijken hoe ze,
Tuimelend in een wolk van schuim,
Het…
verslavingen
hartenkreet
4.8 met 13 stemmen
2.357 Drugs zijn ook niet goed, je doet dan domme dingen,
met je hoofd in de wolken begin je plotseling te zingen.
Roken, ojee waar ben ik aan begonnen,
kijk eens naar de schoorsteen...het lijkt wel op m'n longen!
Al dat gore spul...als je het maar laat!
Zo dit was mijn gedicht, je weet nu waar het op staat!…
"Oerkracht"
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
1.389 In gedachten ben ik er weer,
aan de Ossenzijlse kolk,
hoog zomerse temperaturen,
in de lucht geen enkele wolk.
Ik kijk tevreden naar mijn zonen,
alledrie met een hengel in de weer,
ze proberen karpers te vangen,
en het lukt ze keer op keer.…
Vroege Lentes
netgedicht
3.7 met 15 stemmen
1.168 open gingen
Alleen op dagen dat ze somberde
dan neuriede zij zacht
op halve tonen in het zwart
die er het wit hadden verdreven
met een stem die - dichtgeknepen
in een stille gang verdween
rond koude kamers van haar hart
waar ooit een kameraad verscheen
Maar nimmer bleef ze lang verstoken
van haar stem die ze met pracht
voorbij de wolken…
Verdergaan
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
1.720 Waar vriendschap verwelkt
Kan liefde ontstaan
Als dat niet zo is
Moet je nooit stil blijven staan
Ga verder met je leven
Ga opzoek naar geluk
Als je dat eenmaal gevonden hebt
Kan je leven niet meer stuk
Je bent verliefd en helemaal in de wolken
´s Nachts in bed zijn gedachten aan het kolken
Wat nou als ze niet verliefd is op jou?…
Geen dal is te diep
hartenkreet
2.7 met 11 stemmen
3.442 Hoe heeft het zo ver kunnen komen
Dat de wolken niet meer voor jou verdwijnen?
Ben jij dan zo in de steek gelaten,
Voel jij je op deze wereld dan zo alleen.
Ben je dan zo gekwetst, zo vertrapt,
voel je dan helemaal geen liefde om je heen?
Wat is er gebeurd, hoe komt dit zo?…
- Liefde felgekleurd -
netgedicht
4.3 met 71 stemmen
1.482 Liefde felgekleurd,
probeer mij nog de rose wolken te herinneren.
Jaren geleden heb je mijn gek hart gestolen,
je wil was trots, de grote toren geboren.
Wij hadden toen zoveel tijd en jeugdidealen
enkel dromen, liefhebben, kindjes baren.
Het lijkt alweer zo lang geleden,
jij en ik, liefde als verwachting felgekleurd.…
Manhattan
netgedicht
3.7 met 19 stemmen
1.384 Leken zusters van de nacht
in slechts één nacht voorgoed verdwenen
ook al kon ik toen niet weten
wat een droom er nodig had
ik soesde weg en ik vergat
een jongensboek om te vergeten
nam de A-Train van de stad
om rap de duisternis te nemen
naar de zee - die lieve zee
waar wij een eeuwigheid verbleven
waar de mensen zo graag kwamen
wij de wolken…
De dag van de arbeid (I)
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
2.327 Er waren koperblazers op klapstoelen
wolken groot bliezen ze volgehangen
met tressen hun pak boller.
En zelfs de veranda was versierd
met roze linten en witte bloesemtakken
er werd gewerkt en geluierd
het geurde arbeid adelt.
Het avondmaal zou vier gangen bedragen
met gepoetst zilver en Engels porselein.…
De Nacht
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
521 droomprinsessen bellen
want de hoedster van weleer
heeft mij in een prins betoverd
em ik droom wel duizend keer
hoe mijn hart jouw geest veroverd
's Nachts vliegt jouw gezicht voorbij
met de vogels van mijn dromen
jouw ogen lachen droef naar mij
want waar ik ben mag jij niet komen
in mijn woud van het onbekende
dromend van wat nooit zal zijn
over wolken…
Victoria
netgedicht
3.6 met 16 stemmen
1.166 Waar wolken drijven en winden waaien,
de druppels vloeien en takken graaien,
dansen de tranen van wanhoop verbitterd.
Haar beenderen schrijden zielloos langs het ongegraven graf,
terwijl de stenen schallen en de bakker zijn brood niet lust.
De lach van de raaf verstomt de klucht van de troubadour met eenvoud!…
Gaten
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
476 Ze baarde een wolk van een jongen
en 'n meisje erna.
't Was een tweeling. De pa
werd door ma tot een huw'lijk gedwongen.
Ze trouwden, waarna ze onthulde
te lijden aan talrijke schulden,
maar blij was ze, dat
d'r gemaal ieder gat
in d'r vele begrotingen vulde.…
Afreizen naar Hiernamaals
netgedicht
3.4 met 22 stemmen
762 verlichte duivel raakte mij aan
en zette mij schaakmat op het veld van eer
daar zweefden nog de zielen der laatste dagen
door verstillend lawaai voortgetrokken
zij treurden om het gemiste aardse jaar
zelfs de dood laat de schijn van de hoop voortleven
het is naakt verblijven in de hel zonder vuur
de lucht van aardse oliebollen
kleefden aan wolken…