35387 resultaten.
DE NACHT
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
484 De nacht voelt als de dood
´t inslapen als bijna sterven
dat voelt soms aan als angst
niet meer wakker te worden
de nacht kent ook haar angst
als de dood voor ´t ontwaken
helder en heel uitgeslapen
een hele nieuwe dag beleven
Uiteindelijk zorgt de nacht
voor het beste evenwicht
de nacht heelt je wonden
de nacht maakt je beter
de nacht…
Een dodelijk samenleven
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
538 uit scheppers hand
kwam in harmonie
het paradijslijk land
in hoogmoed
groeit het eerste
virus van de mens
snel volgt bloeddorst
moord en doodslag als
woekerend gezwel
de grauwe schaduw
van misplaatst geweld
bezoedelt het bestaan
waarin de mens
de rol van kanker is gegeven
in een dodelijk samenleven
hij is het ultieme kwaad…
Zichtbaar op papier
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
563 heb de lijnen
van je gezicht
getekend
met potlood
in zwart wit
je leven geschetst
de diepte
van gevoelens
kan ik niet bereiken
littekens
schaduwen hun
donkere tijd
jouw pijn
zichtbaar op papier
is voelbaar hier…
zij in stilte lijdt
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
688 Ik dacht de nacht te horen vallen
in duister waar het was gebleven
zo zorgzaam was de dag en nu
verlaten schimpt de schim
dwars door ‘t donker heen
geen sterrenlicht voorziet
in dromen geen akker omgeploegd
waar velden dun bezaaid met bloemen
de ware trots van slechts de éénvoud zoent
hoezeer de rust van binnen stilt
de storm de bomen…
De stilte van mijn as
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
528 ze kijken me aan
verbaasd en geschokt
maar ik weet
dat zij later
mijn woorden
ten grave zullen dragen
het geluid
van passie en gevoel
in rook laten opgaan
en aan de stilte
van mijn as
geen boodschap hebben…
Gebroken in bloed
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
501 heb schraalheid
zien groeien
op kale grond
glas met handen
gebroken in bloed
dat warm vloeit
gewanhoopt
in pijn aan
ons samenzijn
geschreeuwd
van ellende
zonder geluid
ooit zal jij bloeien
jouw lente komt
van diep binnenuit…
Jouw stralende gezicht
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
535 jij strooit lente
in je woorden
licht je zinnen uit met zon
laat je ogen
warmte glanzen
door de koele ochtendmist
in jouw stralende gezicht
bloeien alle bloemen de
prille kleuren van het voorjaarslicht…
In losgeslagenheid
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
518 buig en veer weer terug
strek nooit je rug
in tegenwind
laat hem
langs je glijden
in zijn volle vlucht
wat stram pareert
trotseert immense krachten
in losgeslagenheid
speel het spel
zonder neerbuigendheid
souplesse wint altijd…
Synchroon gehoorzamen
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
524 er zit geen rek meer
in de touwen
van het poppenspel
wij worden
kort gehouden
door het houten kruis
ons bewegen
wordt gestuurd
door de waan van alle dag
de grote speler
trekt de draden aan tot
niemand meer iets eigens mag
voorkom gedonder in de hel
in het synchroon gehoorzamen
verdien je echt de hemel wel…
De klauwen gestrekt
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
466 je passeerde
in glijvlucht op
donkere orgelmuziek
viel met
bazuingeschal
als een steen uit de lucht
dook met
klauwen gestrekt
op de nek van de prooi
nog dwarrelen veren
het lied van de dood
rond die plek…
Kleurrijk geschapen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
578 Voorzichtig met het licht
in kleuren rood, blauw, geel en wit
een snuifje paars,
oranje voor wat pit
zo schept de hemel langzaam mij
karakter kleurt een leven lang
de maker van Mijn leven
verdient mijn grote dank.…
Jij + ik = 3
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
1.330 De symbolen van atomen
de gezichten van gewrichten
de doorzichtige kijk
op zaken nooit gezien
misschien ga ik het snappen
nu is het slechts naar lucht happen
bij de gedachten aan het kloppend hart
dat in ons woont
jou en mij heeft gekozen
als veilig huis gekroond
Het voelt zo goed en ook zo nieuw
ik zie de horizon oplichten
Woorden worden…
wij geven hem uit handen
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
486 gij blijft de tranen drogen,
geeft altijd perspectief,
maakt nieuw steeds onze ogen,
die dromen 't leven lief.
wij blijven sterk vertrouwen:
gij zult er voor ons zijn.
wij mogen op u bouwen
ook in verdriet en pijn.
o, bron van echte vrede,
o, trooster ongehoord,
schenk ons uw milde zegen.
wij bidden 't op uw woord.…
Bonte struiken
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
491 heb lang gezocht
naar een stuk land
waarop ik wilde leven
bomen geplant
voor schaduw en zekerheid
bonte struiken in het half licht
een heg gaf
warmte en overzicht in
beschermend omheinen
pas later kwamen
de bollen en bloemen
voor wisselende seizoenen
verhoogde borders
en bakken om van dichtbij
de bloei te ervaren
heb mij…
Bepareld met wat dauw
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
574 een zwarte spin
spon draden tussen
zon en jou mijn bloem
zag de eerste trillen
in het ochtendlicht
bepareld met wat dauw
al gauw kruiste
een tweede lijn verfijnde
ruimte in afbakening
je bloeit nog lente
maar warmte en licht
zijn al getemperd
het web waarin
jij zit dreigt je
langzaam te verstikken
samen hebben we
de ragen…
Een witte ochtend
gedicht
5.0 met 950 stemmen
22.788 Een witte ochtend, eerste dooi
de lucht wit-grijs, egaal gespreid
en aan de lange horizon
welt nu een witte zon.
Geen wind, beweging of geluid.
Er botten waterdruppels uit;
aan iedre tak en iedre struik
zijn knoppen licht.
Een hartstochtsloze en totale aanwezigheid
maakt zich nu kenbaar en het is
of in een diepe adempauze van de…
Zo eindeloos dichtbij
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
525 heb je wegen gelopen
de paden gezien
die jij bent gegaan
ontmoette je
steels in een spiegelruit
je zwaaide en lachte
ik verwachtte je stem en
verrassing in ogen
maar herkenning bleef uit
je danste
lichtvoetig de lente
bleef ongrijpbaar voor mij
heb je adem geroken
jouw warmte en liefde
voelde zo eindeloos dichtbij…
ze zeggen dat hij verder leeft
hartenkreet
4.3 met 6 stemmen
656 ze zeggen dat hij verder leeft
in mensen van de buurt
die door hun paasvreugde
laten zien
dat blij leven nooit verzuurt!
ze zeggen dat hij verder leeft
in elke mens van goede wil,
die zich graag ten volle geeft
liefst ongezien en stil.…
Verankerd
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
817 Wat doe je als je vastzit
Zo ontzettend vast
Wanneer flexibiliteit
en het leven heden
Niet zo goed meer bij je past
Wanneer je zo verzand bent
Dat je het zelf
In al je starheid
Niet meer ziet
Jezelf, zoals je nu bent
Niet meer terug kent
In een sleur leeft
Iedere dag hetzelfde lied
Wat doe je als je bent geworden
Wat je nooit had willen…
vrijheid op kleine schaal
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
500 de boter druipt langs de rand
op het gazon waar de zon ligt
te preken tegen de ruis
die het zicht belemmert
het is warm, zelfs de kou
heeft zich ontkleed en nestelt
net iets te dichtbij zodat de
korenmolen de wieken moet
bijstellen om toch niet
te worden beroerd door het
beste moment van deze dag
leef, leef schreeuwt een stem dichtbij…
Droogte gesprokkeld
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
480 jij hebt droogte gesprokkeld
het water verdampt door
een alles verschroeiende zon
lucht van hitte
doen trillen de schaduw
gekort door de zomer in zenit
stuurde de hel
brandde laaiend het vuur
in een onblusbaar inferno
hebt de laatste uren geteld
toen het leven door een
vlammenzee werd geveld…
Het witte doek
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
594 mijn penselen
hebben angst voor het bewegen
vrees om plein en straat te vegen
kleuren schromen
zich te laten zien zij vloeien niet
maar blijven aangelijnd
het witte doek
voelt koel in het ontvangen
van de eerste schetsen
ten langen leste heb ik
mijn ezel in de tuin gezet
wind en lentezon deden de rest…
Waarom
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
892 waarom
de vraag op alles, geen antwoord op alles
waarom gaan mensen dood?
waarom blijven ze niet hier?
elke vraag blijft knagen
zodat je je het altijd af blijft vragen
waarom, waarom
je zult het nooit weten
waarom vraag ik dit dan eigenlijk nog?…
Het rode gordijn
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
507 de messen zijn gewet
een laatste gebed
voor het werpen
zij is geen doel
maar haar aura
moet schitteren in licht
pijlsnel doorklieven
zij flitsend de lucht
in dodelijke vlucht
roerloos staat zij
tussen lemmeten gevangen
laat langzaam de armen hangen
onder daverend applaus
sluit ook voor haar
het rode gordijn
dan knikt haar…
eindafrekening
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
496 we tellen de dagen
maar vergeten de uren
(om over de minuten
maar te zwijgen)
zo maakt men tegen 't einde
van het bestaan de balans op
als de accurate boekhouder
met de tong tussen de tanden
die zich verdiept in kille cijfers
zijn wij straks debet aan
het tekort aan geluk…
Geef nemen een kans
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
536 vaardige vingers
vlechten de
madeliefjes tot krans
jij hebt mij
in geel wit
met lente omhangen
jouw armen
reiken mij
zomerse warmte
jij hebt geven
tot talent van
het leven gemaakt
bent daarvoor
vaak tot op
de bodem gegaan
streef naar balans
geef nemen
nou ook eens een kans…
Zelfbehoud
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
516 verbaas mij over
vloed van treurnis in poëzie
alsof levensvreugde is vergaan
kan het niet rijmen
alhoewel mijn leven
zich gekerfd heeft
in de huid
behoor ik tot de minderheid
die zichzelf met eigen armen
liefdevol omstrengeld
uit pure zelfbehoud?…
MOEDER
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
1.525 grote dingen
het kleine, zoals bij het orgel zingen
ja, u was de naam van moeder waardig
Ik neem u mee mijn leven in
en zal nog heel vaak aan u denken
alle herinneringen zijn voor mij geschenken
ze geven mijn leven zin…
Afscheid
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
1.744 Wat heeft het eigenlijk voor zin,
ik weet het al te goed,
maar ‘k denk zo bij mijzelf
dat ik toch leven moet.
Jij vult mijn leven,
zo het vroeger was.
Met dagen vol geluk en vrolijkheid,
als was het gisteren pas.
Houd ik mijzelf nu voor de mal,
ik denk het niet, het is zelfs goed!…
Even, de kracht van altijd
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
665 Je moet het van de flitsen hebben
van een kort en sterk gevoel
daarna kun je in warmte leven
die je dan weer door kunt geven
en streven naar een hoger doel:
Een liefde die je altijd voelt.…