14990 resultaten.
De wiskundeles
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
944 Er zat niets anders op
dan naar school te gaan
met een schooltas vol met boeken
en voor de zoveelste keer een plaats te zoeken
in het wiskundelokaal dat ik zo haatte
wiskunde was voor de apen
ik zat daar volop te gapen
totdat ik onoverkomelijk de beurt kreeg
en ik er niets van bakte
en ik uiteindelijk dan ook zweeg
de hoofdaap stuurde…
Te lezen bij sneeuw
gedicht
3.5 met 6 stemmen
7.068 Een paar hoeken om en je staat in de stilte
op een bodem, tussen oude muren, lagen metselwerk
in zomaar een winter. Uit de tijd gestapt.
Het vriest. Kinderen - theemutsjes op lompe beentjes -
rapen takken en sneeuw van de grond net zoals zij
eeuwen geleden deden tussen de stenen
het gemetselde lapwerk in het zwijgen van het hof
waar als je…
Mis mij
gedicht
4.0 met 5 stemmen
13.582 nu
zoveel jaren later
is er steeds meer
wat jij niet weet van mij
steeds meer wat ik vergeet
van toen wij samen
gingen kwamen
je stem trilt haast
niet meer in mij
je gezicht wordt zacht en vader
je glimlach wint het
van de ruzies die we deelden
overschaduwt het venijn
van toen we samen speelden
wat ik je vertellen moet
wordt groter…
Puinhoop
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
842 Stilte valt als regen
tegen de ramen
eens waren wij samen
nu zijn er alleen nog de tranen
stilte bloeit als onkruid
in een slecht onderhouden tuin
mijn leven ligt in puin
ik moet mijn weg daarin weten te banen
alles wat blijft is de stilte
de oude stad draagt de regen
en jouw kilte.…
URETERP VALLAAT
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
594 Naast het nieuwe geroezemoes van Drachten
leeft de kleine oude, verstilde buurt,
in zichzelf gekeerd, door wijze zorg bestuurd,
sluimert steeds vol dankbare gedachten.
Trotse hoeve, bescheiden huis verwachten
sterke bescherming, die voor altijd duurt.
Hemels blauw, met zonlicht doorweven, tuurt
door forse eiken, wil muren verzachten.
Koele…
Droomtijd
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
473 vergeet mij niet
ik moet mijn appels nog terugplukken
mijn geest nog in de fles praten
er zijn al zoveel seizoenen voorbijgegaan
in nachten, uren, wachten, eten, drinken
vergeet mij niet
er komen herinneringen als echo's
er liggen dagen in het verschiet…
In dat pakhuis
gedicht
4.0 met 2 stemmen
4.865 In dat pakhuis
lag alleen nog verstarring
opgeslagen
in onwrikbare rekken
lagen de gereedschappen
aan elkaar geklonken
en in een hoek stond rechtop
een roestige overall
met niemand erin.
--------------------------------------------
uit: 'Een staanplaats aan zee', 2000.…
Heimwee naar de toekomst
gedicht
4.0 met 1 stemmen
6.123 Het is al lang geleden maar ze weet nog
hoe, niet op een dag maar sluipend,
haar dromen zijn ontvreemd. Of gaf ze zelf
verlangen mee aan morgenster en vuilnisman?
Hoe ook - het meubilair verdween van wat
toekomstig huis wou zijn in haar: geen
kamer meer met zon en zang, geen
schaapjes die op het behang een kindje
tellen zou, geen toegekend belang…
Anno 1855
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
499 Telkens het pogen en de beweging
in welke vorm dan ook
mijn gastvrijheid op te dringen
jassen van mijn gasten aan te reiken
er werd wat afgeschild voordat zij kwamen
knolgewas, de groenten en het vlees
de gare kook en het serveren
liflaf als toespijs met een eindronde van
geneugten en spraakwaters
daarna de inspanning om beweging op gang…
Tenslotte
gedicht
3.7 met 7 stemmen
4.589 Kijk niet
te vaak
achterom
Wat achter ons
ligt werd
te licht
soms te zwaar
gewogen,
is in en
buiten ons om
voorbij gegaan.
---------------------------------
uit: 'Langs de vloedlijn', 1989.…
Drukval
gedicht
4.0 met 1 stemmen
3.291 Mijn moeder wil niet meer
ze wil zichzelf niet meer
ze wil de dag niet meer
beginnen maar eindigen
evenmin en daartussenin
is er enkel tegenzin
om te ademen en te kijken
te praten en te blijven
het gebeurde op een dag
er was die plotse drukval
door een windvlaag klapte
een deur dicht en daar
achter zit sindsdien haar
leven: door het…
Het landschap
gedicht
3.9 met 12 stemmen
4.791 Ik wens je een landschap, zo compleet
dat ik er haast niet ben,
dat jij bemint en ik herken,
waar ik de weg nog weet.
Onder de grote varenblaren
die hier lang geleden waren
wijs ik je de bloemen aan
die ook niet meer bestaan.
Dan sta je stil, knijpt in mijn hand,
en roept: Waarachtig! Daar!
en wijst naar geen spoor in het gras
zodat ik mij…
Tijdlijn
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
501 gisteren
= dood &
begraven
morgen
sterft
vandaag
de dag…
Wijsheid
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
629 Ineens besefte hij het
het was dat afscheid nemen
telkens weer
opnieuw begroeten
met iedere handdruk tot ziens
welkom
je gaat toch niet weg
maar hij kan niet blijven
en hij was gegaan
iedere weg had asfalt
en bracht hem weer geluk
bracht jou de wijsheid
op het ergste en het beste voorbereid.…
Zoals altijd
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
412 Herroepen kan niet, telkens
herinner ik je gezicht;
een gewoonte.
Dit lijkt wel steen
in vergruisde vorm,
niet oplosbaar in water.
Er sijpelt muziek
in oren
ontdaan van gehoor.
Onze tijden herleven,
we doden de tijd terwijl
mijn ogen herbeelden.
Een cirkel leek mij ideaal,
geen begin, geen eind,
van alle tijden. Toch
slaan de…
Toen
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
645 Het was de tijd van tropisch hardhout
het was de tijd van slagroomsoesjes
van meisjes in hun te strakke bloesjes
daarvan was het allemaal de tijd
het was in een ander leven
waarin je jong en onschuldig
en bovenal ongeduldig was.
je zette de klok vooruit
boog de tijd krom
en deed hem als een stropdas om
en seconden druppelden als water…
Slaap
gedicht
3.2 met 4 stemmen
2.030 wakker zijn, boven de stad klokken
een regenbui en een kom met melk
niet de fluistering van wind hoor je
maar het langdurige zuchten van wat
onderhuids vuur vasthield, oppookte
------------------------
uit: 'Bezonken', 2014.…
Vergeet de pijn
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
816 Geschreven op de muziek van 'When we were young' van Adele - zie link.
Is 't echt zolang al geleden
Zo ver van 't heden
Zo ver van vandaag
De wereld lag toen nog aan je voeten
Het leven was jong
Een mooie droom
Kan ik nog eens even met je praten
De boel even laten
Laten zijn
We kunnen de hele nacht nog bomen
Over verloren…
Bij Warder
gedicht
5.0 met 1 stemmen
3.059 Bij gunstige stroming en voldoende zout
ontstonden er schelpenbanken.
En nog steeds, op de strandjes bij Warder,
tussen Hoorn en Edam, vind je schelpen,
kokkels, strandgapers vooral,
uit de tijd van de Zuiderzee
die pas zijn losgewoeld,
opgestuwd, aangespoeld.
Er staat me nog heel wat te wachten.
-----------------------------
uit:…
Stille prioriteiten
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
433 Vanaf het duin genietend van glinstering
over de rustige deining van de zee
wachtend, ja waarop, misschien herinnering
aan vervlogen tijden en hun wel en wee
dromerig starend naar overgang tussen lucht
en water waar mysteries zo talloos zijn
voorbij een horizon verder dan vogelvlucht
door avondrood in dalende zonneschijn
wakend dromen…
Gilde.....
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
624 Dit zijn mannen
mannen
die niet gilden
Ze willen
en wilden geen oorlog
geen krijg, geen strijd
en als je
dat vermijdt
besteed je
op een goede wijze
je schaarse vrije tijd
met het vaandel zwaaien
of op de trom te slaan
-de stille soms-
dat zich
niet zomaar laat leren
Voor enkele keren
is het-voor God en Vaderland-
door…
Spiegelbeeld....
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
533 De brug
vertelt zich
in spiegelbeeld
Het water
waarover de turf
......verscheept
Er wordt niet
verheeld
dat armoede
is als turf
het hoofd...
nauwelijks boven water.…
Kronkelpaden
gedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
3.509 Kronkelpaden. Onverharde wegen.
Boerderijen in de plooien van het landschap
weggezakt. Silo's. Het notarishuis.
De pastorie. De oude en de nieuwe school.
En daar: geboortehuis. Zo levensecht.
Zo helemaal gebouwd voor een geborene.
Er hangt geen bord. Er staat geen borstbeeld voor.
Toch: er werd met ongekende kracht geworpen.
Bovendien werd…
Hoofddeksel
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
634 Met de hoed
in de hand
komt de man
door het ganse land
Maar, 'deksels'
met de hoed
op haar kop
zal 'n vrouw
ook een eind
kunnen komen.…
Gestrikt
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
606 Haar...
heb ik
gestrikt
Een oogje
hád ik
op haar
Zij was in
voor
een flirt
Haar dans
kon ik
niet ontspringen.…
Sprookjes
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
601 Hoogste tijd
weer in sprookjes
te geloven
Die beloven:
een wereld
met prinsen en prinsessen
Huízen als kastelen
het wapentuig
blijft in de kast
Kleurrijke kledij
die fraai staat
en je past
Terug..
in de sprookjes
je kunt het geloven...
Of.. niet.…
Moeder....
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
583 Hoeden?
je droeg
ze zelden
zondags misschien
Bij de klok
van kwart voor tien
de kerk
een kwartierke lopen
Een hoofddoek
om je kapsel
te bewaren
bij wind uit zee
Die herinnering
neem ik mee
wandelend
-zoveel jaren later-
door mijn geboorteplaats.…
Blozen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
476 In m'n tuin
blozen de esdoorns
Gekozen
heb ik zé daarvoor
Alle herfsten
tonen zé hun kleur
als ik de deur
open naar m'n paradijs
door najaarszon beschenen.…
Verhaalt van lente...
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
491 Het blad kleurt
't blad valt
de zon
z'n kracht verloren
Alleen wind
blaast van
de hoogste toren:
'loslaten'
De Magnolia
wil al praten
over:
een nieuwe lente
Geef haar eens ongelijk.…
Figuur..
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
654 Een sprookjesfiguur
ben ik
gestapt
uit een verhaal
Betovering
is er
in elk sprookje
de rode draad
Ik spreek
een oosterse taal
hul me
in oosterse gewaden
De zon
is me meer lief
dan regen
parasol, m'n maat.…