15018 resultaten.
Oker gekust
netgedicht
2.9 met 10 stemmen
747 Dit moeiteloos hangen
in het toegeknepen licht
versterkt plots het verlangen
naar een klank of een gedicht
Ik laat ze zwierig zweven
en dagdroom nog even na
over dit hemelse gegeven
voordat ik buigen ga
In een stilte en die buiging
samen in de serene rust
verpak ik dankbetuiging
en voel mij oker gekust.…
Tierig
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
521 Nog eenmaal kijkt zij achterom
plant gedachten in koude grond
en geeft hoop aan lange dagen
als het schijnsel van de maan
licht spiegelend rimpels raakt
speelt regen ritmisch met het zicht
haar ware aard zal weer bloeien
wanneer katjes in de schaduw rusten…
De lente ontvouwt,
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
626 de steen zeilt over het water
kringen versus kringen
gaan ze over in elkaar
de zon schittert op de golfjes
terwijl de steen langzaam afdaalt
zijn weg vindt naar de bodem
'n strak blauwe hemel waardoor
de treurwilg in knop de rust
weerspiegelt in het kabbelende water
*…
alaam
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
636 op tafel ligt ze
inktloos, leeggeschreven
haar vertrouwde vorm mijn reddingsboei
wanneer in dreigende stormnacht
ik vertwijfeld en stuurloos
het noorden zocht
gaf zij weer regel
richting aan mijn hand
stolde verwarde flarden tot woord
afbakening brengt rust
paniek op papier
is overzichtelijk…
De lieve pelgrim die mij vergezelt
hartenkreet
1.8 met 8 stemmen
961 Nu, in de rust en koelte op ons huisterras
kijk ik glimlachend naar
de lieve pelgrim die mij vergezelt.…
Zielen zijn al op de loop
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
521 je schoffelt
kruizen op een hoop
en schoont de paden
de graven
zijn geruimd
vergeten zijn hun daden
herinneringen
spoken rond gevlucht
uit pas ontgonnen grond
het rusten is gedaan na
jaren wachten in opstandigheid
de vrede is vergaan
kruizen op een hoop
een verrijzenis aanstaande maar
de zielen zijn al op de loop…
dauwdruppels
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
829 het mistige vocht
streelt de droge aarde
dat dorstig wacht
om gewekt te worden,
de nevellucht daalt
in alle rust, en zorgt
voor nieuw leven.…
De lente ontvouwt
netgedicht
2.5 met 8 stemmen
640 de steen zeilt over het water
kringen versus kringen
gaan ze over in elkaar
de zon schittert op de golfjes
terwijl de steen langzaam afdaalt
zijn weg vindt naar de bodem
'n strak blauwe hemel waardoor
treurwilg in knop, de rust
weerspiegelt in het kabbelende water…
Nacht.
hartenkreet
4.7 met 31 stemmen
817 Ik kom tot rust in deze stille nacht.
Er is niemand, die nu op me wacht.
Misschien, zal morgen de zon weer schijnen
die de sombere gedachten
uit mijn hoofd doet verdwijnen!…
Zo slapen gaan?
hartenkreet
1.8 met 4 stemmen
889 Waarom
jij was zo vol streken
gaf me die rust
iets, wat ik niet kon weten.
Waarom,
begroette je zo elke dag
mocht dit niet langer zijn
je was blauw en nog zo klein.
Waarom,
kon je me die kracht geven
moet ik je aandacht missen
waarover in niet kon beslissen.…
Boze inborst
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
524 Boze inborst
Klaag’lijk zweeft het geluid
door de ruimte;
rillingen lopen over de rug,
een nachtmerrie
verdwenen, zoekgeraakt
een kind, zoon, dochter
gekeurd en weggehaald,
meegenomen en kwijtgeraakt
Een algemeen gevoel
van ontsteltenis neemt plaats
verdwenen, de veilige rust
een onvolmaakte wereld.…
dubbelzinnig
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
765 december geurt naar het herinneren
proeft naar de smaken van een feest
maar minder zoet
we laten de vervoering toe
door de echo van aloude klanken
zo komt ons weifelend hart tot rust
warmte herstelt eens het verdriet
dat we leerden vergeten
in een nieuw licht
dubbelzinnig geluk…
In hakende kristallen
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
539 mag ik
naar het zachte sneeuwen
in je ogen kijken
de rust begrijpen
die in hakende kristallen
naar beneden glijdt
een witte deken
over het donker
van je ogen vlijt
zodat zij glanzen als het
eerste lentelicht hun nieuwe
kleuren bloeien in je mooi gezicht
wil melker
10/12/2010…
WELKOM, WELKOM
hartenkreet
2.9 met 10 stemmen
772 Om eeuwige rust
en zaligheid te vinden
voor mij en voor jou.
Wellicht de liefde
voor en van iedere mens
en alles wat is.
Eigenlijk willen
we allen hoogste geluk
voor ons en ieder.
Je bent steeds welkom
om geheel jezelf te zijn
en zo gelukkig.…
clown
hartenkreet
3.0 met 7 stemmen
1.036 Hij wacht nu op zijn dood
Voor zijn wel verdiende rust.…
duinen
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
627 het zout
op je gezicht
te proeven
die bitterheid
vervaagt
de wind
in je haar
te voelen
die wolken
opjaagt
naar de nacht
als onze hoofden
op een kussen
rusten
in de zon
en zorgen
veilig slapen
vergeten we
dat de morgen komt
bewaren
de geur
van de zee
als herinnering
dat ik weer zing
voor jou…
Zoveel meer
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
566 er is geen
laatste eer
maar zoveel meer
kan geen afscheid nemen
omdat jij niet uit
mijn blikveld bent verdwenen
zie je ogen
hoor je stem
voel je handen raken
we ademen
samen nog de lucht
genieten stilte en de rust
ik ben niet echt alleen
wij delen wat
het leven ons te geven heeft…
Dromenland
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
893 Geniet en val in een diepe rust.
Zodat de prins zijn prinsesje wakker kust.
Zij ontwaakt, hij is blij.
Wens vervuld, zij is vrij.
Samen zo lief, dromen een huis.
Zij poetst, hij zit voor de buis.…
Het heil van de zondag
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
628 De stilte
die U toezingt Heer
doorademt echo’s
van weleer
de rust
van hemelingen
hier wordt Uw Woord
bezongen
het stilt
in ons de honger
’t verlangen
naar Uw keer.…
Martinikerkhof Groningen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
899 ze zijn al lang vergeten
notabelen en burgers,
die begraven werden
in voorbije eeuwen
hun resten zijn geruimd
naar de knekelkuil
het kerkhof is nu grasveld
nog voelen wij de rust
achter de Martinikerk
waar oude kastanjes waken
wie hebben hier gelopen
wie zullen na óns hier gaan
de knoestige bomen zwijgen…
Het witte laken
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
599 gedachten vlokken
jagen zonder
het serene wit
haken tot obstakels
hoge duinen
waar geen uitweg is
warrelwinden kolken
draaien horendol
de geest op hol
in uitgeraasd
herneemt de rust
vermoeid haar stilte
strakke orde
en geen vlokken meer
het witte laken doet zo zeer…
zonder woorden
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
951 ze stromen en stromen
als wervelend water
ze zijn zo luid
en vervelend
ze betekenen niets
ze kletteren op de grond
en blijven
nadruppelen,
als een echo op het water
stop toch eens, woorden
ik wil stilte
ik wil rust
ik wil het niets
daar
waar woorden
niet meer nodig zijn
niet meer hoeven
en daar
waar de kracht schuilt
zonder…
In de tijd van nooit
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
475 In de tijd van nooit
Was het dat ik mezelf
Was kwijtgeraakt - nergens
Meer een spoor te vinden
Van hem die ooit ik was -
En toen ik dan tussen
De dagen was gevallen
Vond ik iets van mezelf
Terug tussen varens aan een
Zacht kabb'lend beekje
Waar de rust zichtbaar werd
Gemaakt door ragfijne dauw
Die in druppels de
Spinnenwebben…
Natuur
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
600 De natuur
zou moeten zijn
een oase
van rust en stilte
schoonheid, reinheid
zachte geluiden
van vogels en krekels
groen, kleuren
van planten en bloemen
Alleen
de mens
hij weet geen
raad meer
denkt niet meer
leeft voor zichzelf
laat de natuur
langzaam
verdwijnen
totdat hij ook zelf
er aan ten onder gaat…
Luikjes
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
471 Vandaag word ik
Maar moeizaam wakker
En kom niet verder
Dan matig bewustzijn
Op een ondergrond
Die stevig en rustig is
Wacht ik op het moment
Dat mijn luikjes opengaan
Waarin zorgzaam zijn
Opgeborgen de woorden
Van rust en vree,
Van geluk en verdriet,
En van overpeinzing
Van hoe ik in mijn
Donkerste duister
Bijna het leven…
In de tijd van nooit
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
452 In de tijd van nooit
Was het dat ik mezelf
Was kwijtgeraakt - nergens
Meer een spoor te vinden
Van hem die ooit ik was -
En toen ik dan tussen
De dagen was gevallen
Vond ik iets van mezelf
Terug tussen varens aan
Een zacht kabb'lend beekje
Waar de rust zichtbaar werd
Gemaakt door ragfijne dauw
Die in druppels de
Spinnenwebben…
In het teken van tijd
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
931 In het teken van tijd
waar kwetsbaarheid
dierbaarheid in haar
licht vangt liggen wij in
stilte met elkaar verbonden
Ons zwijgen legt schaduwen
langs ongezegde woorden
Onze diepste gedachten liggen
als gevouwen handen
op ons lichaam te rusten
Na dit afscheid lijkt alles voorbij…
lenteluw
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
428 (traag rust de tijd in kommen van een zachte winter...)
de ganzentrek duurt voort
ze nemen warmte mee, doch nimmer kou
nog niet - althans –
verbonden aan die ene gans
zijn duizenden gedachten, nagekeken
vanaf hier
zit dit vertier in vleugelslag en nachten
zonder het geroep
waar ik van hou…
Queeste
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
520 Ik sla mijn vleugels uit
en zweef over zonnestralen
op zoek naar 'n glimp
van toevalligheden
dansend in schoonheid
die de natuur ons aanreikt
toch ontbreekt die
ene glimlach
dat liefdevolle gebaar
van open armen
zo uit het niets
nog altijd zwerf
ik rond en
zal niet rusten
voordat ik die blik
weer gevonden heb
om je
uit…
Vrij zijn
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
575 Rust vind ik in het weten,
dat mensen weinig weten.
Lachen leer ik om de waan
van de kwetterende dag.…