Alle inzendingen

Ooit werd hij door Her Majesty Tot ridder geslagen, Sir Bradley Wiggins, In Ipswich is er zelfs een Porseleinen beeld van hem gemaakt In de vorm van een big, Door een toonaangevend kunstenaar Die Wiggins voor de grap Een andere naam meegaf, Sir Bradley Piggins moest Het maar worde...

ik heb het meerdere keren losgelaten maar altijd keert het weer met hangende pootjes en smekende ogen kijkt het mij dan aan hoe zwak ben ik om toe te laten en niet te kunnen weerstaan

Vaar-wel o kind, ik wens je goede reis Je bent op weg gegaan en ik kan enkel wachten nu als zeemansvrouwen op een havenhoofd huilend, hopend, biddend, zingend roepend met mijn hart: "kom veilig aan"

Met de kop in het zand, geloven we in illusies. Ik ben mijn bezit. Ik ben wat jij zegt. We zijn wat we doen. Laten we het zand, uit onze ogen wrijven. Schud vijanden de hand. Geef geliefden een zoen.

ik heb wind contouren gevraagd van het land waarover hij net heeft geraasd hij dwarrelde wat ergens in de luwte sprak ik met hem af benieuwd naar ontmoeten hij streek neer in een vlaag onverwacht maar ik wist dat hij het was hij bulderde niet vloog nauwelijks op maar was heel bed...

Hoe soeverein heeft hij weer plank gezeild en wind gesurft, bedwinger van de golven Gebronsd ten tweede male goud gedolven De stroom getemd, kwikzilv’rig voortgeijld Zo frank en vrij, zo fruitig fris, zo anders dan al die sukkelende tegenstanders

Wie nee zegt tegen het ouder worden, omdat een jeugd voorbij was voor die ontluikend begon. Als een bloem in de knop die zich naar het zonlicht draaide, alsof het zich zo in zijn natuurlijk proces versnellen kon. Als een bloem in de knop die zich al dauw drinkend van het zonlicht bediend...

een stille plek in Nederland niet ver van het strand eerst nog even op blote voeten door het zeeovergoten zand gaande op weg overdenkend welk veelgeurend boeketje bloemen breng ik vandaag naar jou roze rozen kleur van de liefde dit droeg jij uit ook trouw simpele di...

Over de lichtheid van ons bestaan is al veel geschreven, gedicht Zo licht als de vleugelslag wiekslag van vogels blijkt 't niet Een meeuw die je toelacht? een merel die goede morgen zingt? Zelfs 't gebruik van wiet is maar voor even De lichtheid van het leven is niet om ...

Letterkundigen zijn muggenzifters. Fictieschrijvers zijn artiesten. Dichters zijn scheppers naast God.

hoeveel straathoeken ga ik om voordat ik de ander ontmoet hoeveel bloemen gooi ik in het water voordat de verbinding ontstaat hoeveel ochtendzonnen heb ik nodig om warmte te verspreiden hoeveel blinden moet ik openen om de ander horen

lieve noa wat wordt de wereld groot vind je ook niet negen jaren oud ben je alweer en soms – lijkt het was het gisteren nog maar dat jij jouw komst kondigde van velen verrijk jij het leven zielsgelukkig maak jij jouw mama jacqueline en jouw pappa - patrick binkemans trots zijn oo...

Wanneer letters dansen konden. Wanneer woorden konden zwaaien. Wanneer zinnen konden spreken. Dan zouden blinden kunnen zien. Dan zouden doven kunnen horen. Yuri, balancerend, aan strakke koorden. Epke, staand, na zwaaien aan een stok. Hans, belevend, met schone woorden.

'It's not always love, When it should be' Het is niet altijd liefde Als het liefde zou moeten zijn De tijd de plaats het moment Bepalen het gevoel En juist zonder dat gevoel Kan het duidelijker zijn Dat er echt een heleboel Liefde ontbreekt bij pijn

Wie niet goed communiceert met zijn lichaam die wordt geconfronteerd met dat lichaam wat aangeeft aangestuurd te willen worden niet door een ander maar door zichzelf door die hersenmassa boven en beneden dat is geen exacte wetenschap dat is geen onderbuik gevoel dat is gewoon gezond ver...

Je kroop wat dichter tegen mij op plooide je naar mijn houding Ik wist niet of je wakker was maar je zuchtte diep langdurig alsof je wakker geworden was alle triestigheid liet ontsnappen Misschien kwam het door je voeten op zoek naar warmte en gezelligheid Morgen is veraf in de koude nacht...

ik eigen blauw als basis voor helderheid en kou het donkere geeft diepte in mysterieus verdwijnen door het lichte sprankelt zon zijn magisch schijnen op pril groen en later schaduwrijk koel zomerloof dat herfst belooft in vrucht en kleur een volle rijke oogst groen en bla...

Er is een ongeluk op zee gebeurd: Als bijvangst bij de robbenjacht zo-even verloor een homo sapiens het leven. Helaas kadaverkaas, maar niet getreurd: We weten dat de soort vroeg jonkies krijgt; hij wordt dus niet met uitsterven bedreigd.

Licht dat uit je ogen vervaagt tot wazig beeld het veld van zien wordt kleiner versmalt tot een kokertje klein als een speldenknop het grijs dat wint terrein verduistert zwart de wereld om je heen je richt je op gevoelen horen ruiken proeven misschien een anders zien

Voorbij dat punt van niet meer terug is leven plots licht achterblijven zwaar blijkt de kaars uit zonder op te zijn drijven zielen uiteen elk op hun eigen golf is het gemis nog vers zonder door te dringen vecht verdriet nog met voorzichtige acceptatie maar reeds geuren bloemen kli...

Op 15 augustus 2016 zal de klok dertig minuten worden geluid. De klok bij het Indisch Monument in Den Haag, die met zijn slepende melancholische bronzen klanken compassie zal uiten voor alle Nederlandse burgers en militairen, die tijdens de Japanse bezetting in Nederlands-Indië gedurende d...

Voorheen ontging mij elke amplitude De nahup en de anderhalve schroef Mijn kennis van de rekstok; armoe troef Ik had ook niet de juiste attitude Maar u moet straks eens op mijn handstand letten Want ik ben omgeturnd door Hans van Zetten.

kort gesprek kom binnen pas op je hoofd de afhangende goot de losse dakpannen de lange brandnetels ik kan vallen ik ben al oud voer strijd tegen de tijd ondanks mijn bladders mijn scheuren mijn verrotte hoeken houd ik het hangen wel vol kom binnen schuif de pen, pas op de tande...

Elk schip waarmee ik heb gevaren, blijft zwerven door mijn ziel. Hartverwarmende ontmoetingen, worden nooit meer uitgewist. Wat van waarde was, is waardevol gebleven. De Lofoten langs de Noorse kust. Het noorderlicht en de noorderzon. De mist die over de Wadden trekt. De liefde in het lan...

in een veld vol eenzaamheid hebben ze jaren geleden woede geplant het groeide gestaag en tot op de dag van vandaag woekert het voort en draagt draagt leugens in de knoppen van taal

Wie een ander mens heeft overwonnen, is een winnaar. Wie met hart en ziel gestreden heeft, en moedig heeft verloren, is een kampioen.

zomaar een ziel uit duizenden waarvan de bladeren één voor één worden ontvouwd om zo tot de kern te komen is de vraag of je het wel toelaat daar dagen niet meer lengen de wind langzaam aanwakkert de kou je wellicht de das omdoet kleuren gedachten dieper nu de tijd is aangebroken ...

Vanuit het niets vormloos klei zo sprak jij al met mij ik mocht er zijn je handen kneedde mij het voelde fijn je wilde niet teveel van mij pakken anders zou het te zwaar worden ik totaal inzakken te weinig wist je uit ervaring zou ook niet bevallen er zouden gaten in ...

Op de fiets en met de benenwagen verzamel ik overal glimlachen, soms steel ik ze in de supermarkt van argeloze vrouwen, die alleen oog voor het vullen van hun winkelwagentjes hebben. Inkijkborsten en strakke billen verzamel ik ook, die hebben bij mij een aparte afdeling op zolder, achter ...

bazuinen en engelenscharen vliegen elkaar nooit in de haren waar trompetten schallen komt een aankondiging die geldt voor allen als de grote trom zich roert weet dan dat de allerkleinsten al uren zijn gevloerd minzaam strijken violisten met hun stok en lossen zo hun tekorten op...