Hartenkreten over maatschappij

De nieuwe lijn om slank te zijn en te blijven is de lijn van de coke model zijn vereist een slanke lijn die alleen maar wordt verkregen door een lijntje coke. Afvallen hoeft niet meer,een snuifje minder of meer mag het wezen mag het zijn, want we doen alles voor de slanke lijn. Denkt er nog iemand aan het onsje meer? ---------------…

Hersenspinsel van een passante die tijdens de sloop van de burgemeesterswijk in Maassluis een omgehaalde boom ziet liggen. Zij luistert en hoort: Droom van een ’Burgemeesters’boom... Tegen een achtergrond van vermalen puin lig ik hier al maanden met pijn in mijn kruin. Men haalde mij neer, voor mij geen hoop, ik moest het veld ruimen voor…

Tegenwoordig in dit leven is iedereen met zichzelf bezig mensen denken niet meer aan een ander ze willen zelf alles in hun handen ikke ikke ikke en de rest kan stikken zo hoort een mens niet te leven je hoort alles met elkaar te delen het is geven en nemen je hoort wat voor elkaar te betekenen wees er voor een ander dan kan je de…

De man was moeilijk te verstaan de woorden kwamen niet vloeiend moeilijke woorden liet hij gaan aan zijn gezicht zag je hem groeien. Zijn gehoor was bijna verdwenen soms hoorde hij nog een flard, hij wil soms wat geluid willen lenen maar hij krijgt alleen zijn part. Als ik hem op het bankje zie zitten ziet hij er niet alleen of eenzaam uit…

"Vrede op aarde" Woorden waarvan de betekenis in vaagheid zijn gesluierd Ons land is al ver voorbij de grenzen van tolerantie In een ijl tempo brokkelen de normen en waarden af Waar eens trots onze rood wit blauwe vlag wimpelde laten nu de zwaarden van terrorisme bloed vloeien Mogen wij niet meer spreken over vrijheid in dit land "Vrede op…

De seconden tikken voorbij Ik hoor licht getinkel met een hoge toon Luister naar de vrede om me heen Het lijkt hier zo gewoon Explosies van ruziënde personen De roodzwarte haat druipt van gezichten De onzichtbare pijn die ieder heeft Je durft er bijna geen woord over te dichten Elke dag zijn het nieuws en de kranten Vol van zichtbaar leed…

De loterij maakt enkelen vermogend evenveel anderen ongelukkig armer straat met nieuwe rijken en armen wurgloterij op afpersing gegrond. Schrikbewind van goede doelen-front intimideert allen die niet deelnamen. Rechter, kamergeleerde zonder erbarmen die deze dubieuze loterij toestond, blind voor kleefstok- en graaicultuur ziet hij zelfs…

Wat kan ik voor u doen?! (Gemompel...twijfel....een beslissing) Zoet of zout?! (...een frons.. en nog wat gemompel) Wilt u er ijsblokjes bij?! (Eindelijk gedetailleerd gemompel) Dat is dan $5,50 ! (...Een diepe zucht voor mijn inspanning...) Fijne voorstelling!!!…

Lijk warempel wel klein Duimpje dacht de vrouw terwijl ze bukte raapte, bukte, raapte, bukte totdat ze haar armen vol hangers had die de vrouwen voor haar uit het rieten hengselmandje zomaar gooiden op de straat deze schat hadden ze ontdekt op het hoekje bij de zaak. Dapper haalde zij de dames in en vriend'lijk sprak zij deze zin weggooien…

Twee vrienden in een auto reden achter elkaar een soort van race, de één nog harder dan de ander, wie zou er de klos dan zijn geweest? Op het hoogste van de snelheid zien ze dan de lasergun, hij is de klos, of de sigaar, mag zijn rijbewijs inleveren niet raar, de tweede auto ontsprong de dans was niet te traceren en als je…

Ze loopt elke dag voorbij het grijze haar fier opgestoken Ze laat haar hondje uit en spreekt hem zachtjes toe Ze loopt elke dag voorbij in dezelfde verschoten jas een plastic tasje in haar hand Ze spreekt zachtjes in zichzelf Ze loopt elke dag voorbij naar de winkel in de schuur daar wordt haar tas gevuld Ze prevelt zachtjes: dank U wel…

Kijk naar de mensen die hijgend een weg zoeken in hun ijzeren monsters Kijk naar hun starre blik omdat het plastic van de maatschappij zich in hun gezichten vastzet Kijk naar hun klauwende handen en zie hoe zij met trillende botten graaien in de hoorn des overvloeds Luister tenslotte hoe hun adem sidderend wordt uigedoofd door versmelting…

Ik ken de lusten en de lasten Bij tijd en wijlen waren er dingen die verrasten Ik ken de jaloezie en afgunst De waardering voor de letter in de kunst Ik ken de woede gevolgd door verdriet De angst dat ik teveel geniet Waardering voor kleine dingen Liefde voor elkaar die we massaal bezingen Ik ken geweld dat beter kan worden geschuwd…

Neem de tijd om gelukkig te zijn, echt gelukkig te zijn met jezelf, je omgeving, je leven, je medemensen. Weten jullie dat ieder mens een wandelend wonder is? Ieder mens uniek is? Waarom zijn jullie dan niet blij? Stil van verwondering om jezelf, lach, huil en kijk vooruit, want je hebt lang genoeg achterom kunnen kijken…

Een simpele dag in een simpele week net zo’n simpele maand in een evenzo simpel kwartaal. Een simpel jaar waarin van alles goed, maar net zoveel fout kan gaan, zeg maar. Goede dingen verdwijnen als sneeuw voor de zon, zodra er een ramp in je omgeving gebeurd. Dan ben je alleen nog maar gefocust op de nare dingen die een…

wind trekt aan regen tikt je tegen slaat je lam je vraagt je af hoe dit zo kan maar eenmaal uit het veld geslagen staat er een ander op jouw plek…

Op onze scholen in óns land is van alles aan de hand het geven van lessen is te kort. Kinderen spijbelen dusdanig dat er een speciaal team op pad gaat de spijbelaars alsnog te motiveren naar school te gaan om precies, te leren. Op onze scholen mankeert het een en ander een nieuwe les is geïntroduceerd de les van wapens en het liefst…

Dit is wat ik weet Buiten is van niemand Dit is hoe ik heet Wat echt is en voort gaat is niet goed te zien want Ik leef in een zelfgemaakte kooi van ijs, wolken en verf Het zegt me is te laat Te laat voor spontane dooi Nu open ik mijn ogen en alles wat eeuwig leek te vriezen smelt. Ik ben bedrogen door mijn ik, mijn eigen haat Bomen…

de waarheid is wat niet wordt opgeschreven je schetst een beeld dat nooit geheel voldoet zoals wel vaker voorkomt in het leven men merkt het wel maar een ieder vindt 't goed je schrijft een vers met een verkeerde pen terwijl je vals wat schuine liedjes zingt maakt wat muziek in vrolijke akkoorden ondanks dat droefheid jou steevast omringt…

De populaire jongleur verloor een hand maar bleef dromen dat zijn blote voeten zijn handen konden vervangen Nu oefent hij lange dagen zijn tenen in lenigheid in handstand op één hand ondertussen leurend met zijn nieuwe act Binnenkort de première op het pleintje in z’n straat want in het theater hoeven ze hem niet meer…

De hond verjaagt vreemden hij blaft zijn verhaal De koe graast ons Vlaamse land tot de bodem kaal De kip kakelt chaotisch politiek schandaal Maar het varken met Vlaamse eer doet me telkens wederkeren naar dat Vlaamse land Keer op keer…

‘k ben in de hongerput geboren van zwart Nazareth met niets dan armoe aan me donder en dode dromen aan mijn bed onder het kruien van de molen in die gemene kolenlucht werd het grove mout vermalen voor mijn vaders drankzucht wie bezong de blanke top der duinen in het vuil van de achtersteeg wie rook de lente van ommuurde tuinen in een stad waar…

De waarheid is een zeilboot die zich laat leiden door de wind Het is die ruk of windstoot die voor jou het gezochte vindt…

Boeren wonen hier nu nog Terwijl de bouw maar verder gaat Het wordt levendiger doch Gelukkiger is niet 't resultaat Een boer kijkt moedeloos toe Het sneeuwt nieuwe gezichten De wereld wordt nooit moe Van andere gedichten…

U leest een woord En denkt aan wat u dacht Welke betekenis het woord kreeg U leest een woord En denkt dat wat u wacht Meer is dan dit. Niet zo enorm leeg U leest een woord: een woord…

Over een grindplein naar de binnenstad Langs fietsers, winkels, stoplichten Het was maar even dat ik vergat Langs grachten, gebouwen, toeristen Hoe afhankelijk we zijn, we zwichten Langs kleine huizen, panden, tegels Ik wandel van bovenaf De metroroute…

Het begin van alles is Een eind van alles. Een spoor Eindigt niet in het midden Maar ongeveer bij Het eind van alles en Het begin van alles…

al zijn alle mensen gelijk de wereld vertelt iets anders op basis van de kleur van een stel ongekleurde cellen leert iedereen zijn plek wel kennen rood staat gelijk aan dood voor moord en zelf vermoord het volk verstond geen woord van goud en koorts ernaar en geel, geel is geheel geheid het meest heidens in de rij voor wij doch uniek…

Op blote voeten kwam zij met een bundeltje niets keek haar ogen uit naar de overvloed van dit westers land zij warmde haar handen aan een fata morgana slikte lang vergeten tranen de oorlog leek voorbij maar was nooit zo dichtbij huis schrijnende beelden van haar moederland waar dood geduldig wacht…

als ik over de galerijen loop en bij de mensen binnenkijk lijkt het even op de uitverkoop in deze grote nieuwbouwwijk bloempotten in alle kleuren souvenirs uit verre landen bloemen die de boel opfleuren echt alles is hier voorhanden ik zie plastic rode rozen in een aardewerken vaas gordijnen van viscose een hondje zonder baas enorme…