8247 resultaten.
Haiku of Senryu ?( Donderen).
hartenkreet
2.5 met 6 stemmen
1.706 Na bliksemgeweld
dondert luid gerommel op
tussen de wolken.…
Dromend
netgedicht
2.8 met 11 stemmen
1.381 Waar is het kind gebleven
dat gelegen in het gras
turend naar de wolken
in een andere wereld was
Waar is het kind gebleven
dat ontdekte en genoot
van dieren die leefden
in weide ,plas en sloot
Waar is het kind gebleven
dat steevast vroeg waarom
en alles wat het moest
vond het dan altijd stom
Waar is het kind gebleven
dat onbevangen…
Geschreven tijdens de wiskundeles
hartenkreet
2.6 met 7 stemmen
1.354 vreemde wolk
ik heldere lucht
als een droom
zwevend
over jou
ze wast haar handen
in
de rivier van gedachten
duikt
in
de zee van gevoelens
haar ogen drogen
mijn
gevoelens
van haar
af
haar hand
maakt
mijn gedachten
tot herinneringen
de droom
over haar
als een vreemde
zwevende wolk…
Warboel
netgedicht
3.4 met 22 stemmen
1.782 En onder het donker dreigen de wolken
Zuiver.
In het hoe en waar.
lucht mengt zich met water
Stomend.
Alle druppels door elkaar…
Sint-Petersburg
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
1.684 Luie wolken wemelen in de lucht
Ik slaak een zucht
Wat een praal, wat een pracht
Dit zonnige weer bij de gracht
Schaduwen krijgen gestalten
En ze krimpen op de asfalten
weg in de binnenstad……
Voor 't venster
poëzie
3.0 met 9 stemmen
2.271 Voor 't open raam, omrankt van wilde wingerd
- Een loverlijst, begloord door de avondzon -
Zit, mijmrend, Grootmoe met haar oude bijbel.
De koperen sloten vonklen in het zonnelicht
En 't koeltje krult een hoek van 't gele blad om,
Waarop, gevouwen, 't handenpaar nu rust.
Op 't vensterbankje, in rode potten, bloeien
Geranium, goudsbloem en…
Zijn gezicht
netgedicht
4.0 met 34 stemmen
2.115 Door de wolken zie je een gezicht
dra klaart er weer een nieuwe morgen
een zonnige dag met minder zorgen
maar zijn ogen blijven voor altijd dicht
Door de bomen zingt de wind zijn woorden
zijn aftershave geurt nog in de kast
je volgt hem blindelings, op de tast
mist de geluiden die bij hem hoorden
De radio drumt heel blij zijn lievelingslied…
In diepste donkerblauw
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
675 mag ik dalen
in jou verdwalen
voordat de laatste
kus ons slapen sust
we vlogen samen
jij vitaal in
diepste donkerblauw
zo wolkenvrij
je ging hoger
dan je veren
konden dragen
ik relativeerde
kwam je halen
in dalen verloor
ik ook de enig
laatste wilde veer…
Agnesfjord
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
438 Watervallen als lang wit haar
dalen van jou bergen neer
vormen aan je groene voeten
blauwe ogen als een meer.
De zon strooit goud en diamanten
wind beweegt zich met een zucht
Ygdrasil weeft tere wolkensluiers
als dromenvangers in de lucht.…
Drenthe
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
545 Waar weiden,vennen
groen gekleed
als golven stromen
door het land
De wind gevangen
door bomenhagen
schier eindeloos geplant
Dromen ijle wolkensluiers
in een hoge stille lucht
waar een rover staat te bidden
voor een geslaagde vlucht
Word ik op de grote heide
soms door stilte overmand
die dan zo duidelijk voelbaar
is in dit oude Drenthse…
Oklahoma
netgedicht
2.4 met 27 stemmen
7.716 de weg schikt zich eindeloos
in neveldampen met
een bijna drooggereden spoor
na de bui
die modder spatte op de ruit
de zon bakt er kleibolletjes
de ruitenwisser
veegt bloedvlekken
van aangevlogen insecten
twee veren vegen mee
was het de blackbird
die zojuist nog
voor me uitvloog
of de raaf
die roadkill pikte
in de berm
op rood…
De avondwolken
poëzie
3.9 met 14 stemmen
3.978 Toen zag ik uit in de avond
En keek in de wuivende hemel,
Zoals een plant in de avond
Alleen op een zonnige heuvel,
Zoals een zwijgende vogel,
Die rust op een eenzame heuvel,
Onder de varende wolken
Van de eindeloos drijvende hemel
Van blauw en van goud; - en de wolken
Dreven als zachte gestalten,
Als tedere vreemde gestalten -
Zoals de zoete…
Zomer?
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
910 De zomer lijkt nog zó ver weg
Wolken plagen de korenblauwe hemel
Regen laat zich door de wolken druppelen
De zon krijgt geen kans om zich te warmen
De zomer lijkt nog zó ver weg
Het zonlicht verscholen achter wolken
Verlangen naar blauwe luchten
Waar de zon ieder zal laten verwennen
De zomer lijkt nog zó ver weg
Stranden die in leegheid…
streling
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.775 waar warme wolken
met gouden vingers
het duinland strelen
leidt langzaam het licht
met liefde mijn hand
langs jouw lekker lichaam…
(in diepdonkerblauw) 260304
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
788 in donkerblauw
een watermerk een anker
de lucht klaart op…
ik vertelde
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
2.227 ik vertelde het de wolken en de wind
en de wind, ze huilde in mijn oren
en de wolken, ze traanden op mijn wangen
en ik, ik volgde het spoor naar gisteren
langs het water en bevroren bomen
met hun wortels tastend in de lucht
als armen zoekend naar de warmte
van de omhelzing kort geleden
door het tere witte waas
schilder ik verleden tijd…
Dansen
hartenkreet
3.0 met 8 stemmen
1.307 Dansen met jou
Is als een zweeftocht door
Warme wollige wind
Ineengestrengeld, ademvermengd
Jouw gezicht tegen mijn wang
Je ogen in die van mij
Dansen met dansen…. Ik hou van jou
Dansend de eeuwige wals van liefde…
Pluisje
hartenkreet
4.2 met 8 stemmen
641 Wolken vangen zonnestralen
Ze zijn stapel op elkaar
Een pluisje wijst de wind de weg
Hoger! Hierheen! Lager zeg!
Hier! En nu weer daar!…
Voor zonneschijn komt regen
hartenkreet
2.8 met 13 stemmen
1.588 Donkere wolken
Een aanraking en een zoen
Regen op mijn huid…
Jij danste spontaan
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
612 heb de
rode loper gelegd
jij danste spontaan
de wolken in je haar
tot flarden uiteen de zon
greep haar kansen meteen
om het decor te verlichten
ons gevoel weer te witten
in het zwart van bestaan
ja zonder regels zijn wij
gegaan in het besef dat onze
liefde altijd voor alles zal gaan…
Dansend in mijn huid te zingen
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
501 Ik loop in een
warme roze wolk
dansend in mijn
huid te zingen
van het licht
dat op mij viel
niet buiten
mensendingen
of wetmatig gedril
maar krijg datgene
wat ik weten wil…
Wolkte jou dichterbij
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
670 zag de hand
van de wind
in je haren
het zand aan
je voeten de zee
herfstig grijs
maar je ademde
mijn geuren de zon
wolkte jou dichterbij…
leven zonder verwachting
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
800 ooit scheen overdag
altijd heldere zon
's nachts natuurlijke maan
toen al in schijngestalten
bij gefonkel der sterren
tot de wolkendekker
met druppels en condens
er slordig tussen kwam
zodat we nu weer verwachten
vraag me niet waarom
hij ons in de boot nam
deze onbekende verwekker
in een en dezelfde adem
van wind ijs storm orkaan
sneeuw…
GAS
netgedicht
4.5 met 23 stemmen
1.253 Je hangt zo ongrijpbaar
zonder kabels aan de lucht
onmogelijk te verstenen
soms hagel je op hoofden
maar meestal zweef je
voetloos voorbij, groter
dan de aarde; had ik honderd
vorken, ik kreeg geen gat gemaakt
had ik duizend handen, ik kreeg
je niet gekneed…
Helder zicht
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
524 De zon trekt
wolkensluiers mee
in haar valpartij
morgen weer een dag…
Zweet, sneeuw en zaden
netgedicht
4.2 met 24 stemmen
1.618 Deze fase is het zagen
van stukken uit steen
Zweet valt op de wolk
in wording
Poeder sneeuwt wit
op sandalen
Buiten waaien zaden
golvend door de straten
Vragen over een vervolg drijven
mee naar een smetteloos huis…
ik zag ze jagen
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
604 wolken bevolkten
vandaag een helder blauw
in een middelgrote stad
waarin de zon het moeilijk had
in hun vormen
stormden ze huizenhoog
in een skyline die
een weidse horizon verboog
ik zag ze jagen
hun druppels dragen
in de grijze onderkant maar een
koele wind hield alles in de hand
totdat thermiek
in het geniep een andere…
hangt in donkers verte
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
780 ik zag vanochtend zon
de wolken schaduw vragen
ze keken om en riepen
hen niet op te jagen
hij knipoogt naar
de wind die jachtig giert
langs strand en schaduw
meevoert aan zijn hand
naar branding waar de
schaduw overslaat in golven
en schuim de restjes zon
in wit hebben verzwolgen
winden zijn gebleven in
stilte op het strand schaduw…
Daar ginder, al over de heide
poëzie
3.4 met 16 stemmen
3.099 Doorzichtige wolken, ze gleden
en weken àl wijder en wijd,
àl schoonheid omhoog en beneden,
àl zomerheerlijkheid.
Hoog-open de lucht met het gouden
gewemel van het zonnelicht, fijn,
en rustig de wachtenden wouden
en licht het harte mijn.…
Herfstafwikkeling
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
712 Wolken zijn uit-
eengereten. Het woeste kind
heeft zijn vaal opaalgeel jasje
verslonden. Dit blijft nog uren
plakken in de wind.
Op straat kakelen kasseien en
kabbelen uitgeput tussen de voegen
weg. Het mocht niet baten. De stralen zijn
gebroken en zonlicht in haar
gat gebeten. Die koketteren nu
andere oorden tegemoet.…