Alle inzendingen over psychologie

6044 resultaten.

Sorteren op:

zichtbaar onzichtbaar

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 436
verdrietig en eenzaam niemand die mij troost daarom mijn masker dat altijd glimlacht om mijn gevoelens achter te verbergen zo heb ik vrienden ben ik een van hen diep van binnen echter voel ik mij leeg mis ik steeds toch mijn echte ik nog niemand hoort 's nachts mijn schreeuw in stilte ziet mijn eenzaam lijden achter de glimlach…

Levenshonger?

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 371
Door het denken aan een vroeger leven, kan ik de harde kern van zwaartekracht niet breken, een uitweg vinden in opgelegd geluk, mijn buik schiet vol, het gevoel verpopt zich in de blikken trommels van tegenstrijdigheid, de tong en woord zijn als bagage in een mijn open mond in elke seconde kom ik dichter bij het geheim van gewichtloosheid…
Pama23 maart 2019Lees meer >

westwaarts

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 622
de wilgen houden hun gezichten naar de zon gekeerd ze kijken over water, rietveld en moeras, als was de tijd van eeuwen terug verstild in ogen blijven staan zo tussen woeste takken schuilend, al een simpel nest als oorsprong voor wat klein geluk in stukken eierschaal en veren blauw gekleurd gelijk de lucht, een zucht van welbevinden…

gespiegeld

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 405
ten diepste mag je niets verwachten zo is het bestaan je komt en gaat, ongevraagd naast iemand staan zijn letters in gedachten of woorden in de hand het is enkel de eigen ziel welke laag voor laag vaak wordt uitgedaagd stormen beheersen eb en vloed doen je wankelen of schenken gif of laten je drinken uit tranenbloed klem je vast…

Wij zijn geen vreemden,

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 467
Beklemming van de realiteit waarvan de kleur naar een vrije keus van denken zich langzaam sluit, worden ook de witste vleugels besmeurd, ongecontroleerd in de thermiek van twijfel, omhelst door pure paniek, tegenstelling van elke diagnostiek, terugblikkend door het matglas van verlaten schimmen, een ongeblust verlangen achterlaat…
Pama27 maart 2019Lees meer >

Gereanimeerd?

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 541
Ik bezing de stemmen maar kan niet zingen, ik beschrijf de schreeuw, die mij de mond moet snoeren, het bestijgt de keel, reanimeert eerdere uitspraken die van buiten naar binnen zijn gekeerd, ik onderga de aderlating die de stilte insemineert, belicht de kleuren van zwartgalligheid in een schater, berijd gestolde tranen van kleinschaligheid…
Pama5 april 2019Lees meer >

Spleen

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 621
Wat is er toch in mij gevaren dat ik zo moeilijk leven kan.. Mijn schip vaart steeds op hoge baren, ik ben een droevig man. Stond het in de sterren geschreven of zat het in de moedermelk ? Dat ik ondanks mijn stoere streven vaak als een broze bloem verwelk. Wat is er toch in mij gevaren dat ik mijn nooit geborgen weet. Het wordt niet…

Duurzaam transparant?

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 382
Open communicatie en transparantie zijn de vleugels van het netwerk waar we naar streven. De innovatieve beloning lijkt dé nieuwe ideologische openbaring het onzichtbare zichtbaar te maken op elk pad dat we betreden, de toekomst in lijnen uitzet naar een hemels genot van ruimte maar tevens in wordt beknot het lijkt te zijn voorbestemd…
Pama13 april 2019Lees meer >

Ik wil me gaan bewijzen inzake vraag en antwoord

hartenkreet
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 500
Het is best moeilijk om cynisme, sarcasme, boosheid, irritatie, frustratie, pijn, verdriet, blikken die kunnen doden, neiging tot fysiek geweld: slaan, bijten, krabben, poging tot doodslag, moord dit en dat allemaal achterwege te laten in reactie op een vraag, een (pest)opmerking, een sneer, een werkelijkheid of geroddel, achterklap welke…

barst

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 639
precies daar op de scheidslijn van kunnen en willen gloeit de rode draad in volledig bewust aanwezig zijn het sust geen geweten vergeten daden vragen toch hun tol goedschiks of kwaad gedacht bij elkaar gebracht voelt alles als de diepte van een grove barst, traag en vol met voeten in aarde wars van wat je wilt gilt het gemoed…

Goed gehecht?

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 434
Ach deze tijd, onze tijd van neergang en overgang, scheidt de vroege dauw van de schaduw die we nu vertrappen, morgens opgestart in de late middag al verdampt, zich vast klampt in het tempo van elke hartenklop waarin we mochten hopen, en iedere seconde tart en eindigt ligt de nacht van overmacht een nieuw stelsel als vulsel in…
Pama18 april 2019Lees meer >

Brief aan mijzelf ?

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 451
Ik heb een brief geschreven, aan een mens die ik in de spiegel tegenkwam, een spiegelbeeld, een zwakke configuratie van yin en yang, queeste naar cognitief evenwicht, slaat door naar een optimist, die uit de goede vijver vist die ander zich tooit als een populist met z’n ego naar binnen gericht en de quota van de waarheid mist ,…
Pama21 april 2019Lees meer >

OLV Kerk, Breda

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 415
Ik keek door de bril van bisschop Ernst en alles zag er opeens toch verdomd scherp uit. Zelfs het orgel begon te glunderen doorheen zijn gouden opsmuk. De leeuwen stortten neer en maakten een brullende rondedans. Zonder de borsten van Maria, ik bedoel, de lieve geesten, die ooit in deze kerk aanwezig waren, zich nu aaneensluiten tot een…

Tweede jeugd

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 502
Gezegend zij de jeugd der ouderdom Als hij, gestreeld door jongevrouwen ogen Gekoesterd wordt door jonge vrouwenogen Hun speelse blikken die de zijne roven Hun woorden proeft van lippen al half geopend Gezegend zij hun tere tweede jeugd De surprise in haar vraag gedogend Haar ogen daarbij schaamtevol geloken Zijn antwoorden spontaan…

Vreemd blijft aanlokkelijk,

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 476
Schrijf wat ik niet kan eten, kan bezitten, niet kan schilderen schrijf wat niet stil blijft staan, beschrijf wat ik niet kan kweken, niet kan vangen, niet kan vergeten schrijf wat niet te raden is, te begrijpen om zelf maar te weten, schrijf over wat ik niet omhelzen kon, verwennen of verwijten, schrijf over verwildering, betreuren…
Pama28 april 2019Lees meer >

Plussen en Minnen

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 526
zet om te beginnen een keer al je plussen eens tegenover al je minnen gewoon om je gemoedsrust te sussen dan bestaat er een gerede kans dat tussen de plussen en minnen weer zoiets ontstaat als balans en kun je weer het vertrouwen in de toekomst herwinnen en slaat de balans toch nog naar het negatieve door dan ken ik van dit trucje het…

zo het is (2)

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 424
de tijd is rijp om te oogsten dat houdt ook in het erkennen van de onbereikbaarheid van het ideale hoogste wat ik mij voorstelde telkens door de jaren heen het is aldoor wel grenzen verleggen immers dat drijft een mens voort terwijl om je heen muren worden neergehaald of gevoelens in de grond worden geboord of aan het hart worden gepaard…

Perpetuum Mobile ?

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 432
Laten we dansen op de tonen, van het zoete leven met elkaar, in een eindeloos ritme, tussen onzekerheid en geborgenheid laten we flaneren over de toppen van werelds golven, op een wankel surfboard van de lusten en de lasten balans zonder werkelijk gevoel vanzelfsprekendheid ontstaat niet zonder reflectie van de eigenheid dus laten…
Pama27 mei 2019Lees meer >

Zeven vogels zwart

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 400
Ze kwamen op de wind van het Noorden, zeven vogels zwart krassend koud uit het hart één voor elke dag van de week zwijgen; negeren; woede; haat; venijn; gif en voor de zondag zelfhaat afgewenteld.... Ik kan mijn bloed wel drinken, dat ik hen hoorde, in hun nest leefde…

Niemendalletje

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 440
keek je om naar mij of zag je die vogel daar hij vloog mij voorbij met een fladderend gebaar toch zag ik even in je ogen een tintelende glans was het weloverwogen of vroeg juist ik om een kans de hond trekt je mee zijn lijn staat al strak een rode auto toetert vrolijk, mijn gemoed is weer vlak…

Simultaan?

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 474
Ik ben in dit script geboren meer stukken heb ik niet nodig, ze stappen uit elk beeldverhaal de rolverdeling lijkt overbodig, hieruit spreekt de verbeelding minder dan het hart, te vaak meerdere scenario’s gekozen balancerend op de vlakken van het zwart en wit, vrees de kracht van elk stuk in iedere set op het schaakbord van…
Pama1 juni 2019Lees meer >

Siobhán

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 395
Een rib uit mijn lijf, toen jij achterbleef in de arena van de ziel. Geen wonder dat ik mijn lichaam niet meer vulde, mijn leven niet meer bewoonde, toen ik opnieuw wakker werd. Het kostte mij werkelijk een rib uit mijn lijf, verloren in de mist van het niet meer herinneren hoe ik hier gekomen ben... langzaam, mettertijd vind…

Mijn biologische klok?

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 431
Uit een tijd dat mijn horloge nog opgewonden werd net als mijn biologische klok die analoog wat achter liep en na iedere kus, waar een hele klus aan vooraf ging, discrepantie van beide weder helften, innerlijke psyche van man en vrouw, verbonden animus als buiten-categorie in vaardigheid van fysiek en tederheid, met of zonder deelbaarheid…
Pama18 juni 2019Lees meer >

wasdom

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 573
in mijn tuin bloeit de Weigelia hij hurkt bescheiden tussen groter goed en alles wat hij doet is zachte bloemen geven om het even hoe de dag is of gemis, in het doorweven zelfbehoud in mijn tuin groeit de Weigelia, jaar na jaar nu hij de ruimte krijgt en ik hem -voorzichtig- binnen al dat grote, vrijheid heb gegeven heel zijn leven werd…

ons leven

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 433
ik wil alleen nog tussen mijn geboorte en sterven zweven waar de tijd niet meer op de lijn door anderen is uitgespreid ik wil mijzelf blijven, mij in het heden verweven niet meer in afgehakte spreekuren leven waar de menselijke macht oordeelt over : komt u binnen en dank voor uw komst fijn dat u er was, u hoort nog van ons oh, ik zal uw…

Een (b)ommetje blond

netgedicht
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 431
ze zwaaide uit haar heupen so soepel mechanisch en galant strak gespierd in een vleesgeworden hoepel, met een uitstraling ver boven mijn stand waar treft je nog zo'n passante waar haar lucht blijft hangen tot ver om de hoek bij het lanterfante(n) en haar vlokken mijn toonbalken vulden met mytische gezangen het was gewoon een straatje om…

Zaden van de berk

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 385
Boven mij jagen wolken verstrooit in associaties, als de zaden van de zilverberk, die elk jaar weer vrucht zal dragen, veelkleurig blad van groen en zilver gegrepen door de wind, in willekeur geplant. Dan te denken dat mijn afdrukken langzaam verdwijnen, kwaal van eigen dogma’s die mij beter kennen dan ikzelf, het blijven slechts…
Pama17 juli 2019Lees meer >

Ambitie of ideologie?

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 387
Ieder zijn eigen genoegens, uit voorkeur de sleutel tot het gestelde doel uit ambitie of een nog verborgen ideologie vervat in de bolster van intrinsieke waarheden, wie het weet, toch weer anders te definiëren, talent van schoonheid uit de wetenschap of schone kunsten, door elk individu weer anders gemodelleerd, die beide in…
Pama24 juli 2019Lees meer >

Equivalent?

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 363
Geluk is een meervoudig equivalent, enerzijds gewogen in een ragfijn web gesponnen, werd ik door gevoelsspinnen verleid, achtervolgt door tegenpolen, als speelbal in een labyrint, tevens als begin - en eindpunt, raak de kern van het droomschip maar langzaam kwijt, verstrikt in de verkorte zaligheid van een fictieve zekerheid van…
Pama29 juli 2019Lees meer >

Uit de tijd

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 453
(voor Dionne Stax) Wie ben jij zonder die optelsom van nieuwsfeiten en die garderobe vol chique noviteiten? Zonder jouw keurig gesproken eschatologische naweeën tikt de tijdbom geruisloos verder. Al is jouw oogopslag nog zo mooi en zitten jouw rokjes als gegoten, je charme dempt maar even. Dat de mensheid zichzelf en de aarde…