inloggen
voeg je netgedicht toe dichtwoordenboek

tabblad: netgedichten

< vorige | alles | volgende >

netgedicht (nr. 68520):

zichtbaar onzichtbaar

verdrietig en eenzaam
niemand die mij troost
daarom mijn masker
dat altijd glimlacht
om mijn gevoelens
achter te verbergen

zo heb ik vrienden
ben ik een van hen
diep van binnen echter
voel ik mij leeg
mis ik steeds toch
mijn echte ik nog

niemand hoort 's nachts
mijn schreeuw in stilte
ziet mijn eenzaam lijden
achter de glimlach tranen
ik ben immers een clown
die toch alle dagen lacht

dag voor dag zoek ik zo
een arm om mij heen
iets of iemand steeds
die mijn huilen stopt
die mijn angsten wist
en mijn tranen droogt

tot dan glimlach ik
huilend achter het masker
dat ik wachtend draag
op die stralende dag
dat jij het afzetten zal
om wie en wat ik ben

... Geschreven voor de Week van de Psychiatrie | maandag 25 maart tot en met zaterdag 30 maart 2019 ...


Zie ook: http://www.deoverkant.wordpress.com/

Schrijver: Peter Paul J. Doodkorte, 11 mrt. 2019


Geplaatst in de categorie: psychologie

2,0 met 1 stemmen 27



Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)