17694 resultaten.
herfstdame
netgedicht
4.1 met 15 stemmen
1.077 in de vlam van honger
ben je nu geveld aan
koperen geuren
je haren wapperen als een vlag
je borsten half ontbloot
en ik jouw jongen
die jou gedurfd kuste
in een hunkering van nazomer
ik heb je nooit gekend, maar
getroffen in een liefdevolle wind
een vrouw van liefde
het donker legt nu licht in onze handen…
Het Kerstbeertje
hartenkreet
4.4 met 7 stemmen
2.581 Vandaag versierde ik mijn boom
Ik had nog wel getwijfeld
Moet ik het doen
Of toch maar niet
Nu staat hij toch te schijnen
Ik hing er ook een beertje in
Heel lief met glanzende oogjes
Toen ik het pakte
Dacht ik nog
Die hebben wij samen toen gekocht
Met het beertje in mijn hand
Vloeide toen mijn tranen
Jij bent er niet meer
Maar het…
Levensavond van een drummer
gedicht
3.2 met 19 stemmen
13.705 . - heeft mijn
vader (78) al lang van de hand gedaan
maar niet zijn stokken
want zijn techniek houdt hij bij
op een schijf meubelplaat
met een middellijn van 15 cm
en, toegegeven,
ik ben jaloers op zijn beat.
---------------------------
Uit: 'Een bord bekijken', 1966.…
Tien
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
549 Lopend langs het strand
Trek jij sporen in het zand
De wind streelt zacht je haren
Ik streel zacht je hand
Jij wilt het niet zien
Houdt jou liefde ver misschien
De zon staat heel hoog boven
Maar ik dicht bij jou, Tien…
De klas is kaal
gedicht
2.5 met 352 stemmen
59.688 De klas is kaal, de paar tekeningen
aan de wand zijn stuurs gekleurd
met een bevroren hand.
Een kluizenaar die wacht op een
verschijning, zo staart hij op uit
het correctiewerk.
Zij zijn de vogels die niet in
zijn landstreek horen - dwaalgasten
met geesten om de geest te
storen.…
samenhorigheid
hartenkreet
4.1 met 11 stemmen
4.136 waar verdraagzaamheid
als losse kruimels
uit handen
dreigt te glippen
sluit men de palm
van samenhorigheid
als een korrelgevoel
dat één moet zijn
omklem dan zacht
een geborgenheid
die enkel parels
ten dele valt
en voel je vrij
in de schoonheid van mensen
waar ieder weer anders
zichzelf mag zijn…
Hiroshima 6-8-45
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
709 Zie de soldaten graven
met slechts hun handen
in de stapels die eens
gezamenlijk een stad was
Met straten waar doden
verbrand en verkoold lagen
en de doffe zwakke stemmen
van hen die levend
waren begraven
Wie deze gigantische storm
overleefde leste slechts
de eerste dorst met
zwarte radioactieve
regen…
Molshopen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
1.575 De molshopen zijn niet
op ´n hand te tellen
Een mol te vangen
is ´n verhaal apart
Je moet er boer
voor zijn, van hoop vervuld
Over z´n wei staren
niets zien, wel voelen
Riek in de eeltige knuist
raakt hij aan blind vertrouwen
Hij voelt ´m
met z´n klompen aan.…
zonder titel
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
788 Met vlakke hand zoekt
ze mijn hart waarvan
ze het bestaan vermoedt
maar achter mijn ribbenkast
blijft het akelig stil
"Een metafoor", zegt ze
"IJskoningin", zegt ze
Uitdagend, overmoedig vraag
ik haar wat dat betekent
Haar antwoord is een
brandmerk op mijn geweten
haar zelfgedolven graf
"Je hart is ergens anders"
Nog voor…
omdat de wereld holt
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
657 ik wil je wel
maar soms niet meer
je hebt me zeer gedaan
gekwetst gewond
ja daar waar ik
mezelf terugvond
mijn kleine ruimte
om te schuilen waar
ik af en toe kon huilen
mijn stil verdriet
omdat de wereld holt
en mij niet ziet
toch reik je me de hand
in je lach en ogen klimt
je jochie weer naar boven…
Van niets naar niets
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
1.340 Op blote voeten
kwam zij
met een bundeltje niets
keek haar ogen uit
naar de overvloed
van dit westers land
zij warmde haar handen
aan een fata morgana
slikte lang vergeten tranen
de oorlog leek voorbij
maar was nooit
zo dichtbij huis
schrijnende beelden
van haar moederland
waar dood geduldig wacht…
De kleine zeemeermin
gedicht
2.9 met 45 stemmen
35.241 Wie liefheeft verliest haar
stem voor lichaam, spoelt
aan als een drenkelinge
op een ver, vreemd strand
toen je mij vond kon ik
niet meer spreken dus zong
ik mijn liefde met strelende
vingers tot jouw hand
mij losliet en mijn lippen
openscheurden, rood
niet meer te stelpen
hoor, je woont
in mij zoals de zee
in lege schelpen
---…
met de noorderzon
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
735 ik schrapte
mortel weg
bikte uren
stenen uit je muren
legde vuren
aan jouw schenen
maar jij nam verlegen
steeds de benen
ik nam je hand
maar jij koos toch
voor eigen land
met huis en haard
ben vertrokken
met de noorderzon
jouw recht wordt
nooit meer krom…
achtergrond
netgedicht
4.0 met 22 stemmen
1.710 de ligbank willen zijn
het kussen onder het hoofd
zo langzaam bewegen
dat ik onzichtbaar word
voor het geluid van de regen
burengestommel, ingehouden
janken van een hond
iemand voorbij zien gaan
hij heeft zijn hand
begint de lucht te wegen
die uit licht schijnt te bestaan
terwijl ik lichter word
even blijf zweven…
Poging tot evenwicht
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
521 Het donkere water
weerspiegelt wolkenflarden
in spiegelbeeld met pistool
nog richtingloos onbewogen
in haar ene hand
Onvervulde verlangens
zweven tussen willen en kunnen
wachtend om zich te uiten
in boosheid of verdriet
Tot het langzaam wordt gericht
een knal in echo’s weerkaatst
spiegelbeeld verrimpeld achterlatend
opgelucht op weg…
Een stil boeket van pijn
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
628 je kent mijn woord
het spreekt
soms lieg ik even
om de waarheid
te bewegen niet zo
hard voor jou te zijn
je hebt mij
bloemen laten zien
een stil boeket
van pijn
geleden door
de ziekte die je sloopt
je ogen vragen
wie ik ben
mijn hand
voor jou
achter mijn rug
gebroken rozen
de kleuren
heb ik zelf
ook niet…
lange zwarte dagen
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
1.189 Lange zwarte dagen
Mijn masker wordt zwakker
Mijn pijn sterker
Pijn dat het doet
Als alles gewoon doorgaat
Pijn dat het doet
Als ik ze hoor
Als ik ze hoor lachen
Lachen alsof er niks aan de hand is
Ze missen niks
Ze zien niks
Met de dag worden ze blinder
Blinder voor die lange zwarte dagen…
Ik ben liefde
hartenkreet
2.7 met 22 stemmen
2.058 Ik ben liefde die spreekt door haar ogen
Ik ben liefde die voelbaar is bij elke hartslag
Ik ben liefde die er altijd zal zijn
Open je ogen
Leg je hand op haar borst
Laat haar ogen spreken
Laat haar hart samen kloppen met dat van jou
Want ik ben liefde…
Zwaar getekend
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
652 mocht de vingers
tellen van je hand
het aantal was oneven
zacht vertelde je
waar de kleinste
was gebleven
zag strakke lijnen
zwaar getekend
rond je pols
de huid was hard
gaf aan hoe diep de
brand je had geraakt
maar niet mismaakt
je lach was warm in het
tonen van je ongeschonden arm…
Jij bent mijn paradijs
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
714 ik heb alles
uitgedaan en weggesmeten
kaal ben ik mezelf gebleven
heb me toen aan jou gegeven
adam zonder slang
jij bent mijn paradijs
ik woon je uit
tot al je grijs verdwenen is
je handen weer met kleuren spelen
en in je mond de appelsmaak vervliegt
ik laat je voor de laatste keren komen
heftiger dan in je stoutste dromen
ja ik…
(l)
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
962 maar telkens voor het echt te laat is,
en 't drijfzand me omsluit
dan pak jij m'n hand en maakt me vrij,
en jij laat me zien wat geluk moet zijn..…
te vast
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
987 in een diep verlangen naar
het leven ving ik met mijn ogen
dicht de vlinders die jij zond
krulden vingers fluisterwoordjes
en heel even voelde ik
dat ik je werkelijk verstond
tot mijn handen open braken
daar de stilte zweeg, ontstemd
'k had in angst ze kwijt te raken
alles vleugel lam geklemd…
Verstrikt
netgedicht
1.4 met 8 stemmen
465 Bedek de ogen met zijde,
de oneindigheid staat er
vol van, daarin verdrinken
beelden in stromen tranen,
die ons besprongen , verlaat
de kuise wil, waaraan je bent
ontkomen in een achteloos
gebaar, de choreografie van
een gefascineerde beweging,
beloften gevoerd met zachte
woorden, een dans die leeft
in mijn verstrikte handen.…
Terug aan de kust.
netgedicht
2.2 met 8 stemmen
771 De zeewolven kun je horen met
beide handen voor je oren, als
de dagen wat luid zijn geweest,
stilte gesprokkeld tussen golven,
daarin belooft een lege kokkel nog
het meest om het rumoer te smoren,
onder een grijze lucht waar meeuwen
zich baden in nog wittere sneeuw,
besluiten we hier te blijven wonen.…
daarom
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
859 zacht wit
was het buiten
langzaam smolt het weg
door de kou eenvoudigweg
buiten te sluiten
in het donker in de nacht
heel zacht, langzaam
het licht
zachter dan wit
om haar te warmen
haar handen, haar lichaam
te omarmen
diep in haar hart
weer die gloed
vol overvloed
versmolten met haar naam…
Verdwaald
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
1.037 Mijn zoon,
hoe is het zover gekomen
wat is er gebeurd
heb je de verkeerde afslag genomen
of ben je meegesleurd
door die donkere duistere kracht
die ik zo ontzettend haat
die heeft jou in zijn macht
en jij die dat toelaat
Ik sta aan de andere kant
en als je ooit zover bent
dan reik ik je mijn hand,
zodat je weet, dat je weer op de goede weg…
Simpel geluk
hartenkreet
4.3 met 7 stemmen
1.076 Met de handen in de aarde
de wind in mijn haren
en beide voeten aan de grond
Met de zon hoog aan de hemel
de fluitende vogels aan het front
Met de geur van groen gras
de smaak van frisse lucht
die prikkelt in de mond
Met een hapje om te eten
en een pleister op de wond
Dan voel ik me een gelukkig mens
en is mijn cirkel rond.…
Herfstdag
hartenkreet
4.8 met 25 stemmen
842 Op m'n hand zette zich een bij.
Hij zoemde en ging!
Ik zou voor dit moment
meer willen geven, dan een ding!…
Zonder afhankelijk van
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
521 vingers gespreid
handen geheven
armen gestrekt om
ontvangen te leven
in perfectie met
voeten en hoofd in
een pose die de man als
vrouwsymbool heeft gekozen
eis en neem
als gelijke
in eigen belang
zonder afhankelijk van
tart hem hooghartig
jij bent de gever
hij figureert in die rol
slechts voor even…
nat zand
hartenkreet
3.2 met 6 stemmen
976 gebonden aan een touw
en de kracht van de maan
langs duizenden sterren
in de hemel gegaan
in aanzwellende stormen
van geweld
op zoek
naar haar held
zonder naam
zonder weet
van haar bestaan
in de rust van de nacht
onder een hemel van sterren
schrijf ik mijn naam
in het nog warme zand
ik geef haar mijn hand
en weet
dit is goed
het is…