35387 resultaten.
LIJDEN....
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
726 Lijden
behoort
onlosmakelijk
bij ieders leven
soms langer
soms even!
Lijden
lost niet op
maar zoekt wel
in ons
in ons allen
De liefde!
Deze hartenkreet draag ik op
aan de familie H. te Rotterdam-Kralingen.…
De vogels fluiten
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
1.393 Mijn jeugdjaren, kort,
een aaneenschakeling van onopvallend leven.
Nu een hapering in dit schijnbare rimpelloze bestaan.
Hoor jij de vogels fluiten?…
Hogerhand
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
604 weet niet waar je bent
maar voel je hogerhand
altijd dichtbij
soms trillen jouw kleuren
in het noorderlicht
geeft kou jou een gezicht
of lees je in de kranten
bij een natuurspektakel
met aan de achterkant de rampen
een enkele keer van binnenuit
als in ontspanning gloeiend lava
uit rustende vulkanen spuit
groots zijn de fenomenen…
Vrijheid zonder grenzen
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
564 ik laat me gaan
mijn lichaam kijkt me aan
de ogen ongebroken
nog is er
de rode draad
het fluïdum dat beiden raakt
ben vrijheid
zonder grenzen
tijdloos in verplaatsend zijn
het aardse is voorbij
emoties stralen
in geluk hun eind
toch moet ik terug
de ogen huilen
van het lichaam op de rug…
Harden in zwart
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
580 er was geen ontdooien
juist het harden in zwart
gaf onverzettelijkheid kracht
met een glijdende schaal
maakte jouw karakter
ruimte in sociaal bewegen
maar er waren limieten
die jou niet toe lieten
je wendde je af met een lach
toch heb ik lente zien komen
scheurtjes en barsten
in het schier onneembare ijs
nog komt de nachtvorst
kruiend…
Geen witte vleugels
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
546 jij raakt aan de hemel
ik kijk op tegen jou
ja jij mijn heerlijke vrouw
verlangen is afstand
en liefde de basis
waarom ik van jou houd
jij kijkt niet op mij neer
wil nooit het voetstuk
wel samen voor meer
geen witte vleugels
of engelengeduld maar
een vent met passie gevuld…
Bevroren zijn de dagen
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
730 de feesten zijn verwaaid
nog zwerft er
hier en daar een kale boom
ontdaan van kerst en droom
knallen opgeschoten jongelui
de laatste rotjes weg
met opgespaarde angst
zij bewaarden ze te lang
het nieuw elan is bang
koud en bevroren zijn de dagen
die om de veranderingen vragen
zoals beloofd om twaalf uur
het vuur was snel gedoofd…
Als ik maar weet....
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
634 Als ik maar weet in dit leven
Dat ik nooit alleen zal staan
Omdat God met mij mee zal gaan
En mijn zonden heeft vergeven.
Als ik maar weet in dit leven
Dat ik vertrouwen mag op God
Die altijd bezorgd is om mijn lot
En mij met liefde blijft omgeven.…
AARDE EN SCHULD!
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
507 Je leent bij leven de aarde
laat de schuld niet oplopen!…
Bloeien fraai
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
626 de mooiste bloemen
lijken altijd al vergeven
op het toppunt van hun bloei
maar ook zij
moesten een heel leven
wachten op die groei
hebben eigen blad
en steel gekoesterd
met zorg en tederheid
in samen wiegen
het leren voelen van
warme genegenheid
dan pas knoppen ze volmaakt
en bloeien fraai in
liefdevolle samenspraak…
Golven
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
2.366 Niets is tastbaar meer
met wat het oog deed geloven,
natte voeten verzonken in het zand,
eerder licht.. dansend licht
zonder hoofdbrekens bekeken,
zee van bruistabletten vol nattigheid,
omgeslagen gaan ze kopje onder
vinden gaandeweg hun verloren gang
zoals het slippen van een anker
dat zijn ware greep verliest
aan de werkelijkheid.…
Het tegenlicht
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
649 lig op veren
wolkjes
op een hoge wind
hoor toch
het huilen
van een eenzaam kind
zie het lopen
op vaal strand
verloren in veel zand
schreeuw over golven
voorbij het tij
verbaasd kijken zij allebei
het tegenlicht
ontdekt de zoon
de moeder vindt haar droom…
het is koud en kansarm
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
709 ‘k zag ganzen die niets weten
van het vergassen ergens verder
een zwaan die wist van zijn eenzaamheid
want zij was tot stof vergaan
en ik, ik verpoos in twijfel
in mijn gehucht van beton en spijt
het leven kent de schreeuwers, propaganda
van de rechtse kant - het links is de hoek
van de schreiers, de weters van het heelal –
mijn god…
De bodem ketste
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
536 handenvol
heb jij gegeven
aan ieder die dat vroeg
je bron
leek onuitputtelijk
omdat jij steeds dieper groef
totdat
de bodem ketste
jij wat restte gaf
je laatste lach
pas na het breken
groeide stukjes eigen leven
een eerste lente
onervaren nog in geur
maar wel jouw vorm en kleur…
De Grote Pottenbakker
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
776 De mens is als dit vochtig leem,
de Grote Pottenbakker vormt het,
zolang het leven in zich heeft.
Hij wil het vormen, zo hij dat zelf graag heeft.
Zijn woord is als zijn handen,
het wil ons vormen naar zijn wens,
want dan ontstaat een prachtig vat.
De enig echte, ware mens.…
Adem ik jouw warmte
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
716 de processen
zijn gestopt
ontleden
is verleden tijd
eindelijk adem ik
jouw warmte weer
voel ons bloed
in samen stromen
wij kijken
en zien
in harmonie
met omgeving
niet gescheiden
maar delend
in het gaan
van ons bestaan
geen kleine scenes
of drama’s
maar het leven
nemend in zijn geheel…
De droom is uitgewoond
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
597 de auto’s
rijden al een tijd
in zwart of grijs
mij vlaggend tegemoet
ik heb daarvan
nooit opgekeken
alsof je het intuïtief
tijdens het leven hebt gemeden
zij zijn
uitdagend schoon
vervoeren het theater
waarin de droom is uitgewoond
het laatste tripje
net zo liggend
als vroeger in het kribje
langs de bekende plaatsen
met…
Copla
gedicht
4.1 met 13 stemmen
18.649 De dokter, bij mijn geboorte,
Voelde mijn pols en besloot:
'Zolang dit kind maar blijft leven,
Gaat het in geen geval dood.'
----------------------------------
uit: Coplas, Amsterdam z.j.…
Onderhuidse spanning
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
614 tussen tegenpolen
flitst en knettert het
onderhuidse spanning
zoekt ontlading
waar vroeger
energieën zich
verzamelden
tot samen vonken
heeft nu de tijd
het onafhankelijk isoleren
tot norm verheven
nooit meer het volle geven
de vlambogen zijn weg
het ongenoegen is gebleven
de leeggelopen accu’s
decoreren nog heel even…
De kleinste letters
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
798 er zijn vreemden tussen de coulissen
die vechten om voeding
zoeken naar ruimte en lucht
op hun agressieve vlucht
er is geen samen meer
zij heersen in de chaos
als een diep invoelbaar zeer
balansen zijn uit evenwicht
weefsels sterven door het gif
van deze ongenode gasten
maar in de kleinste letters
van het script stond ook
hun leven…
Door het geloof
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
522 Door het geloof hebben we vrede met God
Door Jezus Christus onze Heer
Hij ziet in gunst op ons terneer
Wanneer we zullen leven naar Zijn gebod.
Door het geloof, mogen wij leven
En ons vertrouwen stellen op de Heer
Want Zijn goedheid keert steeds weer
Zoals het in de Bijbel is geschreven.…
Dagdromer
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
555 Waarheen gaat dit leven
met zijn uitgestrekte weiden
van gewassen kledingstukken aan de lijn
in de felle zon
doe je je ogen dicht
en verdwijn je in de hoge wolken
je bent er moeiteloos naar toe geklommen
daar beneden zie je de drommen
mensen van transparant glas.…
Zielsvertrouwen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
537 er is iets
dat ons kleiner maakt
tot een knus en
bijna kneuterig formaat
geen kale ruimte
om in te verdwijnen
wel licht in elkaars ogen
laten schijnen
een warm contact
van raken
het intieme fluisteren
van samen praten
wij moeten ons steeds
groot en staande houden
maar zonder die decors
hunkeren wij naar zielsvertrouwen…
In blauw en paars
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
589 de zon
schijnt klein
in hoge lucht
weer trekken
ganzen sporen
op hun verre vlucht
nog kalen bomen
een donker silhouet
tegen de horizon
maar voor mijn voeten
dartelen kleuren
in een nieuw ontmoeten
vervlochten met het wit
van sneeuw bevechten zij
hun plaats in blauw en paars…
Het gevaarlijke vals plat
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
568 wat zijn woorden
als je in handen reiken
respect kunt laten blijken
bij een blik die
vol vertrouwen oogt
in samen weten
in een kleine hint
die uit vergeten
weer herinnering oogst
met een lach die
doorbreekt als de zon
en warmte geeft rondom
als een kus die
liefde laat ontwaken en
steeds naar meer gaat smaken
woorden zijn een…
vergeven
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
644 terwijl we leven is er vergeven
en dat zou ik dan ook maar doen
want wanneer de dood is ingetreden
is het een droom die laatste zoen…
In zijn ogen eeuwigheid
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
531 in ontmoeten
was er nog
een minzaam groeten
ik keek hem aan
geen bloeddoorlopen ogen
meelij of een traan
of ik nog schulden had
zaken af te handelen
informeerde hij bij het wandelen
ik vroeg hem naar de tijd
hij lachte raadselachtig
met in zijn ogen eeuwigheid
ineens was hij verdwenen
een stervenskoude wind
streek langs mijn…
Op hemelse muziek
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
574 ik werd gevraagd
op de dansvloer
van de tijd
bloeide
al te lang
tegen eigen muren
wist de passen
werd geleid door een
schoonheid uit de eeuwigheid
op hemelse muziek
werd mij
de maat genomen
zag ogen
neerwaarts neigen
voelde dat ik niet mocht blijven
de melodie is
met mij meegegaan
tot mijn dagen zijn gedaan…
groter
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
503 klein zaadje
achteloos gestrooid
stevige stengels
groene staken
wat kleine bladeren
zo mooi geplooid
wat is een bloem
zonder zijn aarde
zijn steel in leven
bijna voltooid
kijk naar de kleuren
uiting van waarde
klein leven
groter dan ooit…
De kou zit op het bot
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
573 heb aan warmte
flink ingeleverd
de kou zit op het bot
winter gaf soelaas
maar het eigen kacheltje
bleek geen open haard
nog zijn
mijn lach en handen
niet bevroren
maar wat in warmte
is geboren
kan mij niet meer bekoren
ijskoud schreeuw ik om de zon
alleen daarvoor
draai ik mij nog eenmaal om…