1543 resultaten.
Van echte liefde
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
1.007 De cynicus in mij lacht zijn wrange
lach, de moralist drinkt zich liever blind,
dan te moeten kijken, hoe verlangen
de trouw van echte liefde overwint.
Ik hou mezelf niet voor de gek, ik hou
van één, die niet de mijne is, en zij
van mij, al heb ik dan een mooie vrouw,
die beter heeft verdiend dan hoererij.
De tranen van de moralist zijn…
Vers 61
gedicht
3.0 met 12 stemmen
7.208 De goede verstaander heeft mij niet nodig
maar jongleert met zijn eigen toverballen
in het kunstlicht van zijn kale stad.
In dezelfde krant
waar men deze gedichten zal bespreken,
zullen moordenaars toeslaan, koersen
schommelen, ettert een wereldzweer.
O moeder der wateren,
natuurlijk, ik blijf het proberen, maar
het Grote Gedicht, dat handel…
Laatste lente
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
1.757 Toen de kersenbloesem bloeide
zachtjes wiegend in de wind
riep de God van alle mensen
kom maar boven mijn lief kind.
Je hebt je strijd moedig gestreden
geef je nu maar over aan mijn wil
ik heb een tuin waar je kan wonen
net zolang als jij dat wil.…
Er wordt een schat begraven.
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
1.845 Er wordt een schat begraven
in het koude stille zand
ik herinner me mijn moeder
de warmte van haar hand.
Als wij samen wandelden
het strand van de noordzee
onze voeten in het water
de blikken ver gericht
meeuwen langzaam zwevend
de zon op ons gezicht.
Dat beeld zal bij mij blijven
we stonden hand in hand
er wordt een schat begraven…
Het tuinhuis uit mijn jeugd
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
1.296 Ik ruik nog
de muffe rotlucht
van een winter
seizoen leegstand
de vochtigheid
die alles aanvrat
het jonge groen
amper ontsproten
modderige kanten
uitgebaggerde sloten
Maar het had
iets van belofte
een zomerlang
tussen de bomen
vlinders gingen
van bloem tot bloem
weg van harde
stadsgeluiden
luisteren naar
hun gezoem
Planten zaaien…
Exit
gedicht
3.2 met 34 stemmen
18.806 Toen ze ons niet zagen
die nacht bedroefd en
aan onszelf kwijt
de deur met bloed beslagen
de dood een gang vol
geur en hinderlagen toen
vuur en wind zich schaarden
om onze
afgedwaalde roep
weken wij af van het bestaande
af van onze roep. Vielen
samen, raakten aan
wat hangen bleef. Schaduw -
zo nauw dreef ons het licht.
-------------…
werken maar
netgedicht
3.5 met 12 stemmen
1.069 de straten kleuren rood
schouder aan schouder
scanderen ze de leuzen
van de laatste geuzen
over arbeidsvreugde en
de ethiek van allen samen
tegen het patronaat
toch, dag na dag
jaar na jaar
jaagt het verleden hen op
onverbiddelijk terug naar
het kille land van Daens
lange uren, korte nachten
leven om te zwoegen voor een zwoerd
van het…
Het ouderlijk huis
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
2.047 Je ouderlijk huis
je eigen kamer
al het vertrouwde
om je heen
je hoeft niet weg
je kan ook blijven
een keuze maken
valt niet mee.
Daartegenover
lonkt
de liefde
bij hem wil je
ook graag zijn
zo worstel je dan
met al die dingen
kiezen doet soms
wel eens pijn.
Ons kind zal je
altijd wezen
waar je bent
of waar je gaat
steeds zal…
Berlijn - Oberbaumbrücke
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
845 Iemand bedacht zeven manieren om een rivier
over te steken en maakte daar werk van
in mijn dromen kruip ik alle keren
uit een nat pak over een vloer van beton
om het angstzweet van het lijf te spoelen
een kou walst in brokken door me heen
alsof het resten van de muur zijn
waar ik onafgebroken tegenaan loop
zonder brug is geen andere…
GOLGOTHA III
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
593 Ga er maar aan staan
drievoudig gevangen in brons
op een heuvel waar men de aarde eet
als het allerlaatste brood
er is er een die vraagt waarom
hij heeft de armen tot de hemel geheven
de roep om vergeving op de lippen
weet dat aan alles een einde komt
stijgt hij hier boven zichzelf uit
loodrecht in de lijn van een hogere sfeer
gehangen…
Medembli(c)k hoe wil je heten?
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
660 Ick zou de burgers
eens iets vragen
of zijn die u soms te min
willen die niet eens fuseren
is u dat niet naar de zin?
Is dit stadje straks een stede
als het misschien groter wordt?
wonen schout en schepenen
straks wellicht in een resort?
Wordt mijn tuintje straks een gaerde
woon ik morgen in een straet?
gebruik van opgebacken lucht
is…
Agnesfjord
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
438 Watervallen als lang wit haar
dalen van jou bergen neer
vormen aan je groene voeten
blauwe ogen als een meer.
De zon strooit goud en diamanten
wind beweegt zich met een zucht
Ygdrasil weeft tere wolkensluiers
als dromenvangers in de lucht.…
VOOR U ALLEEN
poëzie
2.9 met 12 stemmen
3.328 't Is zoet te schrijven, als het licht
Des zomers op mijn handen daalt
En 't rijm zijn blijde plicht verricht
En wat mijn hart voelt U verhaalt.
Mijn handen beven van genot;
Zij dragen de gewijde schat,
Die 'k diep in mijne ziele tot
Nu toe voor elk verborgen had.
Zij zetten bevend woorden…
Bij een oude foto
gedicht
2.5 met 43 stemmen
15.011 dertig was ik
(in 1963 was ik niet lelijk)
de vrouw die me fotografeerde zei:
nu moet je aan mij denken
ontspan je lippen
een gescheiden vrouw
met vier aardige katten
maar even dominerend
als mijn Duitse hospita
dus hield ik flink afstand
ze had een donkere kamer
waarin ze mij heeft ontwikkeld
zelfs uitvergroot
(later ingelijst
hoelang…
over-haast
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
856 de tijd is haast geworden
alle zorgen voor later
vinden nu de ingang
naar het piekerhart
dat bloedt uit elke wonde
van een warm gemist moment
dag en tot ziens het meest
gehoord in de korte conversatie
tussen twee mensen, de boodschap
opzij gedrukt in het gedrang
dat er nog zoveel vandaag
het enige dat nog sterft
is het ogenblik
niet…
Sonnet
poëzie
3.6 met 11 stemmen
3.946 De wereld is dezelfde; overal
De blauwe hemel en de grauwe steden,
Drijvende wolken en, daar vér beneden
De velden en de mensen; morgen zal
Deze aarde mij niet anders zijn dan heden
En dan zij gisteren was; en zonder tal,
Trekken bij zonneschijn, bij regenval
De dagen verder, als zij altijd deden.
Alleen, lief, waar wij vluchtige uren…
Lachend
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
708 Lachend bekeken
door zwevende meeuwen
hun schaduwen vliegend
over het strand
Knipogende sterren
aan een fluwelen hemel
onze hartstocht getekend
in het mulle zand
Het maanlicht dat
jouw ogen kuste
het zeewater parelend
op jouw blanke huid
Het goud van de ochtend
dat ons weer wekte
de liefde voor leven
als enig geluid.…
Drenthe
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
545 Waar weiden,vennen
groen gekleed
als golven stromen
door het land
De wind gevangen
door bomenhagen
schier eindeloos geplant
Dromen ijle wolkensluiers
in een hoge stille lucht
waar een rover staat te bidden
voor een geslaagde vlucht
Word ik op de grote heide
soms door stilte overmand
die dan zo duidelijk voelbaar
is in dit oude Drenthse…
Adhdertje
netgedicht
3.1 met 17 stemmen
1.156 Zijn verleden
torst hij al
met zich mee
hij is nog
maar negen
erg druk
adhd
en eigenlijk
verlegen
De storm
drijft hem
alsmaar voort
kan zich niet
concentreren
Ook al is hij
slim genoeg
uit die boekjes
kan hij niet leren
Hij wil best graag
het maakt niet uit
alles wel proberen
liefst met zijn handen
stap voor stap
kunnen…
Gods schepping
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
633 Het varken moet
de krul maar uit
de staart
da's enkel
voor de sier
ze bijten er
steeds maar in
commercieel gezien
is dat ding
ook niet van belang
dus fokken we
een krulstaarloos
varkensdier.
Stieren hoeven trouwens
ook geen kloten
een keertje klonen
da's wel genoeg
commercieel gezien
zijn die dingen overbodig
want wees eerlijk…
ietwat verhuld
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
920 hij dacht al
een beetje koud
deze zomer, wie wil er
een klein beetje stoken
ligt hij op zijn wenken bediend
gaar te staren naar het narrige
van groot en klein en middelmatig
vingers zomaar door de snor
een Antwerpse met resten
van de Laatste Maaltijd
verstopt
hij zwijgt uiteraard
omdat hij zwijgen moet
anders zou er te veel
te…
een andere balans
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
654 hier om deze vreemde hoek
schuilt het afscheid
de klauwen ver gekend
breed gespreid, hier ligt de sprong
voor- of achterwaarts te wachten
op de mens en zijn vergissing
een momentum van de eenzaamheid
of wat warmte in de kleinste hoek
ben je mens geweest, het antwoord
en de vraag een groteske rondedans
hij weet het niet, nog niet
een herkansing…
ongevraagd
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
594 geef er één en
neem er dan twee
de aard dient herdacht
de droom verkracht
hier zijn geen wezens
slechts mensen met
zichzelf te koop
hier loop ik immers
met al mijn vragen
zonder antwoorden
of herinneringen aan
wat ik vermoed te weten
ik ben mens
meer weet ik niet
en minder al evenmin
dus blijf ik grijpen
in die grote grabbelton…
grafrede
netgedicht
0.0 met 2 stemmen
1.682 als ik gegaan zal zijn
zoals dat zo vaak heet
stel dan de juiste tijd vast
niets zo irrelevant en toch
van levensbelang als tijd
al verlies je elke seconde
diezelfde eigenwijze seconde
mij heeft ze nooit losgelaten
gevangen was ik erdoor
en dat heeft mij bevrijd
vadertje tijd, zegt men wel eens
wel, nabestaande vriend, geloof me vrij…
uit de hitte
netgedicht
0.0 met 1 stemmen
1.150 in zijn hoofd weerklinkt nog
het geluid van haar naderen
dat geklepper harer sandalen
als los geslagen leren luiken
tegen een winderige muur
die nacht staat gegrift
in zijn uiteengereten hart
met haar kwam immers ook
de geur mede van hem
wiens zijde zij verkoos
boven zijn gewillige lende
zijn naam doet er niet toe
heeft het nooit gedaan…
winterletter
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
654 de dagen worden korter
na de herfst, de zomer en de lente
komt de winter aangewaaid
en de deuren in haar straten
worden weer op slot gedraaid
het wordt weer tijd
van elkaar tot in elkaar
behagen en warmte vragen
konijnenkousen op de schoot
en hete grog op tafel
dicht bijeen weer lekker knus
de boeken in de kast
staan op springen
hun…
voorbij de dood
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
653 dit huis met haar lege kamers
en jij, met je vele vervlogen dromen
jullie passen niet bij elkaar
jij erin en het huis rondom jou
gevloek is wat ik zie
dit einde werd voorspeld
zoals zovele anderen
nam je het niet ernstig
teveel bezig met morgen
was er altijd het verval
een brokkelmuurtje meer of minder
dank de bouwer maar
nu is er niets…
edoch, edoch
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
542 hij is een gebruiker
misbruiker als het moet
een fnuiker af en toe
van zijn talent en
hij weet wel dat het went
het weten, het vergeten
het voelen en het woelen
doorheen de tijd
hij is een oele
al beseft hij telkens
hij zijn hoofd ter ruste legt
dat de wereld die hij kent
enkel ontkenning kan betekenen
buiten, daar ligt alles
klaar om…
tristesse
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
721 hij is de aanfluiting
van een goed humeur
zijn lip lepelt
de kleinste oneffenheid van de vloer
die daar ligt, op de loer
voor elke gelegenheid
hem een bobbel onderweg te zijn
in zijn nabijheid
alom ter tijd
bloeden alle bloemen
strómen de blaadjes
om enkel te verwelken
in zijn eenzaam paradijs
van sip en neergeslagen
hij is de triestheid…
uit de crisis
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
723 in de verte, waar het trilt
een langzaam wezen
geen haast, geen spoed
maar moed om te durven
kijken naar het geluid
van de stilte
die zich hier verborgen
houdt aan mensenregels
door de tijd zelf opgesteld
het is koud, ondanks de hitte
van een machine in overdrive
give me five en laat ons gaan
naar het einde aan alles
een ontmoeting met…