939 resultaten.
Te veel vragen
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
1.843 Hoe lang zou ik nog van je houden?
Dat weet ik niet.
Hoe lang zal jij mij nog vermaken?
Dat weet ik ook niet.
Hoe lang blijven wij nog bij elkaar?
Het hele leven is onzeker.
Hoe lang blijf jij nog een egoïst!
Zolang ik leef.…
Moe
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
587 Ik ben moe
Moe van het feit dat
Ik mijzelf moet verdedigen
Moe van het feit dat
Ik anders word aangekeken en aangesproken
Moe van het feit dat ik niet kan vechten, te laf
Of wel ga vechten, te agressief
Moe van het feit
Dat mensen niet willen zien wie ik eigenlijk ben,
of wie mijn broeders zijn
Moe van het feit
Dat ik een…
Schaamte
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
612 Een koud gevoel dat zich in de menselijke ziel verborgen houdt
Een gevoel van walging, van argwaan en van zelfhaat
Een koud gevoel dat zich verbergt in de schaduw van eer, trots en glorie
Een gevoel dat onzichtbaar wil zijn, maar dat niet is
Een koud gevoel van onmacht, dat de macht over de meester neemt
Een gevoel dat ontstaat, wanneer…
Geankerd
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
536 Ik heb nooit de grond onder mijn voeten gevoeld
Ik heb nooit hevig naar iets verlangd
Ik bleef maar dwalen, de wind was mijn gids en reisgenoot
Geen land was mijn land
Geen stad schonk mij vertrouwen
Ik heb nooit op mijn medemens kunnen bouwen, totdat ik jou zag
Nu kan ik mijzelf huisvesten op een plek
Nu kan ik mijn doel nastreven…
De scheiding
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
2.213 Ik ben zo bang voor de gevolgen,
Maar ik wil weg
Ik vrees de toekomst, het onbekende,
Maar het lijden van dit moment is voor mij ondragelijk
Ik spaar mijn moed en mijn krachten
Ik zet de daad bij het woord
Ik beloof je dat we gaan scheiden
Ik heb mijn koffers al ingepakt…
"Cederen van het toegeven”
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
457 Mijn lichaam als een standbeeld, eindeloos bevroren en nauwelijks een ademteug te zien.
Verscholen op wat lijkt een eindeloze misschien.
Onmogelijk iets te zien in de grote brei van zwarte duisternis.
Zijn stem honingzoet met een steek erin verborgen in de mist.
De longblaasjes in mijn binnenste worden steeds nauwer dichtgedraaid en springen kapot…
Nostalgie
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
548 Als kind liep ik
door de straten van de oude stad
En bezocht ik
De tempel van het verleden
Ik herinner me dat
Oude mensen naar het altaar stapten
Om hun schepper te eren,
zij baden, smeekten en dankten
in vreemde talen die ik toen nog niet verstond.
Nu begrijp ik wat ze wilden,
Nu versta ik de vreemde talen
Nu loop ik door die oude…
Nieuwe Tijd
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
523 Een trein raast met grote snelheid
het landschap voorbij
Achter het raam staart een meisje
In gedachten verzonken
Op de achtergrond klinken stemmen
en het gerinkel van mobiele telefoons
Het is niet meer wat het was,
Het zal nooit meer terugkomen
De stad is een machine
Onpersoonlijk en dynamisch
Men weet één ding zeker:
'We leven…
Dictatuur
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
586 Ik ken geen plek, waar ik kan schuilen
Ik weet niet waar ik veilig ben
Ik weet niet hoe ik mij moet gedragen
Ik weet niet of ik mag zijn wie ik ben
De mens wilt orde, de mens wilt tucht.
De staat wilt gelijkheid onder zijn burgers.
Massa en uniformiteit
De burger, echter, wilt iets anders.
Hij streeft naar individualisme en zeggenschap…
IS
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
536 Haastig raast een trein voorbij.
Over het dak vliegen straaljagers en bommenwerpers.
Hele dorpen worden verwoest.
In de dorpen waar nog mensen leven,
Grijpt het Kwaad de macht.
Vrouwen en meisjes worden verminkt en verkracht.
Kinderen gekruisigd en mannen onthoofd of levend verbrand.
Er vinden openbare lijfstraffen en executies plaats.…
wachten
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
556 Ik wacht op iets nieuws,
wacht op iets anders, iets beters
Ik wacht, weet niet hoelang ik al wacht,
weet niet hoelang ik nog moet wachten
Mijn gedachten wisselen af,
verlangens vervagen, veranderen, verdwijnen
en worden vervangen
Ik wacht, maar ik weet niet waarop ik wacht
Ik wacht, maar ik weet niet op wie ik wacht…
De grot
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
580 Mijn ziel is gevangen in een duistere grot
In het labyrint zoek ik een uitweg
Maar ik dol maar rond
Ik zie het licht en voel de warmte
Een innerlijke stem wijst mij de weg
Maar ik wil niets zien, ik wil niet luisteren
En ik blijf maar dwalen
In die koude, eenzame, donkere grot…
Strijd
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
666 Vechten moet ik, vechten zal ik
Strevend naar een onhaalbaar ideaal
Spreken moet ik, spreken zal ik
Ik hoop om gehoord te worden
Hopen blijf ik
Mijn daden spreken voor zich
Zij vloeien uit mijn doel, zij vloeien uit mijn geweten
Rechten heb ik, plichten heb ik
Zolang ik leef, ik zweer bij God
Ik zal vechten totdat er vrede komt…
Illusie
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
1.928 Hoeveel houdt u van een gedachte?
Meer dan van een levend mens?
Hoeveel eert u een waanbeeld?
Meer dan alle prestaties van alle personen om u heen?
Hoelang blijf ik voor u een schim?
Hoelang blijf u mij nou negeren?
Hoelang moet ik blijven bidden, tot dat u mij ook zal eren?…
Het denken en het meisje
gedicht
3.4 met 7 stemmen
6.379 Weilanden en huizen verglijden in mijn ooghoek
terwijl ik me probeer te concentreren op het meisje
dat tegenover me zit. Er past veel in een ooghoek.
Een huis dat ik herken een sloot een koe en zelfs
het grazen en verloren turen van het dier dat de nek
strekt gespannen van een onbekend geluid.
Of wacht het strammer op een teken?
Dieren vermenigvuldigen…
Machteloos
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.797 Hoe lang kan een afgezette koning blijven regeren?
Op deze vraag geeft men geen antwoord.
Als ik vertrek, waarom blijf jij mij dan commanderen?
Jij zwijgt en kijkt, schuw uit je ogen, op mij neer.
Diep van binnen weet ik waarom.
Omdat jij het zo gewend bent,
Omdat jij het mij en jezelf hebt aangeleerd,
Omdat ik het schijnbaar toe moet laten…
afscheid
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
636 Ik zie een uitweg, althans dat denk ik.
Een uitweg uit het alledaagse.
Ik vind de moed, althans dat hoop ik.
De moed die nodig is voor een nieuwe start.
Ik denk dat ik, maar ik weet niet zeker, het risico zal nemen.
Ik geloof dat ik, dat hoop ik echt, herboren kan worden.
Nooit meer omkijken naar het verleden.…
Ik is een vlag
gedicht
2.0 met 6 stemmen
2.718 Zodra ik ik laat vallen trekt de lucht boven mij
samen vergrijst en legt zich neer boven de stad.
De stad vernauwt zijn straten kromt de bruggen
als tenen in mijn schoenen. Mijn tenen? Mijn schoenen?
Ik is een vlag op een maanlandschap waar iemand
metaalgaren in stak om het oneindige wapperen
te bereiken dat in windstilte iets monumentaals…
Moeders
gedicht
2.8 met 9 stemmen
14.213 Ze houdt het dienblad als rand van een kwijnende
wereld vast en stapt langzaam in het licht
waar zij met donkervloeiende contouren blijft staan
en thee schenkt. Haar lichaam verstilt om het te stromen.
Ik kijk. Zij kijkt me aan. Recht in een oog
dat zich onmiddellijk terugtrekt. Schaduwen
vluchten over het huis dat mij kan onthouden.
Boomtoppen…
VERLANGEN
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
592 In de stilte van de nacht
hoor ik jou
dromend van weleer
In de stilte van de nacht
zoek ik jou
keer op keer
In de kou van het ochtendgloren
mis ik jou
keer op keer…
JIJ KLEINE GABRIELLE!
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
651 Zoals de wind
de zonnestralen wiegt
zo vluchtig was jij hier
jij kleine Gabrielle
Zoals de zon
de aarde warm beschijnt
zo warm je onze harten
jij kleine Gabrielle
Zoals het licht verdwijnt
stil in de herfst
zo ging jij heen
Warmer als de zon
lichter als het licht
vleugels van liefde
om ons heen
voor altijd.…
overstap
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
458 leven na de dood
terug naar de eerste klas
om te leren vier ogen
simpele lesstof
een moeilijke school
de gouden meester
stelt me op de proef
valt een blad niet ver
van de boom
de volgende noot
klinkt uit een instrument
de schommel in de lucht
op een mooie pinksterdag
samen in de zon
voel ik mij een prinses
aan zijn witte hand…
"T IS MIS MET KERSTMIS 2021
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
622 laten inschrijven in het Corona-Register
En God zag, dat dat niet goed was, de dwang, de drang,
die verdomde daadkracht van wereldse machthebbers
En hij besloot vannacht in de Kerstnacht
geen engelen te laten dalen
geen herders op de velden toe te laten
en zijn zoon niet geboren te laten worden
Die verlossing kon nog wel even wachten
Maria…
Maria betrapt schatzoekers
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
877 Balkenende was al met VOC-roem aan het snoeven
terwijl Zalm en Wijn stiekem saam zaten te gnuiven
maar daar was superkoele Maria van der Hoeven
om de heren onverwacht een kooltje te stuiven
Financiën liet de lading lichten en aan wal opslaan
waarna OC&W concludeerde uit veel eerdere afspraken
dat men de klus op bewaarlijke gronden moest…
Een maart, Maria Kordes
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
1.220 zou ze glimlachen om onze onnozelheid
in het geloven van zoveel verschillende soorten shampoo
of in al die afwasmiddelen
terwijl zij in castella geloofde en ijverig
de kopjes uit karton knipte
en ze spaarde voor kleinigheidjes
twee van haar baby’s van toen leven nog
het zijn nu oude mensen
tachtigers bijna aan het einde van hun dagen
Maria…
Maria ho even
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
1.017 Vandaag besloot je niet meer te leven
was de grijsheid meer dan zat
had je niets om nog te geven
voelde je je al tijden mat
boekte geen kleur noch vooruitgang
vond jouw bestaan niets meer waard
kon jij de lasten geenszins dragen
verliet deze aarde in sneltreinvaart…
María, 18 jaar
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
426 De grafdelver kende jouw gevoelens
voor mij, jouw vrije held uit Havana
Hij belde me en gaf het adres
van het mortuarium waar je lag
Ik heb je gekust, jouw voorhoofd
dat ijskoud gloeide op mijn lippen
ik kuste de hand op jouw buik
en ook je witte schoenen, nee
ik kon geen afscheid nemen
Ach María, je liep de rivier in
waar je van liefde…
WITTE SERINGEN VOOR MARIA
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
455 Maria geeft ook altijd aan ieder een teken
blijf eens staan, wij moeten eens spreken
houd uw hart open en klaar
zo brengt Uwe Moeder, alles weer voor mekaar.
Een Mariakapelletje gebeiteld in de muur
witte seringen bloeien bij de overbuur
van ver hoor ik bedevaarders bidden en zingen
en mijn hart vraagt alleen om beminnen.…
Sint Sa Maria
netgedicht
4.9 met 23 stemmen
759 Hij was een "Koene Ridder"
De Rode Mantel
Stofferig in de kou
Wilde hij zijn lied zingen
Ik hou van jou
De “Duizendjarige Mijters”
Ze bestonden nog niet
Verborgen in een nis
Lag een gehavende naakte
’s Ridders Sint’ sneed met zijn scherpe 'Zwaard
Zijn eigenste "Mantel" in twee
warme hoeven
Samaritaans ontmoeten
ontroeren…
Joanna Maria Bollaert
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
115 Drie eeuwen lang rustte uw naam
in bruine inkt op vergeeld papier.
Het had bij één regel kunnen blijven,
zoals bij zovelen vóór en na u.
Maar uw zoon, priester,
weigerde die karigheid.
Hij schreef niet over uw dood,
maar over uw leven:
uw stille goedheid,
uw handen die gaven
zonder terug te vragen.
Bijna achteloos,
vermeldt hij dat…