1969 resultaten.
een mondvol eeuwigheid
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
1.411 wacht af de zachte golvenslag
en laat je naar de oorsprong dragen
tot aan de avond van de eerste scheppingsdag
waar tonen en gestaltes nog hetzelfde waren
dwars door woestijn windt zich een pad
komt uit de verte uit een zwarte wolkenband
een windhoos als met hoge hoed in zondagspak
rent heen en weer door ’t hete zand
de grond is overal met…
Het brakke water
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
534 ik heb tal van
omzwervingen gedaan
ben in woestenijen langs
peilloze afgronden gegaan
het goede pad betreden
maar later weer afgegleden
naar diepe duisternis waar
zelfs schaduw nog gevaarlijk is
heb het land bezeild
steile rotsen beklommen
een zekering gemist in het
gaan naar de verdoemenis
alleen het brakke water
heeft mij rust gegeven…
Je bladerde bleek
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
476 het was al
een klein wonder
dat jij groeide
zag hoe je steel
zich kromde in een
voortdurend verwonden
je bladerde bleek
op een plaats uit de zon
zonder koesterend licht
bijna niemand wist
hoe eenzaam je oogde
in het mat witte gezicht
toch knopte je
na doorgestane ellende
bloeide plotseling voluit
met warme kleuren die
vol…
de liefde wint
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
1.511 nu is de tijd
dat vrucht van ringen
in jouw hand weer rijpt;
een hemel kijkt
licht brandend
wijd
en schemer is je al genoeg
waar toch een bad in overvloed
je anders in vervoering brengt;
wees sterk
ook in je kwetsbaarheid
want ooit erf je de maan
laat hem onrustig om je draaien
zoals ‘t vermoeden, kort voor dat zij spreekt:
het…
In premiere
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
492 ooit heb ik
stormenderhand de wereld
willen veroveren
met groot orkest
op hemelse maten het
podium hier willen verlaten
ik overdonderde
mezelf met het decorum
dat ik jou toen gaf
het was geen toneel
jij overrompelde mij
je ogen regisseerden te veel
wij kregen nooit
ovationeel applaus
de muren hadden oren
wij speelden
elkaar…
Toch kreeg jij gezicht
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
504 ik heb je gezocht
in de mist van
duizenden woorden
teksten gelezen
zinnen ontleed maar
niets sprak mij aan
toch kreeg jij gezicht
in warme klanken
bekende langzaam kleur
met vingerspitsengevoel
heb ik jou eindelijk
kunnen bereiken
jij bleek geen puzzel
was overal alleen ik kon
je toen niet echt begrijpen…
Edelsteent al naturel
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
493 ik hoef je
niet te slijpen
of facetten te polijsten
jij edelsteent al naturel
een gekozen setting
brengt een lach
jij houdt wel je
eigen schoonheid vast
nooit is jouw
schittering verblindend
in de kleuren
die jij straalt
het is een warme gloed
die in verbondenheid
het allerbeste in de
mens naar boven haalt…
Niemand die haar zag
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
479 zij dacht en voelde
dat er iets ontbrak
groeide altijd volop lente
maar niemand die haar zag
zij wilden allemaal
in schoonheid bloeien als
mooiste van de bloemenwei
alleen zij paste daar niet bij
altijd net een ietsje minder
of een maatje meer
het voelde als gemis
deed haar steeds weer zeer
toch wist zij
diep van binnen dat
ook…
Licht
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
551 Het gevoel
is breed en licht
ik dans van geluk
mijn dag
kan niet meer stuk
ik kijk
naar de zon
en naar
het felle zicht
ik zie de wereld
opeens
in een compleet
ander licht.…
De hemel was leeg
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
441 het voelde bevrijdend
en als zoete pijn
om eindelijk
onder gelijken te zijn
de hemel was leeg
toch gevuld met ons allen
geen opzien meer naar
of voortdurend aanbidden
nooit meer het kijk
en licht jaloers vergelijk
in het stralende licht
vibreerden wij samen
namen deel aan het eeuwig
geheel waar wij zonder
naam naadloos in pasten…
Eindeloos fotogeniek
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
437 je haar piekt
weer zo
eindeloos fotogeniek
ogen spreken
in het breken
van licht
dwalen door
het vertalen
van mijn blik
woordloos lach je
fluistert stil
ja ik wil…
Straalden in begroeten
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
427 mijn hele leven
heb ik achterom gekeken
of ik een schaduw had
die bevestigde dat ik er was
jarenlang heb ik gedacht
dat in de ruimte
achter anderen de
echte toekomst voor mij lag
tot ik jou ontmoette
en wij straalden in begroeten
vond het heerlijk bij je te zijn
onze schaduwen op een lijn
jouw liefde leerde mij
dat je niet echt kunt…
de Vikingen (Huutajat)
hartenkreet
1.9 met 10 stemmen
3.453 Ik kan er niet meer tegen
Grote mannen met lang blond haar
Wat doen jullie met mij
Ooit kwamen de Vikingen
De zeeën afgevaren
Om ons te veroveren
Doe geen moeite
Alleen de aanblik al
Van jullie nazaten
Volstaat
Om mij uit het veld te slaan…
Schrijft met schaduw
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
482 jij schrijft
met schaduw
woorden van licht
lacht vaak
je ziel bloot in
een stralend gezicht
weet met
handen ook het
kleinste geluk te vangen
oogt omfloerst
stukjes liefde in
paradijselijke koers
met jou
aan mijn zij
is de hemel dichtbij…
De vlinder op haar lijf
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
587 Liefde zit niet vaak gevangen
maar bij haar was het toch raak
een vlinder zocht zijn vrijheid
en verliet haar naakte lichaam.
Warmte maakte zich meester
van haar hart en vrij gevoel
niets geloofde nog in toeval
ook omdat zij er niet van wist.
Haar ogen gluren nu naar buiten
om de kleur in beelden terug te zien
zij zocht haar gedachten…
Stukjes hemel
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
471 wij hebben
goden geschapen
sterren gecreëerd
om stukjes van
de hemel te zien
in hoger reiken
dan de ander zullen
ooit onze rechten blijken
om deel te nemen
aan het eeuwig fenomeen
in aanbidden
zit diep van binnen
de onzekerheid van
niet begrijpen door een
constante afhankelijkheid
alleen de sterken
claimen in gelijk
hun rol…
Reptielde sissend macht
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
490 waarheid glansde
in de hoogste boom
onbereikbaar net als
appel en de troon
toch gistte hoogmoed
in het donkere loof
reptielde sissend macht
naar het verhitte hoofd
een wankel ogenblik
brak de morele toren
zo werd de eerste leugen
in het paradijs geboren
ons erfgoed is verrijkt
door een niet aflatende strijd
om de ander te evenaren…
Subtiele ornamenten
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
457 waar schoonheid schrijnt
in subtiele ornamenten
fluisteren dikke pilaren
het afzien en zware werk
generatieslang is er
gebouwd aan toren en kerk
waar nu gezang opkrult en
de gelovige zijn plicht vervult
in kapellen hangen
gebed en diepe devotie
tussen brandende kaarsen
de plaats voor duistere negotie
nog kijken de heiligen neer
op…
Ontmaskerd
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
570 Zij zingt met haar hele lichaam,
argeloos, alsof zij niet meer terug kan:
één van de raadsels van de wereld,
om eens volledig in de schijnwerpers te staan.
Ik zou graag eens langskomen;
reizen is duur; wat mij drijft, is
het beleven van wind, slapend en dromend,
waaruit wij niet meer terug kunnen.
Wij zullen ons er met moeite doorheen slaan…
Geheim verlangen
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
514 Kijk eens naar je 'zelf';
de grond van jouw natuur,
een lichaam sterft,
waarheid is innerlijk.
Wat volmaakt is;
een louter zijn, een gevoel
dat 'het' er is, rijkdom
na een periode van winter.
Mensen houden de tijd bij:
gevangen in uren, maanden, jaren;
nieuwe vrijheid is blijvend,
zonder toekomstige gevaren.
Hoe hoog is hoog,
hoe…
Haar schaduwrijke kus
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
457 ik fluisterde
in korte woorden
stukjes leven van me af
zij droomde
warme rust in
haar schaduwrijke kus
ik omarmde
met lichte schroom
de al verweerde bast
voelde hoe
de stromen vloeiden in
haar mij toegenegen lach
nog weet ik dat
de wereld een seconde
heeft stil gestaan
in dat ultiem moment
van delen ben ik
voor even de hemel…
Een warme hemelkier
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
471 de wind veert
met vluchtig wit
wat engelen in het blauw
zij overvleugelen
het strakke
spelen met de kou
lossen op al
dartelend van plezier
in een warme hemelkier
ik wilde mee in
hun verdwijnen maar mocht
nog niet voor hem verschijnen…
Hand van de zigeunerin
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
611 Je leest de hand
van de zigeunerin
haar stem houdt je gevangen
omdat jij in een ander land
woont en te keer gaat
spelen we verstoppertje
en schrijven haar naam achterstevoren
zodat we de droomklank kunnen horen
nemen we afscheid van de kontdraaierij
en waaien we onze kussen
naar rijpere moerassen
met nog diepere onschuld
spel jij ook…
De donkere blik
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
445 ik dans op je lach
zweef op je adem
hoor woorden die
me eindeloos bekoren
nog ben ik
buiten bereik van de
donkere blik in je ogen
weet dat jij daarmee tovert
ben gek op jou maar
hang niet aan touwtjes
als een verliefde marionet
in jouw kijkers droom ik me weg…
Nevelvrouwen
netgedicht
3.5 met 21 stemmen
654 weeklagend om de dode stronk
dansen blauwe nevelvrouwen
op klanken van een herfstsonate
langs violen en bosgeesten
vlechten zij schimmeldraden
doorheen het vermolmde hout
wentelend in bladerwater
zullen zij mossig vergroeien
in de plooien van het woud…
In poëtisch schrift
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
419 ik heb de bron gevonden
ben ineens verlicht
ken alle inns en outs van
morgenstonden in poëtisch schrift
dans op wolken
speel met zon en maan
schemer zacht met kleuren
als mensen slapen gaan
eindelijk zie ik
als ik naar iets kijk
voel een warme bezieling
in dagelijkse werkelijkheid
los zand is nu gebonden
door water uit de bron
aarde…
gespreide witte vleugels
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
569 er is een witte engel
voor mijn raam geland
om mij te leren vliegen
haar vleugels wijd gespreid
houdt zij mij bij de hand
In oogverblindend vurig licht
groeit zij door mij naar buiten
als universum strekt zij zich uit
waar van wortel tot oneindig
liefde het enige is dat telt…
Geluid
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
648 Het geluid van geluk
is voor mij
de stilte waarin
de zon haar eerste stralen
over de aardbol schijnt,
en de merel weet dat
waarna mijn angst
voor de dag
met de donkerte verdwijnt.…
Zonder afscheid
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
598 Vanavond kwam hij niet meer
vurige hemel
krijsende zeemeeuwen
bloedende wonden
aan velerlei
gevoelens ten prooi
voorwaarts gestuwd
altijd en overal
weer het zelfde
mysterieus zijn
de gekleurde vogels
gouden hemel
verre horizonten
en jouw blik
die boekdelen sprak…
Alles stroomt bij de beek
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
821 Meisje Waarheid in hurkzit bij de beek
haar gedachten lossen op, kabbelen mee
Wellicht via de Schelde naar de verre zee
om terug te komen als witte vlokken sneeuw
Boven haar zingt een winterkoninkje een lied
voorvoelt de nog verre lente en het verdriet
van tijd gaat voort zoals het water vliedt
toch het afscheid nemen went maar niet…