Alle inzendingen over ziekte

3044 resultaten.

Sorteren op:

De jacht

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 541
de donker gekleurde slang kronkelt om je heen al een hele lange tijd je hebt hem verslagen meer dan eens maar opgeven ho-maar hij houdt z'n ogen op jou gericht jaagt je op totdat één van jullie opgeeft…
LadyLove31 januari 2016Lees meer >

Zika

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 693
Hij die almachtig zou zijn stuurt ons alweer een nieuw virus zodat wij meer naar de hemel zullen smachten…
oneliner7 februari 2016Lees meer >

Golf

snelsonnet
3.5 met 21 stemmen aantal keer bekeken 770
De eerste golf corona is geweest, En het is niet gelukt mij af te slachten. Nu zit ik op de tweede golf te wachten, Die vrezen wetenschappers nog het meest. En overleeft Wim Overweg ook die, Dan gaat ie zitten wachten op golf drie.…

Visioenen en dromen bewaak ik

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 614
Hoe vaak kwam je al niet gewoon door de deur binnen met een glimlach op je snoet zoals ik je heb ontmoet. Ooit waren we bekende vreemdelingen voor elkaar vervolgens nu alweer vele jaren en weken een paar. Gelukkig en liefdevol zoals jij mijn hart altijd verwarmt mij met al mijn nukken en streken, enthousiasme omarmt. Toch hoor ik ook bij tijd…

De kracht van het NU...

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 632
Onwetend denkend mens gevangen in zichzelf vasthoudend aan verleden immens pijnlichaam geen vooruitgang neerslachtig verdriet, in geestelijkheid geen bestaan van tijd enkel geschapen door de mens. In het moment is er enkel het NU eigen invullings keuze oproepend vreugde of verdriet niemand bepaalt voor een ander ieder onafhankelijk in…

Liefdevol

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 761
besloten binnenin wezensvreemd weefsel met een boodschap liefdevol op de dood afstevenend is het tij nog te keren…
Eva77710 november 2016Lees meer >

alzheimer

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 631
nu ze terug zijn in de tijd koffiezetten weer als vroeger wordt en de tijd weer stilgezet en ik geen zoon meer ben maar vraag en ook wel lief bekende geur en stem en wat ik verder dan nog ben stel ik mezelf de vraag over wie ik dan werkelijk ben dan kind en nu ook zelf een opa en zit ik op de warme stoel waarop mijn moeder juist…
wim euser18 februari 2017Lees meer >

Een coronatanka

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 488
Zo geruststellend de helle klank van gleiswerk 's middags bij de vaat. Buiten straalt de lentezon, woedt corona ongemerkt.…

Geen kapper

snelsonnet
3.8 met 13 stemmen aantal keer bekeken 653
Onlangs ben ik naar Ameland ‘gevlucht’, Corona kent men daar van horen zeggen. Ik had het wel gehad met puzzels leggen, Ik wou een frisse neus en buitenlucht. De wind giert door mijn haren, snor en baard. Gelaten word ik optimaal behaard.…

Ik heb verdriet

hartenkreet
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 782
Ik heb verdriet Ik zal er niet om liegen Ik heb in dit leven geen zeggenschap Over een ziekte Maar ik geef je al mijn liefde Om te zeggen hoeveel ik van je hou Ik koester dat En ik stop mijn gevoelens niet weg Ik blijf van je houden Zoveel zelfs dat ik je eigenlijk niet kan missen En mijn woorden tekortschieten Hoe mooi je bent van binnen…

Verval

netgedicht
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 557
Langzaam wat beter zegt hij als je vraagt hoe het met hem gaat zijn beschermingsmuur is nog steeds intact Maar wij zien de scheuren de gaten, het verval hij sukkelt telkens weg als je met hem praat herhaalt zichzelf te vaak kan nog steeds niet lopen heeft met alles hulp nodig en ruikt naar oude pis De eens zo vitale man altijd vrolijk…

Eenzaamheid

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 537
Leegte gevuld met stilte omringt door muren Geluiden ver weg, gedempt verstrijken in uren Elke band verbroken geen licht ziet de duisternis Eenzaam wachtend op eindig verdwalend in pijnlijk gemis Decennia verloren gegaan herinneringen worden vaag Ziekte sloopt meer dan zichtbaar en uit zich in geen vraag Te lastig, te moeilijk wat…
Marjan15 juli 2017Lees meer >

Gebreken

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 622
Ze weet zich eigenlijk geen raad Vanwaar dit transformeren? Voorbij is het floreren Ze is als een spin zo kwaad Het is de neergang die ze haat Een God die futloos gadeslaat Ze weet zich eigenlijk geen raad Ze is hem kwijt haar rode draad Haar zelfbeeld demonteren Niet langer meer creeëren Is dat wat haar te wachten staat? Ze…

Schizo

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 450
Er zitten vreemdelingen in haar hoofd die zij probeert te negeren maar soms is het ineens een bekende die haar iets toefluistert dan is het lastig niet te luisteren moet zij doen wat ze zeggen of zeggen wat ze willen zij staat op en sluit de gordijnen blijft vandaag toch maar binnen om te doen wat ze zelf wil: haar hoofd proberen leeg…

Verdwaling

netgedicht
4.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 745
Ze begon zich te herhalen meer en meer te verdwalen in zichzelf en de omgeving af en toe het besef van verlies verdriet vermengd met boosheid over haar hoofd dat niet meer wilde steeds meer overgaand in wat leek een soort berusting in de emigratie naar een voor ons onbekende wereld aangevuld met allerlei fragmenten uit haar verre jeugd…
geeraardt24 oktober 2017Lees meer >

wees blij dat alle muizen.

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 540
daar zit jij dan, voorgoed afgeschreven, iets zette jouw carrière stop, daar zit jij dan, voorgoed uitgestreden, jij voelt jezelf waardeloos en bent doodop, toch zie jij na al deze moeilijke dagen, dat de zon ook voor jou nog steeds schijnt, er komen antwoorden op al jouw innerlijke vragen, en al jouw somberheid verdwijnt, kijk eens om je…
j.m.hofman29 november 2017Lees meer >

Miskende eenvoud

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 500
Ze was een harde werker De kleine, gezette Columbiaanse Chronisch ziek Samen fietsten we stilstaand rondjes Zij copd en ik een knieprothese Gehuwd met een kaaskop was ze De mannen van de anodefabriek Negeerden haar volkomen na het werk Na het werk lagen de vieze kleren Voor het oprapen, spoelden ze pek en Petroleumcokes weg onder…

Bij ziekte zoek je weer troost

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 687
Bij ziekte zoek je weer troost. Bij iemand die je al zo lang vergeten was. Een echte vriend in nood. Van wie je vroeger al zijn belevenissen las. Hij is bij jou en vergeeft je al jouw zonden. En doet als een zaalarts iedere dag zijn ronde. En legt zijn helende handen op je neer.…

Vergeten.

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 888
Als ik de weg niet meer weet, wijs jij me die dan, als ik verkeerd om loop, corrigeer jij me dan? Als ik vastloop in gesprek help jij me dan, als ik een woord niet meer weet, zeg jij me dat dan? Als ik de sleutel niet meer in ‘t slot krijgen kan, zul je me niet buiten, maar binnen laten dan? Ik ben zo bang, te vergeten te verdwalen…
An Terlouw1 februari 2019Lees meer >

Vertwijfeld

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 497
Wil wiegen toch de moegestreden mens Zijn ziel ontvangen in Uw Raadselrijk Wil die ontdoen van alle slik en slijk Dat is van ieder hier de grootste wens Draag hem terwijl hij slaapt voorbij de grens Geef daarmee van uw Licht en Liefde blijk Wil wiegen toch de moegestreden mens Zijn ziel ontvangen in Uw Raadselrijk De hunker is onhoudbaar en…

Liefs, Kanker

hartenkreet
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 691
Lieve mensen, Het is niet mijn bedoeling, en nooit geweest. Zoveel pijn ik mensen aan doe, dat is wat ik opving. En dat lang niet iedereen van mij geneest. Ik kwam tot leven in mensen en dieren. Eerst dacht ik, dat is toch iets om te vieren? Ik leef en plant me voort. Maar nu weet ik, dat door mij in een lichaam het leven…
Anouk27 september 2019Lees meer >

Ruimte, rust, mezelf

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 400
Ruimte, rust, mezelf voelen ademen, de steken onder mijn ribben en het gif in mijn lijf, in mijn hoofd Daar niet aan denken elke dag een vriendin die zich bekommert om haar eigen interesses Geen nieuwsgierigheid betutteling en troost, alleen een omarming en een beetje verwend worden Wakker zijn, niet dromen in mijn slaap, wandelen…
Zywa17 juli 2021Lees meer >

De Traan

hartenkreet
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 713
De traan, door liefde en verdriet ontstaan, heb ik reeds geplengd. Het zijn de krassen op mijn ziel die dieper snijden zonder mes, en toch zo pijnlijk zijn, een gevoel dat als een schaduw vol emotie naast me loopt me nog elke dag in zorgen brengt. Ze zeggen dat ik los moet laten, zeg me dan hoe dat moet. deze dagen zie ik de hopeloze…
Anneke Bakker27 december 2022Lees meer >

Wandeling

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 543
In de morgen week het grijs al vlug voor almaar uitgestrekter blauw. Iets van lente zat in de lucht. Mijn gemoed werd lichter, energie voor een fikse wandeling in het drooggelegde Breeven. In de middag haperde het hart van een vriend, onheil trof de oma van mijn kleinkind. Nevelsluiers legden zich over de weiden van het ven.…

In memoriam matris (1)

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 505
Laat mij je kind nog eenmaal zijn gewiegd op je armen, de veiligheid voelen van je handen, ruw als de stof van je schort. Ze liggen nu naast je op het witte laken van het ziekenhuisbed of ze strijken, o zo moe, je grijze haren glad. Ik zie de blauwe aders en de bruine vlekken van de ouderdom. Je ogen van pijn en hoop, in de verte starend…

In memoriam matris (2)

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 603
Onze ogen nat van tranen zoeken een beeld uit onze kinderjaren waarin jij ons te leven leerde en met ons je vreugde deelde.…

In memoriam matris (3)

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 508
16 juni 1972 ziekenhuiskamer 215 middag herken je mij ? noem mijn naam nog eenmaal moeder ik ga weer heen zie je ogen die reeds in andere werelden toeven 3.30 u. kom vlug je moeder sterft stram sta ik naast het bed de witte verpleegsters die mijn moeders polsen voelen haar gezicht beweegt nog even ik hoor de zwakke ademstootjes alles…

In memoriam matris (4)

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 527
Dit zijn de dagen dat velen ons verdriet helpen dragen. ‘s Avonds stromen de buren samen in de kapel van het oude gehucht, waar wij onze moeder ontgroeiden maar gevangen bleven in haar hart. Hier is het licht der vele kaarsen, de troost der 50 weesgegroeten gemompeld door de eenvoudigen. Hier is de liefde van ons volk.…

In memoriam matris (5)

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 591
Tegen de befloerste muren der rouwkapel staan wij gebogen, de zonen en de man, omheen de eikenhouten kist. De buren, de goede vrienden schuiven schuw, onwennig voorbij. Onhandig sprenkelen zij het gewijde water, dikke, glinsterende druppels, in het licht der lantaarns. De geluiden buiten zijn verstild en anders. Als schimmen wachten…

In memoriam matris (6)

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 546
Het oude kerkgebouw waar jij zovele malen kwam in diep geloof door weer en wind ondanks de kinderzorg. De priesters de gebeden de gezangen die ons de troost van eeuwen schenken. De hoop dat jij het leven hebt bereikt dat zin geeft aan ons aards bestaan. Maar desondanks de tranen van verdriet en diep in ons een wrange pijn een wonde in…