35387 resultaten.
Ik vind je lief opa
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
639 ik laat jou
de wereld zien
een beetje kinderlijk
op mijn manier misschien
herontdekken wat ik
ooit heb mooi gevonden
zaken die toen
mijn interesse bonden
jij kijkt me aan en zegt
ik vind je lief opa
wanneer kunnen wij
weer verder gaan met spelen…
Zonder geijkte waarheden
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
561 een mysterie
is niet te ontrafelen
toch heb jij de gave het
in een ander licht te plaatsen
een nieuwe kijk
zonder geijkte waarheden
jouw benadering
zet zoden aan de dijk
jij ontneemt zijn
virtuele vleugels
geeft religie en geloof
een ander perspectief
leent hoop een
hechte basis in vertrouwen
en weet dat liefde is
om samen van…
Het naamloze geboortewit
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
544 de lucht
was dunner dan ik dacht
ademde in lichte woorden
voelde hoe de geest
zich minder stoorde
aan syntactische verankering
zocht vrijheid
in geluidloos roepen
zonder de beladen resonans
opende in licht
smolt samen met de kleuren
tot het naamloze geboortewit…
Eeuwenoude melodieën
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
501 ik hoorde muziek
achter de bomen
met donkerrood loof
zag de linden
wit dansend ontsnappen
uit hun cirkels van drie
geen vogelgeluid in
het monumentale geruis
van eeuwenoude melodieën
zacht trok de wind
aan de kleurrijke balg
langs de zoom van het bos
wei en heidegeur mengden
maar het oerbos bleef gesloten
in donkerrode eeuwen…
In stralend rood
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
573 gevoelloos zijn
de vingertoppen waar chemie
in warmte huist
reflexen als
gesloten deuren
blinden die steeds zwarter kleuren
de huid ervaart
geen streling meer
in liefde speling en geluk
verdroogd en schraal
gelooid door weer en wind
kooit zij in kou haar ziel
terug naar de moederschoot
waar dood opnieuw
geboren wordt in stralend…
Waanzin
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
601 Dat bord ligt daar in stukken
weer een aandenken kapot
ons samenzijn tot op het bot verrot
maar de angst voor het niet-samenzijn
heeft bij ons de overhand
wij zwijgen alles weg
maar het is een waanzin waarin we zijn beland
ons huis brokkelt af
het tekent ons bestaan
ik laat het begaan.…
Als zij rust
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
534 zij heeft
haar echte partner
nooit goed bekeken
las uit ogen
hoe zij moest bewegen
bestaan los van de vloer
wenden en keren
in handen en armen
hoefde zij niet te leren
zij heeft haar liefde
voeten gegeven in een
eindeloos zweven op aard
pas als zij rust
en de grond heeft gekust
is hun passie bedaard…
Het decor
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
568 heb de mooiste
momenten verzameld
uit de kunstschatten der natuur
een onweersslag
wat schuimende golven
door zee aan land gebracht
regensluiers en het
vallen van de eerste sneeuw
zonsondergangen met verdwaalde meeuw
wilde ze delen
met een groter publiek
maar in poseren ontviel steeds de ziel
ik had het decor
van bewegen vergeten…
gadeslaan
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
682 hier sta je
op het zwarte gras
te denken over gedachten
de sterren geven weinig licht
vannacht
en de rake klappen behoren de dag
het dreunen van een onweer
het sterven en de geboorte van een etmaal
gadeslaan
de tuin
er is geen ritme in het donker
er is slechts zijn…
Twijfel reist met mij
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
629 sterren schijnen weer
de scheppingstijd
ik drijf op lichtsnelheid
het volmaakte tegemoet
een verre groet aan
vrienden en verwanten
heb alle handen
uitgebreid geschud
alleen die laatste kus
is blijven hangen
in haar ogen zag ik
schoonheid en verlangen
twijfel reist met mij
nog kan ik terug
om met haar te gaan
voor leven en geluk…
de onvoltooide sneden
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
524 ik kwam daar
bij de hemelpoort
raakte het volmaakte
maar was
nog lang niet klaar
met al het aardse
meewarig
kerfde petrus mijn stok
zag de onvoltooide sneden
hij lachte wat
zei met warme stem
jouw geluk wacht nog beneden…
Het wit van de nacht
netgedicht
5.0 met 6 stemmen
629 heb de dood geplukt
hij stierf lachend
in het kleuren van de nacht
nog hoor ik
de melodie van ons
levenslange samenzijn
hij zou mij schaken
als ik het leven
niet wilde verlaten
mijn spel heeft hem
de das omgedaan
zijn koning is voor schut gegaan
ik speelde zwart
matte hem af en heerste
over het wit van de nacht…
MIJN DROOMPLEK
hartenkreet
4.8 met 5 stemmen
912 mij hangt
wat heb ik al vaak naar serene rust verlangd
dit maakt de noodzaak super urgent
ik voel, dit wordt het ultieme moment
door jaren veranderen ideeën en gedachten
ik paste me aan, schaafde me bij om wat anderen verwachten
mijn eigen persoonlijkheid kon ik verliezen
het is een kwestie van idealen kiezen
nu ben ik gevormd door het leven…
Nader tot elkaar
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
615 je ogen donkeren
als je hart weer zwicht
voor mijn verleidingskunst
handen gaan al trager
je antwoorden steeds vager
tot je lach breekt in een gunst
zo nader tot elkaar
dat lichaamstaal zijn
eigen hoofdletters creëert
de zinnen kort
en heftig worden
het ritme warm voelend is
helaas geen luid applaus na
de apotheose omdat de…
De horizon heeft nooit gelogen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
505 Het zilver van jouw
Dode leven heb ik
Vandaag weggenomen,
Zilver dat hier en daar
Bemost als goud
Te voorschijn kwam
Glinstering van grote
Waarde nadat jouw
Liefde was uitgegroeid
En je leven ten einde kwam…
Een intieme kijk
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
589 kracht straalde
uit de blik in je ogen
warm zonlicht
gecomprimeerd
tot smaragd
intensiteit en helderheid
een intieme kijk
op het diepst van je ziel
ultieme transparantie
waar ik voor viel…
De laatste dans...
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
854 Hoe vreemd kan het leven in
haar plotse wending zijn,
net wanneer ik dacht aan
mijn laatste verhaallijn.
Een leven zonder vervulling
van mijn innerlijke ziel,
mijn hunkeren naar éénheid
wat mij meermaals tegenviel.
Jou al even in mijn bestaan
toch bleef de muziek stil,
tot nu in mooie akkoorden
die samensmelten heel pril.…
Leed en geluk
poëzie
5.0 met 1 stemmen
2.177 Daar waakt het tot nieuw leven op:
Als roos die berst uit rozenknop,
Zwelt het al vreemde windselen te slaken...
Geduld, geduld, geduld...!
In schoonheid nieuwvervuld,
Niet anders mag zij u behoren...
Reeds schift de volle schaduwkring:
Geleidelijk uit haar verduistering
Treedt weer de gave maan tevoren…
Monologen als dromen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
547 heb stukjes drama geraapt
uit het toneelspel van mensen
zonder geluid en publiek
expressieve mimiek
voorkwam schamen voor tranen
en het stokken van adem
pas achter het vallend gordijn
mocht ieder zichzelf weer zijn
in een demasqué van gevoelens
heb de scenes gelijmd
decors uit het leven genomen
geen monologen als dromen
met publiek…
lotgevallen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
536 zo ontstond het zand
naamloos en zonder aantal
plompe klei en handen
met hompen
vormeloze scheppingsdrang
en de overdaad sneed de kneedbal aan
restanten zonder getuigenis
kruimels geleend uit dogma
vanaf daar was de hemel
met lucht om van te leven
zo ontstond de mens
met het toom van onvolmaaktheid
voor hem uit een lange lijn…
Boven het maaiveld
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
809 Het leven is een strijd
maar jij lacht de last kwijt
jij weet boven alles uit te stijgen
jij bent niet klein te krijgen
jij groeit bij iedere kaalslag
jij ziet niet de zwarte nacht
voor jou alleen een zonnige dag
jij alleen bezit die bijzondere kracht
om je hoofd boven het maaiveld uit te steken
terwijl anderen buigen
durf jij je rug te…
De dood is verbleekt
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
522 tijd gaf mij de pen
met het gifgroene gal
strijdbare woorden
waren er al
venijnig krassend
schreef ik een
vlijmscherp betoog als
monoloog aan de dood
fileerde gevoelens
tot op het bot
versneed lange jaren
hakte relaties kapot
als helse apotheose
hing ik mijn testament
zonder eeuwigheidzegel
in het leven te drogen
door waaiende…
Keuze
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
588 De keuze is aan jou
en dat maakt je bang
of je vooruit gaat
waar je het verleden achterlaat
of dan toch terug
waar treurnis geen onbekende is
de keuze is aan jou
hij wacht al zo lang.…
Spel
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
590 Het leven is een spel
wie het goed speelt
krijgt de vruchten toebedeeld.…
zomerballet
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
800 zie hoe de bloemen zich opmaken
tot barstens toe onder het gezwollen blauw
rondom het middenrif van de zon gespannen
met hun kleurige baarden rond de wangen
de monden druipend van fortuin
en bijen die uit hun bekers drinken
innig gouden was in de botten gieten
wijl de kwieke vogels het keukenraam
van moeder zon afspieden
zich tersluiks…
Het laatste shot
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
875 ga met mij mee
in het laatste shot
mijn aderen zijn al kapot
een snelle ronde bloedsomloop
maakt kankercellen dood
of doet ze snel verdwijnen
naar plaatsen waar
het gif niet makkelijk in
eerste rondgang kan verschijnen
geen wanhoop
zij kunnen slechts leven
van wat het bloed kan geven
mijn lichaam is gesloopt
maar het laatste…
Is dit het nou?
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
523 Een diploma op zak,
nu start het leven
Is dit het nou?
Een auto voor de deur,
nu kan je weg.
Is dit het nou?
Genoeg geld op de bank,
maar leeg van binnen.
Is dit het nou? Is dit het leven nu echt?
Het draait om geld,
macht en aanzien
iets wat mij niet deert
politieke spelletjes, de leugens
niets wat mij interesseert.…
Het omslagpunt
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
493 heb mijn vleugels uitgestoken
op exotische muziek ben ik
naar verre oorden getogen
zonnewind heeft mij
met warmte omgeven
langs nieuwe sterren gedreven
kwam in het omslagpunt terecht
waar zwarte gaten lonkten maar
de terugweg was in gaan beklonken
zal een zachte landing maken
om weer op aardse klei in
mijn nu gifvrij lijf te gaan…
Dagpassering
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
474 De uren die ledig voor me staan te dralen,
te blaken in de zon. Hoe ik in de verte staar,
over een ernstig zinloze bezigheid te verhalen
zoals het tellen van de tegels van het trottoir.
Ik zie bomen die zijn gedreven door een doel,
om te groeien naar de hemel, naar het licht,
puur op hun eigen wijze, op luchtledig gevoel.
Zijn daarom onze blikken…
Componenten grijs
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
480 zag mijn schaduw plat
een raakvlak
dat wij deelden
waar ik mijn oorsprong had
licht nam
vorm en ruimte
in een transparant profiel
dat mij uiteindelijk beviel
maar contrast groeide
in het donkere segment
nivelleerde de herinnering
tot een wegwerp element
er is geen samengaan
van componenten grijs
gezichtloos sluiten zij
elkaar…