Alle inzendingen over leven

35387 resultaten.

Sorteren op:

Ik vind je lief opa

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 639
ik laat jou de wereld zien een beetje kinderlijk op mijn manier misschien herontdekken wat ik ooit heb mooi gevonden zaken die toen mijn interesse bonden jij kijkt me aan en zegt ik vind je lief opa wanneer kunnen wij weer verder gaan met spelen…

Zonder geijkte waarheden

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 561
een mysterie is niet te ontrafelen toch heb jij de gave het in een ander licht te plaatsen een nieuwe kijk zonder geijkte waarheden jouw benadering zet zoden aan de dijk jij ontneemt zijn virtuele vleugels geeft religie en geloof een ander perspectief leent hoop een hechte basis in vertrouwen en weet dat liefde is om samen van…

Het naamloze geboortewit

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 544
de lucht was dunner dan ik dacht ademde in lichte woorden voelde hoe de geest zich minder stoorde aan syntactische verankering zocht vrijheid in geluidloos roepen zonder de beladen resonans opende in licht smolt samen met de kleuren tot het naamloze geboortewit…

Eeuwenoude melodieën

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 501
ik hoorde muziek achter de bomen met donkerrood loof zag de linden wit dansend ontsnappen uit hun cirkels van drie geen vogelgeluid in het monumentale geruis van eeuwenoude melodieën zacht trok de wind aan de kleurrijke balg langs de zoom van het bos wei en heidegeur mengden maar het oerbos bleef gesloten in donkerrode eeuwen…

In stralend rood

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 573
gevoelloos zijn de vingertoppen waar chemie in warmte huist reflexen als gesloten deuren blinden die steeds zwarter kleuren de huid ervaart geen streling meer in liefde speling en geluk verdroogd en schraal gelooid door weer en wind kooit zij in kou haar ziel terug naar de moederschoot waar dood opnieuw geboren wordt in stralend…

Waanzin

netgedicht
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 601
Dat bord ligt daar in stukken weer een aandenken kapot ons samenzijn tot op het bot verrot maar de angst voor het niet-samenzijn heeft bij ons de overhand wij zwijgen alles weg maar het is een waanzin waarin we zijn beland ons huis brokkelt af het tekent ons bestaan ik laat het begaan.…

Als zij rust

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 534
zij heeft haar echte partner nooit goed bekeken las uit ogen hoe zij moest bewegen bestaan los van de vloer wenden en keren in handen en armen hoefde zij niet te leren zij heeft haar liefde voeten gegeven in een eindeloos zweven op aard pas als zij rust en de grond heeft gekust is hun passie bedaard…

Het decor

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 568
heb de mooiste momenten verzameld uit de kunstschatten der natuur een onweersslag wat schuimende golven door zee aan land gebracht regensluiers en het vallen van de eerste sneeuw zonsondergangen met verdwaalde meeuw wilde ze delen met een groter publiek maar in poseren ontviel steeds de ziel ik had het decor van bewegen vergeten…

gadeslaan

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 682
hier sta je op het zwarte gras te denken over gedachten de sterren geven weinig licht vannacht en de rake klappen behoren de dag het dreunen van een onweer het sterven en de geboorte van een etmaal gadeslaan de tuin er is geen ritme in het donker er is slechts zijn…

Twijfel reist met mij

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 629
sterren schijnen weer de scheppingstijd ik drijf op lichtsnelheid het volmaakte tegemoet een verre groet aan vrienden en verwanten heb alle handen uitgebreid geschud alleen die laatste kus is blijven hangen in haar ogen zag ik schoonheid en verlangen twijfel reist met mij nog kan ik terug om met haar te gaan voor leven en geluk…

de onvoltooide sneden

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 524
ik kwam daar bij de hemelpoort raakte het volmaakte maar was nog lang niet klaar met al het aardse meewarig kerfde petrus mijn stok zag de onvoltooide sneden hij lachte wat zei met warme stem jouw geluk wacht nog beneden…

Het wit van de nacht

netgedicht
5.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 629
heb de dood geplukt hij stierf lachend in het kleuren van de nacht nog hoor ik de melodie van ons levenslange samenzijn hij zou mij schaken als ik het leven niet wilde verlaten mijn spel heeft hem de das omgedaan zijn koning is voor schut gegaan ik speelde zwart matte hem af en heerste over het wit van de nacht…

MIJN DROOMPLEK

hartenkreet
4.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 912
mij hangt wat heb ik al vaak naar serene rust verlangd dit maakt de noodzaak super urgent ik voel, dit wordt het ultieme moment door jaren veranderen ideeën en gedachten ik paste me aan, schaafde me bij om wat anderen verwachten mijn eigen persoonlijkheid kon ik verliezen het is een kwestie van idealen kiezen nu ben ik gevormd door het leven…

Nader tot elkaar

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 615
je ogen donkeren als je hart weer zwicht voor mijn verleidingskunst handen gaan al trager je antwoorden steeds vager tot je lach breekt in een gunst zo nader tot elkaar dat lichaamstaal zijn eigen hoofdletters creëert de zinnen kort en heftig worden het ritme warm voelend is helaas geen luid applaus na de apotheose omdat de…

De horizon heeft nooit gelogen

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 505
Het zilver van jouw Dode leven heb ik Vandaag weggenomen, Zilver dat hier en daar Bemost als goud Te voorschijn kwam Glinstering van grote Waarde nadat jouw Liefde was uitgegroeid En je leven ten einde kwam…

Een intieme kijk

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 589
kracht straalde uit de blik in je ogen warm zonlicht gecomprimeerd tot smaragd intensiteit en helderheid een intieme kijk op het diepst van je ziel ultieme transparantie waar ik voor viel…

De laatste dans...

hartenkreet
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 854
Hoe vreemd kan het leven in haar plotse wending zijn, net wanneer ik dacht aan mijn laatste verhaallijn. Een leven zonder vervulling van mijn innerlijke ziel, mijn hunkeren naar éénheid wat mij meermaals tegenviel. Jou al even in mijn bestaan toch bleef de muziek stil, tot nu in mooie akkoorden die samensmelten heel pril.…

Leed en geluk

poëzie
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 2.177
Daar waakt het tot nieuw leven op: Als roos die berst uit rozenknop, Zwelt het al vreemde windselen te slaken... Geduld, geduld, geduld...! In schoonheid nieuwvervuld, Niet anders mag zij u behoren... Reeds schift de volle schaduwkring: Geleidelijk uit haar verduistering Treedt weer de gave maan tevoren…

Monologen als dromen

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 547
heb stukjes drama geraapt uit het toneelspel van mensen zonder geluid en publiek expressieve mimiek voorkwam schamen voor tranen en het stokken van adem pas achter het vallend gordijn mocht ieder zichzelf weer zijn in een demasqué van gevoelens heb de scenes gelijmd decors uit het leven genomen geen monologen als dromen met publiek…

lotgevallen

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 536
zo ontstond het zand naamloos en zonder aantal plompe klei en handen met hompen vormeloze scheppingsdrang en de overdaad sneed de kneedbal aan restanten zonder getuigenis kruimels geleend uit dogma vanaf daar was de hemel met lucht om van te leven zo ontstond de mens met het toom van onvolmaaktheid voor hem uit een lange lijn…

Boven het maaiveld

netgedicht
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 809
Het leven is een strijd maar jij lacht de last kwijt jij weet boven alles uit te stijgen jij bent niet klein te krijgen jij groeit bij iedere kaalslag jij ziet niet de zwarte nacht voor jou alleen een zonnige dag jij alleen bezit die bijzondere kracht om je hoofd boven het maaiveld uit te steken terwijl anderen buigen durf jij je rug te…

De dood is verbleekt

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 522
tijd gaf mij de pen met het gifgroene gal strijdbare woorden waren er al venijnig krassend schreef ik een vlijmscherp betoog als monoloog aan de dood fileerde gevoelens tot op het bot versneed lange jaren hakte relaties kapot als helse apotheose hing ik mijn testament zonder eeuwigheidzegel in het leven te drogen door waaiende…

Keuze

hartenkreet
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 588
De keuze is aan jou en dat maakt je bang of je vooruit gaat waar je het verleden achterlaat of dan toch terug waar treurnis geen onbekende is de keuze is aan jou hij wacht al zo lang.…

zomerballet

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 800
zie hoe de bloemen zich opmaken tot barstens toe onder het gezwollen blauw rondom het middenrif van de zon gespannen met hun kleurige baarden rond de wangen de monden druipend van fortuin en bijen die uit hun bekers drinken innig gouden was in de botten gieten wijl de kwieke vogels het keukenraam van moeder zon afspieden zich tersluiks…

Het laatste shot

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 875
ga met mij mee in het laatste shot mijn aderen zijn al kapot een snelle ronde bloedsomloop maakt kankercellen dood of doet ze snel verdwijnen naar plaatsen waar het gif niet makkelijk in eerste rondgang kan verschijnen geen wanhoop zij kunnen slechts leven van wat het bloed kan geven mijn lichaam is gesloopt maar het laatste…

Is dit het nou?

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 523
Een diploma op zak, nu start het leven Is dit het nou? Een auto voor de deur, nu kan je weg. Is dit het nou? Genoeg geld op de bank, maar leeg van binnen. Is dit het nou? Is dit het leven nu echt? Het draait om geld, macht en aanzien iets wat mij niet deert politieke spelletjes, de leugens niets wat mij interesseert.…

Het omslagpunt

netgedicht
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 493
heb mijn vleugels uitgestoken op exotische muziek ben ik naar verre oorden getogen zonnewind heeft mij met warmte omgeven langs nieuwe sterren gedreven kwam in het omslagpunt terecht waar zwarte gaten lonkten maar de terugweg was in gaan beklonken zal een zachte landing maken om weer op aardse klei in mijn nu gifvrij lijf te gaan…

Dagpassering

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 474
De uren die ledig voor me staan te dralen, te blaken in de zon. Hoe ik in de verte staar, over een ernstig zinloze bezigheid te verhalen zoals het tellen van de tegels van het trottoir. Ik zie bomen die zijn gedreven door een doel, om te groeien naar de hemel, naar het licht, puur op hun eigen wijze, op luchtledig gevoel. Zijn daarom onze blikken…

Componenten grijs

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 480
zag mijn schaduw plat een raakvlak dat wij deelden waar ik mijn oorsprong had licht nam vorm en ruimte in een transparant profiel dat mij uiteindelijk beviel maar contrast groeide in het donkere segment nivelleerde de herinnering tot een wegwerp element er is geen samengaan van componenten grijs gezichtloos sluiten zij elkaar…