10626 resultaten.
Eén moment
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
560 zonlicht
op jouw haar
zie ik dat kleine meisje
stappend met vader
door het hoge gras
madeliefjes stralen
samen rennend langs
de vloedlijn, waar
luchtkastelen ontwaren
in aangelengde zon
Mama ging jou al voor
zij zal geduldig wachten
toch wil ik jou niet kwijt
blijf nog een ogenblik
om het dageraad mee te vieren
bloemen te zien…
Afwijzing
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
513 Scheiden, voelt aan als de kinderen verstoten
Men zegt dat het niet zo is, doch sinds ik jouw verliet, moet ik er alles aan doen om ze te laten zien dat ik het huis heb verlaten maar ze niet heb verstoten, en nu...
De scheidbrief...
Het is definitief!
Ik moest toch huilen, ook al mag een man dat niet!
Afgewezen zijn, doet pijn...…
Vogelvriend
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
441 Zijn vrouwtje laat zich zelden zien.
Ze is druk met broeden of ze is bang.
Rusteloos vliegt hij af en aan.
Ik weet niet hoe mijn vogel heet.
Wel hoor ik zijn levendige vogelstem.
Hij koert, of is het vogelzang?
Zeker is dat hij een duif moet zijn.
Hoe dan ook, hij is mijn vriend.
Jammer blijft het,
dat ik zijn ware naam niet ken.…
windvanger
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
396 het zonlicht tegemoet
met grote stappen
achterlaten wat niet te snappen
en te behappen is
als de storm gaat liggen
heb jij nog steeds mijn hand vast
staan we samen nog rechtop
en zien we de eerste knop
van nieuw blad en leven…
Giordano Bruno
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
528 Kijkend door jouw bril
zien we jouw denken stralen.
Het (bij)geloof zal falen:
het is immers een gril.…
Topotijdreis.nl
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
416 anders wordt
jaar na jaar
van 1815 tot nu
beetje bij beetje
komt het veen afgraven
voor elkaar
cartografen
tekenen elke meter
nieuw ontgonnen
akker in
losse kanalen
zwellen uit tot
bloedvatenstelsel
natuur overwonnen
op de kaart
in 1850 kwam
bij Sellingen een molen
aan de Lammerweg
verdween in 1919
nu is er niets meer
van te zien…
Rensel
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
546 vormde vroeger
de grenze
tussen Winschoten
en Westerlee
het veenriviertje
verdween
maar het laatste stuk
van Winschoten
tot de Pekel Aa
staat met wat geluk
op de kaart
als trekvaart
en dat daarna
verbreed
als haven
dienst deed
in combinatie met
het bedrijventerrein
dat ook Rensel heet
misschien
laat de Trekweg
ons nog zien
hoe…
Schoonheid
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
404 stoppen bij hun fantasie
Zo is het om bijna een godin te zijn
onmenselijk, een beeld, een avatar
om mijn lichaam
verhullend dat ik besta
en verhinderend dat ik sterf
ofschoon iedereen me wil vermoorden
om wat Het heeft aangericht
in zijn scheppingsdrift
waaruit ik geboren ben
Alsof ik er iets aan kan doen
hoe mannen en vrouwen mij zien…
Een kiertje
netgedicht
4.9 met 25 stemmen
409 ik wist vaag
uit overlevering
dat hemel bestond
informatie was schaars
met verlangen
kon ik soms
kleine stukjes vangen
ze smaakten naar meer
maar in de
tijdsverdeling van
leven had ik er te weinig
aandacht aan gegeven
tot jij de deur
een kiertje open deed
mij liet zien wat ik
allemaal niet heb geweten
het was de
openbaring…
Toen ik nog een kleine jongen was.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
448 Als grote man laat je zien wat je kan.
Met m'n tanden in het stuur rijd ik naar het juiste uur.
Opeens was ik in gedachten weer 8 jaar.
Hoe ver heb ik het nu gebracht?
En schaam mij diep....
Vroeger op mijn trekkertje kwam het niet zo nauw.
En kreeg niemand een snauw.
Ben ik er op vooruit gegaan?…
dryaden en natuur
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
529 wat schapenwolken in ‘t verschiet
zien stoere bomen pootje baden
onder ’t waakzaam oog van mooi dryaden
en die willen in hun wereld nooit verdriet
het water van de plas zo mooi
met kleuren van azuur en blauw
de vissen vinnig, de kauw zingt rauw
hier valt alles in zijn plooi
elk plaatsje op deze aarde fijn
met bomen, water…
Urnenvelden
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
505 in Westerwolde
golden niet
boeren zwoegen
op de essen
ploegen voren
en verstoren
het bodemarchief
urnenvelden
telden niet
hoe mensen
in de Steentijd
toegewijd
hun doden begroeven
interesseert hen niet
ze ploegen
voort, terwijl
ze een pijlpunt, bijl
nog wel oprapen
bewaren
zien ze geen reden
de urnen te sparen
ze hebben geen idee…
Alleen pluizen
netgedicht
5.0 met 25 stemmen
424 bos van
kruin tot
het mos in
een samen
ontwaken
jij zette
voorzichtig de
bezem opzij
knapte wat
takjes om meer
snelheid te maken
jouw blote
voetengaan
liet geen
sporen na in
het zachtste
tapijt ooit
alleen pluizen die
wilden verhuizen
haakten aan
omdat heksen
alleen voor
vruchtbaar gaan
jij hebt mij
het bos laten zien…
De T.V., een gebruiksaanwijzing
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
542 De perfecte afzondering aanzetten
Knopjes indrukken, herhalen voor indrukken kanalen
Zien en horen worden overgelaten
aan leugenaars en bedrog
Ik schiet mezelf meerdere keren neer en
verdwijn in fictie.
In hersendood scherm ik af
op het einde van mijn programma
Er komen meerdere,
maar voorlopig
laat ik afgelopen van me af vallen.…
levenslot
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
593 op de weg door het leven
loopt de dood naast ons
als een vage omstander
in de schaduw van het licht
als het onwerkelijke einde
dat zo onontkoombaar is
zij beneemt ons de adem
waar het leven nog vol is
veel te vroeg en onverwacht
pardoes en bruusk tegelijk
bij een plotselinge struikeling
die wij niet aankomen zien
na ons oneindig lijkend…
Jeroen Bosch
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
419 ik ben geen professor T
die Jeroen Bosch laat schilderen
wat er aan de hand is:
alles belichaamd
als wat het is en dus
transparant
De stad is groot, maar klein
is mijn uitzicht, alsof
we ver weg van elkaar leven
in ruimteschepen, bebouwde
kommen zo klein als gehuchten
waar de waarheid dichtbij is
maar des te moeilijker
te zien…
Dagelijkse Hemelvaart
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
461 Jezelf in het onveranderlijke leven,
als veranderlijk aanwezig zien.
Leven onverklaarbaar verklaren.
Dood als onsterfelijk ervaren.
Onbegrijpelijke liefde geven.
In ons tijdvak van de tijd.
In ons aller eeuwigheid.
Vandaag IS Hemelvaart.
Vandaag en alle dagen.…
De claim grijzer
netgedicht
5.0 met 182 stemmen
354 liggen
zijn stofjes waren
een eerst verschijnen
van zijn geest
die in vele jaren
volgens een subtiel
aanwezig zijn er altijd
al blijkt te zijn geweest
wij zijn in de loop van
het leven steeds meer
drager geworden
van onafscheidbaar
goed zichtbaarder
verbonden omdat de
claim grijzer wordt
waar stilte
langzaam spinrag
laat zien…
Zelfbiologie
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
631 Ze laten zien wat gaat haperen,
wanneer we onnatuurlijk leven.
Artsen helpen kundig herstellen,
wat levensvreemde biologen,
onmogelijk kunnen weten.
Niet repareren kunnen.
Artsen helpen bewust te worden,
van verslavende levensstijlen.
Maken wat niet functioneert.
Helpen wie gebroken is.…
Levenslicht
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
681 Vandaag mag je, eindelijk,
lieve wonderen gaan zien.
Mag je Madonna aanschouwen,
die je, namens ons allemaal,
voor de allereerste keer,
in haar armen houdt.
Wees van harte welkom kind.
Ons leven houdt van jou.
Daarom ben je hier gekomen.
Alle lieve moeders, lief kind,
doen met alle vaders samen,
hun best om kind te blijven.…
Bloot speel ik naakt te zijn
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
535 Af en toe kijkt er iemand
Dan speel ik een rol
in zijn hoofd, als het meisje
van de overkant, het meisje
met te lange haren
om haar borsten goed te zien
In de schaduwmaanden
blijven de woonblokken grauw
Dan sluit ik de gordijnen
en dwaal ik door het patroon
in deze zelfde zachte stoel
waarin ik helemaal vrij ben
en van buiten naar…
Kleine amourette
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
484 speelden met nat
zand op strand
middeleeuwen
met hoge torens
een slotgracht
de ophaalbrug
met lange schelpen
torenkamers met
uitzicht op zee
voor jonkvrouwen
die wachtten op hun
prins aanvarend op
golvenwit of in
galop op strand
met spattend zand
in witte herinnering
zakdoekjes die vrolijk
fladderend hun afscheid
lieten zien…
Hoera, leve hernia
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
698 mijn boom die staat niet recht
en zoekt steun met het dressoir
Ik wil nog zien, ik wil nog reizen
maar die pijntjes blijven komen
en mijn rug kan moeilijk plooien
dus, dan reis ik maar in … dromen!…
Nood breekt wet
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
667 Een leegstaand ministerie en kantoren,
en in Breda ook die gevangenis,
we zien dat er gelukkig veel opvangruimte is,
voor Oekraïners die hun huis verloren.
Maar hebben we dan jaren liggen slapen,
voor onze jeugd is er geen huis,
en voor een dakloze is het ook niet pluis,
zo menigeen ligt in de kou op apegapen.…
Nu, en dan
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
411 Dan zal ik
niet meer naar adem happen
het raam durven openen
en het uitschreeuwen
ja dan zal ik
elke avond zorgeloos
mijn kleren uitdoen
en ontspannen slapen
dan zal ik
geen vuurlopen en vaandels
meer zien in de musea
alleen nog de rode knoppen
dan zal ik
ongenode gasten ontvangen
en alles wat ik wens
omdat ik lang geleden
nu…
Vreemde
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
523 Dingen laten zien met mijn ogen dicht
Hoor je stem fluisterend in mijn oor
laat mijn hart onverhoopt springen.
Maar hee vreemde, ik weet dat ik je ken
zelfs met mijn ogen dicht.
zal ik je uit duizenden herkennen
puur omdat jij mijn pad verlicht…
Ademloos
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
406 In oogverblindend witte wolken
De zielen van vermeende doden
Zij observeren onze noden
Maar ook de vreugde van bevolken
Zij zien de gele stoppelvelden
Hollandse herfst die speels de bomen
Licht aantikt, aangeeft wat gaat komen
Het bladgroen moet het gaan ontgelden
Onthechten, dorren en verkleuren Aanvaarden dat het moet gaat sterven…
Ademloos
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
447 In oogverblindend witte wolken
De zielen van vermeende doden
Zij observeren onze noden
Maar ook de vreugde van bevolken
Zij zien de gele stoppelvelden
Hollandse herfst die speels de bomen
Licht aantikt, aangeeft wat gaat komen
Het bladgroen moet het gaan ontgelden
Onthechten, dorren en verkleuren Aanvaarden dat het moet gaat sterven…
Ademloos
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
520 In oogverblindend witte wolken
De zielen van vermeende doden
Zij observeren onze noden
Maar ook de vreugde van bevolken
Zij zien strogele stoppelvelden
Hollandse herfst die speels de bomen
Licht aantikt, aangeeft wat gaat komen
Het bladgroen moet het gaan ontgelden
Onthechten, dorren en verkleuren Aanvaarden dat het moet gaat sterven…
Valsaard
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
471 weg met
de gezellige
Hollandse pret
gezien de
moeilijke verhalen
van heer
Baudet
daar komt
de witte
Jood weer
denkend zeer
grappig te
zijn
onsmakelijke ongein
commentaar op
roetpiet
de blijmoedige
kinderen zien
dit zo
echt niet
wat een
ziekelijk geklaag
verlaat dan
ons mooie
land
uw betoog
klopt van
geen kant…