10627 resultaten.
Mijn rug op, min 10
netgedicht
3.8 met 11 stemmen
1.008 Wanneer ik mij omdraai
en wegloop wandelt er
dan een grijns over jouw
gezicht of draai je
gewoon het licht uit
zodat alleen het duister
jouw grimas kan zien
zoek jij dan op de tast
de afstandsbediening en
zap je even langs die
jaren waarvan de scherpte,
de kleuren en het geluid
niet afgesteld hoefden
te worden omdat het klopte…
Zwoele zomeravond
hartenkreet
2.1 met 14 stemmen
2.819 dan
het èchte kroost
van de kikkers
en de waterhoentjes
zal vast gaan ontploffen
als de warmte doorzet
een heus voetbalveld
zachtjes deinend
op het water
wat je doet geloven
over water te kunnen lopen
waterlelies geëxplodeerd
vol knoppen
zo zie je
rigoureus kappen
heeft effect
de gele lis laat voorzichtig
zijn prachtige bloem zien…
we sluiten zo vaak kort
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
802 het kind in je
wint weer terrein
gaat steeds meer buitenspelen
maar jouw volwassenheid
houdt angstig nog de teugels kort
dat is wat schort in samen
weer de wereld gaan beleven
we sluiten zo vaak kort
omdat die spanning
geen verdriet verstaat
geen begrijpen draagt
van mensen zo dichtbij elkaar
die enkel blijheid willen zien
die…
Troost
hartenkreet
3.2 met 6 stemmen
1.699 wie je graag wilt zijn
en laat je echt volledig gaan
Leg je hand in die van mij
en ontspan je helemaal
even heel dicht bij elkaar
laat mij spelen met je haar
voel je even heerlijk vrij
Ik ben toch zo met jou begaan
door de pijn die je steeds lijdt
is je accu opladen onontbeerlijk
en al voelt de strijd oneerlijk
eens zullen ze je echt zien…
Onze Duif is er niet meer,
hartenkreet
3.4 met 11 stemmen
2.191 een hart van goud
en die mooie glimlach
keer op keer
maar nu is Onze Duif er niet meer
Heeft zij haar vleugels
uitgeslagen en vliegt zij vrij
door de atmosfeer
want Onze Duif is er niet meer
Altijd zul je een plekje houden
hier in onzeren hart
al doen deze nu zo zeer
Lieve Duif we zullen je heel erg missen,
Dag hoor... tot ziens…
"Vlaalderen Feest"
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
763 Mijn schaduw
zwaait driekwart rond mij heen
niet te volgen
ook al draai ik op een been
andere mensen
die mij gade slaan
kijken rond,
zien ze mij dan niet staan
Aan de hemel
staat ook Jantje maan
sommigen
hebben er al opgestaan
een ongekend geluk
alleen voor die paar eersten
de anderen kunnen nu
best met Vlaanderen feesten.…
Voorgoed...
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.689 Hou mij nog één keertje vast
Met je sterke armen
Streel mij nog één keertje
Met je zachte vingertoppen
Bemin mij nog één keertje
Met je goddelijke lijf
Hou me nog één keertje vast
En lees me voor
Met je heerlijke warme stem
Lach huil nog één keertje met mij
Laat mezelf in jouw ogen zien
Voor de laatste keer
Als ik voorgoed mijn ogen sluit…
Oblivion
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
1.319 Op een verlaten station
waar geen trein meer stopt
denk ik je telkens te zien dolen.
'Wanneer komt de laatste trein?'
vraag jij
bedeesd maar met overtuiging
dat hij komen zal; desnoods
om slechts je vale karkas op te laden.…
kom over tien jaar terug
gedicht
3.1 met 38 stemmen
16.997 jaar terug
de druiven hangen te rijpen
boven ons hoofd
en een griek schenkt de nieuwe wijn
zijn zoon stierf voor vrijheid
kom over tien jaar terug
de troebelste wijn wordt helder
in veel kortere tijd
het gaat om gewone dingen
om schoenen en een dak voor je kind
dan komen ook de poëten
met wijn die steeds sterker wordt
en wij leren zien…
Alles
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
1.280 Terwijl de wind de wolken telt
Schreeuwen schapen om verloren momenten
Rollende donder
Een hijgende horizon wacht even
Maar rent toch verder door de regenboog
God leeft
Het hart klopt sneller dan rijen regendruppels
Niet luisterend naar lege verre vergetelheid
Liefde
Kogels ketsen af tegen verre oorden
Maar het zuivere zien geeft ze…
Haat .....
hartenkreet
2.4 met 7 stemmen
1.160 Wist plotseling dat hij haar bedroog
Ontzet sloeg zij haar handen
voor haar mond, een kreun
slakend, volgde meteen de dreun
terwijl zij zich vermande
Hij hoefde niet te zien 't verdriet
dat naar buiten wilde
hun toekomst, die hij één klap vilde
nerveus slikkend zag zij niet
de grijns op zijn arrogante gelaat
met 'n waas voor haar ogen…
Teveel
netgedicht
4.2 met 18 stemmen
1.824 Eerst waren het je ogen,
toen viel je gezicht in het oog
De woorden in mijn oren en de handen
die ik bekeek terwijl jij ze rusten liet op mijn knie
Zo mocht ik steeds meer zien – de contouren van je voeten
toen jij je thuis ging voelen hier, de schoenen uit,
de voeten bloot. En jij besloot te blijven en te slapen
naast mij.…
Bang voor de dood?
hartenkreet
4.3 met 20 stemmen
1.515 Ik hoor je dan wel soms janken
en ga dan naar je heen.
12 Jaar lang was je m'n trouwe vriendin
en je zo te zien doet me pijn,
maar ik beloof je echt,
jouw laatste periode zal ik er voor jou zijn.…
geld dan vies is van beschaving
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
2.723 je handen vragen
meer dan ik kan dragen
je mompelt zacht
een dank je wel
maar je ogen kijken weg
zien het land verdrogen
de woestijn had niet gemogen
nu het water tot de lippen komt
ze dringen je hun wijsheid op
met geld dat vies is van beschaving
zetten zo je toekomst op de kop
in hun ontwikkelingsverslaving
ze maken je tot consument…
Voor Jou
hartenkreet
4.1 met 39 stemmen
6.323 Mij de ruimte geeft, adem te halen,
mij niet vasthoudt, als ik wil gaan,
die mij leidt over bergen en dalen,
mij de zin in doet zien, van het bestaan.
Vaak zijn woorden overbodig, begrijp je
mij meteen,
je steunde me daar waar nodig,
sleepte me er zo vaak doorheen.…
Op zoek naar inspiratie
hartenkreet
5.0 met 4 stemmen
1.346 Gewoon met wat bloemen in bloeiende zinnen
zou ik jou willen zien lachen,
met een vleugje liefde erin verweven.
Speciale plekjes zou ik willen beschrijven,
in tuinen vol verlangen,
met geurende dromen, zo verheven.
Ik zoek naar inspiratie
om jou niet te verliezen
in een verstrooid seizoen.…
lente in een handvol pillen
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
841 twijfels zaait over
het nut om zo te leven
dan huil je in
je bed slechts toegedekt
met wensen en verlangens
en worstelt iedere dag
om de molenstenen om je nek
als bordjes te verhangen
strijdt een ochtend lang
om bij de tijd te komen die je
door de nacht weer was ontnomen
je wilt lente in een handvol
pillen, eerst de knoppen zien…
ze nodigden me bloedrood uit
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
1.179 je ademde verlangen
mijn liefde kuste huid
ik streelde zacht je lippen
ze nodigden me bloedrood uit
ik zocht nacht en vond
in het lichter worden
van de morgen de huivering
van passionele kracht
we lieten sterren vallen
wasten samen met de maan
we versmolten teder na het
kraaien van de eerste haan
ik moet je weer zien lopen
je bent…
Blind
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
835 Pijn
In mijn ziel
Zielsveel pijn
De dader is bekend
Jouw signalement
Je snijdt zonder geweten
Zonder te voelen
Zonder te zien
Je doet me pijn
Onzichtbaar veel
Meer dan lief
Vul je mijn hart
Met verdriet
Verwarring
En smart
Begrijpen doe ik niet
Ik vraag om warmte
Je geeft me kou
Desondanks
Is er soms hoop
En vrees
Maar het vervaagt…
Niet altijd schijnt de zon
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
1.071 Nee, zei de zon tegen de maan
We gaan niet meer ruilen
Ik blijf hier voortaan
Ook al ga je erbij huilen
Ik blijf hier mooi staan
Oh ja, zei de maan tegen de zon
Dat zullen we wel eens zien
En ze deden een wedstrijdje: wie-het-langst-opblijven-kon
De maan telde zachtjes tot tien
Degene die weggaat is gezien
Het was een ongelijke strijd…
Love is in the Air...
hartenkreet
3.3 met 13 stemmen
1.248 Ik wil je voelen, ik wil je zien
en strelen, dus heb een beetje flair
Want, Love Is In The Air...…
Tover staf
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
1.507 Heeeey een toverstokje in het stof
wat zal ik daarmee eens gaan wensen
geluk en lief voor alle mensen
dat lijkt mij werklijk uiterst tof
Geen ziektes meer of ongelukken
vaarwel met pijn, de dood gevangen
geen mens kan zich meer echt verhangen
in de spiegel zien we ware stukken
Wie schildert kan geen ezel kiezen
het doek valt niet meer te…
Als een droom
netgedicht
3.4 met 20 stemmen
1.957 aanzet in het eerste licht
zo ver en onbereikbaar voel ik jou
de vogel wiens geluid ik hoor bij het ontwaken
mijn ogen zijn gesloten nog
en dan, hij is al weer gevlogen
zijn lied blijft klinken in de laatste droom
die nu, zo kort voor mijn ontwaken,
mijn hart verwart, mijn lijf nog loom
ik kan niet wennen aan het licht
ik wil niet zien…
Na-zomer
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
972 elke keer is een laatste keer
voelen we minder, is er ongeduld
zien we minder, telkens weer
worden we armer, maar rijker
verliezen we elkaar, onze tederheid
nu zijn we weerbaar en we winnen
in de maatschappelijke strijd -
We kunnen toch altijd opnieuw beginnen?…
Ik probeer je te ontlopen.
hartenkreet
3.8 met 10 stemmen
924 Gingen je ogen maar af en toe open,
zodat je kon zien hoeveel ik van je hou...…
Autisme
hartenkreet
3.8 met 19 stemmen
3.191 Ik zou alles willen zien en horen,
Ik kan het niet en voel me verloren.
Toon begrip voor mijn emotie en ongenoegen,
Toon begrip voor mijn eeuwige zwoegen.…
gaan verliefde ogen vrijen
netgedicht
2.8 met 20 stemmen
1.906 ik dans een bloementuin
kleuren zingen om me heen
mijn sluiers zijn wat nevels
de zon verdampt ze één voor één
bomen zien mijn naaktheid
in het groen en ruiselen verheugd
hun takken wuiven want in mij
herkennen ze hun jeugd
de middag zindert in het
driftig zoemen van de bijen
geuren vlagen in de wind en op
de bankjes gaan verliefde…
Oorlogswerk
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
1.440 Buiten woedt de laatste
Beaamt haar heerschappij
door snauwend onderschreeuwen
brult om dit land bevelen
Binnen past een ander pak
om zwart zien te verbloemen
Achter gebroken enkelglas
blijft het louter lyrisch
kristallen bolle beelden kiezen
ze omlijnen steeds verliezen
Zolang een ijzig vooruit blikken
evenwicht voorspellen…
Waar denk je aan?
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
1.435 Denk je aan vroeger
Denk je aan nu
Denk je aan de dingen die je hebt meegemaakt
Of wil je liever vergeten
Vergeten waar je vandaan komt
Vergeten waar je misschien niet meer naar terug gaat
Langzaam weglopend, zonder omkijken
Zodat je niet hoeft te zien wat je gaat missen
Of rennend
Rennend hierheen
Terug naar waar je vandaan komt
Terug naar…
gesnoeide bloei
netgedicht
1.8 met 6 stemmen
1.000 De passie in zijn ogen broeit
bij het zien van haar bevalligheid
hij raakt het frêle beeld niet kwijt
dat koppig op zijn netvlies gloeit
Haar bloeiende bestaan vervloeit
als ‘n scherp mes ruw in leven snijdt
en hij - van dwangmatigheid bevrijd -
zucht dat d’r schoonheid hem zo boeit
Hij laat de arme dagen lijden
tot zij vermoeid het hoofdje…