Alle inzendingen over stilte

9588 resultaten.

Sorteren op:

Zomerhitte

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 530
Zomerse loomheid wordt krols in stilte na een verhitte overval van oneindig geluk en z’n licht plat legt in de schaduw van verval. Bijen verbreden het raamwerk van de korf, in een klap slaat het dagboek dicht zonder dat de zuivere honing werd verschoten.…
Pama11 juli 2013Lees meer >

Engelse dagen

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 491
Mijn buur maait ijverig zijn gazon de stilte stuift uiteen en decibels doen mij als een krekel uit zijn zomerdromen springen voor de mier. Alles kortgewiekt vliegen de laatste zonneresten als gefnuikte bloemen verstrooid in het rond. Aangestoken start mijn overbuur zijn machine met vermanende vinger de laatste droge dag.…
Marcus Dehond17 september 2013Lees meer >

Als het stormt

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 569
in mij los zo menselijk sterk, teer als mos als eb aan mij zuigt en ik de boeien pak ben ik niet meer overtuigd, is mijn zelfvertrouwen zwak vanaf de drassige oever zie ik in de verte de horizon, eens het beloofde land, verward zie ik een schim steeds minder aan mij verwant als ik over liefde spreek stokt de adem in droevige stilte…

vernis-sage

netgedicht
4.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 715
ik geef de tijd aan een kunstenaar als fijn zand dat schuurt over stilte hij vraagt welke waarde ik wil geven aan enkele uren houdbaarheid wijzers en woorden stromen mij voorbij koud en warm en af en toe een traag verdriet ik zie beelden bewegen de zon komt op en gaat weer onder waarom antwoord je niet, vraagt hij ik wacht op de…

Dirigent

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 906
Voor de stilte uit dirigeer jij voorop. Je bent het plaatje in het kunstwerk. De compact disc die goud is omlijst. Jouw fundament stond altijd sterk. Zonder sporen gaan dagen voorbij. Een onbewerkte geluidsinstallatie toont voor mij die kleine details wat bij jou kon leven tot frustratie. Jij blijft de kunst van omgangskunde.…

Bij het kampvuur

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 656
Het geluid neemt maar langzaam af nu ik weer huiswaarts ga Na de hele dag in draf besef ik weer helemaal waar ik sta Dichter bij de werkelijke stilte op dit late avonduur brandt hier tegen de kilte vrij gezellig de open haard als vuur Ik staar erin en zie de prachtige vlam die voortkomt uit een exotische stam net afgehakt met…

Stille week

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 574
doven horen verlamden staan op leer me deze dagen te ontdekken wie Je bent stil zijn wil ik maar wel voorlopig zoals een geheim dat ooit wordt onthuld stil staan wil ik bij het lijden het sterven dan mag ik weten wie Je bent wat Je deed omdat het antwoord dan gegeven is het mysterie openbaar is geworden de stilte…
Pastor4 april 2014Lees meer >

Sterfelijk?

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 500
Wespen larven wentelen zich in de palm van een espenblad, de synthese laaft zich uit de palmen van het kleinste hart stromen van groene synergie door de nerven van stilte Van niets te leven dan van de zucht naar die waarachtige schoonheid om in het tijdswiel van de geaarde ziel tot humus voor de toekomst te vergaan waaruit een…
Pama21 mei 2014Lees meer >

In nostalgie te overleven

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 636
de mussen zijn verdwenen er zijn tal van bonte rovers verschenen die het knusse hebben uitgemoord alleen nog op het platteland waar rust en stilte hangt zijn zij gebleven om in nostalgie te overleven ook mensen volgen deze lijn wensen dat hun eigen musjes hoogvliegers als adelaar of condor zijn verder kunnen zweven dan de rest die vegeterend…
wil melker18 september 2014Lees meer >

novemberblues

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 592
nu de stilte langzaam om hun namen daalt… dwaalt mijn hart ze gaat herwaarts, naar een tijd waarin mijn tafel nog gevuld met allerhande was de vrolijkheid sprak stukken uit een boek dat nu gesloten, bovenop de stapel ligt maar als ik blader, zie ik hun momenten goedlachs langs mijn ogen strijken tussen bladen prijken weer de beelden…
switi lobi2 november 2014Lees meer >

In perspectief

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 561
ik ben de schepper niet als ik de golven zie in perspectief met hoge luchten en mijn kleinheid me doet vluchten met zand in mijn hand als verbondenheid met strand aarde en het uitgestrekte groene land het donkere blauw van eenzaamheid en stilte mij trekt naar het verre heelal waar het woord verstomt licht gevangen zit in gaten…
wil melker5 december 2014Lees meer >

Zuivering?

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 472
stem voorbij, dan werd het moeilijk ademhalen voor het wezen dat samen met mij leeft, in de rollende wind zonder einde, in wat vervoering brengen zou verzamel ik de ontroering, toch spreekt het zich niet uit, zo ook Chrysostomos besloten had het gestamel verliest zich in geluid, verzameling gekleurde kiezels in de mond van de stilte…
Pama8 december 2014Lees meer >

Ken de kou van steen

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 500
hun letters woorden zinnen bouwen stilte om me heen nog kan ik de tonen onderscheiden van hen die de gesprekken leiden diep van binnen ben ik moederziel alleen er zijn geen muren om me heen het open lijkt al tijden afgesloten door zijn onbereikbaarheid mijn ogen zien het ijlings vluchten van de huidige realiteit ik ken de kou van steen…
wil melker11 december 2014Lees meer >

De tijd mist troostigheid

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 556
er groeit geen stilte om me heen in de neerslag van geluiden verdrink ik moederziel alleen waar schaduw dagen met donker kort schort het aan licht voor nog enig perspectief de tijd mist troostigheid als zij met lange slagen de uren gaat vertragen chaos tocht in gure vlagen gaat zwart land het witte doek nog dragen ik heb ineens…
wil melker13 januari 2015Lees meer >

Nieuw begin

netgedicht
3.8 met 10 stemmen aantal keer bekeken 815
vlindervleugels landen op lentebloemenkopjes speels en zacht ruisend als wind onder ritselpapier in de stilte zinnentuin zoemen samenklanken eerste hommellijfjes vliegen in een lange zwier - opnieuw ademhalen het laten van een zucht de wind bolt zijn wangen blaast regen uit de lucht natte tegels drogen voetstappen zoeken het…

uitgeschakeld

netgedicht
4.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 573
er is geen sprake meer van stilte al braakt het huis ruimte en spert het spinrag monden open muizen hebben hun nest verlaten het geknaag blijft achter de wand van een verstarde glimlach uitgeblust en tentoongesteld in achterstallige vragen de man zegt jouw woorden brengen geen enkel verhaal zij groeit vast in de regen die…

Metamorfose

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 688
dag ontmaagdt tussen opgetrokken graskragen doezelt glimmend en naakt een gestreept plaveisel kruinen op stam ontwaken nog geen tint aangetrokken bloemen komen in bedden bij half dromend de ranke halmen uit de wetering staan wolken op een lichte bries wuift ze op wegen van heden tot morgen het uur rijpt naar groter getal de stilte…

VADERDAG EN HET LEGE NEST SYNDROOM

hartenkreet
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.002
Vaderdag een dag die me weinig zegt als verlengstuk van Moederdag wat me ook zo weinig zegt maar vandaag toch een gevoel vader´s lege nest syndroom; gisteren ging zij op vakantie mijn dochter met haar moeder ik hielp, pakte in en zwaaide uit en daar stond ik, en betrad hun lege, vooral stille woning waarin geen leven te bekennen de stilte…

In aanbouw

netgedicht
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 711
Later op dag duiken er curieuze gaten op bejaard daglicht waagt er zich zonder enige rimpeling te water een troebel theezeefje schept zilvergruis uit de reflectie verdwijnt als kruimeldief in de kruipruimte van het ondermaanse als een groene draak zwermt geboomte langs kartelranden eindeloos bladspuwend in dode wind uit de stilte rijst…

Nummer 8

netgedicht
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 513
de lucht van de lege straat kent een stadse geur de stilte is vreemd ik ga voorbij de verlatenheid, aan de linkerzij, deur voor deur doeken dienen als luiken immers de hitte speelt op het beklede raam sluit de wereld buiten de oude man op nummer 8 ontmoet alleen zijn naam hij denkt in dromen over de wens naar morgen als zijn naasten…

Scherp afgetekend

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 458
het is mijn keuze niet waar in het donker scherp afgetekend de vleermuis vliegt waar spinrag hangt en zompige aarde vol groene varens mijn voetstap vangt een zuigend contact dat iedere pas moeizamer maakt naar het inktzwarte ven dat spiegelend laat zien wie ik ben stilte doet rimpelen in golfjes schrik van die plek word ik gek…
wil melker30 augustus 2015Lees meer >

Liefdeswind

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 602
strelende flarden lucht die haren laten vliegen als onstuimige golven hand in hand lieten wij stappen in het natte zand achter totdat de vloed ons samen uitgumde niets werd uitgesproken doordat de straffe wind woorden verwaaide stil langs de schelpen rand waar de bries ons verstomde tot geluidloze gedaanten die de stilte koesterden…
J.J.v.Verre26 september 2015Lees meer >

Als je alles achterlaat

hartenkreet
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.347
Alles achterlaat Argwaan Angst Ik lees het In hun ogen Het zijn De emoties Die ik Zo goed ken Ik voel me naakt Steeds naakter Ze kijken Met hun argwaan Ze kijken Met hun angst Ze kijken Met hun ogen Dwars Door mijn huid Ik kwam Slechts voor Een bed Ik kwam Slechts voor Wat eten Ik kwam Voor even rust Voor stilte…
Veraisme12 november 2015Lees meer >

Zijn

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 507
Dat wanneer je dat witte licht ziet, of een tunnel, er ook geen stilte rest, maar niets, zelfs geen zwart. Hoe is niets te bevatten in termen van eindigheid? Dat je jaren slechts stof zijn op een tijdlijn. We zijn allen gelijk en gemaakt van dezelfde atomen, maar waarom voelen we dat niet in ons hart?…
Marije Geerts30 december 2015Lees meer >

glans van het leven

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 552
glans van het leven gepoetst door de gedachten geluk gekozen de tijd danst en danst de beweging staat nu stil en hoe lang is nu de ruimte is leeg beweging vult herhaling stof dwarrelt uit licht de tram is de tijd als een beweging zo stil langzaam tikt de vloer stil in stilte nu hoe lang is de beweging om de hoek voorbij nu…
Cece Ka4 januari 2016Lees meer >

Weer klinkt het lied

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 491
hun woorden bevroren tot ijs door een gure wind gedragen tochtten zij kilte door het paradijs waar tropische emoties bruisten felle blikken huisden in het smeulend vuur van omfloerste ogen stilte brak de eerste schrik paniek vluchtte in chaotische taferelen zij drongen met velen naar te weinig lucht hun vlucht is gevangen…
wil melker9 januari 2016Lees meer >

Kluizenaar

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 657
eenzaamheid gezworen was in mijn eentje gestrand wist niemand te bekoren mijn hart aan de stilte verpand verbonden aan vrijheid verknocht aan de rust niet gehecht aan tijd geen behoefte aan lust zo leefde ik voort mijn leven onachtzaam door niets of niemand gestoord ik werd zeer bekwaam bekwaam in de wijsheid ik beschouwde mijzelf…

Het gebed in je handen

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 626
warm van vertrouwen wij kenden je diepste verlangen naar liefde en rust na een emotievol leven waarin jij alles hebt gegeven je ogen zijn niet gebroken je bent mee gegaan met je ziel na afscheid van ieder waarvan jij hield je bewaarde je lach als het laatste dat jij ons persoonlijk gaf bijna opgewekt en blij ging jij ons in stilte…
wil melker14 februari 2016Lees meer >

Heimwee

netgedicht
4.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 618
waar ik nimmer ben geweest plekken die mij van verre raken, het is mijn ziel, zo denk ik die nog dieper zoekt naar wat reeds in mij is of toch wel naar verwachtingen die op mijn weg te vroeg zijn opgedoekt ik kan wel iets zeggen hoe het daar is; ik zal opgenomen zijn in velden bij zonsondergang, en verblijven in de stilte…

Verborgen schoonheid

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 834
Twee zwanen dobberen trapsgewijs en geleiden de processie tot het kanaal waarbij de stilte het geloof van spijt je sluiert rondom jouw schoonheid. Een waterweg van een dynamische fase naar de vrijheid over golven van de zee omarm je vertraagt kalm de deining en hef ik het glas andermaal met rosé.…