9588 resultaten.
Zomerhitte
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
530 Zomerse loomheid wordt krols
in stilte na een verhitte overval
van oneindig geluk en z’n licht
plat legt in de schaduw van verval.
Bijen verbreden het raamwerk
van de korf, in een klap slaat het
dagboek dicht zonder dat de
zuivere honing werd verschoten.…
Engelse dagen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
491 Mijn buur maait
ijverig zijn gazon
de stilte stuift uiteen
en decibels doen mij
als een krekel
uit zijn zomerdromen
springen voor de mier.
Alles kortgewiekt vliegen
de laatste zonneresten
als gefnuikte bloemen
verstrooid in het rond.
Aangestoken start mijn
overbuur zijn machine
met vermanende vinger
de laatste droge dag.…
Als het stormt
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
569 in mij los
zo menselijk sterk,
teer als mos
als eb aan mij zuigt
en ik de boeien pak
ben ik niet meer overtuigd,
is mijn zelfvertrouwen zwak
vanaf de drassige oever
zie ik in de verte de horizon,
eens het beloofde land,
verward zie ik een schim
steeds minder aan mij verwant
als ik over liefde spreek
stokt de adem
in droevige stilte…
vernis-sage
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
715 ik geef de tijd
aan een kunstenaar
als fijn zand dat schuurt over stilte
hij vraagt welke waarde ik wil geven
aan enkele uren houdbaarheid
wijzers en woorden stromen mij voorbij
koud en warm en af en toe
een traag verdriet
ik zie beelden bewegen
de zon komt op
en gaat weer onder
waarom antwoord je niet, vraagt hij
ik wacht op de…
Dirigent
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
906 Voor de stilte uit dirigeer jij voorop.
Je bent het plaatje in het kunstwerk.
De compact disc die goud is omlijst.
Jouw fundament stond altijd sterk.
Zonder sporen gaan dagen voorbij.
Een onbewerkte geluidsinstallatie
toont voor mij die kleine details
wat bij jou kon leven tot frustratie.
Jij blijft de kunst van omgangskunde.…
Bij het kampvuur
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
656 Het geluid neemt maar langzaam af
nu ik weer huiswaarts ga
Na de hele dag in draf
besef ik weer helemaal waar ik sta
Dichter bij de werkelijke stilte
op dit late avonduur
brandt hier tegen de kilte
vrij gezellig de open haard als vuur
Ik staar erin en zie de prachtige vlam
die voortkomt uit een exotische stam
net afgehakt met…
Stille week
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
574 doven horen
verlamden staan op
leer me deze dagen
te ontdekken
wie Je bent
stil zijn wil ik
maar wel voorlopig
zoals een geheim
dat ooit wordt onthuld
stil staan wil ik
bij het lijden
het sterven
dan mag ik weten
wie Je bent
wat Je deed
omdat het antwoord
dan gegeven is
het mysterie
openbaar is geworden
de stilte…
Sterfelijk?
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
500 Wespen larven wentelen
zich in de palm van een
espenblad, de synthese
laaft zich uit de palmen
van het kleinste hart
stromen van groene synergie
door de nerven van stilte
Van niets te leven dan
van de zucht naar die
waarachtige schoonheid
om in het tijdswiel van
de geaarde ziel tot
humus voor de toekomst
te vergaan
waaruit een…
In nostalgie te overleven
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
636 de mussen zijn verdwenen
er zijn tal van bonte rovers verschenen
die het knusse hebben uitgemoord
alleen nog op het platteland
waar rust en stilte hangt zijn zij
gebleven om in nostalgie te overleven
ook mensen volgen deze lijn
wensen dat hun eigen musjes
hoogvliegers als adelaar of condor zijn
verder kunnen zweven dan de rest
die vegeterend…
novemberblues
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
592 nu de stilte langzaam om hun namen daalt…
dwaalt mijn hart
ze gaat herwaarts, naar een tijd
waarin mijn tafel nog gevuld met allerhande was
de vrolijkheid sprak stukken uit een boek
dat nu gesloten, bovenop
de stapel ligt
maar als ik blader, zie ik hun momenten
goedlachs langs mijn ogen strijken
tussen bladen prijken weer de beelden…
In perspectief
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
561 ik ben de schepper niet
als ik de golven zie in
perspectief met hoge luchten
en mijn kleinheid
me doet vluchten
met zand in mijn hand
als verbondenheid
met strand aarde en
het uitgestrekte groene land
het donkere blauw
van eenzaamheid en stilte
mij trekt naar het verre heelal
waar het woord verstomt
licht gevangen zit in gaten…
Zuivering?
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
472 stem voorbij, dan
werd het moeilijk ademhalen voor
het wezen dat samen met mij leeft,
in de rollende wind zonder einde,
in wat vervoering brengen zou
verzamel ik de ontroering, toch
spreekt het zich niet uit, zo ook
Chrysostomos besloten had
het gestamel verliest zich in geluid,
verzameling gekleurde kiezels in de
mond van de stilte…
Ken de kou van steen
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
500 hun letters woorden zinnen
bouwen stilte om me heen
nog kan ik de tonen onderscheiden
van hen die de gesprekken leiden
diep van binnen ben ik moederziel alleen
er zijn geen muren om me heen
het open lijkt al tijden afgesloten
door zijn onbereikbaarheid
mijn ogen zien het ijlings
vluchten van de huidige realiteit
ik ken de kou van steen…
De tijd mist troostigheid
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
556 er groeit
geen stilte om me heen
in de neerslag van geluiden
verdrink ik moederziel alleen
waar schaduw
dagen met donker kort
schort het aan licht
voor nog enig perspectief
de tijd mist
troostigheid als zij
met lange slagen
de uren gaat vertragen
chaos tocht
in gure vlagen
gaat zwart land het
witte doek nog dragen
ik heb ineens…
Nieuw begin
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
815 vlindervleugels landen
op lentebloemenkopjes
speels en zacht ruisend
als wind onder ritselpapier
in de stilte zinnentuin
zoemen samenklanken
eerste hommellijfjes
vliegen in een lange zwier
-
opnieuw ademhalen
het laten van een zucht
de wind bolt zijn wangen
blaast regen uit de lucht
natte tegels drogen
voetstappen zoeken
het…
uitgeschakeld
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
573 er is geen sprake meer
van stilte
al braakt het huis ruimte
en spert het spinrag monden
open
muizen hebben hun nest
verlaten
het geknaag blijft achter de wand
van een verstarde
glimlach
uitgeblust en tentoongesteld
in achterstallige vragen
de man zegt
jouw woorden brengen geen enkel verhaal
zij groeit vast in de regen
die…
Metamorfose
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
688 dag ontmaagdt
tussen opgetrokken graskragen
doezelt glimmend en naakt
een gestreept plaveisel
kruinen op stam ontwaken
nog geen tint aangetrokken
bloemen komen in bedden bij
half dromend de ranke halmen
uit de wetering staan wolken op
een lichte bries wuift ze op wegen
van heden tot morgen
het uur rijpt naar groter getal
de stilte…
VADERDAG EN HET LEGE NEST SYNDROOM
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
1.002 Vaderdag
een dag die me weinig zegt
als verlengstuk van Moederdag
wat me ook zo weinig zegt
maar vandaag toch een gevoel
vader´s lege nest syndroom;
gisteren ging zij op vakantie
mijn dochter met haar moeder
ik hielp, pakte in en zwaaide uit
en daar stond ik, en betrad
hun lege, vooral stille woning
waarin geen leven te bekennen
de stilte…
In aanbouw
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
711 Later op dag duiken er curieuze
gaten op
bejaard daglicht waagt er zich
zonder enige rimpeling te water
een troebel theezeefje schept zilvergruis
uit de reflectie
verdwijnt als kruimeldief
in de kruipruimte van het ondermaanse
als een groene draak
zwermt geboomte langs kartelranden
eindeloos bladspuwend
in dode wind
uit de stilte rijst…
Nummer 8
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
513 de lucht van de lege straat
kent een stadse geur
de stilte is vreemd
ik ga voorbij
de verlatenheid,
aan de linkerzij,
deur voor deur
doeken dienen als luiken
immers de hitte speelt op
het beklede raam
sluit de wereld buiten
de oude man op nummer 8
ontmoet alleen zijn naam
hij denkt in dromen
over de wens naar morgen
als zijn naasten…
Scherp afgetekend
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
458 het is mijn keuze niet
waar in het donker
scherp afgetekend
de vleermuis vliegt
waar spinrag hangt
en zompige aarde
vol groene varens
mijn voetstap vangt
een zuigend contact
dat iedere pas
moeizamer maakt
naar het inktzwarte ven
dat spiegelend
laat zien wie ik ben
stilte doet rimpelen
in golfjes schrik
van die plek word ik gek…
Liefdeswind
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
602 strelende flarden lucht
die haren laten vliegen
als onstuimige golven
hand in hand lieten wij
stappen in het natte zand
achter totdat de vloed
ons samen uitgumde
niets werd uitgesproken
doordat de straffe wind
woorden verwaaide
stil langs de schelpen rand
waar de bries ons verstomde
tot geluidloze gedaanten
die de stilte koesterden…
Als je alles achterlaat
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
1.347 Alles achterlaat
Argwaan
Angst
Ik lees het
In hun ogen
Het zijn
De emoties
Die ik
Zo goed ken
Ik voel me naakt
Steeds naakter
Ze kijken
Met hun argwaan
Ze kijken
Met hun angst
Ze kijken
Met hun ogen
Dwars
Door mijn huid
Ik kwam
Slechts voor
Een bed
Ik kwam
Slechts voor
Wat eten
Ik kwam
Voor even rust
Voor stilte…
Zijn
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
507 Dat wanneer je dat witte licht ziet,
of een tunnel, er ook
geen stilte rest, maar niets,
zelfs geen zwart.
Hoe is niets te bevatten
in termen van eindigheid?
Dat je jaren slechts stof
zijn op een tijdlijn.
We zijn allen gelijk en
gemaakt van dezelfde atomen,
maar waarom voelen we dat niet
in ons hart?…
glans van het leven
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
552 glans van het leven
gepoetst door de gedachten
geluk gekozen
de tijd danst en danst
de beweging staat nu stil
en hoe lang is nu
de ruimte is leeg
beweging vult herhaling
stof dwarrelt uit licht
de tram is de tijd
als een beweging zo stil
langzaam tikt de vloer
stil in stilte nu
hoe lang is de beweging
om de hoek voorbij
nu…
Weer klinkt het lied
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
491 hun woorden
bevroren tot ijs
door een gure
wind gedragen
tochtten zij kilte
door het paradijs
waar tropische
emoties bruisten
felle blikken
huisden in het
smeulend vuur
van omfloerste ogen
stilte brak
de eerste schrik
paniek vluchtte in
chaotische taferelen
zij drongen met velen
naar te weinig lucht
hun vlucht
is gevangen…
Kluizenaar
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
657 eenzaamheid gezworen
was in mijn eentje gestrand
wist niemand te bekoren
mijn hart aan de stilte verpand
verbonden aan vrijheid
verknocht aan de rust
niet gehecht aan tijd
geen behoefte aan lust
zo leefde ik voort
mijn leven onachtzaam
door niets of niemand gestoord
ik werd zeer bekwaam
bekwaam in de wijsheid
ik beschouwde mijzelf…
Het gebed in je handen
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
626 warm van vertrouwen
wij kenden
je diepste verlangen
naar liefde en rust
na een emotievol leven
waarin jij alles hebt gegeven
je ogen
zijn niet gebroken
je bent mee gegaan
met je ziel na afscheid
van ieder waarvan jij hield
je bewaarde je lach
als het laatste dat
jij ons persoonlijk gaf
bijna opgewekt en blij
ging jij ons in stilte…
Heimwee
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
618 waar ik nimmer ben geweest
plekken die mij
van verre raken,
het is mijn ziel, zo denk ik
die nog dieper zoekt
naar wat reeds in mij is
of toch wel
naar verwachtingen
die op mijn weg te vroeg
zijn opgedoekt
ik kan wel iets zeggen
hoe het daar is;
ik zal opgenomen zijn
in velden bij zonsondergang,
en verblijven in de stilte…
Verborgen schoonheid
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
834 Twee zwanen dobberen trapsgewijs
en geleiden de processie tot het kanaal
waarbij de stilte het geloof van spijt
je sluiert rondom jouw schoonheid.
Een waterweg van een dynamische fase
naar de vrijheid over golven van de zee
omarm je vertraagt kalm de deining
en hef ik het glas andermaal met rosé.…