73 resultaten.
Als… Grote Geelstaart
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
308 Als een Atlas die de wereld niet meer torsen kan,
als een onkusbare prinses in deze modderpoel,
als een vergaloppeerde pony in de onbestaanbare stad,
als een inhoudsloze boodschapper van alle goden los,
als een To-To in het bos van boos geworden dromen,
als een uitgefaseerde donder- & bliksem-winterstorm,
als een vorm verzand in onwelluidend leiderschap…
Het schijnt dat een ander schip
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
1.432 Het schijnt dat een ander schip
op een bepaald uur op zee voorbij zal varen.
Het is niet van staal en de vlaggen
zijn niet oranje gekleurd:
niemand weet van waar,
niemand weet het uur:
alles is toebereid,
er is geen salon zo fraai, alles is klaar
voor het voorbijgaand gebeuren.
Het schuim ligt klaar
als een fijn tapijt
geweven met sterren…
Angstmoed
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
481 Moedig angstig. Angstig moedig.
Niet langer hoeven vluchten.
Niets meer verdringen.
Wie moedig lijkt is angstig,
in meer of mindere mate.
Wie angst in de ogen durft kijken,
is moediger dan leeuwen zijn.
Is wijzer dan een uil…
Goden, bergen en woestijnen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
630 Gemzen van de Sierra Madre,
Cordilleras de los Andes
mogen dromen van medailles
evenals de nazaten
der bedoeïnen van de Atlas.
Ja zelfs de vossen der woestijn
- Iran, Egypte en Saoedi's -
willen niet die schietschijf zijn
voor Engelse of Duitse Rudi's.…
Innerlijk vuur
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
559 Terwijl het vlees
Dat bij dit lichaam
Hoort roerloos
Tussen wat houten planken
Achterblijft,
Kringelt wie hij was
Door de naden van de kist
En ontsnapt naar de
Ruimte die hij met
Zijn innerlijk vuur
In herfstkleuren steekt…
Tramlijn Begeerte
gedicht
2.9 met 24 stemmen
9.522 dichtgaat onder de avondwijdte, de noordelijke
kroon brandt op je hoofd en je vrucht wil dragen de wind, de Bora
het liefst, of de Harmattan, met hun messen die snijden in het brood
van het donker en geboren worden dan je zaden, de naakten die je kleden,
van de kosmos een zoon, kosmetisch, zoneloos, gemorst als korstmos
langs een rotsblok in een atlas…
Als mijn wereld
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
618 Wil dan de handen zijn, waar Atlas
mijn wereld op draagt. De draaier
van zijn torso, waaromheen mijn
hele wereld schraagt. De innerlijke
wereldbrand, de niet wortelt in
het gezond verstand, maar slechts vrede
vindt in de waterbron die het leven
zuivert onder een gouden zon.
Als mijn wereld niet meer belicht
de wereld van voorheen.…
Terra nova land
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
541 staarde
Dan zien wij 't virtueel als cameraland
Dankzij geluidsopnamen weet men beter
Hoe walvissen zich met elkaar verstaan
Het noorderlicht, het oog van
de orkaan
Niets was zonder kompas en hoogtemeter
De maan blijft onbekend van gene kant
Maar meer dan intrigerend is de naam
Die globemaker Blaeu heeft laten staan
Op kaart en atlas…
Wisch toe borch
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
597 terra levis
geen sterveling op pad, hooguit
een stroper in de weidengreppels
bij het woud der Paasheuvel
in laag struweel en struikgewas
Verscholen achter slagschaduw
der kerke strekten zich rondom
de witgekalkte châteaumuren
rozenhagen achter brede laandoorsnede grasgazons
een klein idyllisch pronkjuweel
dat op de kadastrale atlas…
werelds
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
490 Voor moeders, overal ter wereld
Moeders —
waar ter wereld zij ook zijn —
hebben harten als een octopus
armen die altijd reiken
handen die altijd dragen
onvoorwaardelijk zorgen zij
door storm en stilte
voor het leven
dat zij de wereld schonken
zij dragen als atlas ooit
wat te zwaar lijkt voor een mens
hun schouders steunen
als een…
Verborgen liefde
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
371 - KALYPSO tot HERMES -
Waarom, zo sprak de schoonlokkige tot Hermes,
de boodschapper der goden
uit naam van Zeus
Waarom mag ik die listrijke
koning Odysseus
die Troje innam, dankzij Pallas verwoestte
niet met mijn zoetgoddelijke
liefde koesteren
Waarom misgunt mij de bliksemslingrende vader
mijn liefde voor een man
wiens schip…
Het epos van de zeven dode dichters
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
1.302 En wat was er met de muziek gebeurd
onverschillig uitgesleurd
hij neuriede de eenzaamheid
en raakte z'n gevoelens kwijt
hij zoekt naar troef en onderscheid
en moet berusten in de tijd
Tijd van zin, moment van twijfel
een stoel in een hoek van de kamer
de schaduw die niet uit z'n voeten stamt
een knoop uit het boekje in z'n atlas geramd…
In Memoriam Anni Domini MMXVIII
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
537 Als Erdogan spreekt Regent 't zonnestralen
in zijn Atlas van de waterwereld
voorspelt hij Rampen, Zeven jaren oorlog -
Spontaan gejuich van anti-Democraten
De bal is rond, het Endspiel is begonnen
Uit elkaar gaan Zomertijd en Klok
'Rule Britannia' zingen brexiteers
en op de achtergrond klinkt nog 'True love'
- Wensdromen van een Maakbare…