Hij, die dees achtbre rijen schikte,
Bouwde eens aan Babels toren mee;
Hier hebt gij de oudheid, stof op snee!
En – hoe ik van die titlen schrikte –
Verwarring is hier ’t groot idee.…
Een jongen blaast zijn zeepsoppijp
rollend bollend om melkander
bellen tot een zilv'ren blaas,
dan rijst een toren als van Babel
onder druk tot broze hoogte
breekbaar, zonder veel geraas,
die groeit en groeit en zich ontbolt
laag voor laag in purpergoud,
in teer lichtrood en groenig waas
glimmend zich in glans ontvouwt,
kleuren…
goed, luister dan naar dit betoog
waarvoor ik mij niet langer hoef
te schamen
in elk geval begon het niet
in babel
want daaromheen ligt het tweestromenland
mesopotamië, moeras en zand
daar heb je geen Gedichten
punt en el
ook al genieten dichters daar respect
meer dan de tachtigers en modernisten
maar als de vijftigers dat ook
echt…
Hij las zichzelf van snob naar expert
en jij koesterde zijn excentrieke opgang,
zijn boekentoren van Babel, waarmee hij
jou imponeerde en begeerde, terwijl jij
hem betoverde met pianoklanken en de geur
van jouw speelse lichaam.…