start rijmen vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud

Categorieën:

actualiteit (3225)
adel (48)
afscheid (1718)
algemeen (1893)
bedankt (140)
biologie (66)
dieren (689)
discriminatie (111)
drank (219)
economie (72)
eenzaamheid (1426)
emoties (5155)
erotiek (632)
ex-liefde (574)
familie (271)
feest (219)
film (63)
filosofie (2477)
fotografie (118)
geboorte (188)
geld (59)
geweld (219)
haiku (2709)
heelal (246)
hobby (81)
humor (1291)
huwelijk (231)
idool (90)
individu (1088)
internet (85)
jaargetijden (1488)
kerstmis (464)
kinderen (777)
koningshuis (75)
kunst (583)
landschap (449)
lichaam (348)
liefde (9157)
lightverse (1094)
limerick (325)
literatuur (881)
maatschappij (870)
mannen (138)
media (21)
milieu (155)
misdaad (140)
moederdag (51)
moraal (431)
muziek (554)
mystiek (778)
natuur (3021)
ollekebolleke (209)
oorlog (689)
ouders (334)
overig (1314)
overlijden (1212)
partner (219)
pesten (66)
planten (94)
poesiealbum (2)
politiek (334)
psychologie (4075)
rampen (150)
reizen (547)
religie (1228)
schilderkunst (285)
school (101)
sinterklaas (101)
sms (15)
snelsonnet (645)
songtekst (78)
spijt (147)
spiritueel (239)
sport (323)
sterkte (69)
taal (835)
tijd (1471)
toneel (83)
vaderdag (20)
vakantie (272)
valentijn (94)
verdriet (1107)
verhuizen (52)
verjaardag (184)
verkeer (98)
voedsel (142)
vriendschap (541)
vrijheid (855)
vrouwen (400)
welzijn (438)
wereld (537)
werk (154)
wetenschap (140)
woede (183)
woonoord (342)
ziekte (797)

tabblad: netgedichten

< vorige | alles | volgende >

netgedicht (nr. 67345):

Sacre du Printemps

- een lenteoffer -

De zon bleef weg en klaterde
van tijd tot tijd wat lentelicht
zo door een wolkenholleken

voor lieveckyn en elckerlyc
op 't verse groen en sprankelings
op gele boterblommekens.

Een ganzendriehoek in de lucht
en uit het schuchtre bomenbos
lacht een ekster in zijn vlucht.

Een jongen blaast zijn zeepsoppijp
rollend bollend om melkander
bellen tot een zilv'ren blaas,

dan rijst een toren als van Babel
onder druk tot broze hoogte
breekbaar, zonder veel geraas,

die groeit en groeit en zich ontbolt
laag voor laag in purpergoud,
in teer lichtrood en groenig waas

glimmend zich in glans ontvouwt,
kleuren smeltend in melkander
rijzend aldoor, soms weer dalend

wijl de blaasbalg, balancerend
op gespannen voet jonglerend,
zwelgt in broze spanningsboog...

als bellentoren in een broeikas
houdt zij stand in het luchtledig
...tot zij doodvermoeid uiteenspat,

stervend weerkeert naar de bron.
Als maagdenoffer aan de lente
gelijk de Sacre du Printemps

was hiermee haar dans ten einde,
rees uit haar tijdelijk cocon
van ruimtescherm in eigen sfeer

een nieuwe orde der getijden
in der seizoenen keerkring terug
binnen de eeuwge wederkeer.

En zie, heel ver, een witte stip
waarlangs het zuiden openklaart
trekt zij de wijde wereld in.

De zon kwam terug en klaterde
van nu af aan nieuw lentelicht
voor lieveckyn en elckerlyc.

Schrijver: Max de Lussanet, 30-04-2018


Geplaatst in de categorie: jaargetijden

Zoek naar vergelijkbare inzendingen


Deze inzending is 115 keer bekeken

3/5 sterren met 2 stemmen.



Er zijn 3 reacties op deze inzending:

Naam:Max de Lussanet
Datum:01-05-2018
Bericht:Dank allebei. Meer archaïsche klanken, bvk uit het Vlaams, dat moet te doen zijn, Anneke!

Naam:Anneke Haasnoot
Datum:01-05-2018
Bericht:Leuk gedicht, Dat lieve hollewollekens van Felix Timmermans erin verwerkt. Doet Vlaams aan de woordkeus.En zoete, Vlaamse taal klinkt als muziek in mijn oren. Smaakt naar meer.

Naam:Jan Haak
Datum:30-04-2018
Bericht:Wat een lief lentelied !


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)