Alle inzendingen over berg,wind,stap

14830 resultaten.

Sorteren op:

Remedie

gedicht
3.8 met 33 stemmen aantal keer bekeken 11.034
Tegen de angst. Al wat ik schrijf weerstaat mijn wanhoop, elke zin waaraan ik ademloos begin jaagt mij de stuipen van het lijf. Want op papier ben ik niet bang. Hier gelden vastgestelde wetten die mij uit razernij ontzetten en redden van de ondergang. Kunst zet het leven naar zijn hand, brengt het terug tot dunne lijnen die zich, tegen…

alleen

hartenkreet
4.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.594
Héél véél kon ik alleen geen mens die dat betwistte-maar toen ik dacht, dat ik alles kon (dus niemand nodig had) bleek dat ik mij vergiste, want-weet je wat ik niet kon? mezelf kon ik niet omarmen Nu ik dit opschrijf, schrik ik ervan: zijn mijn woorden- is mijn houding camouflage voor mijn angst? ben ik bang dat ik toch niet alles kan? en…
margreet wind15 december 2004Lees meer >

De bewaarder

gedicht
3.4 met 20 stemmen aantal keer bekeken 11.778
Hij gaf geen krimp. Hij had de tijd steeds aan de lijn. Hij ging zijn gang onaangedaan en zonder onderscheid werd toegewijd zijn leven lang al wat hem overkwam bewaard. Niets ging verloren. Hij vergat zorgvuldig alles wat in kaart gebracht een codenummer had. Zo vond zijn leven plaats. Totdat hij, dwalend langs de schappen zich met zijn…

Verloren voorwerpen

gedicht
3.1 met 13 stemmen aantal keer bekeken 7.590
Hazenschedel. Zonder oren. Tot het bot teruggebrachte waakzaamheid. Onvindbaar verstopt aan een slootkant. Herinneringetje van zilver. Kristallen druppel hemel. Logeerliefde. In het zwembad van mijn pink gegleden. Eeuwen ongezien onder het tuinpad: munr.Zeelandia. 1872. Luctorleeuw. Verloren bij een weddenschap. Lorgnet. Messing. ovale…

Weerzien

gedicht
2.3 met 194 stemmen aantal keer bekeken 41.250
Je bent er nog. In deze zachte vreemde heb je op mij gewacht. De deur staat aan. Mijn lippen raken je. Ik neem de stille bewijzen waar van je bestaan. En naar de dood getekend door de jaren hervinden wij met onze ogen dicht het leven in eenvoudige gebaren. De eerste merel zingt het donker licht. De wandeling, de brug. Knotwilgen duiken…
Harmen Wind28 januari 2026Lees meer >

De drinker

gedicht
2.3 met 440 stemmen aantal keer bekeken 71.792
Hij groet zijn hand: klein glas. De trage kamer groet hij, het vertrek van zitkuil, eethoek, suite, tot hij ze niet meer ziet. Hij sluit de ogen, wacht. Hij groet de zachte nacht, die langzaam, langzaam, hem de laatste tonen van gedachten horen doet. De leegte groet hij, toevluchtsoord. De oude kat, de zwarte, streelt zich met de hand…

Vrouw

gedicht
3.0 met 37 stemmen aantal keer bekeken 14.668
Ik zie haar nog zitten: een simpele bank met een simpele vrouw met twee simpele handen omhoog naar de lucht, voor het rood van de tuin in de zon, als een meisje zo rank, als een kind zo verwachtingsvol, ondanks haar jaren. Ze neuriede zacht en ze lachte daarbij in geboeide vervoering. Ze keek niet naar mij, ze keek naar haar handen. Die maakten…

Plaatselijke tijd

gedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 3.772
Hier is het morgen. We schrijven een datum, kijken het raam uit, smeren een snee brood en vrezen het ergste zonder dat het ons bedreigt. Een ochtend aan de rand van een gelaten stadje op de oever van stromend water. Een kerkklok, een scheepshoorn: het is tijd. Altijd. Dit roepen beweegt ons, drijft ons onstuitbaar voort, hoe stil het grijze licht…
Harmen Wind13 januari 2014Lees meer >

Wereld

gedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 4.185
Nooit een orka gezien in de dorpsvaart, nooit een zebra in een weiland ontmoet, geen kokospalm in de boomgaard, maar wereld was er in overvloed. Boer Bethlehem had een Duitse herder, in de stal stond een Belgisch paard. Het Guinese biggetje zonder staart woonde op Elba, een steenworp verder, waar een meisje Engelse ziekte had. Haar grootmoeder…

Opdracht

gedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 3.837
Schrijf je nog wel eens jongen?, vroeg mijn moeder mij. Je maakte van die mooie verzen vroeger en verhalen. Ik vraag mij af: in wat voor wereld leven wij. Moet je nog thee? Ik bedoel: dat banale, ze schrijven over dingen waar geen woorden voor zijn. Ze keek omhoog. Begrijp jij hoe men zich zo kan verlagen, zich zo door de maalstroom van deze…
Harmen Wind24 oktober 2014Lees meer >

Jij!

netgedicht
3.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 738
poedel je nat in de bekken van een rivier vlieg de wind na met al je plezier laat je schaterlach klinken over de hoogste bergen van mij mag je want je weet voor mij hoef jij je niet te verbergen…

Vrolijk

hartenkreet
4.8 met 13 stemmen aantal keer bekeken 698
Ik ben zo vrolijk en vreugdevol als ik tol Ik ben zo vrolijk en vreugdevol als ik draai en rol In de lucht met de wind die zucht Ik waai mee naar de zee Puffend op een berg Blozend op de zon…
Kh19 juni 2022Lees meer >

stroom

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 622
ga, ga, stap snel, de volgende, haast, haast. pak, neem, struikel, stap, hinkel, til, sta niet meer stil. vort, vooruit daar ligt het, daar, daar ligt het te wachten, te wachten in rust. de rust van ruisen, van niets, van bomen en bladeren en wind, van vogelgezang en vissen die drijven in sloten, kanalen en zeeën van tijd.…

Bergwandeling

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 571
De Berg zijn canvas, zijn voeten zijn penseel. Over rots en kiezel, langs blad en gras. Hoger en hoger klimt hij, over afdalen nog niet nagedacht. De Berg zwijgt zoals altijd, en hij lacht.…

december

netgedicht
3.6 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.145
de hoogste berg van het jaar heet december er is geen weg langs je moet erover het donker zet het verschil nog schriller in het licht wie rijk is verspilt met stijl wie arm is blijft buiten staan maar warmte komt uit onverwachte hoek een vuurkorf en wat muziek brengt mensen samen op het plein doet ze vergeten hoe lang de nachten…
rietvr14 december 2007Lees meer >

Op die berg

hartenkreet
4.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.445
Op de berg, werd zij herdacht die hoge berg, zorgde voor een diep dal op die berg gebeurde iets wat geen mens verwoorden zal Op de hoogte waar een jaar terug haar as verstrooid werd, wat ging het vlug werd zij herdacht men legde een roos ’t was die plek, die ze bij leven uitkoos om als laatste te mogen vertoeven Op die berg, die hoge berg…
An Terlouw11 augustus 2009Lees meer >

De besneeuwde berg

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 607
Iedere nacht Naast je in bed, afzijdig Omringd door slaap Zie ik de besneeuwde berg Van het grote verdwijnen.…
B. DiVincenzo15 december 2014Lees meer >

De berg weg

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 611
En bij de zevende verliest de weg zijn vaart om rustig uit te lopen in de vlakte waarboven de berg zich torenend verheft met op de kam een auto die in het niets verdwijnt.…

Schoenen

netgedicht
4.8 met 10 stemmen aantal keer bekeken 506
Schoenen Plotseling merkte hij dat hij naast zijn schoenen liep: dat zijn stap nieuwe werelden schiep. Ineens merkte hij dat zijn gehoor doordrong door de dikste muur, werd het verheven tot tweede natuur. Plotseling stond hij op een berg, werd daarvoor rijkelijk beloond; door de critici weer weggehoond.…
Benjamin12 april 2009Lees meer >

Wind- en tranen

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 607
Ze kuste m'n hoofd, wangen en kin 't was de wind, die: de tranen opving.…
Johanna26 februari 2017Lees meer >

Mount Wachusett

netgedicht
2.9 met 9 stemmen aantal keer bekeken 669
schepper verandert zich in een haas toen de aarde zich plooide was de berg daar om alles van waarde te bewaren…

De berg

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 43
Logos zwijgt en Tao beweegt, de berg staat stil, de wind veegt. Wat ik bemin, laat ik nu vrij, wat ik verlies, bevrijdt ook mij. Ga heen, ga heen, maar weet voorgoed: de diepste liefde scheidt het bloed. En waar geen jij, geen ik meer zij, daar zijn wij één — en allebei.…

Neem me mee

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 780
Leunend op de wind mijn armen wijd gespreid ogen gesloten neem me mee wind rukt aan haren en kleren als ontelbare lange vingers aangenaam of toch niet ik hou mijn adem in even maar en zet dan een stap vooruit neem me mee traag worstelend evenwicht zoekend maar ik kom vooruit…

Eerste stap ....

hartenkreet
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.557
Misschien verloren voor de toekomst vergeet ik het geleefde verleden en zoek mijn weg naar de overkant daar waar het licht op mij wacht en mij zal begeleiden naar mijn eeuwig zijn, vrij van gedachten over liefde en haat, zonder pijn en verdriet, begeleid geven maar ook ontvangen mijn eerste stap naar vrijheid…
metha18 september 2004Lees meer >

Continenten ver

netgedicht
3.2 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.735
Je deed het moeiteloos, je was al continenten ver, voordat ik je ging missen, te gretig ingehaald, te veel gevergd, jij was alweer een klip voorbij, wuivend, leek zorgeloos, keek vanuit je hoge plaats op mij neer, ik maande je stil te blijven staan, wat je beantwoordde met nieuwe vragen zonder een stap te vertragen, verkoos je de…
pama12 augustus 2009Lees meer >

De overstijgende stap?

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 450
Het raakt het hart van een innerlijke wetenschap zonder dat we alles zal kunnen meten, de kracht, of de deugd ervan, de intuïtie dat alles ertoe doet, de overstijgende stap naar de werkelijke schoonheid.…
Pama22 januari 2014Lees meer >

De eerste stap

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 639
Maar op het moment dat je je eenzaam gaat voelen zet je toch die eerste stap. Immer maar weer die weg omhoog. Bij iedere stap iets meer bezonnen. Maar op het moment dat jouw vordering lonkt, moet er nog zoveel worden gewonnen.…

Slechts een stap!

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 475
verguld en ingelijst verscheiden partners met haar vrienden, de kinderen gepositioneerd in tere souvenirs het zeer tekent zich af in stille hoeken en op plekken waar niemand meer komen mag afleiding bestaat alleen maar in haar dromen, als zij in een laatste dagelijkse activiteit het hoofd heeft neergevlijd, zij is slechts een stap…
Pama3 februari 2020Lees meer >

Stap voorwaarts?

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 762
elkaar, maar niet terug, ik moet je bekennen dat we nog steeds niet in elkaar herkennen van acceptatie, wat ons scheidt in diversiteit onder het gewelf van de wolkenboog door te gaan, ontbreekt mij de moed de mantel van meerwaarde te verkennen in een tijdloze loyaliteit, waar ik je altijd in heb ontmoet in een voorwaartse stap…
Pama10 december 2018Lees meer >