14830 resultaten.
Remedie
gedicht
3.8 met 33 stemmen
11.034 Tegen de angst. Al wat ik schrijf
weerstaat mijn wanhoop, elke zin
waaraan ik ademloos begin
jaagt mij de stuipen van het lijf.
Want op papier ben ik niet bang.
Hier gelden vastgestelde wetten
die mij uit razernij ontzetten
en redden van de ondergang.
Kunst zet het leven naar zijn hand,
brengt het terug tot dunne lijnen
die zich, tegen…
alleen
hartenkreet
4.3 met 7 stemmen
1.594 Héél véél kon ik alleen
geen mens die dat betwistte-maar toen ik dacht,
dat ik alles kon (dus niemand nodig had)
bleek dat ik mij vergiste,
want-weet je wat ik niet kon?
mezelf kon ik niet omarmen
Nu ik dit opschrijf, schrik ik ervan:
zijn mijn woorden- is mijn houding
camouflage voor mijn angst?
ben ik bang dat ik toch niet alles kan?
en…
De bewaarder
gedicht
3.4 met 20 stemmen
11.778 Hij gaf geen krimp. Hij had de tijd
steeds aan de lijn. Hij ging zijn gang
onaangedaan en zonder onderscheid
werd toegewijd zijn leven lang
al wat hem overkwam bewaard.
Niets ging verloren. Hij vergat
zorgvuldig alles wat in kaart
gebracht een codenummer had.
Zo vond zijn leven plaats. Totdat
hij, dwalend langs de schappen
zich met zijn…
Verloren voorwerpen
gedicht
3.1 met 13 stemmen
7.590 Hazenschedel. Zonder oren. Tot het
bot teruggebrachte waakzaamheid.
Onvindbaar verstopt aan een slootkant.
Herinneringetje van zilver. Kristallen
druppel hemel. Logeerliefde. In het
zwembad van mijn pink gegleden.
Eeuwen ongezien onder het tuinpad:
munr.Zeelandia. 1872. Luctorleeuw.
Verloren bij een weddenschap.
Lorgnet. Messing. ovale…
Weerzien
gedicht
2.3 met 194 stemmen
41.250 Je bent er nog. In deze zachte vreemde
heb je op mij gewacht. De deur staat aan.
Mijn lippen raken je. Ik neem de
stille bewijzen waar van je bestaan.
En naar de dood getekend door de jaren
hervinden wij met onze ogen dicht
het leven in eenvoudige gebaren.
De eerste merel zingt het donker licht.
De wandeling, de brug. Knotwilgen duiken…
De drinker
gedicht
2.3 met 440 stemmen
71.792 Hij groet zijn hand: klein glas.
De trage kamer groet hij, het vertrek
van zitkuil, eethoek, suite,
tot hij ze niet meer ziet.
Hij sluit de ogen, wacht.
Hij groet de zachte nacht, die langzaam,
langzaam, hem de laatste tonen van
gedachten horen doet.
De leegte groet hij,
toevluchtsoord.
De oude kat, de zwarte, streelt
zich met de hand…
Vrouw
gedicht
3.0 met 37 stemmen
14.668 Ik zie haar nog zitten: een simpele bank
met een simpele vrouw met twee simpele handen
omhoog naar de lucht, voor het rood van de
tuin in de zon, als een meisje zo rank,
als een kind zo verwachtingsvol, ondanks haar jaren.
Ze neuriede zacht en ze lachte daarbij
in geboeide vervoering. Ze keek niet naar mij,
ze keek naar haar handen. Die maakten…
Plaatselijke tijd
gedicht
3.0 met 1 stemmen
3.772 Hier is het morgen. We schrijven een datum,
kijken het raam uit, smeren een snee
brood en vrezen het ergste zonder dat het
ons bedreigt. Een ochtend aan de rand van
een gelaten stadje op de oever van stromend
water. Een kerkklok, een scheepshoorn: het is
tijd. Altijd. Dit roepen beweegt ons, drijft ons
onstuitbaar voort, hoe stil het grijze licht…
Wereld
gedicht
4.0 met 2 stemmen
4.185 Nooit een orka gezien in de dorpsvaart,
nooit een zebra in een weiland ontmoet,
geen kokospalm in de boomgaard,
maar wereld was er in overvloed.
Boer Bethlehem had een Duitse herder,
in de stal stond een Belgisch paard.
Het Guinese biggetje zonder staart
woonde op Elba, een steenworp verder,
waar een meisje Engelse ziekte had.
Haar grootmoeder…
Opdracht
gedicht
4.0 met 1 stemmen
3.837 Schrijf je nog wel eens jongen?, vroeg mijn moeder mij.
Je maakte van die mooie verzen vroeger en verhalen.
Ik vraag mij af: in wat voor wereld leven wij.
Moet je nog thee? Ik bedoel: dat banale,
ze schrijven over dingen waar geen woorden
voor zijn. Ze keek omhoog. Begrijp jij hoe
men zich zo kan verlagen, zich zo door de
maalstroom van deze…
Jij!
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
738 poedel je nat
in de bekken
van een rivier
vlieg de wind na
met al je plezier
laat je schaterlach klinken
over de hoogste bergen
van mij mag je
want je weet
voor mij hoef jij je
niet te verbergen…
Vrolijk
hartenkreet
4.8 met 13 stemmen
698 Ik ben zo vrolijk en vreugdevol als ik tol
Ik ben zo vrolijk en vreugdevol als ik draai en rol
In de lucht met de wind die zucht
Ik waai mee naar de zee
Puffend op een berg
Blozend op de zon…
stroom
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
622 ga, ga, stap snel,
de volgende,
haast, haast.
pak, neem, struikel, stap, hinkel, til,
sta niet meer stil.
vort, vooruit daar ligt het,
daar, daar ligt het te wachten,
te wachten in rust.
de rust van ruisen,
van niets,
van bomen en bladeren
en wind,
van vogelgezang en vissen
die drijven in sloten,
kanalen
en zeeën van tijd.…
Bergwandeling
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
571 De Berg zijn canvas,
zijn voeten zijn penseel.
Over rots en kiezel,
langs blad en gras.
Hoger en hoger klimt hij,
over afdalen nog niet nagedacht.
De Berg zwijgt zoals altijd,
en hij lacht.…
december
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
1.145 de hoogste berg van het jaar
heet december
er is geen weg langs
je moet erover
het donker zet het verschil
nog schriller in het licht
wie rijk is verspilt met stijl
wie arm is blijft buiten staan
maar warmte komt
uit onverwachte hoek
een vuurkorf en wat muziek
brengt mensen samen
op het plein
doet ze vergeten
hoe lang de nachten…
Op die berg
hartenkreet
4.6 met 9 stemmen
1.445 Op de berg, werd zij herdacht
die hoge berg, zorgde voor een diep dal
op die berg gebeurde iets
wat geen mens verwoorden zal
Op de hoogte waar een jaar terug
haar as verstrooid werd, wat ging het vlug
werd zij herdacht men legde een roos
’t was die plek, die ze bij leven uitkoos
om als laatste te mogen vertoeven
Op die berg, die hoge berg…
De besneeuwde berg
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
607 Iedere nacht
Naast je in bed, afzijdig
Omringd door slaap
Zie ik de besneeuwde berg
Van het grote verdwijnen.…
De berg weg
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
611 En bij de zevende verliest de weg zijn vaart
om rustig uit te lopen in de vlakte
waarboven de berg
zich torenend verheft
met op de kam
een auto
die in het niets
verdwijnt.…
Schoenen
netgedicht
4.8 met 10 stemmen
506 Schoenen
Plotseling merkte hij dat
hij naast zijn schoenen liep:
dat zijn stap nieuwe werelden schiep.
Ineens merkte hij dat zijn gehoor
doordrong door de dikste muur,
werd het verheven tot tweede natuur.
Plotseling stond hij op een berg,
werd daarvoor rijkelijk beloond;
door de critici weer weggehoond.…
Ik doe het stap voor stap
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
744 voor stap…
Wind- en tranen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
607 Ze kuste m'n hoofd, wangen en kin
't was de wind, die: de tranen opving.…
Mount Wachusett
netgedicht
2.9 met 9 stemmen
669 schepper
verandert zich in een haas
toen de aarde zich plooide
was de berg daar om alles
van waarde te bewaren…
De berg
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
43 Logos zwijgt en Tao beweegt, de berg staat stil, de wind veegt. Wat ik bemin, laat ik nu vrij, wat ik verlies, bevrijdt ook mij.
Ga heen, ga heen, maar weet voorgoed: de diepste liefde scheidt het bloed. En waar geen jij, geen ik meer zij, daar zijn wij één — en allebei.…
Neem me mee
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
780 Leunend op de wind
mijn armen wijd gespreid
ogen gesloten
neem me mee
wind rukt aan haren en kleren
als ontelbare lange vingers
aangenaam
of toch niet
ik hou mijn adem in
even maar
en zet dan een stap vooruit
neem me mee
traag
worstelend
evenwicht zoekend
maar
ik kom vooruit…
Eerste stap ....
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
1.557 Misschien verloren voor de toekomst
vergeet ik het geleefde verleden
en zoek mijn weg naar de overkant
daar waar het licht op mij wacht
en mij zal begeleiden naar mijn
eeuwig zijn, vrij van gedachten
over liefde en haat, zonder pijn
en verdriet, begeleid geven
maar ook ontvangen mijn
eerste stap naar vrijheid…
Continenten ver
netgedicht
3.2 met 12 stemmen
1.735 Je deed het moeiteloos,
je was al continenten ver,
voordat ik je ging missen,
te gretig ingehaald, te veel
gevergd, jij was alweer
een klip voorbij, wuivend,
leek zorgeloos, keek vanuit
je hoge plaats op mij neer,
ik maande je stil te blijven
staan, wat je beantwoordde
met nieuwe vragen zonder een
stap te vertragen, verkoos
je de…
De overstijgende stap?
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
450 Het raakt het hart van een innerlijke wetenschap
zonder dat we alles zal kunnen meten, de kracht,
of de deugd ervan, de intuïtie dat alles ertoe doet,
de overstijgende stap naar de werkelijke schoonheid.…
De eerste stap
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
639 Maar op het moment
dat je je eenzaam gaat voelen
zet je toch die eerste stap.
Immer maar weer die weg
omhoog. Bij iedere stap iets
meer bezonnen. Maar op het
moment dat jouw vordering lonkt,
moet er nog zoveel worden gewonnen.…
Slechts een stap!
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
475 verguld en
ingelijst verscheiden partners
met haar vrienden, de kinderen
gepositioneerd in tere souvenirs
het zeer tekent zich af in stille
hoeken en op plekken waar
niemand meer komen mag
afleiding bestaat alleen maar
in haar dromen, als zij in een
laatste dagelijkse activiteit het
hoofd heeft neergevlijd, zij is
slechts een stap…
Stap voorwaarts?
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
762 elkaar, maar
niet terug, ik moet je bekennen
dat we nog steeds niet in elkaar
herkennen van acceptatie, wat
ons scheidt in diversiteit
onder het gewelf van de wolkenboog
door te gaan, ontbreekt mij de moed
de mantel van meerwaarde te verkennen
in een tijdloze loyaliteit, waar
ik je altijd in heb ontmoet in
een voorwaartse stap…