129 resultaten.
Godbang (Lisboa)
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
489 De dis vandaag was vis
sardien met aardappels en sla
ik eet dat graag dus ik zei ja.
Terwijl ik na wat flinke slokken
de vis in brokken trok
- eigenlijk zat ik daar gewoon te schrokken -
keek ik met een volle vette vissenmond
eens rustig in het rond.
Tegen 't fel azuren zwerk
stond in al haar toegewijde kracht
te restaureren bastion…
Halfslacht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
537 Hij heeft gebeefd
te zacht toe gestoken
de ogen puilen ongebroken
vol van vrees. Het krijsend vlees
blijkt niet te willen lillen
is nog geen het. Ze leeft.
Een tweede stoerder stoot
brengt eindelijk de rust
'Sorry' sust
de halve zachte slachter zacht
en onder ’t bloed.
'Ik hield mij groot
ontbeerde vlijme messenkracht
en…
Neologica
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
457 Hij hoort het sissen
het slang dat in hem huist
nog aan de taal niet toebehoort
maar hem beslist bekoort.
Het gist het suist het bruist
voorlopig vaaltje aan de talenlucht
bang voor ’t allerslinkst gerucht
klucht en klacht beducht.
En of het gruist dan wel beklijft
in logge woordenboeken ingelijfd
is niet aan hem om te besissen
dat blijft…
Gruwelkruis (Viareggio)
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
542 Daar hing de gruwel aan een lijntje
goud verguld
tussen pronte zachte prachten
trillend vrij geknoopt
met engelengeduld
grote prille reeënogen lachten
onverhoopt
zij met hun beiden aan het lijden
aan het kruis geen greintje
schuld.…
Enfant de Cimetière (Kinshasa)
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
600 Jij lieve stakker was het niet die koos
voor dit leven in de goot
in een doos op de akker van de dood.
Het was je zogenaamde pa die na wat stom gestoot
zijn zaad in ma verschoot en zo wist te verwekken
om even achteloos als laf weer te vertrekken
opdat hij jullie beiden niet zou zien verrekken.
Eens wend je je af
van al die doden…
Verfvuur (voor Gís Marí)
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
508 Hij broedt
terwijl hij voor haar zit
en zij hem lokt in maagdenwit:
omdat het moet.
Zijn eerste kwast is
op de tast
als in een lelieblanke duisternis.
Dan woelt hij verf in coloriet en klodder
bevoelt bevecht beziet de kleurenmodder
bekoelt het goede van zijn woede
totdat de chaos lijkt beslecht.
Maanden vele uren verder veegt hij…
Beloon
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
519 Hij grijpt al is ’t hem ongewoon
in haar nog maar even leven
naar de knekelende hand
die niet haar maar hem doet beven
laatste levensteken van hun band:
“Ma wat ik nog wil zeggen
ik vind je hebt het goed gedaan
je kan het hoofd nu neer gaan leggen
met gerust hart op 't einde aan.”
En zij die altijd corrigeert ze riposteert:
“Het…
Moederziel
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
535 Eenmaal uit haar kraag gekropen
heeft zij hem leren lopen praten
denken doen. En na te laten.
Der dagen zat hoefde zij maar te mokken
of hij was blij
zo dicht was zij hem nabij
haar lieve held op sokken.
Nu op pensioneren
kán hij het maar niet leren
dat voortaan vliegen zonder veren
op moederloze voeten moeten existeren.
Kil is…
Maling
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
541 We moesten
omdat het in ons goestte
vlak onder woeste
baren naar de Sargossa mare
varen om ons daar
de kleine en de grote dood te paren.
Al aardig opgeschoten
na vele slobberige sloten
wat wuivend weiland
en het stroeve strand
verlieten we getwee
en hand in hand
ons tweede vaderland
nu proefden we het zoet van zee.
Totdat…
Zeemacht (Domburg)
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
467 Nog zingt zij van veraf
en lacht in ruize regelmaat.
Het land op haar gewonnen
dat in de zon te bakken wacht
laat ze rustig ronnen.
Dan kruipt haar zilte nat
een glibberende slang in stille draf
bestrijkt eerst zacht.
Het rulle zand al bang wordt laf
doorweekt en wijkt.
Maar als zij met haar golven en hun kracht
het blubbernatte strand…
Vrijezel
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
492 Een loner, jong- en vrijgezel
die droomt van vrij en vrijen en wel snel
staat met een boner dag en nacht te gluren
want pal naast hem bij de buren
woont en wacht een gezelin die zijn gemoed
en elk zijn vezel gloeiend groeien doet.
Het mooiste ezelinnengoed van heel het dorp
ligt hem - en dat maar op een steenworp -
toe te pronken vanuit…
Zoenzang (voor K.H.)
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
512 Waarin bekoort
de domme kracht
van daden dringen
die met man en lege macht
compromis en rede stomweg smoort?
Hoeveel verder zoent een zacht
gezegd met vrouwenzorg geregen letterkoord.
Waar is het wijze woord
wie hoort
haar zingen?…
Sikkemeur
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
498 Bokkig maar met volle teugen
geniet de oude op de haverkist
van zijn gebutst geheugen
beziet de jeugd die van hem is gegrist.
Al dat jonge blad
dat hij eens met welbehagen at
en blatend heeft beleden:
Wat lijkt het kort geleden!
Hij gaapt en pist
de poten wijd
neemt voor de grap een hap van eigen sap.
Of is dat uit oudebokkennijd?…
Hennegender
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
547 Der dagen nog niet zat
mat ik mij een heuse haan
een hennegender aan.
Nu doe ik als een hen en ben
een haan alleen nog in gedachten
omdat ze me anders zullen slachten
en daarvoor wens ik mij wijselijk te wachten.
Hennig kan ik kuuk`lend nog wel wat zeggen
maar hoe moet ik elke dag opnieuw weerleggen
dat ik die eigenlijk alleen maar weet…
Af (voor E.S.)
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
514 Beschaafd, begaafd, gewoonweg aardig
in zijn mild bebrild charisma bijna waardig
beroept hij zich even onverwacht als zacht
op overmacht:
`Sorry, het is als de seizoenen
ik ga mijn eigen straatje boenen
ik moet en zal weer uit meanderen
op naar die ultieme andere`.
En zij die zich al die jaren gaf
zonder enige reserve
met al haar vuur…
Smachtvijver
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
602 Nu er niets meer van je over is
je as al zo lang voer voor vissen
blijft het voor mij slechts gissen
of er in die veile vijver van geminkt gemis
nog wat fris te vissen
en te kissen is.…
Op alle dag
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
742 Mag ik likkend van onder tot boven
jouw almaar ronder
lichaam loven
ja ook je borstel vooronder
waar binnen nog even
het zich zacht roerend wonder
vol prille belofte
ons eeuwig gelofte
in de zin van het leven
en in een toekomst te geloven.…
Rouwroep
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
627 Ik door zwerend zeer gelooide ziel
ik hoef niet meer
mijn lijf en piel zijn rouw geroepen
het leven sloeg mij nu genoeg.
Daar kwam ’t gevaar te naderbij
het milde motor brommen
werd een hels het oor verdovend grommen.
Een laatste vlinderslag
een grimme branielach
wat zeer niet al vermag!
Begroef de man zich in de schoepen
van haar…
Tomateloos
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.052 In een zak gedwee geloken
zaten ze getwee te stoken
zodat hij bijna alle dagen
bij vlagen ook de nachten
wreed en zonder vragen
boos en achteloos verkrachtte
beet en mateloos bereed.
Nu tomateloos en mat
op de voorhand hen al zat
en nooit meer op de doos
bijt hij dof en van de lust bevrijd
alleen nog in het duffe stof.…
Tantalust
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
2.504 Ze wenkt en wekt mijn lust
ik loer met grote ogen.
Het liefdesgal eenmaal gespogen
de natte dromen droog gesust
het brandend bos, mijn beest geblust
vind ik een ogenblik gelogen rust
wat weeë druppels troost na digitale tantalust.…
Kikkerbil I
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
544 Wat van hem rest
is voos en vieze mensenmest.
Eens had hij er twee en geen idee
dat iemand naar hem stond te graaien
die zijn kikkerreet
- het was een ongelijk gevecht -
in een paar gelijke delen
spleet om hem tot een gerecht
zoals zijn derrière heet
te braaien
en zo zijn fraaie cliëntele
tenminste één poot uit te draaien.…
Kikkerbil II
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
683 Met mijn flierend fluitje
op jouw kleumend kluitje samen in het riet
kwaakt een snode snaak zijn blagenlied.
Ze zegt ik hoor je wel en ril maar wil je niet
je bent een guit, geen echte vent
met dat voorvochtig duitje van een rooie cent.
In het ruisen van het riet heeft hij om haar verdriet
want wat helpt fluiten als het paard niet pissen…
Tot taal
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
583 Schrijven, slecht of goed
is een daad van helden- en heldinnenmoed
die een mens beklijven doet
zodat je als je voor je afgrond staat
niet met heel je hebben en je houden gaat
tot stof, tot taal maar niet totaal vergaat.…
Doodszin
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
580 Een grauw. Een grom
wat zacht gerucht
ze zucht gekluisterd
aan het malen dom
fluistert zonder macht of doel.
En dan: Haar droom, een boude
mag de Dood haar eind'lijk komen halen?
Loom zweeft de oude van haar stoel
gaat op de wieken
nooit meer dalen, louter pieken
geen wolkje verder aan haar vogelvlucht
enkel vrijheid. Hemelsblauw…
Zomaar
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
561 Zomaar in een kille gisternacht
is ze weer daar
in al haar lieve zachte pracht.
Zij stelt me o zo stil de vraag
hoe gaat het hem die ik in mij droeg
en altijd draag om het even waar?
Maar dan waag ík een vraag
want doelt ze op de onze die ik net als haar
op al mijn handen droeg én draag?
Ze lacht nu zacht
wat zie ik haar zó graag!
en…
Namensnot
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
583 We kunnen met ons allen zot
en bang om faam en geld te zien verliezen
niet meer zonder ander kijken, keuren, kiezen.
De nieuwe God heet Namensnot.…
Weduwnaarling
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
510 Hij fluistert in het kille duister
rillend op zijn rug
ik wil je terug
in al je struise luister.
Het antwoord komt van haar
die hij niet ziet maar dreinen hoort
een miezerende mug die hij van puur verdriet
niet eens vermoordt.…
Viskomkrom
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
610 Waarom ik met open ogen en bij vol verstand
als een gup zo stom van de regen in de drup ben beland
en de verkeerde kant opzwom?
Omdat ik krom denk door mijn vissekom.
Ik wou gewoon niet dood
toen men mij de plee in goot
weg uit dat goor riool
waarin ik somber school.
Richting zee
zat het me die nacht zonder maan al niet mee
maar…
Sexjuweel
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
735 Dit is
een bekentenis
aan S, aan R, aan M
van hem
die dacht
hun klus te klaren
louter met zijn lummel.
Wat wist die jonge pummel
veel
van zacht
van tong-, van vingerstreel?
Hoe dacht hij hen verder op te winden
waar vond hij dat verdomde sexjuweel
toch zeker met zijn juichend liefdesdeel?
Hoe graag zou hij meer grijs dan groen
zijn…
Doekval
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
558 Ik gevallen doek
hang slappig en beticht
verloren in een schemerende hoek
naar licht en zicht.
Mijn faam is zoek
de rest is het gesjochten
van kunstgeschiedenis
en oliedomme duitenmis
die veel te innig zijn vervlochten.
Beroemd stond ik als duur te boek
tot kenners die zich zelf benoemden
mij redeloos ontroemden.
Hun hoon mijn…