720 resultaten.
Zij wist
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
572 een roes vol liefde
die haar gedachten omwolkten
op stapels schrijfgerei
van rozenkleurende fantasieën
met vraagtekens
zij wist, dat zij hierin
haar passionele verlangens
niet kon overwinnen
onder de wijde tintelluchten
op papieren illusies…
Blik op oneindig
hartenkreet
3.4 met 11 stemmen
628 zij voelt zich soms
de bohémien van het water
op zoek naar nieuwe horizonten
‘bonbien’, relativeert zij
passievolle beelden in gedachten
met de mond op glimlachstand
terwijl ze aan het pennen is
in de vrije natuur
weg van sleur en stress
blik op oneindig, verstand op nul
mijmert ze blootsvoets
over de alfa en bèta golven
in haar vrouwenhart…
De golven blozen
netgedicht
3.5 met 18 stemmen
770 een sluier van licht
dempt schaduwgeroezemoes
van de zeegolven
haast onhoorbaar
doortrilt de nacht raadselachtig
aan je oor
inademend neem je kracht op
langs vingertoppen tot aan je tenen toe
de golven blozen
zijn naakter dan ooit
de nacht vloeit aan je ogen voorbij
waakt zachter als massage
alleen de geur blijft hangen
doorvoed…
Vrouwe Luna
hartenkreet
3.1 met 8 stemmen
627 in jouw ogen gevat
een zilverglans weerspiegeld
zonwitte dagen
die dromen voeden
van bij me horen
het is geen vals alarm
ook niet in de diepe rivier
jij toonde de weg
over mijn lippen
het gaat vanzelf
nestel zich in mijn bestaan
de zachtheid van jouw hart
alsof jij met me vrijt
in de oceaan……
Zoals yin hoort bij yang
hartenkreet
3.1 met 9 stemmen
646 van de ochtend tot de late noen
vormen licht en schaduw
soms een vrijspel
om zelf hun weg te zoeken
in vrijheid en losheid
van noord, oost, zuid en west
het beweegt zich voort
op een mystieke manier
over Moeder Aarde
stapvoets voel ik het
naast mij gaan
op een ondoorgrondbare wijze
is een kracht die alles
omsluit en insluit…
Tot geheimste weemoed
netgedicht
2.3 met 10 stemmen
636 de stem van haar verlangen
drukt zich uit in woorden
door een bloei- tijd
maar wel met voorzichtigheid
ontwaakt er in haar
een poëtisch intermezzo
dit leidt tot mystieke dromerijen
met blozende wangen
wat werkelijk in haar leeft
dit kristalliseert haar gevoelens
in al de dingen die zij nog niet is
tot geheimste weemoed
door de taal…
Als geen ander
hartenkreet
4.2 met 9 stemmen
657 de vrouw van mijn weten
voel ik achter oogleden
stapvoets naast me gaan
ebt de vloedgolf haar gedachten
nemen hun eigen vlucht
vliegen precies daar
waar het erop aan komt
mijn geweten spreekt
wordt behoedzaam samengekneed
die haar kloppend hart begrijpt
en weet als geen ander
bij wie ik hoor……
Impasse
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
579 een poëtische scène
die circuleert in de lucht
met zachte dansbewegingen
stille intimiteit scheert voorwaarts
terwijl de hemel opentrekt
in een sliert Fries licht
op ledematen
vliegen valt niet te leren
met veren getooid
ik ben geen dier van dons
waaruit je kunt ontsnappen
vederlicht
hoog boven de grond
even teder als vogels
die elkaar…
Elke zijde
hartenkreet
4.7 met 6 stemmen
581 zou ik het kruid
van duizendblad vinden
in trossen wit/roze bloemen
die om jou heen hangen
op het eerste gezicht
samengebonden
langs venus en aarde
weer ik de muggen en vliegen
rond dromen
waardoor jouw schoot ontwaakt
mijn kussensloop vult de tijd
wortelt en groeit elke zijde
jij loopt me niet voorbij
verstand het hart
elkaar toe…
Zwart op wit
hartenkreet
4.0 met 9 stemmen
665 had ik maar één taal op sporen
dat wasemt over de zilveren zee
die geen vragen stelt in vergaarde schemer
op tranen van lang gelee
dat ik jou kan ademen
met het vinden van waarheid
om de dingen zwart op wit te hebben
wat troost schenkt bij "het oor van mijn hart"
zo diep, kalm en helder zicht
en ik zacht wordt gewiegd op eindeloze golven…
Elke volgende stap
hartenkreet
4.0 met 14 stemmen
785 fragmenten flitsen voorbij
als korreltjes zand tussen je tenen
waarin ik verstrengel
aan jou, aan mij
een bepaald proces
voltrekt zich
binnen de cirkel die nooit eindigt
het maakt me nieuwsgierig
het doet me beseffen
dat elke volgende stap
weer leidt tot volgende stappen
tussen jou en mij……
Kort samengevat
netgedicht
2.9 met 14 stemmen
729 als een naamloze schaduw
groeit tussen je sluimeringen door
verloren woorden
voor het denken over denken
ho, tot hiertoe en niet verder
in de wind van november
merk je, dat wolken zich wringen
zonder te weten waarheen
weet je minder dan ooit……
Ad fundum
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
581 buiten de vier muren
verkwijnt in ’t morgenlicht de donkere nacht
tijdloze woorden die spreken en vermenigvuldigen zich
naar de moedertaal getolkt
Ad fundum
zingt je hart als Pachelbel's muziek
op eigen vleugels van de geest
van zee tot zee
reinigt wat er zweeft voor het wijde zicht
boven de grond van "Friesland"…
Schets na schets
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
564 langs de pen verzameld zich
voortdurend alledaagse realiteit
van innige dingen
die onafscheidelijk is aan dragend heimwee
waarin fantasie en geestelijke kunst
vrij spel hebben
wat dichterlijk aan lippen hangt
schets na schets
waar de pen niet geweigerd heeft
bij het verkeerde eind
van gedachten
ten opzichte van hoofd en hart…
Silence
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
496 Zwijgen is een probleem,
als men zou willen spreken.…
Als oude vrienden
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
682 geen Bach of Mozart
klopt op de deur
rond nek en haren
die je lieftallig verwelkomen
alleen maar schaduwklanken
op je hart
en sluimerende metaforen
bij de open haard
ze zijn als oude vrienden
die je gezelschap houden
spreek ik met pen en papier
(voor ik het weet)
beginnen woorden te dansen
aan je pols
dit gedicht
daagt je uit…
Honingparfum
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
557 in mijn keel
rommelt een honingvlam
hmm, van nabij
hoe langer, hoe liever
hoe beter
(dan denk ik)
dobber de dobber maar verder
diep binnen in mij
als vlammende wegwijzers
van licht & liefde
waar het hartchakra
op groen staat van aard, als ik
waar niets beklijft
stroomt liefde & vreugde
over verse wegen van
't nieuwe jaar……
Niets is toeval
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
688 met penselen
trachtte ik het zwart
van je af te schudden
(in een kamer)
maar ik vind
nog een heldere stippellijn
op het behangpapier
(niets is toeval)
waarop je schaduw
meevaart, bij tussenpoos
vanuit het spiegeleffect
tussen licht en donker
‘k veeg niets meer uit
laat het strijklicht binnen
als disgenoot fijntjes
wat blijft op…
Tweesprong
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
562 de schrijfpen trilt op het papier
aanblaast 't gedicht
hier-en-nu
mijmeringwoorden druppelen
waaien open
aan de linkerhand
(doet mij de wintersneeuw,
de kou vergeten op de achtergrond)
zucht ik naar de eerste Lentewind
als klankgazelle
aan m’n rechterhand
dat ik bemin, vol lichte geluidjes
puur en pril
op de wijzers van licht
dag…
Het pad van misschien
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
489 stil suist de zon
wentelt haar golvenlied
verlangend in sneeuwwit
dragen
(ergens verder ligt een dorp)
waar ik mijn dromen
heb neergevlijd die strekkend wiegt
in een bepaald ritme
(op de vierkante meter
hoog gericht en laag,
rechts en links)
elk draagt haar kleurenpallet
min of meer transparant
uniek
zoals een roos aan roos…
Overtocht
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
764 ik wou dat ik
in zevenmijlslaarzen
hink stap sprongen kon maken
op een springplank
waar lavendel blue weelderig bloeit
in de vaas van jouw ogen
dicht bij elkaar
(al wat we aan liefde hadden samengebracht,
op vingertoppen licht)
voetstappen vinden
vlijt gekeeld donzen uren
die wiegen onder de naakte zon
balletten in jou en mij
als (…
Ingenieus
netgedicht
3.1 met 11 stemmen
522 jij kreeft keer op keer
kringelend rond mijn tong
ik haak me vast in jouw vijver
die telkens langs mij strijkt
aan de golf van jouw monding
bij ons, bij wij
nee, jij bent er steeds
onmiskenbaar
door de dreven van je druppelwoorden
mijn diepgang meert aan
in jouw havenspoor
ik glimlach opwaarts
gekroost door de riviermonding
drijvend…
Windgewaai
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
539 ik weet niet hoe
jouw wind meer waait
boven het klipklepper gebral
van letters tripperij
ze beuken, draaien als cirkeltjes rond
ergens onderweg
heeft kop nog staart
op de uitsnijdag aan d' oeverkant
wie blijft hoog en droog
om niet weerloos aan te spoelen
in het heden
(dringen indringers binnen
aan de plaats van stilzwijgen
waar schaduwen…
Ballade dans
netgedicht
3.0 met 12 stemmen
617 ik stuur je
pepermunt rozen
als een ballade dans medicijn
op lichte voeten en oren
is een souvenir
voor jou
(is geen prullaria)
nee, is meer dan dat
ik dicht het je toe in een poëem
vanuit mijn hart
zachtmoedig
dek ik de tafel met stilte
schuif maar aan
er is plaats genoeg
(lentebeelden wijzen de weg
voor jou en de jouwen)
dit…
More flexibility
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
604 uit versteende woorden
kan ik geen brood bakken
dit opent geen zoete deuren
woorden maken pas op de plaats
raken hun keerpunt
ik weet wat ze doen
aan de binnenkant
(nog altijd vraag ik om het deeg
waarmee ik zacht kneden kan
als warm verschijnsel)
maar ik schuil weg
als jij de klemtoon verkeerd legt
op dat ene woord
nou, daar struikel…
O, heerlijkheid
netgedicht
2.8 met 10 stemmen
486 van erfelijkheid
van dag tot dag
keer ik steeds weer terug
naar het beeld
van de zee
opgewonden golven
bedelven mijn dijen en bekken
op goede voet
op zilveren stromen
word ik naar je toegezogen
jij hebt in mij iets ontketend
waar ik in ronddrijf
met vastgeëbde golven
aanraak jij mijn hart
(als het ware)
wanneer ik dorst heb
adem…
Morgenrood
netgedicht
3.0 met 11 stemmen
734 geef mij geen sneeuwjacht meer
dat herinnert aan oude tijden
laat poëzie geboren worden
"hier en nu"
boven het papier van onschuld
(nog slaapt het uur, tot de krakeelnacht valt,
van eigen woord, woord voor woord)
waarin ik mij terug trek in de maand van Maart
tederheid zal genezen
in het diepe gras aan mijn mond
de stilte is mij welbekend…
Opgesloten
hartenkreet
3.1 met 9 stemmen
895 men dichtte je
psychopathische
trekken
toe
wat dat betekende
vroeg ik
toen
werd je meegenomen
naar een duister einde
zonder
bewustzijn…
Wolkenmantel
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
490 mijn denken vliet
met versnelde stap op natte straten
het water draagt schijn
zwijgt waar de boog hangt
in late lenteschemer
strak gebogen
mijn woord is moe naar het woord
poëzie verblauwd
(en al wat daar nog tussen ligt)
schijngolven vervloeien
spatten uiteen
tot op mijn mond in de straten
voor mijn oog
een wolkenmantel dekt warm…
Als hymne door seizoenen
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
581 in de taverne
van haar dichtwoorden
kan ik wonen
als hymne door seizoenen
een lied van zoetheid verstild
dat woorden nooit kunnen vertellen
de stappen die zij zet uit het alfabet
klinken zacht en soepel
ik voel het in mijn ledematen
wat ik niet beschrijven kan
met dichterlijke moed ontwaken woorden
relaxed aan de horizon
dat is genoeg…