152 resultaten.
Straatschoffies
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
496 ik heb
al vroeg als
kleine jongen
de lichaamstaal
leren verstaan
wij praten niet
zoveel maar onze
vuisten raakten
daarvoor keken
we eerst naar
ogen en gezicht
en wisten zwakke
plekken snel te
vinden en geen
schijnbeweging
vooraf te maken
in de lijnen van
het gezicht staat al
gauw het komend
gedrag te lezen
omdat de snel
aangeleerde…
Lichaamslente
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.766 sprookjes met grote ogen worden natte
dromen, vlinders kleuren haar onderbuik rood
in lichaamslente ontluikt een vrouwenlijf
ze groeit met grillige stuiptrekkingen bloeit
open in ogen op horizon, tongval taal
verraadt kolkend bloed onder nagels - kan
niet kruipen. kannen en kruiken van haar
kind-zijn barsten onder regen van druppels
levensdrang…
Raadselachtig
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
420 je knikte
lachte mij
raadselachtig toe
er hing
wat spanning
in dansend licht
je neuriede
warme klanken
uit de oude doos
hoorde hoe je
stem het verhaal
langzaam ontspon
waarin jouw wereld
werd geschapen
toen je leven begon
met feeën dwergen
elfjes en kabouters
alles passeerde de revue
het zijn jouw
historische cadeautjes…
Jaloezie
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
470 het plaatje
is compleet
niets ontbreekt
de kroon
op de schepping
is haar lach
die dreigt nu
te worden afgepakt
door streken jaloezie
de eerste hints
zijn genegeerd
zonder boze sneer
pas later wordt
de puzzel gelegd als
iemand afgunst zegt
het meer
beter best begint
zijn tol te eisen
wij zijn niet
allemaal gelijk het…
Maan
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
409 ik heb
geprobeerd
uit de stilte
van mijn woorden
naar voren te treden
me voor het eerst
te laten zien
in de hoofdletters
waarmee ik altijd
de wereld bekeek
de kleine letters
had ik als kind
al heel vroeg
begrepen en daarna
leren leven
ik wist dat dit
niet alles kon zijn
er was een gordijn
van volwassen zijn
om ooit te passeren…
Zelfstandigheid
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
489 er wordt ons
alle vrijheid
beloofd in het
immens groot
keuzeland
jij bepaalt
je doelgebied
waar de
verbindingen
al zijn gelegd
er is dan nog
een kleinigheid
dat niemand je
ooit heeft gezegd
leer jezelf kennen
weet dat dat het
fundament van je
keuze zal worden
het houvast in
beslissing zal zijn
zeker waar
leiding lang…
Welkomgroet van Claartje voor haar kleine zusje
poëzie
3.5 met 37 stemmen
13.710 Welkom lieve kleine zus!
Welkom in dit leven!
Baker mag ik niet een kus
Aan mijn zusje geven.
Wil je slapen? o zij krijt*!
't Zal haar wis vervelen.
Morgen, als gij wakker zijt,
Zal ik met u spelen.
Slaap gerust, dan wordt gij groot;
Leer toch spoedig lopen!
Als gij zit op moeders schoot,
Zal zij speelgoed kopen.
O! Mamaatjen is zo…
De verwondering
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
584 ik zag
de eerste pasjes
dacht hem wereldkampioen
maar wist van toen
trots en de verwondering
van staan en gaan op eigen benen
in groeien en ontdekken van
steeds meer nieuwe plekken
de verbazing is gebleven
tot hunkering geworden
naar het volgend doel
in dit nu al te korte leven…
groot worden
netgedicht
2.4 met 10 stemmen
873 veertien, hij blaast
verbaasd over de stoom
die zijn lijf blijft teisteren
al heeft hij voor iedere vraag
een antwoord dat hem zint
veertien, ze bloost
verdoofd door zijn attenties
onstuimig op haar wang geplet
met zijn feilloze handen
op haar uitdeinende vrouwelijkheid
veer tien vertrekt, met hem
zijn standpunten, zijn trots
hij zal…
[ Het is vaak de jeugd ]
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
401 Het is vaak de jeugd,
nou ja, een moeilijke jeugd --
Wie kan er zonder?…
het middenstuk
netgedicht
1.7 met 6 stemmen
772 stoïcijns als een volleerde
dicht er een mens zijn jeugd
onverstoorbaar naar gisteren
hij moest volwassen, eindelijk
vaarwel aan de eindeloze streken
van een jonge-man
er heerst stilte aan het front
geen schoten, geen inslagen
noch invallen, de tijd is
bewaakt de grenzen, het fatsoen
is nog niet helemaal gestorven
leven na de dood en liefde…
Zijn eigen wereld
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
555 hij bouwt
zijn eigen wereld met
lego en wat play mobiel
praat honderd uit
geeft alles wat zijn
handen maken een ziel
knutselt met dimensies
speelt met vorm
kleur en zwaartekracht
lacht als wat hij
in gedachten had ook lukt
zich laat zien als vliegmachine
niets ontgaat hem in
zijn grensverleggend spel
fundamenten legt hij zelf…
Binnenkind
netgedicht
4.4 met 10 stemmen
607 laat nu niet je kopje hangen
voor het rijpend reiken kan
jij ving geen felle zon of wind
kon niet jouw krachten meten
bent weerloos als een binnenkind
dat straks ineens de weg op springt
blijf in die kelk niet steken
breek uit en kom tot bloei
geef prijs je zoete hart
groei op voor je verwelkt
vol smart om het ongekende…
Staren
netgedicht
2.0 met 107 stemmen
5.999 Je bent één, bestaat een jaar,
Ik schrik als ik naar je staar.
Hoe snel groeide je naar een ik?
Ogen die intens opzogen,
Maar van vragend ombogen,
In een zelfverzekerde blik,
Present en opgetogen.
Maanden worden nu jaren,
Terwijl ik maar blijf staren.
Praten lijkt haast overbodig,
Lichaamstaal doet al verkeren,
Toch blijf je het proberen…
Nichtje
gedicht
2.1 met 68 stemmen
29.943 Nichtje, wild honingnichtje, hoe we speels
langs tafelpoten kropen, pumps en laarzen
beslopen, steeds naar veters grepen, stout
stout nichtje, blond je vlechten en van snoep
je mond, die sloep, die zomer en dat meer
waar ik het raadsel van je mond uitvond,
nu strik je zelf je veters, stapte duizend
treinen in, nam vluchten naar Milaan
en…
Zij brengt stilte mee
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
484 zij brengt
stilte mee
in haar verschijnen
een gereserveerdheid
waarin de lach langzaam
lijkt te verdwijnen
de causerieën over
allerhande en niemendallen
verzanden al snel
men kijkt verbaasd
als zij kordaat
de kring in gaat
aandacht vraagt
met ogen die iets
spectaculairs beloven
haar zachte stem
boeit van begin tot end
als…
Schilderachtig tijdsgewricht
netgedicht
4.3 met 9 stemmen
576 De ontkieming in het levenslicht
kleurt een schilderachtig tijdsgewricht,
pendelend van kleur naar penseel,
streellichtende schildering:
zacht warm en emotioneel.
De jongleurs jongleren behendig in dit tafereel,
Kabouters dansen vrolijk rondom een prieel
Prinsen en prinsessen vormen statig een geheel,
Ridders en piraten strijden moedig…
Kleine gezichten
gedicht
2.3 met 124 stemmen
36.489 Broers beschermen elkaar met messen
en stenen. Ze zijn jong en groot,
op zoek naar een vijand en vinden hem,
dagen hem uit.
Ze maken hun jongere broers vroeg wijs,
met hun kleine gezichten
waarop veel geschreven staat.
Hun moeder heeft de mooiste stem van alle moeders.
Op een bewolkte vakantiedag
voldoen de broers aan hun broederplicht,…
Druppel
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
702 Een trilling van lucht
Strijkt door je blonde lokken
Innige omhelzing door de wind
die je meeneemt
op een reis vol avonturen
Eeuwig zou het mogen duren
Fladder met vlinders
Plons met de kikkers
Duik in het hoge gras
Waar de tijd een overmoedige was
Hap naar luchtbellen
In een dans met kogelvormige vissen
Wieg met de bomen
Laat je…
Moederliefde
gedicht
2.4 met 63 stemmen
11.989 Het geheugen werkt vaak fotografisch
Een beeld van vroeger is er plots weer.
Niets beweegt erin, alsof de tijd besliste
om even een korte rustpauze te houden.
De moeder zit nog steeds op dezelfde stoel.
Haar gezicht kun je dichterbij halen.
Dan zie je hoe over haar ogen
een dun laagje vocht ligt en trilt,
nog geen echte tranen, maar toch,
iets…
Het meisje
gedicht
3.1 met 17 stemmen
10.926 Ben ik na jaren nog het kind gebleven
dat zich, door lentes toverlicht verblind,
liet vangen door de speelse voorjaarswind
als hoog boven haar hoofd de wolken dreven?
Ben ik nog steeds het argeloze kind
dat zich aan zon en wind kan overgeven?
Is het dezelfde band waarmee dit leven
mij aan een wereld vol geheimen bindt?
Weer laat…
Droom
gedicht
2.4 met 86 stemmen
21.908 Ik woonde in een speelgoedstolp van glas.
Zo'n bol waarin het sneeuwen gaat in dikke
En trage vlokken, als een kind hem pas
Heeft omgedraaid. Dat was me even schrikken.
Het gras stak stil en hoog boven mij uit.
De lucht was blauw geverfd. Ik zag het tikken
Van iemand vinger, zonder één geluid.
Er waren sterretjes, als speldenprikken.
Toen…
Verboden vruchten
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
648 mijn ogen
kregen altijd
het ongewone in’t vizier
waar anderen
hun spellen speelden
met gedachteloos plezier
zocht ik naar
iets markants om
het extravagante te beleven
veelvuldig viel
mijn blik op de
verboden vruchten
het ontdekken daarvan
zette mijn wereld op de kop
dreef onrust verder op
pas na het diep
doorvorsen van geheimen…
Dochter en ik
gedicht
3.2 met 5 stemmen
6.651 We liepen beiden bloedend langs de Keyserlei.
Dochter en ik. Geen woord was tussen ons,
geen misverstand. Ook geen verband
tussen haar zwijgen en mijn gewild niet spreken.
Alleen een hand die me het vallen zou beletten.
Een stomme steen, zei ze. Opletten.
Het kind is moeder van de vrouw.
Ik bloei, zei ze toen ik haar zeggen wou
dat leven bloeden…
Twee tattoo's op één bil
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
566 je blik is open
frank en vrij
zweept golven op
tot grote hoogte
maar op de achtergrond
het makkums porselein
de rode tafellopers met
het blank gepoetste koper
je legt de horizonnen
verderop snoept drop
twee tattoo’s op één bil
de navelpiercing is geen gril
toch kus je zacht
je moeder terug die wat
verbaasd tegen het blond…
Breken en verbouwen
netgedicht
3.7 met 13 stemmen
916 het was te groot
voor kleine handen
slechts verbazen
in raken en betasten
het blijven haken
en verkennen met
een lach het ervaren
van zorgen en wat lasten
later in weerbarstigheid
breken en verbouwen
funderen en groeien op
ontluikend zelfvertrouwen
heb het grote
klein gekregen
mijn handen geven
nu het volle leven…
Maar toch subtiel
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
622 ik las de woorden
in de spiegels
van je ziel
de letters niet
volledig uitgegroeid
maar toch subtiel
het kinderschrift dat
in je jeugd gebroken was
heb jij weer opgepakt
nu zijn de hoofdletters
verleden tijd en jouw
gevoel schrijft onbezorgdheid
ik lees de lach
weer in je ogen het
kind in jou is ongebroken…
Decennia
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
831 Getuigen van jouw decennia
jouw eeuwige jeugd voor mij
de beleving van jouw vrijheid
gewikkeld in gevoelig satijn.
Jouw onschadelijke onschuld
straal je uit met innerlijke rust
geen verzoening kan verbinden
zoals ik in jouw wonder berust.
Met je tranen van honger
geboeid in een omarming
openbaar je sympathie…
Heb mij nodig. Kun mij niet missen.
gedicht
5.0 met 17 stemmen
8.425 Heb mij nodig. Kun mij niet missen.
Heb verdriet. Ik heb daar van alles tegen,
levensbeschouwing, aforismen, groter verdriet:
het is familie. Van geluk weet ik dat niet.
er is geluk waarmee je alleen
moet zijn. Het te grote.
Zo heb ik, toen jij geboren was, een dag
door bossen gelopen. En toen pas besloten
dat jij er misschien mee te maken…
Leven is voor hen geen vraag
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
751 ik zag de straat
zijn spelletjes weer spelen
het kletsen en de lach
het hangende vervelen
een bal die kaatst
in glanzende portieren
de enge buurman verderop
laat zijn gordijnen kieren
onzekerheden schreeuwen hard
merken onderscheiden namen
ze voelen zich vaak heel apart
maar het liefste zijn ze samen
hun ogen zien alleen vandaag
want…