307 resultaten.
ER IS ZOVEEL MEER
netgedicht
4.9 met 72 stemmen
672 onder de loep is het strand een heelal
van spiegeltjes en kralen
is bij het morgenlicht je haar
een kanten spiraal van goud
is bij avond je gelaat verlicht
als de bijbellezer van Rembrandt,
krioelt een druppel van leven
in het koekoeksei van je DNA
en onder het plaveisel: het vermoeden van strand
onder de tijd: het vermoeden van het grote…
Geschiedenis
netgedicht
3.3 met 10 stemmen
3.855 Zwaaide met een goedendag.
Niemand zei iets terug.
De ophaalbrug bleef omhoog.
Een leerling op de uitkijk gebaarde.
Pek en veren stonden klaar.
Net op tijd kon de ridder
ontsnappen. De bel,
weer een lesuur voorbij.…
Kersttaart
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.237 Ze zwaaide alsof ze mij niet zag.
Ik droomde van een honingzoete taart
en van mijn geliefde aan tafel.
Het was dus niet zo lang geleden
en het was geen droom.…
op laatste benen
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
635 je zwaaide
in gebaar
de rest
bleef hangen
vol verlangen in
opgedroogd verdriet
ik wist
dat je daar liep
op laatste benen
nu ga je
er vandoor
traceer slechts
enkel spoor
maar laat de
planten groeien
die ons
in bloei ooit
konden boeien…
Vergeleken met toen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
502 glimlachend
wendde zij
zich af
weer had ze
in de spiegel
gekeken
zichzelf
vergeleken
met toen
naar een
oordeel werd
niet gevraagd
en toch
ontdekte zij
voordeelpunten
als reactie
op die lach ja
haar sterkste troef
ontwapenend
bij inzet en
afrekening
nog zwaaide spiegel
de lach terug in afscheid
met koesterende aai…
De Nacht wacht
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.122 het wachtwoord klinkt vals en onjuist
zodat de wacht zijn hellebaard kruist
de rabauw rekent zich bij de gilde
waar ook een wetraadslid heen wilde
maar wiens machtswellust zich snel stilde
zodra men een buskruitvat tilde
de snedige sabel ter hand
en stoelen en banken aan kant
ontstak men de toorts aan de wand
in pose voor schilder Rembrandt…
Rembrandtcyclus: anno 1642: impasse na de dood van Saskia
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
495 en door
het hoofd, de wieken slaan mij
steeds tegen de grond
wie kent je beter dan de spiegel
die dagen slijt met zelfportretten
weigert je om op te zetten
je kunt zo tactloos zijn
royaal met verf en geld
je grote mond
eigengereid, het noodlot
sloeg geliefden dood
alleen je werk doorstaat
misschien dan nog de tijd
Rembrandt…
Nestelde wind een lentekind
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
458 je zwaaide
witte handen
wierp me
een rode glimlach toe
uit je gebruind gezicht
in je ogen
danste zomerblauw
een warme zon
en in je haar nestelde
wind een lentekind
de branding kabbelde
als toen sloeg in
groene golfjes over
spatte op het strand
wit schuim nog op je hand…
Vervulling
gedicht
3.2 met 43 stemmen
15.678 Ik zinspeel op enkele groten, Bach, Beethoven, Rodin, en noem Rembrandt bij naam; die staan voor velen, en voor het vele dat mij en anderen overrompelde. Het heftig elan zocht een uitweg in verhevigd lichamelijk beleven, een onweerstaanbare drang die uit de intense spanning van de extase losbrak.…
eerlijke uren
gedicht
2.9 met 71 stemmen
16.145 Niks geen
schaarsgbebloemde voorbijgangerslach in mijn raam
of dat kind op haar vuurrode fietsje dat me wolkeloos
zwaaide en zag - eerlijke uren
waren het vandaag. Dodelijke,
onverkwikkelijke, hopeloos
uitgekeken uren.
-----------------------------
uit: 'Raster', 107, 2004.…
Koning der wil
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.005 Verdoezeld en overtroffen
zette hij zijn klauwen in de muur
Klom als nooit te voren
verdrong de onttroning
tot verdoemenis
Verstokte zijn doen
schreeuwde zich lof toe
zwaaide hoffelijk zijn zwaard
Wervelstorm van gevoelens
rees door zijn lichaam
angst was niet de zijne
Smedend vormde hij de wil
tot de overwinning hem toebehoorde…
Afscheid in de avondzon
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
585 zag je hand die zwaaide
zoals een vogel draaide
voordat hij dook
snel opklom
naar de hemel en
in een verre horizon vervloog
maar je vingers wenkten
kon je nog eenmaal
liefde schenken
oplichtend afscheid in de avondzon
geen vlucht maar rust
zij keren morgen veilig terug…
Een vreemde met mijn naam
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
486 je keek me aan
een vreemde in de spiegel
met mijn naam
je ogen zeiden woorden
die ik niet verstond
je mond leek op de mijne
zag je gebaar
een lach vol kleine weetjes
ik zwaaide maar een beetje
ben weggegaan
keek achterom en zag ons samen
vol verbijstering in de spiegel staan…
een afscheid
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
528 ze wilde het kind
bij het afscheid omhelzen
hij weerde haar af
voelde hij iets aan
haar nabije dood misschien
de geur van afscheid
ze had geen woorden
het jonge kind evenmin
het beroerde haar
het kind keek niet om
vergeefs zwaaide ze hem na
verdwenen jongen
ze ging naar binnen
het huis was niet meer van haar
een snik ontsnapte…
Héroïque Fantastique
snelsonnet
4.1 met 7 stemmen
801 Met houten zwaarden zwaaiden we verwoed,
Verkleed als ferme jongens, stoere knapen,
Naar schurken die ons landje wilden kapen,
Passé, maar het gevoel weet ik nog goed.
Vandaar sprak ik mijn vrouw en zei vol vuur:
“Ook onder óns huis ligt een vestingmuur!”…
Verweesd
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
811 Hoe kon een land van kooplui
zo verzuipen in het niets
zich zo vergalopperen
niet te zijn zo diets
Hoe kon een land van varend volk
van vissers duin en zee
zich zelf zo laten zinken
en nam ons met hen mee
Hoe kon het land van Rembrandt
het aanzien zo te schande
een trots land zo verlagen
zichzelf zo ernstig branden
Hoe kon het land…
Catrina Hoogsaet en haar baet
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
711 portret gehaald uit Welsh land
we zetten er de spot op
dat is pas echt Rembrandt
drijft de prijs lekker op
het kost wat
bruikleen verzekerd de port
niemand heeft geknord
bij het zien van de kunstschat
het ware groots als gebaar
wij juichen en klappen
als zalm het nog even kan lappen
in het voorbije rembrandtjaar
poseerde in het Rijks…
waardevast
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
526 werken
onder druk van de erven
mogelijk twijfelachtige vlakken
tot volstrekt eigen te merken
blijft hun herinnering vaag
zij voorzien met verse streken
wat nog aan voorraad onder ze is
voor handel en kunstgeschiedenis
van een definitief nieuwe laag
garantie tegen slepend hakketakken
voor zekerheid aan beleggende leken
niet zoals Rembrandts…
Persica
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
912 Ietwat pluizige schil van de perzik
voelt anders dan haar huid
welke in zachtheid niet is overtroffen
doch de kleur van het lichtste gedeelte
komt verbazingwekkend overeen
kunstschilders zoals Rembrandt
hebben het weerlicht getart deze explosie
poëtisch in hun werk te laten strelen
zelfs de planethische warmte van Venus
heeft haar goddelijke…
Summier zicht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
543 Voor wat betreft grootte, stijl in
de overtreffende trap
Samenzweerders in vaal licht
'De samenzwering van de
Bataven' uit tweede helft
van de Zeventiende Eeuw
'onder Claudius Civilis'
Majestueus doek van Rembrandt
die 't smeden van de opstand
een vrijheidsstrijd tegen de
Romeinse overheersers
subliem-succesvol kwastte
aan tafel…
Zij zijn niet dood
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
959 ik rembrandt licht
vermeer de zachte lijnen
in de haren van de
dienstmaagd met
baleinen die een kan
met verse melk schenkt
speel met kleur
de wind en schaduw
in gordijnen het
glas in lood van
een half geopend raam
weerkaatst haar gaan
rubens ook
de zachte vormen
die in schaars bedekken
een welkom roepen aan
de meesters en gezellen…
Meesterwerk
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
1.295 De beker wordt fier omhoog geheven
op meer dan één oer-Hollands meesterwerk,
daarbij wordt het vermoeden heel sterk
dat zelfs Rembrandt van Rijn, zo gedreven,
z'n paletten en penselen nooit moe,
eveneens voor de wijnroes is bezweken,
en vaak diep in de kelk heeft gekeken,
maar zoiets, nee, dat geven we nooit toe.…
De Hospita
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
1.259 Hij is doof - vertelde ze
waarna zij grijnzend verdween
achter haar blauwe rookgordijn
likkend aan een grote envelop
voor een volslagen onbekende
Mijn lieve woordjes waren tevergeefs
evenals haar oude koffie - zure melk
en haar gedroomde Nachtwacht
die zij ooit had geborduurd op stille avonden
van het eenzame verlaten
met naald - garen…
Rembrandt cyclus 1: mijn passie voor de schilderkunst
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
491 Hoe vederlicht
vloeit veer en inkt
de streling van mijn hand
die zich gewillig leiden laat
gaat boven mijn verstand
heel zelfbewust vertalen
impulsen in mijn geest
de lijnen op papier
en openbaren bovendien
wat mijn ogen zien
hoe danst de veer
vol temperament
met krullen, krassen
voorbestemd
mijn naam te dragen
dankbaar ben ik
voor…
Rembrandtcyclus 3: anno1633 liefde voor Saskia van Uylenburgh
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
545 Verf op mijn palet
kookt liefde
zodat het linnen
bijna scheurt
van hartstocht
door de hete olie
die straks de vezels brandt
maar eerst mijn liefste
danst je beeld
dat wegdruipt
langs mijn geest
rechtstreeks
naar mijn bonkend hart
dat jij in lust doet smelten
brandende vezels van liefde en leven
brandende liefde als…
Rembrandtcyclus: anno 1633 ik kan je niet schilderen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
510 zal je maar bekennen Saskia,
het mij niet is gelukt,
je beeld zo mooi te schilderen
zoals je werkelijk bent
er is geen kleur te mengen
in de zachtheid van je huid
je schoonheid is te machtig
die het strelen van penselen
niet erkent.
ik doe mijn naam geen eer aan lief
dat durf ik te beweren
jij bent een kunstwerk op zichzelf
en niet te…
Rembrandtcyclus 5: anno1640 onbehouwen humor
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
493 gebrul, gesnik achter mijn ezel
steunend, kreunend mijn pardon,
dat ik een flinke kou te pakken heb,
ah-fijn….
hoe schoon de dames, heren zijn
met rooie koppen van de wijn
lach ik mij zot en spieren pijn
hun tronies snikken vlekken
op het doek van puur plezier,
eentonig is mijn vak dus niet
als beelden van modellen
naakt of aangekleed…
Rembrandtcyclus 6: anno 1642: aan het sterfbed van Saskia
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
499 Je handen voelen koud
en huid kleurt bijna net zo
als eens je bruidskleed
liefde schonk ons
dode kinderen, doch
Titus onze zoon, jouw beeld
kan mij gedenken
wie jij waarachtig was
mijn liefste
je handen voelen koud
en huid kleurt vrijwel evenzo…
als eens je bruidskleed
dat ik kuste
weggegleden uit mijn handen
naar de verf en op het…
Rembrandtcyclus 7: anno 1642: gebroken zoek ik troost bij Titus
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
486 kom maar ventje
rust je hoofd maar op
mijn schouders
laat onze tranen vloeien
want ze zijn er niet voor niets
in verdriet gevangen tranen
van ons allebei
verslagen ben ik
lief en dankbaar kind
jij reikte mij je snotlap
toen onze liefste stierf
dat teken is een grote troost
die ik nergens anders vind
jij liet aan mij je hart zien…
rembrandtcyclus 9 : anno 1640: aan mijn moeders sterfbed
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
497 Ruw aangezet met bergen
en rivieren op uw handen
die de bijbel
trachten te verwarmen
beweging
eeuwig zwenkend
door de molen
van ons leven
zwaarder
door schaduwen
van het licht
over de knokkels
laat uw ledematen
en uw geest maar rusten
want uw plek
zal onophoudelijk zijn.…