3218 resultaten.
Zoveel vragen
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
398 Vaak verbijsterd
Soms bedroefd
Wel eens hopeloos
Dan weer moedeloos
Zelden gerust gesteld
Stel ik mijzelf telkens
Opnieuw dezelfde vragen
Hoe kan dit
Hoe lang nog
Hoeveel dan
Hoe vaak niet
Hoe dan wel
Wanneer dan toch
Waarvoor steeds weer dit leed.…
Droomgestalte
netgedicht
3.1 met 15 stemmen
488 Dappere krijger
gewapend met een wollen deken
tegen onpeilbare duisternis
en ondoorgrondelijke kou.
Een dodelijke queeste
op smalle paden
door woeste hoogten
van fort naar slagveld.
Niemand leerde je soldaten-
woorden en zei je waar je
ze kon vinden
niemand die vormgaf
aan de kleuren van krijgers-zinnen
het heldere blauw van…
Antwoord
poëzie
2.8 met 14 stemmen
4.335 Ach kind: waarheid en leugen
Zijn altijd wat verward,
Want geen van beide deugen
Ze alleen voor 'n mensenhart.
Weef tusse' uw hart en 't leven
Het kleed van schone schijn -
De bloemen daar geweven
Zullen de ware zijn.
Als andren ze anders noemen
Hebben zij ook gelijk -
Het zijn nu eenmaal bloemen
En leugens tegelijk.
Wat deert…
De avondwolken
poëzie
3.9 met 14 stemmen
3.978 Toen zag ik uit in de avond
En keek in de wuivende hemel,
Zoals een plant in de avond
Alleen op een zonnige heuvel,
Zoals een zwijgende vogel,
Die rust op een eenzame heuvel,
Onder de varende wolken
Van de eindeloos drijvende hemel
Van blauw en van goud; - en de wolken
Dreven als zachte gestalten,
Als tedere vreemde gestalten -
Zoals de zoete…
Het kwartier
poëzie
3.7 met 13 stemmen
2.503 Toen viel een gat in mijn droom
En een koele klok sloeg het kwartier
Door de zwijgende nakende nacht,
En ik voelde mijn ogen wijd open -
Die zagen stil
In de nacht.
Maar ik lag in een doodstille kuil
En ik keek in het donker heelal,
Verwonderd en wakker, naar het geluid
Van het eenzame koele kwartier -
Dat al zweeg
In de nacht.
En…
Inkeer
poëzie
3.2 met 13 stemmen
2.565 Wat lelijk heel die heide,
Wat lelijk doet dat veld,
Wat triest dat geen van beide
Mij meer iets moois vertelt!
Elk bloempje aan de wegen
Leek eens een mooi verhaal -
Nu drupt het in de regen
En zwijgt het allemaal.
‘k Loop in herinneringen
als een wanhopig kind,
Dat ziet de oude dingen
En de' oude weg niet vindt.
Maar hebben…
De stilte
poëzie
3.9 met 10 stemmen
8.183 Min de stilte in uw wezen,
Zoek de stilte die bezielt,
Zij die alle stilte vrezen
Hebben nooit hun hart gelezen,
Hebben nooit geknield.
Draag uw kleine levenszegen
Naar het dromenloze land,
Lijk de golve' haar oogst bewegen -
Tot zij zachtjes breken tegen
Het doodstille strand.
Zie de boom de paden tooien
Rondom zijne stille voet…
Mijmering
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.199 't Wordt stil - en als een stille droom
Komt de avond om mij heen, -
En zachtjes ga ik dromend aan
De weefstoel van 't verleên.
En zachtjes tel 'k de dagen weer,
Die door mijn vingers gleên -
En dromend zie 'k het dampend dal
Door de' avondschemering heen: -
Daar is dezelfde heuvel waar
De zon vroeger verdween -
Daar zijn dezelfde…
Kindsoldaten
gedicht
3.3 met 3 stemmen
7.326 Kindsoldaten,
Ze leven als ratten in een met
schubben bedekte beerput.
Ze hebben de liefde verloren
zijn silhouetten van onvoorwaardelijkheid.
Ze dragen dode ogen en
geweren vanaf hun dertiende.
Ze zijn een perpetuele plaag.
Sparta en Azteken.
Lodewijk en Napoleon.
Pruisische blindheid.
Nationaal Socialisme en Rode Khmers.
Birma, Eritrea…
Duizenden namen zijn er gewist
gedicht
4.0 met 7 stemmen
7.928 Ze zijn daar, de heertjes van het banket.
Ze pakken alle mannen mee en voeren kogels aan het volk,
verpakken dromen in vuilzakken en legen huizen.
Vliegtuigen brullen niet meer
en de kale stad biedt geen rust
enkel het gesis van lijden.
O mijn brandend vaderland.
Een radeloze trektocht werd het zonder begin of einde.
Angstige soldaten op…
De vuurtoren
poëzie
4.8 met 4 stemmen
1.452 schets van ontwaken
Ik ben wakker aan 't worden als een toren aan zee -
De lieflijke lamp van mijn dromen
Verbleekt in de weifelende dag.
Vannacht hebben beelden van licht
Gedraaid door een duistere wereld
Over de grillige zee;
Nu sta ik pal in de lucht
Met rode en witte strepen
Als een vissersjong in een trui.
En de wind…
Stervend meisje
poëzie
4.2 met 4 stemmen
984 Kind van wonden,
Dat één stonde
Nog als bleke sterre beeft,
Voor wier luister
's Werelds duister
Gene nacht meer olie heeft;
Kind van vrezen,
Teder wezen,
Kind van louter liefde en leed,
Wier geflonker
Uit het donker
In dit droeve dagen gleed;
Kind van zorgen,
Met de morgen
Van uw leven 't leven moe,
Gaan…
De sprakeloze rust
poëzie
4.0 met 4 stemmen
1.137 Gelukkig, die de stilte kent,
Die, als de avond zinkt,
De beker van vergeten drinkt
En zich van 't leven wendt;
Die mede met het licht bezwijkt
In 't kleureloos verschiet,
En kleureloze dingen ziet
Waarin de wereld wijkt.
Gelukkig, die geen luid gebed
Meer op de lippen heeft,
Die niet meer mee dit leven leeft,
Doch, als een beeld…
De dralers
poëzie
4.3 met 3 stemmen
852 Het welig licht was afgekomen
En lei zich aan de kim te rust,
De grote zee begon te dromen
En spoelde haar rozerode zomen
Over de stil vergulde kust.
Wij vulden met ons beider leven
De dommelige avondlucht,
Tot wij verwonderd staren bleven: -
Een stip kwam naar ons heen gedreven -
Een nevelige vogelvlucht.
De lucht hing vol van purpren…
Outcoming
hartenkreet
5.0 met 28 stemmen
576 Mijn outcoming was een gevecht
Van iedereen een opmerking geheel onterecht.
Menig man riep: “Slaap maar een nachtje bij mij”
Dan zijn de gedachten voor vrouwen snel voorbij
“Hoe werkt dat seks met een vrouw”
Van deze vraag werd ik elke keer flauw.
Soms komt de gedachte maar weer terug in de kast
Dat voelt veilig en ben ik niemand tot last…
Vinden
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
319 het vraagt niets
geen richting
geen terugkeer
geen vorm waarin iets moet
passen
wat omgeeft
houdt zich afzijdig
laat
niets wordt opgeroepen
niets vastgelegd
en in dit uitblijven
verschuift iets onmerkbaar-
geen zoeken meer
naar waar te zijn,
maar het vallen
in wat niet vraagt
dragen zonder aanraken
aanwezig zonder
bewijs…
Vlinder
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
659 Groeien als in een cocon
mooier, steeds mooier
sterker wordend
precies op de juiste tijd
op hetzelfde moment
nog niet bewust
van hoe, al wordend, te zullen Zijn.
Dan komt het moment
dat het gebeurt
de cocon scheurt
het mooie komt naar buiten
langzaam, als een gevecht
ontvouwt een schoonheid
opent het Leven zich werkelijk
gekreukte…
Passend gedicht
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.056 Waar ik je ook zie, even met je mag praten
komt er een warmte vanuit je ogen
het is iets, dat valt niet te beschrijven
je bent een persoon die ik niet wil verlaten
het gevoel voor jou is heus niet gelogen
wie weet mag dit nog even voor een tijd blijven?
Hoor ik de "wind" als een lied dan op mijn cd
een teken die dan over mijn gedachten gaan…
Icarus
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
1.222 Samen kijken we naar de lucht, de zee, de vogels
golven beuken op ons in
voeten worden nat
de wind blaast jouw sjaaltje op
Het zand zo heet onder ons
de zetel uitgeplooid
de parasol open gevouwen boven jouw hoofd
Ogen vallen dicht
armen voelen licht
benen gevlekt
voeten gezwollen uitkijkend naar elke straal
De goden zijn met ons vandaag…
75 jaar bevrijding
hartenkreet
4.8 met 8 stemmen
513 Zij, die blijven strijden voor een leefbare en rechtvaardige wereld.
Zij die strijden tegen armoede en honger.
Zij, die strijden voor vrede en harmonie voor ons allen.
Zij, die thans waar ook ter wereld onvermoeid strijden tegen onrecht in welke vorm dan ook.
Mijn respect, dankbaarheid en dierbaarheid voor hen zijn onvoorwaardelijk.…
als
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
1.168 .
.
.
. als
. je
. leven
. een
. strijd
. wordt
.
.
.
. strijd
. dan
. voor
. jouw
. leven
. dat
.
.
.
. nu
. aan
. een
. zijden
. draadje
. hangt
.
.
.…
De gestreden strijd
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.851 De strijd is gestreden
Een strijd zonder winnaar
Een breuk zonder aanwijsbare reden
In gelukkige tijden ondenkbaar
De strijd is gestreden
Het is nu eindelijk welletjes
Tijd om de horizon te verbreden
Een einde aan psychologische spelletjes
De strijd is gestreden
Het afscheid kort en emotieloos
De tranen reeds verspeeld in het verleden…
Israël
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
539 Omzwervingen en de uiteindelijke
vestiging in het land van belofte
over de rivier rondom de vijandelijke
horde straalt het vergezicht van de gelofte
Het land ligt als een verscheurde
mantel in het hart van de tijd ; ik denk
aan handen en het perkament verkleurde,
de schrijvers van het schoon geschenk
Wij voelen ons met jullie verbonden…
Vreselijk is het lot der mensen
poëzie
3.5 met 14 stemmen
4.397 Tussen hen woedt eeuwige strijd.
De machtigen strijden om het bezit
der aarde en offeren de massa,
de arbeiders,
de miljoenen,
op in de strijd voor het niet hunne.
Vreselijk is het lot der mensen.…
Oester
hartenkreet
2.9 met 16 stemmen
1.464 Ik weet een parel, stralend licht
maar streel rauwe buitenkant
steeds, tegen beter weten in
totdat er bloed druipt van mijn hand
Ik weet een parel, diep daar binnen
toe nou, laat me, laat me toe
wrikken, wringen, niet te winnen
genoeg, gedaan, nu ben ik moe
Ik weet een parel, zie een schild
verblindend licht op mijn gezicht
dit strijden…
Ridder Jan
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
1.927 De strijd is de strijd geweest en gebleven
gedood door seconden komt hij
weer tot leven.
Hij is dapper
en hij spreekt met de stem die
bergen veilig maakt
en kijkt naar ons.
Wij
die
smekend
wensen wat hij
hoort.…
Je weigert de strijd
gedicht
3.2 met 41 stemmen
17.586 Je weigert de strijd waar ik meester in ben:
in holle wegen, in struikgewas
besluipen, bespringen, met onbesliste uitslag.
Op open terrein daag je me uit,
overwint gemakkelijk en rust naast me uit
in vol vertrouwen.
-------------------------------
Uit: 'De harde kern', 1994.…
Mis je me?
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
1.634 Ik vraag me nu al af
of je me wel eens mist.
Je ging pas net terug nar hem
je had eindelijk beslist.
De passie die wij deelden
vind je zeker niet bij hem
Maar het vertrouwde vond je fijn
maar straks hoor je mijn stem
Bij alles wat je doet met hem
zul je denken aan hoe het was
En er zal zeker twijfel komen
maar dat merk je later pas…
Donkere nacht
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
879 Steeds maar zoekend naar de enige waarheid
strompel je voorts van nacht naar nacht
niemand die jou ziet en op je wacht
na zo'n moeizame en verloren strijd.…
Eeuwige strijd
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
905 Het stille fluisteren
van de wind
toont deinende kruinen
op het ritme van haar ademtocht
Wiegende bladeren
strelen elkaar
'n gretige aanraking
zonder conflict
Hoe anders
is de onontkoombare stroom
van onze gedachten
die de geest beroert
in een eeuwig strijden…