Leve de stille dijk op de uiterwaard
met zicht op de IJssel die kringelt
de rust en overvliegende vogels,
een apje dat af en toe rinkelt
jouw stem met verhaal,
mijn stem en jouw luisterend oor
zonder jou zou ik het niet doen
maar met jou geniet ik in ieder seizoen…
De uiterwaarden staan nog
onder water, tot aan de zomerdijk:
een enkel baken steekt omhoog
en vertelt de vroege zeilers,
waar de sterke stroom
ondiep en verraderlijk is.…
Waar morgen bij droog weer gewoon de koeien
Loeien en in de uiterwaarden de bloemen
Weelderig groeien; het rijke boerenleven zich
Weer ontspant, dankzij het dijkleger op de
Grens tussen water en land.…
O, wankelende zure regen
ge likt zo graag
aan het zwijgen
met doorlopen ogen
vult zich de Rijn en
ik dwaal door Maas en Waal
over de nek van dorst
naar borst van buik naar fuik
zo Lek nog
zonder blinde praatjes
in uwer uiterwaarden gekte
tot de diepte van het meer
en dan de rust
voor deze lust
schreeuwt hier die diepte
alle…
de gedachten verglijden
als de zomerse wolken
boven de uiterwaarde
stromen als de beken
tussen de platgewaaide
vroeggemaaide velden
door naar de rivier waar
het plezier al van af spat
in aanwakkerende wind
hier vindt helder denken
de oersprong naar diepte
van verdronken verhalen
in alle talen langs oevers
als moeders van woorden…
om mee te praten
Dus doolde ik maar door
Bij bomen zag ik toen een strijd
Van merel fel en eekhoorn rood
De pluimstaart schoot de kronen door
Met in zijn oog de dood
Toen hij mij in zijn angst betrok
Betrad ik liever een nieuw pad
Richting de open slaperdijk
Op knisperend geel blad
Daar kwam ik vriendje zwaluw tegen
De uiterwaarden…
gehuld in licht doorschijnende rafelrandige franje,
vanaf zijn hoge zetel
op de kale rotsen van Aiaia
een licht aangewakkerde heliotrope nevel
over de malssappige rundernitraatrijke
luchtbezoedelde zodenvolle
bloemrijke korenvelden,
vogelrijke wadden,
meerkoetminnende schorren,
kippendoorsprenkelde slikken,
uilenlokkende uiterwaarden…
de glazen weer gevuld
kijken wij elkaar
met glimmende ogen
naar een volgend verhaal
weer genieten wij
in korte broek
van onbezorgde jeugd
als aan de zahnstraat
naast een ballentent
voor het ouderlijk huis
de kermis schommelt
die ‘s avonds ons
niet slapen laat
opnieuw grasduinen
langs het kerkhof
van de heilige bavo
wij uiterwaarden…