1988 resultaten.
je lach is poëzie
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
673 zet kleuren
op palet
het mes heb ik
maar weggelegd
voor jou is
fijn penseel
vaak nog te veel
je bewoont een
warme achtergrond
in zachte lijnen
schilder ik je mond
de rest van je gezicht
komt op het doek
als een gedicht
ogen glanzen al
zonder vernis
ze spreken aan
en zonder woorden
je lach is parelende
poëzie waaruit
jij…
een horizon voorbij
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
842 ik schilder je
de bergen op
voorbij de rots
en de vallei
toon je de uitzichten
een horizon voorbij
zie in blauw de
nevels van de morgen
even zonder zorgen
genieten van de dag
ik weet het pad dat
je in de verte zag
we dalen snel
penseel voor jou
ravijnen, hun diepte
voel je aan mijn hand
in samen blikken zal hun
dreiging vlug…
Naar Siëna
gedicht
3.2 met 26 stemmen
8.443 Houden, als kind, van zachte lijnen,
van felle kleur: ultramarijnen,
oranje en rood, gelijk een zon;
van warme gelen, rijp als koren
van sluiers blauw, wolkenverloren
van helder wit; sneeuwwater; bron.
Twee eeuwen later, dieper houden
van warme tinten, donker gouden
gebarsten oker, schroeibruin brood.
En met de ogen willen meten,
en met…
Bol is nog te hoekig
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
688 meer pigment omdat gevoelens op
mijn schilderij ook zichtbaar moeten zijn
de schaduw is te licht
ze tracht het duister te vermijden
zon speelt sprankelend met zicht
maar kan het donker niet verleiden
vlakken zijn wel goed verdeeld
wit kleurt mooi de randen
alleen de mensen ogen houterig
lijven dun met iets te grote handen
ik schilder…
Ons hongerend canvas
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
804 je hebt mijn woord
zet de doeken op
samen gaan we door
de poort van delen
geen overstap
de eerste streken
staan al vast op
ons hongerend canvas
nog rechtlijnig
en verkennend in losse
vormen wat onwennig
de penselen kalen vast
wij beseffen dat
alleen realiteit de kleur
op toon kan zetten van
elkaar opnieuw ontdekken…
Het model van zijn dromen!
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
1.145 Een schilder uit Lisse - een gekke -
had laatst in z'n voortuin een bekken
als vijver onthuld,
niet met water gevuld,
maar met verf om de aandacht te trekken.
Een schoonheid deed stug, toen de schilder
haar aansprak op 't feest, want hij wilde 'r
vereeuwigen, maar
ze vond naakt een bezwaar.
Door het loon dat-ie bood werd ze milder.…
Geschilderde maan
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
623 En hij die de maan schilderde
tussen wolken, dun vervangen
uit stilte van dromen, bijna zonder lippen
zoenen zoekend naast nachtgordijnen
en lotgenoten vanuit een zolder
over de slapende stad
konden we slechts rijmen
in onze bijzondere gedachten
door openhartig iets te zeggen
over een stil bodemloos smachten
onze lichamen ritmisch bewogen…
Teniers
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
541 uitbundige boerenbruiloften:
wapperende vaandels
mutsen vlammend rood
tussen het grauw
zogende moeders
plassende boeren
dansend paar
hondje centraal.…
schilderij
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
830 het scherpe oog tekent de hemel
van binnen, een rare machine maakt
indrukken onthoudt kleuren vormen,
hij loopt weg. Van iets maakt hij
later op papier ook iets, maar anders,
het hoofd en hart doen mee en het
verleden speelt mee, tranen en glim-
lachjes, verkeerde en goede ideeën
en eerdere indrukken..
het koperen licht valt door…
Wit
netgedicht
3.6 met 18 stemmen
1.081 de winterschilder schildert alles wit
hij laat de deuren, posten en kozijnen
met verve onder hoogglanslak verdwijnen
m'n huis glimt als het reinste melkgebit
z'n laatste werkdag roept hij me apart
meneer wilt u het wit, of liever zwart…
Bloot en onbedekt
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
670 er schilfert verf van
het uitzicht op gisteren
vloeren kraken je
de toekomst tegemoet
nog nooit heb je
de sloten horen vallen
de klik is nieuw
de deur sluit alles uit
je woonde zomaar ergens
je trok de muren aan
een jas die altijd paste
waarheen je ook kon gaan
die jas is nu kapot
de kou dringt door de gaten
je voelt je bloot en…
Je ademde pastel
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
587 je ademde pastel
gaf zwarte streken
weer een lichte kleur
diepte schaduw
uit met wit en
vloeibaar transparant
zo dat de zonnekant
weer straalde en
de zomer echt vertaalde
waar ik de fundamenten aard
maakt jouw pastelpalet
het leven meer dan waard…
De scherpte en profile
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
536 ik heb je
op groot doek
met grove streek
de achtergrond
een vage symmetrie
van nacht in
het verdwijnpunt
van de morgenstond
ik licht je op
met titaanwit
als eerste je gezicht
uit donkere schaduwen
de scherpte en profile
je zachtheid met
een klein penseel
aan ronding nooit te veel
helaas ben jij
nooit af want iedere
eerste…
Het fijn penseel
netgedicht
4.6 met 8 stemmen
595 er is geen tijd meer
voor het fijn penseel
gejaagd meng ik de kleuren
tot aanwakkerende wind
het dreigend zwart
dat grijs ontlaadt
in wit vertraagt en
stenen hagelt op het doek
nog zijn er
gouden wolkenranden
die licht van zon ontvangen
schitteren door de regenboog
ik schraap de verf
bijeen tot lichte mist die
in onweersgeur verdampt…
Violen blauwen zacht
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
598 dirigeerstok als penseel
het orkest is mijn palet
de zaal het linnen waarop het
muzikale schilderen kan beginnen
violen blauwen zacht
de ochtendlucht
een harp speelt roze
schaapjes op de vlucht
slagwerk rolt
in schuim de golven om
tot de trompet het eerste
rood van zon doet stralen
een klarinet speelt geel
het warme zand als
de…
Vingers beeldhouwden linnen
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
571 heb mijn hand overspeeld
vingers beeldhouwden linnen
met beitel en mes
hamerde rood tot
de dood er op volgde bloed
door pigmenten verzwolgen
puntte met mes
naar de ziel en verviel
in historisch polijsten
twee dimensies verspeeld
kon het beeld slechts
vervlakt doen herrijzen…
Als kleine clown
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
551 schilder leven
meng pigmenten
dwing de vormen op het doek
zoek de letters
voor de woorden waar je
in gedicht verhaal mee doet
hak en beitel op
de breuklijnen van steen
de ziel polijsten is er slechts voor een
geef acte de présence
als kunstenaar zonder decor
zing en declameer je teksten
maar in mijn ogen
is jouw lach en traan
als…
Ogen maken geen geluid
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
481 ik schilder nog
in zwart en wit
maar weet niet goed
meer hoe het zit
ik ben contrastgestoord
jou kleur ik roze
op het rode doek
ik krijg je zo
niet uit de verf
wat ik ook doe
je lijnen zet ik neer
wat ik ook probeer
jij springt er
totaal niet uit
je ogen maken geen geluid
dimensieloos
vervlak jij op het linnen
ik penseel je hart…
Wit
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
504 Kon hij maar schilderen…
Met één stip wit
maakte Weissenbruch een vrouw
lichtende
Naschrift: de afbeelding is duidelijker met
deze link: http://bit.ly/aILHE9…
Het podium der poëzie
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
616 alles heb ik geprobeerd
om het geluk te grijpen
te vinden wat ik nodig had
schilderde in vorm en
kleur niet onverdienstelijk
alleen de ziel ontbrak
beeldhouwde en liet
de stenen spreken maar een stem
had ik vergeten mee te geven
dichtte strofe na strofe
helaas op het podium der poëzie
rolde al snel mijn hoofd
al die tijd lag het…
Op maagdelijk wit
netgedicht
1.0 met 4 stemmen
502 aan muren hangen
bloed zweet en tranen
ik wil ze weer wit
de doeken waarop ik
leven heb vormgegeven
zijn nu te koop
ze verhalen
in lijnen en kleur
mijn ziel en emoties
met penseel en nieuwe pigmenten
zal ik u op maagdelijk wit
mijn toekomst vertellen…
De onafgemaakte vingers
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
577 je hand heeft
de onafgemaakte
vingers van talent
dat zoekend is
je speelt en
schildert wel
maar het touché
wordt niet herkend
musiceert kleuren voor
een zaal zonder publiek
componeert doeken
in verkeerde melodie
tonen zijn je woorden
vormgeven de muziek
jouw talent zit nog van binnen
je vingers raken het net niet…
Er bleef iets dat ontbrak
netgedicht
2.7 met 16 stemmen
715 nog was
mijn schilderij niet af
er bleef iets dat ontbrak
ik componeerde
kleur en vorm zo
dat het de juiste tonen gaf
de hardheid van
mijn messen kon ik
slijpen aan de rots
maar in de horizon
van lucht en zee kreeg
het pastel de wind niet mee
heb de ziel erin geblazen
zij bracht beweging terug
een magisch verfstreekje op de…
Kleur op grote doeken
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
576 heb mijn atelier
aan huis met
hoge ramen op het noorden
witte muren
stimuleren het gebruik
van kleur op grote doeken
ik kan
het maagdelijk moment
van exposeren niet doorbreken
de twijfels
zijn te groot om kunst
aan het publiek te geven
dwaal verwonderd langs
mijn schilderijen zal ik me ooit
van die angst kunnen bevrijden…
Mens of godin
netgedicht
2.4 met 9 stemmen
647 een streek
van haar penseel
laat een wereld verdwijnen
haar doek laat
het heelal in drie
dimensies verschijnen
geen lijst kan
haar onpeilbare
diepte begrenzen
is zij mens of
de godin van onze
niet bereikbare wensen…
Speels improviseren
netgedicht
1.7 met 6 stemmen
557 pigmenten
zijn gekozen
penselen klaargelegd
alleen de melodie
waarin alles gaat verlopen
is niet op toon gezet
het is de symfonie
van kleuren mengen
die grenzen gaat verengen
het speels improviseren
van vorm en klank
gaat niet uit de losse hand
toch zal het doek
gaan zingen omdat kleuren
de pan uit zullen swingen…
JEANNE & AMEDEO
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
722 Wegkwijnend naakt, dat lijdt aan verlangen
Soepele lijnen, poëtische kleuren
Hash, brandewijn, om zijn kijk op te fleuren
En Montparnasse in zijn doeken te vangen
Filosofie en gedichten aanhangen
Verzen vergarend om zich op te beuren
Tedere zuilen uit steen los te scheuren
Steeds in gezelschap van Maldoror-zangen
Zwijn zijnd plus parel…
In compositie
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
515 heb je
de schoonheid
van glas laten zien
breekbaar fragiel
blinkend en
transparant als je ziel
geleerd
kleur en pigmenten
te mengen
in compositie
warmte en hart
tot leven te brengen
mag ik
je houwen uit het
eeuwenoude graniet
zal dit stuk rots
jouw trotse leven
ooit willen prijsgeven…
De Akelei (Dürer)
gedicht
4.4 met 5 stemmen
10.316 Toen hij het kleine plantje vond,
boog hij aandachtig naar de grond
en dan, om wortels en om mos
groef hij de fijne aarde los,
voorzichtig - dat zijn hand niets schond.
Behoedzaam rondom aangevat
droeg hij het langs het slingerpad
van bos en akker voor zich uit,
en schoof het thuis in 't licht der ruit
zoals hij het gevonden had.
Dan,…
Het witte doek
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
594 mijn penselen
hebben angst voor het bewegen
vrees om plein en straat te vegen
kleuren schromen
zich te laten zien zij vloeien niet
maar blijven aangelijnd
het witte doek
voelt koel in het ontvangen
van de eerste schetsen
ten langen leste heb ik
mijn ezel in de tuin gezet
wind en lentezon deden de rest…